Τάβι Γκάβινσον: Μια έφηβη που απλώς προσπαθεί να καταλάβει

Σαν σήμερα τέσσερα χρόνια πριν, ακριβώς, στην πραγματικότητα, έφτιαξα ένα μπλογκ για τη μόδα με τ' όνομα "Style Rookie". Τον περασμένο Σεπτέμβρη του 2011, έφτιαξα ένα διαδικτυακό περιοδικό για έφηβα κορίτσια με το όνομα "Rookiemag.com". Το όνομά μου είναι Τάβι Γκάβινσον, και ο τίτλος της ομιλίας μου είναι "Προσπαθώντας Ακόμη να Καταλάβω," και η ποιότητα των διαφανειών μου στο MS Paint ήταν μια τελείως δημιουργική επιλογή για να συμβαδίσω με το σημερινό θέμα, που δεν έχει καμία σχέση με την αδυναμία μου να χρησιμοποιήσω το PowerPoint. (Γέλια)

Επιμελούμαι λοιπόν αυτή την ιστοσελίδα για έφηβα κορίτσια. Είμαι φεμινίστρια. Είμαι κάτα κάποιο τρόπο σπασικλάκι της ποπ κουλτούρας, και με απασχολεί πολύ τι είναι αυτό που καλλιεργεί ένα ισχυρό θηλυκό χαρακτήρα, και εννοώ στις ταινίες και τις τηλεοπτικές εκπομπές, που επηρεάζουν. Η ιστοσελίδα μου. Οπότε πιστεύω ότι η ερώτηση σε τι συνίσταται ένας ισχυρός θηλυκός χαρακτήρας συνήθως παρερμηνεύεται, και αντ' αυτού μας πλασάρουν αυτές τις διδιάστατες σούπερ γυναίκες που ίσως έχουν μόνο ένα προσόν που προβάλλεται πολύ, όπως ο τύπος της Κάτγουμαν, ή οποία προβάλλει τη σεξουαλικότητά της έντονα, και με αυτό θεωρείται δυναμική. Αλλά δεν πρόκειται για ισχυρούς χαρακτήρες που τυχαίνει να είναι θηλυκοί. Είναι τελείως επίπεδοι, και κυρίως είναι ευθραστοί χαρακτήρες. Το πρόβλημα μ' αυτό είναι ότι ο κόσμος αναμένει πως μπορεί να κατανοήσει εύκολα τις γυναίκες, κι οι γυναίκες τα βάζουν με τον εαυτό τους που δεν είναι τόσο απλές, αφού, στην πραγματικότητα, οι γυναίκες είναι περίπλοκες, οι γυναίκες είναι πολύπλευρες -- όχι επειδή είναι τρελές, αλλά επειδή οι άνθρωποι είναι τρελοί, κι οι γυναίκες τυχαίνει να 'ναι άνθρωποι. (Γέλια)

Οπότε τα ελαττώματα είναι το κλειδί. Δεν είμαι η πρώτη που το λέει. Ένας ισχυρός θηλυκός χαρακτήρας συνίσταται σ' έναν χαρακτήρα που έχει αδυναμίες, ελαττώματα, που ίσως δε γίνεται αμέσως συμπαθής, αλλά τελικά κάποιος με τον οποίο μπορείτε να εμπλακείτε.

Δε μου αρέσει ν' αναγνωρίζω ένα πρόβλημα χωρίς επίσης ν' αναγνωρίζω εκείνους που δουλεύουν για τη διόρθωσή του, ήθελα λοιπόν ν' αναγνωρίσω σειρές όπως η "Mad Men", ταινίες όπως η "Φιλενάδες", όπου οι θηλυκοί χαρακτήρες ή οι πρωταγωνίστριες είναι περίπλοκες, πολύπλευρες. Η Λίνα Ντάναμ, που βρίσκετε εδώ, η εκπομπή της στο τηλεοπτικό δίκτυο HBO κάνει πρεμιέρα τον ερχόμενο μήνα, "Girls", είπε ότι ήθελε να την ξεκινήσει επειδή ένιωθε ότι όλες οι γυναίκες που ήξερε συνέθεταν απλώς ένα μάτσο αντιθέσεων, κι αυτό θεωρείται ακριβές για όλους τους ανθρώπους, αλλά δε βλέπετε τις γυναίκες να αναπαριστώνται έτσι τόσο πολύ. Συγχαρητήρια, παιδιά. (Γέλια)

