Γουίλιαμ Λι: Μπορούμε να νικήσουμε τον καρκίνο με σωστή διατροφή;

Καλησπέρα Σήμερα, παντού γύρω μας, εξελίσσεται μια ιατρική επανάσταση η οποία θα μας επιτρέψει να καταπολεμήσουμε κάποιες από τις πιο φοβερές αρρώστιες, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου. Η επανάσταση αυτή ονομάζεται αγγειογένεση, και βασίζεται στη διαδικασία που ακολουθεί ο οργανισμός μας για την ανάπτυξη των αιμοφόρων αγγείων .

Αλλά γιατί να μας ενδιαφέρουν τα αιμοφόρα αγγεία; Λοιπόν, το ανθρώπινο σώμα είναι κυριολεκτικά γεμάτο απ' αυτά, 60.000 μίλια σε μήκος στον μέσο άνθρωπο. Αν τα βάζαμε σε μια γραμμή θα μπορούσε να σχηματίσουμε έναν κύκλο δύο φορές γύρω από τη γη. Τα μικρότερα αιμοφόρα αγγεία ονομάζονται τριχοειδή. Έχουμε 19 δισεκατομμύρια από αυτά μέσα στο σώμα μας. Αυτά είναι τα αγγεία της ζωής, και όπως θα δείξω στη συνέχεια, μπορούν επίσης να γίνουν τα αγγεία του θανάτου. Το αξιοθαύμαστο με τα αιμοφόρα αγγεία είναι ότι έχουν την ικανότητα να προσαρμόζονται σε κάθε περιβάλλον μέσα στο οποίο αναπτύσσονται. Για παράδειγμα, στο συκώτι σχηματίζουν κανάλια για την αποτοξίνωση του αίματος. Στα πνευμόνια, σχηματίζουν θυλάκια για την ανταλλαγή των αερίων. Στους μύες, σχηματίζουν σπειροειδείς σχηματισμούς έτσι ώστε αυτοί να συστέλλονται δίχως να διακόπτεται η κυκλοφορία του αίματος. Στα νεύρα, συνδέονται σαν καλώδια ηλεκτρικού ρεύματος, διατηρώντας τους νευρώνες ζωντανούς. Τα αιμοφόρα αγγεία αναπτύσσονται περισσότερο κατά την ενδομήτρια ζωή μας. Αυτό σημαίνει ότι ως ενήλικες, τα αιμοφόρα αγγεία φυσιολογικά δεν αναπτύσσονται, εκτός από ορισμένες ειδικές περιπτώσεις Στις γυναίκες, αιμοφόρα αγγεία αναπτύσσονται κάθε μήνα κατά τη διάρκεια της εμμηνόρροιας Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, σχηματίζουν τον πλακούντα ο οποίος συνδέει τη μητέρα με το μωρό. Και μετά από κάποιον τραυματισμό, τα αιμοφόρα αγγεία αναπτύσσονται κάτω από το κάκαδο που σχηματίζεται με σκοπό να επουλώσουν το τραύμα. Και αυτό μοιάζει κάπως έτσι. Εκατοντάδες αιμοφόρα αγγεία αναπτύσσονται στο κέντρο του τραύματος.

Ώστε λοιπόν το σώμα μας έχει τη δυνατότητα να ρυθμίζει τον αριθμό των αιμοφόρων αγγείων που αναπτύσσονται κάθε χρονική στιγμή . Αυτό το πετυχαίνει μέσω ενός πολύπλοκου, κομψού και ισορροπημένου συστήματος ελέγχων, υποκινητών και αναστολέων της αγγειογένεσης, τέτοιων ώστε, όταν χρειαστούμε μια σύντομη ανάπτυξη αιμοφόρων αγγείων, το σώμα απελευθερώνει υποκινητές, πρωτεΐνες που ονομάζονται παράγοντες αγγειογένεσης, οι οποίες δρουν ως φυσικό λίπασμα που διεγείρει την ανάπτυξη των αιμοφόρων αγγείων. Όταν αυτά τα επιπλέον αιμοφόρα αγγεία δεν είναι πλέον αναγκαία, το σώμα επανέρχεται σε ισορροπία εκλύοντας φυσικούς αναστολείς της αγγειογένεσης. Υπάρχουν βέβαια περιπτώσεις όπου ξεκινάμε με έλλειμμα αιμοφόρων αγγείων, και απαιτείται η δημιουργία νέων, ώστε να επανέλθουμε σε ισορροπία. Για παράδειγμα, μετά από ένα τραυματισμό. Το σώμα μπορεί να ανταπεξέλθει, αλλά μέχρι του φυσιολογικού ορίου, που θέτει το ίδιο.

