Σάιμον Λιούις: Μη θεωρείς τη συναίσθηση δεδομένη

Υπήρξε μια περίοδος στη ζωή μου όπου όλα έμοιαζαν τέλεια. Όπου πήγαινα, ένιωθα σαν στο σπίτι μου. Όποιον συναντούσα, ένιωθα ότι τον ήξερα απ' όσο παλιά όσο μπορούσα να θυμηθώ. Και θέλω να μοιραστώ μαζί σας πώς έφτασα σ' αυτό το σημείο και τι έχω μάθει από τότε που έφυγα.

Εδώ ξεκίνησαν όλα. Και εγείρεται ένα υπαρξιακό ερώτημα, το οποίο είναι, αν ζω αυτή την εμπειρία της απόλυτης σύνδεσης και πλήρης συναίσθησης, γιατί δεν είμαι ορατός σ' αυτήν τη φωτογραφία, και πού είναι αυτή η ώρα και το μέρος; Αυτό είναι το Λος Άντζελες, της Καλιφόρνια όπου μένω. Αυτή είναι μια φωτογραφία της αστυνομίας. Αυτό είναι το αυτοκίνητο μου. Βρισκόμαστε λιγότερο από 1,5 χιλιόμετρο από το μεγαλύτερο νοσοκομείο του Λος Άντζελες που λέγεται Σίνταρς-Σάιναϊ. Και η κατάσταση έχει ως εξής ένα αυτοκίνητο γεμάτο με γιατρούς ασθενοφόρων στο δρόμο από το νοσοκομείο για τα σπίτια τους μετά τη δουλειά έχουν συναντήσει τυχαία τα συντρίμμια, και έχουν συμβουλέψει την αστυνομία ότι δεν υπήρχαν επιζώντες μέσα στο αυτοκίνητο, ότι ο οδηγός είναι νεκρός, ότι εγώ είμαι νεκρός. Και η αστυνομία περιμένει την πυροσβεστική να έρθει για να κόψει το όχημα και να απεγκλωβίσει το σώμα του οδηγού. Και όταν το κάνουν, βρίσκουν ότι πίσω από τα γυαλιά, βρίσκουν εμένα -- και το κρανίο μου είναι συντετριμμένο και η κλείδα μου είναι συντετριμμένη, όλα εκτός από δύο μου πλευρά, η λεκάνη μου και τα δύο μου χέρια. Είναι όλα συντετριμμένα, αλλά υπάρχει ακόμα σφυγμός. Και με πάνε σ' αυτό το κοντινό νοσοκομείο, το Σίνταρς-Σάιναϊ, όπου εκείνη τη νύχτα έλαβα, εξαιτίας της εσωτερικής μου αιμορραγίας, 45 μονάδες αίματος -- που σημαίνει πλήρη αντικατάσταση όλου του αίματος μέσα μου -- πριν μπορέσουν να σταματήσουν την αιμορραγία. Με βάζουν σε μηχάνημα πλήρης υποστήριξης, και παθαίνω μαζικό εγκεφαλικό, και ο εγκέφαλος μου πέφτει σε κώμα.

Το κώμα μετριέται σε μια κλίμακα από το 15 μέχρι το τρία. 15 είναι ένα ελαφρύ κώμα. Τρία είναι το βαθύτερο. Και αν κοιτάξετε, θα δείτε ότι υπάρχει μόνο ένας τρόπος που μπορείς να φτάσεις στο τρία. Είναι αν ουσιαστικά δεν υπάρχει σημείο ζωης απ' έξω καθόλου. Έμεινα περισσότερο από ένα μήνα στο τρία της κλίμακας κώματος Γλασκόβης, και είναι μέσα σ' αυτό το βαθύτερο επίπεδο κώματος, στο χείλος μεταξύ της ζωής μου και του θανάτου μου, που έζησα την πλήρη σύνδεση και πλήρη συναίσθηση του εσωτερικού χώρου.