Αλλά δεν το πιστεύω αυτό — ακόμη πιστεύω ότι υπάρχουν κάποιοι τύποι γυναικών που δεν αναπαριστώνται μ' αυτόν τον τρόπο, και μια ομάδα στην οποία θα εστιάσουμε σήμερα είναι οι έφηβες, επειδή πιστεύω ότι οι έφηβες είναι ιδιαίτερα αντιφατικές και προσπαθούν ακόμη να καταλάβουν, και τη δεκαετία του 90 υπήρχαν οι σειρές "Freaks and Geeks" και "My So-Called Life", και οι χαρακτήρες τους, Λίνζι Γουίρ και Άντζελα Τσέις, θέλω να πω, η υπόθεση αυτών των σειρών είχε να κάνει με το πώς εκείνες προσπαθούσαν να καταλάβουν τον εαυτό τους, βασικά, αλλά αυτές οι σειρές διήρκησαν μόνο μια σεζόν έκαστος, κι ειλικρινά δεν έχω δει κάτι παρόμοιο στην τηλεόραση έκτοτε.

Αυτό λοιπόν είναι ένα επιστημονικό διάγραμμα του εγκεφάλου μου — (Γέλια) — την εποχή περίπου που άρχισα να βλέπω εκείνες τις σειρές. Τελείωνα το γυμνάσιο, ξεκινούσα το λύκειο -- τώρα είμαι στη δευτέρα λυκείου — και προσπαθούσα να συμφιλιώσω όλες αυτές τις διαφορές που σου λένε ότι απαγορεύονται όταν μεγαλώνεις ως κορίτσι. Απαγορέυεται να είσαι έξυπνη κι όμορφη. Απαγορεύεται να είσαι φεμινίστρια που ενδιαφέρεται κιόλας για τη μόδα. Απαγορεύεται να σε νοιάζουν τα ρούχα εκτός κι αν είναι για χάρη της γνώμης των άλλων, συνήθως των ανδρών.

Οπότε προσπαθούσα να καταλάβω όλα αυτά, κι ένιωθα λιγάκι μπερδεμένη, και το δήλωσα και στο μπλογκ μου, και δήλωσα ότι ήθελα να ξεκινήσω μια ιστοσελίδα για έφηβα κορίτσια που δεν είχε να κάνει με το είδος του μονοδιάστατου ισχυρού χαρακτήρα επειδή πιστεύω ότι ένα πράγμα που μπορεί να είναι πολύ αποξενωτικό σχετικά με την παρανόηση του φεμινισμού είναι ότι τα κορίτσια νομίζουν πως για να είναι φεμινίστριες, πρέπει να επιδεικνύουν τέλεια αρμονία στις πεποιθήσεις τους, να μην είναι ποτέ ανασφαλείς, ποτέ να μην αμφιβάλλουν, να έχουν όλες τις απαντήσεις. Κι αυτό δεν αληθεύει, και, για την ακρίβεια, η συμφιλίωση όλων των αντιφάσεων που ένιωθα έγινε ευκολότερη μόλις κατάλαβα ότι ο φεμινισμός δεν ήταν ένα βιβλίο κανόνων αλλά μια συζήτηση, μια συνομιλία, μια διαδικασία, κι αυτό είναι ένα σχέδιο από ένα περιοδικό-αυτοέκδοση του έφτιαξα πέρσι όταν εγώ -- θέλω να πω, νομίζω πως επέτρεψα στον εαυτό μου να προχωρήσει λιγάκι στο "μέτωπο" της εικονογράφησης έκτοτε. Αλλά, ναι.