Αλλά αυτό που ήδη γνωρίζουμε, για έναν αριθμό παθήσεων, είναι ότι οφείλονται σε ατέλειες του συστήματος, όπου ο οργανισμός δεν μπορεί ν' αναστείλει την ανάπτυξη αγγείων ή ν' αναπτύξει αρκετά νέα, στο σωστό τόπο και χρόνο. Στις περιπτώσεις αυτές, η αγγειογένεση είναι εκτός ισορροπίας. Όταν συμβαίνει αυτό, μπορούν να προκύψουν μυριάδες παθήσεις. Για παράδειγμα, ανεπαρκής αγγειογένεση, ανεπαρκής αριθμός αιμοφόρων αγγείων, καταλήγει στην μη επούλωση των τραυμάτων, σε καρδιακές προσβολές, σε ελλιπή κυκλοφορία αίματος στα πόδια, σε θανάτους από εμφράγματα, σε βλάβες των νευρώνων. Από την άλλη μεριά, υπερβολική αγγειογένεση, η δημιουργία πολλών αιμοφόρων αγγείων, οδηγεί σε παθήσεις. Αυτό το βλέπουμε σε καρκίνο, τύφλωση, αρθρίτιδα, παχυσαρκία, νόσο Αλτσχάιμερ. Συνολικά, υπάρχουν περισσότερες από 70 σοβαρές παθήσεις, οι οποίες ταλαιπωρούν περισσότερους από ένα δισεκατομμύριο ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, που επιφανειακά φαίνονται εντελώς διαφορετικές ή μία από την άλλη, αλλά όλες έχουν την ανώμαλη αγγειογένεση ως κοινό τους παρονομαστή. Η κατανόηση του παραπάνω μηχανισμού μας επιτρέπει να επανεξετάσουμε τον τρόπο προσέγγισης των ασθενειών αυτών, μέσω του ελέγχου της αγγειογένεσης.

Τώρα θα επικεντρωθώ στον καρκίνο επειδή η αγγειογένεση είναι βασικό χαρακτηριστικό κάθε είδους καρκίνου. Πάμε λοιπόν. Αυτός είναι ένας όγκος, μαύρη, γκρίζα, δυσοίωνη μάζα που αναπτύσσεται μέσα σε έναν εγκέφαλο. Κάτω από το μικροσκόπιο μπορείτε να δείτε, εκατοντάδες από αυτά τα αιμοφόρα αγγεία, χρωματισμένα καφέ, τριχοειδή που τροφοδοτούν τα καρκινικά κύτταρα, παρέχοντας οξυγόνο και θρεπτικά συστατικά. Όμως οι καρκίνοι δεν ξεκινούν έτσι. Στην πραγματικότητα οι καρκίνοι, αρχικά δεν έχουν τροφοδοσία αίματος. Αρχίζουν σαν μικρές, μικροσκοπικές εστίες κυττάρων, Οι οποίες μπορούν να έχουν μέγεθος το πολύ 1,5 κυβικά χιλιοστά. Αυτό είναι το μέγεθος της μύτης ενός στυλό. Δεν μπορούν να αναπτυχθούν περισσότερο, επειδή δεν έχουν τροφοδοσία αίματος, έτσι δεν μπορούν να πάρουν αρκετό οξυγόνο ή θρεπτικά συστατικά

Στην πραγματικότητα, μέσα μας πιθανότατα σχηματίζονται τέτοιοι μικροσκοπικοί καρκίνοι, κάθε στιγμή. Αυτοψίες σε ανθρώπους που πέθαναν σε αυτοκινητιστικά δυστυχήματα έδειξαν ότι περίπου το 40 τοις εκατό των γυναικών μεταξύ σαράντα και πενήντα ετών είχαν τέτοιους μικροσκοπικούς καρκίνους στο στήθος τους. Περίπου το 50 τοις εκατό των πενηντάρηδων κι εξηντάρηδων ανδρών είχαν μικροσκοπικούς καρκίνους του προστάτη. Ουσιαστικά το 100 τοις εκατό, δηλαδή όλοι μας, μέχρι να φτάσουμε τα εβδομήντα, θα έχουμε αναπτύξει μικροσκοπικούς καρκίνους στον θυρεοειδή μας. Ωστόσο, χωρίς τροφοδοσία αίματος, οι περισσότεροι απ' αυτούς τους καρκίνους δεν θα γίνουν ποτέ επικίνδυνοι. Ο Δρ Τζούντα Φόκμαν ο οποίος ήταν και ο επιβλέπων μου, κι είναι πρωτοπόρος στο πεδίο της αγγειογένεσης, κάποτε τους αποκάλεσε "καρκίνους δίχως πάθηση."