Για την οικογένεια μου που παρακολουθούσε απ' έξω, αυτό που προσπαθούσαν να καταλάβουν είναι ένα διαφορετικού είδους υπαρξιακό ερώτημα, το οποίο είναι, πόσο θα είναι δυνατόν να γεφυρωθεί από τον κωματώδη δυνητικό νου που κοίταγαν μέχρι τον πραγματικό νου, τον οποίο καθορίζω απλά ως την λειτουργία του εγκεφάλου που έχει απομείνει μέσα στο κεφάλι μου. Τώρα για να το βάλουμε αυτό σ' ένα ευρύτερο πλαίσιο, θέλω να φανταστείτε ότι είστε ένας αιώνιος εξωγήινος που παρακολουθεί την Γη από το απώτερο διάστημα, και το αγαπημένο σας σόου στην διαγαλαξιακή δορυφορική τηλεόραση είναι το κανάλι Γη, και το αγαπημένο σας σόου είναι το ανθρώπινο σόου. Και ο λόγος που πιστεύω ότι θα είναι τόσο ενδιαφέρον για σας είναι επειδή η συναίσθηση είναι τόσο ενδιαφέρον, είναι τόσο απρόβλεπτη και τόσο εύθραυστη.

Και έτσι ξεκινήσαμε. Όλοι ξεκινήσαμε στην κοιλάδα Awash στην Αιθιοπία. Το σόου άρχισε με καταπληκτικά ειδικά εφέ, επειδή υπήρχαν καταστροφικές κλιματικές αλλαγές -- το οποίο ακούγεται κάπως ενδιαφέρον σαν ένας παραλληλισμός με το σήμερα. Εξαιτίας της κλίσης της Γης στους άξονες της και αυτών των καταστροφικών κλιματικών αλλαγών, έπρεπε να ανακαλύψουμε πώς να βρίσκουμε καλύτερο φαγητό, και έπρεπε να μάθουμε -- να και η Λούσι, έτσι ξεκινήσαμε όλοι -- έπρεπε να μάθουμε πώς να σπάμε κόκαλα ζώων, να χρησιμοποιούμε εργαλεία γι' αυτό, να τρεφόμαστε απ' τον μυελό των οστών, για να μεγαλώσουμε τους εγκεφάλους μας. Άρα ουσιαστικά αναπτύξαμε τη συναίσθηση μας ανταποκρινόμενοι σ' αυτήν την παγκόσμια απειλή.

Τώρα συνεχίζετε επίσης να παρακολουθείτε καθώς η συναίσθηση εξελίχθηκε στο σημείο όπου εδώ στην Ινδία, στη Μάντια Πραντές, υπάρχει μια από τις δύο αρχαιότερες πέτρινες τέχνες που βρέθηκαν. Είναι ένα κατασκεύασμα σε σχήμα φλιτζανιού που χρειάστηκε 40 με 50,000 χτυπήματα με ένα πέτρινο εργαλείο για να δημιουργηθεί, και είναι η πρώτη γνωστή έκφραση τέχνης στον πλανήτη. Και ο λόγος που μας συνδέει με την συναίσθηση σήμερα είναι ότι όλοι μας ακόμη σήμερα, το πρώτο σχήμα που σχεδιάζουμε σαν παιδιά είναι ένας κύκλος. Και μετά το επόμενο πράγμα που κάνουμε είναι να βάλουμε μια τελεία στο κέντρο του κύκλου. Δημιουργούμε ένα μάτι -- και το μάτι εξελίσσετε μέσα από την ιστορία μας. Να ο Αιγύπτιος θεός Ώρος, που συμβολίζει ευημερία, σοφία και υγεία. Και αυτό καταλήγει στο παρόν με το χαρτονόμισμα του δολαρίου στις Ηνωμένες Πολιτείες, το οποίο έχει πάνω του ένα μάτι της πρόνοιας.

Άρα βλέποντας όλο αυτό το σόου από το απώτερο διάστημα, νομίζετε ότι το πιάνουμε, ότι καταλαβαίνουμε πως η πολυτιμότερη πηγή στον μπλε πλανήτη είναι η συναίσθηση μας. Επειδή είναι το πρώτο πράγμα που σχεδιάζουμε, περικυκλώνουμε τους εαυτούς μας με εικόνες του, είναι πιθανότατα η πιο κοινή εικόνα στον πλανήτη. Αλλά όχι. Θεωρούμε τη συναίσθηση μας δεδομένη. Όσο ήμουν παραγωγός στο Λος Άντζελες, δεν το είχα σκεφτεί ούτε ένα λεπτό. Μέχρι που μου αφαιρέθηκε, δεν το είχα σκεφτεί ποτέ. Και αυτό που έμαθα απ' αυτό το γεγονός και κατά τη διάρκεια της ανάρρωσης μου είναι ότι η συναίσθηση είναι υπό απειλή σ' αυτόν τον πλανήτη με τρόπους που δεν έχει απειληθεί ποτέ πριν. Αυτά είναι μόνο μερικά παραδείγματα.