Οπότε δήλωσα στο μπλογκ μου ότι ήθελα να ξεκινήσω αυτή την έκδοση για έφηβα κορίτσια και ζήτησα απ' τον κόσμο να καταθέσει κείμενα, εικόνες του, οτιδήποτε, ώστε να γίνει μέλος του πρoσωπικού μας. Έλαβα περίπου 3000 μηνύματα. Ο αρχισυντάκτης μου κι εγώ τα διαβάσαμε και δημιουργήσαμε μια ομάδα ατόμων, και ξεκινήσαμε τον περασμένο Σεπτέμβρη. Κι αυτό είναι ένα απόσπασμα απ' το πρώτο γράμμα του συντάκτη που έγραψα, όπου λέω ότι στο "Rookie", δεν έχουμε όλες τις απαντήσεις, κι εμείς προσπαθούμε ακόμη να καταλάβουμε, αλλά το σημαντικό δεν είναι να δώσουμε στα κορίτσια τις απαντήσεις, κι ούτε καν να τους δώσουμε την άδεια να βρουν μόνα τους τις απαντήσεις, αλλά, αν όλα πάνε καλά, να τα εμπνεύσουμε να καταλάβουν ότι μπορούν να δώσουν τα ίδια στον εαυτό τους την άδεια, μπορούν να κάνουν τις δικές τους ερωτήσεις, να βρουν τις δικές τους απαντήσεις, όλ' αυτά, και το "Rookie", πιστεύω ότι έχουμε προσπαθήσει να το κάνουμε ένα όμορφο μέρος για όλα όσα απαιτούν κατανόηση.

Δε λέω λοιπόν, "Γίνετε σαν εμάς," και "Είμαστε τέλεια πρότυπα," επειδή δεν είμαστε, αλλά θέλουμε απλώς να συμβάλουμε στην αναπαράσταση των κοριτσιών μ' έναν τρόπο που να δείχνει αυτές τις διαφορετικές διαστάσεις. Θέλω να πω, έχουμε άρθρα με τον τίτλο "Παίρνοντας τον Εαυτό σου στα Σοβαρά: Πώς να μην σε Νοιάζει η Γνώμη των Άλλων για σένα", αλλά επίσης έχουμε άρθρα όπως, ωχ -- προσπαθώ ακόμη να καταλάβω! Χα χα. (Γέλια) Αν χρησιμοποιείτε αυτό, μπορείτε να τη βγάλετε εύκολα καθαρή. Έχουμε επίσης άρθρα με τίτλους όπως "Πώς να Δείχνεις σαν να μην Έκλαιγες πριν Λίγο σε Λιγότερο από Πέντε Λεπτά."

Έχοντας πει όλα αυτά, πράγματι εκτιμώ ακόμη εκείνους τους χαρακτήρες στις ταινίες και τα άρθρα σαν εκείνα στην ιστοσελίδα μας, που δεν έχουν να κάνουν μόνο με τον πλήρη δυναμισμό, ίσως με τον τρόπο αποδοχής του εαυτού σου και την αυτοπεποίθηση και τα ελαττώματα και πώς τα αποδέχεσαι.

Οπότε αυτό που παίρνουμε από αυτή την ομιλία, το γενικό μάθημα αυτής, είναι απλώς να είστε η Στίβι Νικς. Σαν αυτό να είναι το μόνο που πρέπει να κάνετε. (Γέλια) Επειδή το αγαπημένο μου σχετικά με εκείνη, εκτός από τα πάντα είναι ότι είναι πολύ --ήταν ανέκαθεν δυναμικά παρούσα στη σκηνή, χωρίς να δίνει λογαριασμό για τα ελαττώματά της και για την ανάγκη συμφιλίωσης των αντιφατικών της συναισθημάτων και σε κάνει να τα ακούσεις και να τα συλλογιστείς, και ναι, σας παρακαλώ να είστε η Στίβι Νικς. Σας ευχαριστώ. (Χειροκρότημα)