Επομένως η ικανότητα του ανθρώπινου σώματος για εξισορρόπηση της αγγειογένεσης, όταν δουλεύει σωστά, αποτρέπει τη δημιουργία αιμοφόρων αγγείων και την τροφοδοσία των όγκων. Επομένως αυτό αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους αμυντικούς μηχανισμούς ενάντια στον καρκίνο. Στην πραγματικότητα, αν αναστείλεις την αγγειογένεση κι αποτρέψεις τα αιμοφόρα αγγεία από το να φτάσουν στα καρκινικά κύτταρα, οι όγκοι πολύ απλά δεν θα μπορέσουν ν' αναπτυχθούν. Αλλά όταν η αγγειογένεση ξεκινήσει, οι όγκοι μπορούν να αναπτυχθούν μ' εκθετική πρόοδο. Με αυτόν τον τρόπο ένας όγκος μπορεί να γίνει από αβλαβής θανατηφόρος Τα καρκινικά κύτταρα μεταλλάσσονται και αποκτούν την ικανότητα να απελευθερώνουν ένα πλήθος από παράγοντες αγγειογένεσης, ως λίπασμα, οι οποίοι μετατοπίζουν την ισορροπία του οργανισμού προς την ανάπτυξη αιμοφόρων αγγείων, που εισβάλουν στον όγκο. Μόλις αυτά τα αγγεία εισβάλουν στον όγκο, αυτός αναπτύσσεται εισβάλλοντας σε γειτονικούς ιστούς. Τα ίδια αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν τους όγκους, επιτρέπουν στα καρκινικά κύτταρα να εισέλθουν στην κυκλοφορία και να προκαλέσουν μεταστάσεις. Δυστυχώς αυτό είναι το τελευταίο στάδιο του καρκίνου κατά το οποίο είναι πιθανότερο να διαγνωστεί η πάθηση, όταν η αγγειογένεση έχει ήδη αρχίσει και τα καρκινικά κύτταρα αυξάνονται ανεξέλεγκτα.

Επομένως, αν η αγγειογένεση είναι ο συνδετικός κρίκος μεταξύ ενός καλοήθους κι ενός κακοήθους καρκίνου, τότε η επανάσταση που φέρνει η αγγειογένεση ως μια νέα θεραπευτική προσέγγιση του καρκίνου έγκειται στη διακοπή της τροφοδοσίας του όγκου με αίμα. Αυτήν την ονομάζουμε θεραπεία αντιαγγειογένεσης, και είναι ολοκληρωτικά διαφορετική από τη χημειοθεραπεία γιατί στοχεύει επιλεκτικά στα αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν τους όγκους. Αυτό μπορούμε να το πετύχουμε επειδή τα αιμοφόρα αγγεία των όγκων διαφέρουν από τα φυσιολογικά, υγιή αγγεία που βλέπουμε στο υπόλοιπο σώμα. Είναι ανώμαλα· έχουν ελλιπή δομή· γι' αυτόν το λόγο είναι πολύ ευαίσθητα σε θεραπείες που τα στοχεύουν. Σαν αποτέλεσμα, όταν δίνουμε σε καρκινοπαθείς θεραπεία αντιαγγειογένεσης -- εδώ βλέπουμε ένα πειραματικό φάρμακο για το γλοίωμα, το οποίο είναι μια μορφή όγκου του εγκεφάλου -- μπορούμε να παρατηρήσουμε δραματικές αλλαγές όταν ο όγκος παύει να τροφοδοτείται με αίμα. Εδώ βλέπουμε μια γυναίκα με καρκίνο του μαστού για την θεραπεία του οποίου χρησιμοποιείται το αντιαγγειογενετικό φάρμακο Αβάστιν, το οποίο είναι εγκεκριμένο από τον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων. Βλέπουμε ότι η άλως της ροής αίματος εξαφανίζεται μετά τη θεραπεία.