Και ο λόγος που είναι μεγάλη μου τιμή να είμαι εδώ στην Ινδία σήμερα για να μιλήσω είναι επειδή η Ινδία έχει την θλιβερή διάκριση να είναι η πρωτεύουσα του κόσμου στα τραύματα στο κεφάλι. Αυτή η στατιστική είναι τόσο λυπητερή. Δεν υπάρχει πιο δραστικό και αιφνίδιο χάσμα που να δημιουργείται μεταξύ ενός δυνητικού και ενός πραγματικού νου από ένα σοβαρό τραύμα στο κεφάλι. Το καθ' ένα μπορεί να απαιτεί μέχρι και μια δεκαετία αποκατάστασης, το οποίο σημαίνει ότι η Ινδία, εκτός και αν αλλάξει κάτι, έχει συσσωρεύσει μια ανάγκη για αποκατάσταση μιας χιλιετίας. Αυτό που βλέπεις στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι έναν τραυματισμό κάθε 20 δευτερόλεπτα -- αυτό είναι ενάμιση εκατομμύριο κάθε χρόνο -- ένα εγκεφαλικό κάθε 40 δευτερόλεπτα, νόσο Αλτσχάιμερ, κάθε 70 δευτερόλεπτα κάποιος υποκύπτει σ' αυτή. Όλα τα παραπάνω αντιπροσωπεύουν χάσματα μεταξύ δυνητικού νου και πραγματικού νου.

Και να μερικά από τις άλλες κατηγορίες, αν κοιτάξεις σ' ολόκληρο τον πλανήτη. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας μας λέει ότι η κατάθλιψη είναι η νούμερο ένα ασθένεια στη Γη όσον αφορά τα χρόνια αναπηρίας. Βλέπουμε ότι η νούμερο δύο πηγή αναπηρίας είναι η κατάθλιψη στις ηλικίες των 15 με 44. Τα παιδιά μας παθαίνουν κατάθλιψη με ανησυχητικούς ρυθμούς. Κατά τη διάρκεια της ανάρρωσης μου ανακάλυψα ότι η τρίτη κυριότερη αιτία θανάτου των εφήβων είναι η αυτοκτονία. Αν κοιτάξεις μερικά από αυτά τα πράγματα -- διασείσεις. Οι μισές από τις εισαγωγές εφήβων στα επείγοντα είναι για διασείσεις. Αν μιλήσω για ημικρανίες, 40 τις εκατό του πληθυσμού υποφέρει από επεισοδιακούς πονοκεφάλους. 15 τις εκατό υποφέρει από ημικρανίες που τους ταλαιπωρεί για μέρες ασταμάτητα.

Όλα αυτά οδηγούν -- εθισμός στους υπολογιστές, για να το καλύψω αυτό: το πιο σύνηθες πράγμα που κάνουμε είναι να χρησιμοποιούμαι ψηφιακές συσκευές. Ο μέσος έφηβος στέλνει 3,300 μηνύματα κάθε [μήνα]. Μιλάμε για μια κοινωνία που υποχωρεί στην κατάθλιψη και στην αποσύνδεση όταν αντιμετωπίζουμε πιθανότατα την επόμενη μεγάλη καταστροφική κλιματική αλλαγή. Οπότε αυτό που θα αναρωτιέστε, παρακολουθώντας το ανθρώπινο σόου είναι, θα αντιμετωπίσουμε και θα διευθύνουμε την καταστροφική κλιματική αλλαγή που μπορεί να έρχεται προς το μέρος μας καλλιεργώντας τη συναίσθηση μας, ή θα συνεχίσουμε να υποχωρούμε;

Και αυτό τότε μπορεί να σας οδηγήσει μια μέρα να παρακολουθήσετε ένα επεισόδιο του ιατρικού κέντρου Σίνταρς-Σάιναϊ και μια μελέτη της διαφοράς μεταξύ δυνητικού νου και πραγματικού νου. Αυτή είναι μια πυκνή συστοιχία ηλεκτροεγκεφαλογραφημάτων και μαγνητικών τομογραφιών που ανιχνεύουν 156 κανάλια πληροφοριών. Δεν είναι το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα μου στο Σίνταρς, είναι το δικό σας ηλεκτροεγκεφαλογράφημα απόψε και χθες το βράδυ. Είναι ότι κάνουν τα μυαλά μας κάθε βράδυ για να αφομοιώσουν τη μέρα και να προετοιμαστούν να γεφυρώσουν από το δυνητικό νου όταν κοιμόμαστε στον πραγματικό νου όταν ξυπνάμε το επόμενο πρωί. Έτσι ήμουν όταν επέστρεψα από το νοσοκομείο μετά από σχεδόν τέσσερις μήνες. Το σχήμα πετάλου που μπορείτε να δείτε στο κρανίο μου είναι εκεί όπου λειτούργησαν και μπήκαν μέσα στον εγκέφαλο μου για να κάνουν τις χειρουργικές επεμβάσεις που χρειάζονταν για να μου σώσουν τη ζωή. Αλλά αν κοιτάξετε μέσα στο μάτι της συναίσθησης, το μόνο μάτι που μπορείτε να δείτε, κοιτάω κάτω, αλλά θα σας πω πώς ένιωθα σ' αυτό το σημείο. Δεν ένιωθα κενός, ένιωθα τα πάντα ταυτοχρόνως. Ένιωθα κενός και γεμάτος, ζέστη και κρύο, ευφορία και κατάθλιψη. Γιατί ο εγκέφαλος είναι ο πρώτος στον κόσμο πλήρως λειτουργικός κβαντικός υπολογιστής, μπορεί να καταλαμβάνει πολλαπλές καταστάσεις την ίδια στιγμή. Και με όλους τους εσωτερικούς ρυθμιστές του εγκεφάλου μου κατεστραμμένους, ένιωθα τα πάντα ταυτοχρόνως.

Αλλά ας περιστραφούμε και ας με δούμε από μπροστά. Εδώ είμαι στο σημείο όπου έχω πάρει εξιτήριο από το σύστημα υγείας. Κοιτάξτε τα μάτια μου. Δεν μπορώ να τα εστιάσω. Δεν μπορώ να ακολουθήσω μια σειρά κειμένου σ' ένα βιβλίο. Αλλά το σύστημα μ' έχει μετακινήσει επειδή, όπως άρχισε ν' ανακαλύπτει η οικογένεια μου, δεν υπάρχει μακροχρόνιο σχέδιο στο σύστημα υγείας. Νευρολογική βλάβη, 10 χρόνια αποκατάστασης, απαιτεί μία μακροχρόνια προοπτική.

Αλλά ας κοιτάξουμε πίσω από τα μάτια μου. Αυτή είναι μια αξονική τομογραφία ενιαίας εκπομπής φωτονίων που χρησιμοποιεί ακτινοβολία γάμμα για να εξασφαλίσει τριών-διαστάσεων λειτουργία μέσα στον εγκέφαλο. Απαιτεί εργαστήριο για να το δείτε σε τρεις διαστάσεις, αλλά σε δύο διαστάσεις πιστεύω ότι μπορείτε να δείτε την όμορφη συμμετρία και τον φωτισμό ενός φυσιολογικού νου σε λειτουργία. Να και ο εγκέφαλος μου. Αυτή είναι η συνέπεια της καταστροφής του περισσότερο από ένα τρίτου του εγκεφάλου μου από το εγκεφαλικό. Έτσι η οικογένεια μου, όπως συνεχίσαμε και ανακαλύψαμε ότι το σύστημα υγείας μας είχε μετακινήσει, έπρεπε να προσπαθήσει να βρει λύσεις και απαντήσεις. Και κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας -- πήρε πολλά χρόνια -- ένας από τους γιατρούς είπε ότι η ανάρρωση μου, ο βαθμός προόδου μου, από το μέγεθος του εγκεφαλικού τραύματος που είχα υποστεί ήταν θαυμάσιο. Και τότε άρχισα να γράφω ένα βιβλίο, γιατί δεν πίστευα ότι ήταν θαυμάσιο. Πίστευα ότι υπήρχαν θαυμάσια στοιχεία, αλλά επίσης δεν πίστευα ότι ήταν σωστό κάποιος να πρέπει να παλεύει και να ψάχνει απαντήσεις όταν υπάρχει πανδημία μέσα στην κοινωνία μας.