Λοιπόν, μέχρι τώρα σας έδειξα δύο πολύ διαφορετικούς τύπους καρκίνου οι οποίοι ανταποκρίνονται σε θεραπείες αντιαγγειογένεσης. Πριν μερικά χρόνια διερωτήθηκα, "Μπορούμε να πάμε ένα βήμα παραπέρα, και να θεραπεύσουμε άλλους τύπους καρκίνου ακόμα και σε άλλα είδη; " Εδώ βλέπουμε έναν εννιάχρονο σκύλο ονόματι Μάιλο ο οποίος έπασχε από μια πολύ επιθετική μορφή καρκίνου ένα θανατηφόρο νευροϊνομύωμα που αναπτύσσεται στον ώμο του. Έκανε μετάσταση στα πνευμόνια. Ο κτηνίατρος του έδινε ζωή μόνο τριών μηνών. Κατασκευάσαμε ένα κοκτέιλ αντιαγγειογενετικών φαρμάκων που μπορούσε να χορηγηθεί μέσω της τροφής, επίσης χρησιμοποιήσαμε μια αντιαγγειογενετική αλοιφή που μπορούσε να επαλειφθεί στην επιφάνεια του όγκου. Μετά από λίγες εβδομάδες θεραπείας, περιορίσαμε τον ρυθμό ανάπτυξης του όγκου, σε τέτοιο βαθμό ώστε μπορέσαμε να επεκτείνουμε το προσδόκιμο ζωής του Μάιλο, κατά έξι φορές απ' όσο προέβλεψε ο κτηνίατρος κι όλα αυτά με μια πολύ καλή ποιότητα ζωής.

Η θεραπεία αυτή δόθηκε κατόπιν σε περισσότερους από εξακόσιους σκύλους. Η ανταπόκριση στη θεραπεία έφτασε το 60 τοις εκατό και αύξησε το προσδόκιμο ζωής των σκύλων τη στιγμή που οι περισσότεροι ήταν στα πρόθυρα να τους γίνει ευθανασία. Και τώρα θα σας δείξω ακόμα δύο πιο ενδιαφέροντα παραδείγματα. Αυτό είναι ένα δελφίνι 20 ετών στη Φλωρίντα, το οποίο είχε κακώσεις στο στόμα, οι οποίες μετά από διάστημα τριών ετών, εξελίχθηκαν σε έναν πολύ επιθετικό καρκίνο των στοματικών επιθηλίων. Δημιουργήσαμε μια αντιαγγειογενετική αλοιφή. Μ' αυτήν αλείφαμε επιφανειακά τον καρκίνο τρεις φορές την εβδομάδα. Μετά την πάροδο επτά μηνών, ο όγκος είχε ολοκληρωτικά εξαφανιστεί, και οι βιοψίες δεν έδειξαν τίποτα παθολογικό.

Εδώ βλέπουμε έναν όγκο ο οποίος αναπτύχθηκε στο χείλος ενός αλόγου κούρσας που ονομάζεται Γκίνες. Πρόκειται για έναν εξαιρετικά θανατηφόρο είδος καρκίνου ο οποίος ονομάζεται αγγειοσάρκωμα. Είχε ήδη εξαπλωθεί στούς λεμφαδένες, για αυτό και χρησιμοποιήσαμε μια δερματική αντιαγγειογενετική αλοιφή για τα χείλη κι ένα στοματικώς χορηγούμενο κοκτέιλ, ώστε να τον θεραπεύσουμε εσωτερικά όπως κι εξωτερικά. Μετά την πάροδο έξι μηνών, επέδειξε πλήρη ύφεση. Εδώ, μετά από έξι χρόνια, βλέπουμε τον Γκίνες με τον ευτυχή ιδιοκτήτη του.

(Χειροκροτήματα)

Προφανώς, η θεραπεία αντιαγγειογένεσης μπορεί να χρησιμοποιηθεί σ' ένα μεγάλο εύρος καρκίνων. Στην πραγματικότητα, οι πρώτες πειραματικές θεραπείες, για ανθρώπους, όπως και για σκύλους, άρχισαν ήδη να διατίθενται στην αγορά. Κυκλοφορούν ήδη δώδεκα διαφορετικά φάρμακα, για έντεκα διαφορετικά είδη καρκίνου, αλλά η σημαντική ερώτηση είναι η εξής: Έχουν αποτέλεσμα αυτά τα φάρμακα στην πράξη; Εδώ βλέπουμε στοιχεία βιωσιμότητας των ασθενών με οχτώ διαφορετικούς τύπους καρκίνου. Οι μπάρες δείχνουν το προσδόκιμο επιβίωσης από την εποχή που υπήρχε μόνο η χημειοθεραπεία, η εγχείρηση ή η ακτινοβόληση. Ξεκινώντας όμως το 2004, Όταν οι πρώτες θεραπείες αντιαγγειογένεσης κατέστησαν διαθέσιμες, μπορούμε να δούμε μια 70 έως 100 τοις εκατό βελτίωση στο προσδόκιμο ζωής ανθρώπων με καρκίνο των νεφρών,πολλαπλό μυέλωμα, καρκίνο του παχέος εντέρου και μεσεγχυματικό καρκίνο του γαστρεντερικού. Είναι εντυπωσιακό. Όμως για άλλα είδη καρκίνου, τα αποτελέσματα ήταν μέτρια.

Έτσι άρχισα να διερωτώμαι, " Γιατί δεν μπορέσαμε να κάνουμε κάτι καλύτερο;" Η απάντηση για μένα ήταν προφανής· προσπαθούμε να γιατρέψουμε τους καρκίνους πολύ αργά, όταν έχουν ήδη εγκατασταθεί, και πολλές φορές έχουν ήδη κάνει μετάσταση. Ως γιατρός, γνωρίζω, πως όταν μια ασθένεια έχει φτάσει σε πολύ προχωρημένο στάδιο, η επιτυχής θεραπεία μπορεί να είναι δύσκολη, αν όχι αδύνατη. Έτσι άρχισα να ασχολούμαι πάλι με τη βιολογία της αγγειογένεσης και άρχισα να σκέφτομαι: Μήπως η απάντηση στον καρκίνο είναι η αποτροπή της αγγειογένεσης, να χτυπήσουμε δηλαδή τον καρκίνο στο δικό του γήπεδο, έτσι ώστε αυτός να μη γίνει ποτέ επικίνδυνος; Αυτό θα μπορούσε να βοηθήσει τόσο τους υγιείς όσο και τους ανθρώπους που ήδη έχουν αναπτύξει κάποια μορφή καρκίνου μια η δύο φορές και προσπαθούν ν' αποφύγουν τυχόν υποτροπή της ασθένειας. Έτσι για ν' αποτραπεί η αγγειογένεση στους καρκίνους, πήγα πίσω και κοίταξα τις αιτίες του καρκίνου. Και αυτό που πραγματικά μου διέγειρε το ενδιαφέρον ήταν όταν είδα ότι η δίαιτα ευθύνεται για το 30 με 35 τοις εκατό των καρκίνων που οφείλονται στο περιβάλλον.

Το προφανές ήταν να σκεφτώ τι θα έπρεπε να αποφύγουμε στη διατροφή μας, τι θα έπρεπε να αφαιρέσουμε απ' αυτή. Ωστόσο ακολούθησα μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση και διερωτήθηκα : Τι θα έπρεπε να προσθέσουμε στη διατροφή μας το οποίο είναι από τη φύση του αντιαγγειογενετικό, που θα μπορούσε να δώσει μια ώθηση στην άμυνά μας και θα περιόριζε τα αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν τους όγκους; Με άλλα λόγια, θα μπορούσαμε να προκαλέσουμε ασιτία στους όγκους; Η απάντηση είναι ναι. Θα σας δείξω πώς γίνεται αυτό. Η έρευνα μας οδήγησε στην λαϊκή αγορά, σε φάρμες και στο ντουλάπι με τα μπαχαρικά γιατί αυτό που ανακαλύψαμε είναι ότι η μητέρα φύση διαθέτει μια μεγάλη ποικιλία από τρόφιμα, ποτά και βότανα που περιέχουν φυσικούς αναστολείς της αγγειογένεσης.

Εδώ φαίνεται το πειραματικό σύστημα που αναπτύξαμε. Στο κέντρο είναι ένας δακτύλιος από τον οποίο εκατοντάδες αιμοφόρα αγγεία αναπτύσσονται πολύ πυκνά σε μορφή αστέρα. Χρησιμοποιήσαμε το σύστημα αυτό για να ελέγξουμε διαιτητικούς παράγοντες σε συγκεντρώσεις που προσλαμβάνουμε από την τροφή μας. Εδώ φαίνεται τι συμβαίνει όταν χρησιμοποιούμε ένα εκχύλισμα από κόκκινα σταφύλια. Το ενεργό συστατικό είναι το ρεσβερατρόλ. Αυτό βρίσκεται επίσης στο κόκκινο κρασί. Βλέπουμε ότι περιορίστηκε η ανώμαλη αγγειογένεση κατά 60 τοις εκατό. Εδώ βλέπουμε τι συνέβη όταν προσθέσαμε ένα εκχύλισμα από φράουλες. Η αγγειογένεση μειώθηκε δραστικά. Εδώ βλέπουμε τα αποτελέσματα από εκχύλισμα σόγιας. Κι εδώ βλέπουμε μια ολοένα αυξανόμενη λίστα από αντιαγγειογενετικά τρόφιμα και ποτά τα οποία μας ενδιαφέρουν στην μελέτη μας. Για κάθε είδος τροφίμου, πιστεύουμε ότι η δραστικότητα εξαρτάται από την ποικιλία του. Θέλαμε να το υπολογίσουμε αυτό επειδή, ενώ τρώμε μια φράουλα ή πίνουμε τσάι γιατί να μη διαλέξουμε αυτά που είναι πιο δραστικά στην πρόληψη του καρκίνου;

Εδώ βλέπουμε τα αποτελέσματα για τέσσερα διαφορετικά είδη τσαγιού τα οποία μελετήσαμε. Όλα είναι κοινές ποικιλίες, Κινεζικό Τζασμίν, γιαπωνέζικο Σέντσα, Ερλ Γκρέϊ και ένα ειδικό χαρμάνι που παρασκευάσαμε εμείς. Όπως φαίνεται καθαρά τα διαφορετικά είδη τσαγιού διαφέρουν στη δραστικότητά τους από τη μικρότερη μέχρι τη μεγαλύτερη. Το πολύ ενδιαφέρον είναι ότι όταν συνδυαστούν τα δύο λιγότερο δραστικά είδη τσαγιού, το χαρμάνι, είναι πιο δραστικό από ότι ήταν το καθένα μόνο του. Αυτό δείχνει μια συνέργεια των τροφίμων.

Εδώ βλέπουμε κι άλλα αποτελέσματα των ερευνών μας. Στο εργαστήριο, προσομοιώνουμε την αγγειογένεση των όγκων, που εδώ αντιπροσωπεύεται από τη μαύρη μπάρα. Χρησιμοποιώντας το σύστημα αυτό, ελέγχουμε την δραστικότητα των αντικαρκινικών φαρμάκων. Μικρότερη μπάρα σημαίνει λιγότερη αγγειογένεση, πράγμα που είναι καλό. Εδώ βλέπουμε κάποια κοινά φάρμακα τα οποία συσχετίζονται με τη μείωση του κινδύνου ανάπτυξης καρκίνου στους ανθρώπους. Στατίνες, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα και ορισμένα άλλα, επίσης αποτρέπουν την αγγειογένεση. Εδώ βλέπουμε τους διατροφικούς παράγοντες να συναγωνίζονται τα φάρμακα αυτά στη δραστικότητά τους εναντίον του καρκίνου. Όπως φαίνεται, από μόνα τους είναι δραστικά, και σε ορισμένες περιπτώσεις, είναι δραστικότερα από τα φάρμακα. Σόγια, μαϊντανός, σκόρδο, σταφύλια, βατόμουρα, θα μπορούσα να πάω σπίτι μου και να μαγειρέψω ένα γευστικό γεύμα χρησιμοποιώντας αυτά τα συστατικά. Φανταστείτε να μπορούσαμε να δημιουργήσουμε το πρώτο παγκόσμιο σύστημα βαθμολόγησης των τροφίμων όπου θα μπορούσαμε να κατατάξουμε τα τρόφιμα με βάση τις αντιαγγειογενετικές τους ιδιότητες πρόληψης του καρκίνου. Μ' αυτό ασχολούμαι τούτη την περίοδο.

Έως τώρα σας έδειξα ένα σύνολο από πειραματικά δεδομένα, τίθεται όμως η ερώτηση: Ποια είναι τα ευρήματα σε ανθρώπους που αποδεικνύουν ότι η κατανάλωση συγκεκριμένων τροφίμων μπορεί να μειώσει την αγγειογένεση των καρκίνων; Το καλύτερο παράδειγμα που γνωρίζω είναι μία έρευνα που διεξήχθη σε 79.000 άντρες, για ένα χρονικό διάστημα 20 ετών, όπου ανακαλύφθηκε ότι άντρες οι οποίοι κατανάλωναν μαγειρεμένες ντομάτες δύο ως τρεις φορές την εβδομάδα είχαν μέχρι και 50 τοις εκατό μειωμένο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του προστάτη. Γνωρίζουμε ότι οι ντομάτες είναι καλή πηγή λυκοπενίου, Και το λυκοπένιο είναι αντιαγγειογενετικό. Αλλά το ακόμα πιο ενδιαφέρον στην ίδια μελέτη ήταν το γεγονός ότι από τους άντρες που τελικά ανέπτυξαν καρκίνο του προστάτη, εκείνοι που έτρωγαν περισσότερη σάλτσα ντομάτας στην πραγματικότητα είχαν λιγότερα αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούσαν τον καρκίνο. Η έρευνα αυτή σε ανθρώπους είναι ένα πρώτο παράδειγμα του πώς τα αντιαγγειογενετικά συστατικά που υπάρχουν στα τρόφιμα και καταναλώνονται σε λογικά επίπεδα μπορούν να έχουν επίδραση στην μείωση των όγκων. Τώρα μελετάμε το ρόλο μια υγιεινής διατροφής, σε συνεργασία με τον Ντιν Όρνις και τα πανεπιστήμια UCSF και Tufts, την επίδραση λοιπόν αυτής της διατροφής πάνω στους δείκτες αντιαγγειογένεσης που μπορούμε ν' ανιχνεύσουμε στο αίμα.

Λοιπόν, προφανώς όσα μοιράστηκα μαζί σας έχουν κάποιες απώτερες συνέπειες πέρα από την έρευνα για τη θεραπεία του καρκίνου. Γιατί αν έχουμε δίκιο, αυτές θα έχουν αντίκτυπο στην καταναλωτική μας παιδεία, στις υπηρεσίες εστίασης, στην δημόσια υγεία, ακόμη και στην βιομηχανία ασφάλισης. Μάλιστα, κάποιες ασφαλιστικές εταιρείες έχουν αρχίσει ήδη να σκέφτονται πάνω σε αυτά τα δεδομένα. Κοιτάξτε αυτή τη διαφήμιση της Μπλου Κρος Μπλου Σιλντ στη Μινεζότα. Γα πολλούς ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, η πρόληψη του καρκίνου μέσω της διατροφής μπορεί να είναι η μοναδική πρακτική λύση γιατί δεν μπορούν όλοι να αναταπεξέλθουν στις πανάκριβες αντικαρκινικές θεραπείες τελικού σταδίου, όμως όλοι μπορούν να ωφεληθούν από μια υγιεινή διατροφή βασισμένη σε τοπικές, ανανεώσιμες, αντιαγγειογενετικές καλλιέργειες.

Τελειώνοντας, σας μίλησα για την τροφή, σας μίλησα για τον καρκίνο, υπάρχει ωστόσο ακόμα μια πάθηση για την οποία θέλω να σας πω κάποια πράγματα, η παχυσαρκία. Διότι φαίνεται ότι ο λιπώδης ιστός, το λίπος μας, εξαρτάται ισχυρά από την αγγειογένεση. Όπως οι όγκοι, το λίπος αυξάνεται όταν αυξάνονται τα αιμοφόρα αγγεία. Η ερώτηση είναι: Μπορούμε να περιορίσουμε το λίπος απλά μειώνοντας την παροχή αίματος; Η πάνω καμπύλη δείχνει το σωματικό βάρος ενός γενετικά παχύσαρκου ποντικού το οποίο τρώει ασταμάτητα, μέχρι να γίνει σαν μια τριχωτή μπάλα του τένις. Η κάτω καμπύλη δείχνει το βάρος ενός φυσιολογικού ποντικού.

Αν πάρεις ένα παχύσαρκο ποντικό και του δώσεις κάποιο αναστολέα της αγγειογένεσης, χάνει βάρος. Σταματώντας την θεραπεία, ξανακερδίζει το χαμένο βάρος. Ξεκινώντας πάλι τη θεραπεία, χάνει και πάλι το βάρος που πήρε. Σταματώντας ξανά τη θεραπεία, ξανακερδίζει το βάρος. Είναι αλήθεια, ότι μπορείς να αυξομειώνεις το βάρος απλά με αναστολή της αγγειογένεσης. Κατά συνέπεια, η θεραπεία που δίνεται για τον καρκίνο μπορεί να έχει εφαρμογή και στην παχυσαρκία. Βέβαια, το αληθινά ενδιαφέρον είναι ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τον παχύσαρκο ποντικό να χάσει περισσότερο βάρος από το φυσιολογικό βάρος ενός κανονικού ποντικού. Με άλλα λόγια, δεν μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα ποντίκι μανεκέν. (Γέλια) Αυτό δείχνει πως ο ρόλος της αγγειογένεσης είναι η ρύθμιση μέσα σε φυσιολογικά όρια.

ο Άλμπερτ Σεντ-Τζιόρτζι είπε το εξής: Ανακάλυψη σημαίνει να δεις αυτό που έχουν δει όλοι και να σκεφτείς αυτό που δεν έχει σκεφτεί κανένας". Ελπίζω να σας έπεισα ότι για παθήσεις όπως ο καρκίνος, η παχυσαρκία και άλλες, μπορούν να υπάρξουν τεράστιες δυνατότητες εάν επιτεθούμε στον κοινό τους παρονομαστή, την αγγειογένεση. Αυτό είναι που πιστεύω ότι χρειάζεται ο κόσμος σήμερα.Σας ευχαριστώ.

(Χειροκροτήματα)

Τζουν Κόχεν: Δηλαδή αυτά τα φάρμακα δεν είναι τα συνηθισμένα αντικαρκινικά φάρμακα που δίνονται σήμερα. Σε όσους σας παρακολουθούν κι έχουν καρκίνο, τι θα προτείνατε; Θα συνιστούσατε μια τέτοια θεραπεία στους περισσότερους ασθενείς;

Ουίλιαμ Λι: Υπάρχουν θεραπείες αντιαγγειογένεσης εγκεκριμένες από τον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων. Αν πάσχεις από καρκίνο ή κουράρεις κάποιον ασθενή, θα μπορούσες να ενημερωθείς για αυτές. Υπάρχουν πολλές κλινικές δοκιμές. Το Ίδρυμα Αγγειογένεσης, παρακολουθεί 300 εταιρείες που δουλεύουν στον τομέα αυτό και υπάρχουν περίπου 100 ακόμη φάρμακα που περιμένουν να βγουν στην αγορά. Ελέγξτε όσα έχουν εγκριθεί, κοιτάξτε τις κλινικές δοκιμές, αλλά πέρα από αυτά που μπορεί ο γιατρός να κάνει για μας, χρειάζεται ν' αναρωτηθούμε τι μπορούμε να κάνουμε εμείς για τους εαυτούς μας. Αυτό είναι κάτι για το οποίο μιλώ συχνά, ότι μπορούμε να ενδυναμώσουμε τους εαυτούς μας, ώστε να κάνουμε πράγματα που δεν μπορούν να κάνουν για μας οι γιατροί, που σημαίνει να αξιοποιήσουμε τη γνώση και να δραστηριοποιηθούμε. Αν η μητέρα φύση μας δίνει κάποια στοιχεία, πιστεύουμε ότι μπορεί να έρθει ένα νέο μέλλον μέσα απ' την αξία των τροφών μας. Αυτό που τρώμε είναι στ' αλήθεια η χημειοθεραπεία μας, τρεις φορές τη μέρα.

ΤΚ: Σωστά. Κατά συνέπεια, ανθρώπους που έχουν προδιάθεση για κάποιους καρκίνους, θα τους συμβουλεύατε να κάνουνε μια προφυλακτική θεραπεία ή απλά μια σωστή δίαιτα με πολύ κατανάλωση σάλτσας ντομάτας;

ΟΛ: Νομίζω ότι υπάρχουν άφθονα επιδημιολογικά δεδομένα. Θεωρώ ότι στην εποχή της πληροφορίας, δεν παίρνει και πολύ για να βρει κάποιος μια αξιόπιστη πηγή, όπως το Παμπμέντ ή την Εθνική Βιβλιοθήκη της Ιατρικής, και να ψάξει για επιδημιολογικές μελέτες, για τη μείωση του κινδύνου ανάπτυξης καρκίνου, βασισμένες στη διατροφή και σε συνηθισμένες φαρμακευτικές αγωγές. Αυτό είναι κάτι που ο καθένας μπορεί να το ψάξει.

ΤΚ: Ωραία. Σας ευχαριστώ πολύ.

(Χειροκροτήματα)