Έτσι από αυτή την εμπειρία της ανάρρωσης μου, θέλω να μοιραστώ τέσσερις συγκεκριμένες απόψεις -- τις ονομάζω τα τέσσερα στοιχεία της συναίσθησης -- που με βοήθησαν να αναπτύξω τον δυνητικό νου μου προς τον πραγματικό νου που δουλεύω μαζί του κάθε μέρα. Το πρώτο στοιχείο είναι η γνωστική εξάσκηση. Σε αντίθεση με το σπασμένο γυαλί του αυτοκινήτου μου, η πλαστικότητα του εγκεφάλου σημαίνει ότι υπήρχε πάντα μια πιθανότητα με τη αγωγή εξάσκησης του εγκεφάλου ώστε να μπορείς να ανακτήσεις και να ανυψώσεις το επίπεδο της επίγνωσης και της συναίσθησης σου. Πλαστικότητα σημαίνει ότι υπήρχε πάντα ελπίδα για την αιτία μας -- ελπίδα για την ικανότητα μας να ανοικοδομήσουμε αυτή την λειτουργία. Πράγματι, το μυαλό μπορεί να επαναπροσδιορίσει τον εαυτό του, και αυτό έχει αποδειχθεί από δύο ειδικούς εν ονόματι Χέιγκεν και Σίλβα τη δεκαετία του 1970. Η παγκόσμια προοπτική είναι ότι το 30 τις εκατό των παιδιών στα σχολεία έχουν αδυναμίες μάθησης που δεν είναι αυτoδιορθούμενες αλλά με κατάλληλη αγωγή, μπορούν να προβληθούν και ν' ανιχνευτούν και να διορθωθούν και ν΄ αποφύγουν τα παιδιά την ακαδημαϊκή αποτυχία. Αλλά ανακάλυψα ότι είναι σχεδόν αδύνατο να βρεις κάποιον που παρέχει αυτή την αγωγή ή την φροντίδα.

Να τι μου πρόσφερε ο νευροψυχολόγος μου όταν βρήκα κάποιον στον οποίον μπορούσε να εφαρμοστεί. Δεν είμαι γιατρός, όποτε δεν θα μιλήσω για τις διάφορες μικρο-εξετάσεις. Ας μιλήσουμε για τον δείκτη νοημοσύνης πλήρους κλίμακας. Ο δείκτης νοημοσύνης πλήρους κλίμακας είναι η νοητική επεξεργασία -- πόσο γρήγορα μπορείς να αποκτήσεις πληροφορίες, να τις διατηρήσεις και να τις ανακτήσεις -- κάτι που σήμερα είναι ουσιώδες για επιτυχία στην ζωή. Και μπορείτε να δείτε εδώ ότι υπάρχουν τρεις στήλες. Μη δοκιμασμένο -- αυτό είναι όταν είμαι σε κώμα. Και στη συνέχεια ανεβαίνω σε σημείο που σκοράρω 79, το οποίο είναι ακριβώς κάτω από τον μέσο όρο. Στο σύστημα υγείας, αν αγγίξεις τον μέσο όρο, τελείωσες. Τότε ήταν που μου έδωσαν εξιτήριο από το σύστημα. Τι ακριβώς σημαίνει μέσος όρος δείκτη νοημοσύνης; Σημαίνει ότι όταν έκανα δυόμιση ώρες να συμπληρώσω ένα τεστ που οποιοσδήποτε εδώ μέσα θα το έκανε σε 50 λεπτά, μπορεί να σκόραρα 40%. Αυτή είναι μια πάρα πολύ χαμηλή βάση για να σε διώξουν από το σύστημα υγείας. Μετά υποβλήθηκα σε γνωστική εξάσκηση. Και επιτρέψτε μου να σας δείξω τι έγινε στη δεξιά στήλη όταν έκανα την γνωστική μου εξάσκηση για λίγο καιρό. Αυτό υποτίθεται δεν έπρεπε να συμβεί. Ο δείκτης νοημοσύνης υποτίθεται ότι σταθεροποιείται και στερεοποιείται στην ηλικία των οχτώ ετών.

Τώρα η εφημερίδα της Εθνικής Ιατρικής Ένωσης έκανε μια πλήρη κλινική εξέταση στα απομνημονεύματα μου, το οποίο είναι πολύ ασυνήθιστο. Δεν είμαι γιατρός. Δεν έχω καθόλου ιατρική εμπειρία. Αλλά αισθάνθηκαν τις αποδείξεις ότι υπήρχαν σημαντικές, πολύτιμες πληροφορίες στο βιβλίο, και τις σχολίασαν όταν του έκαναν πλήρη αξιολόγηση. Αλλά έκαναν μια ερώτηση. Είπαν, "Είναι επαναλαμβανόμενο;" Αυτή ήταν μια εύλογη ερώτηση καθώς τα απομνημονεύματα μου ήταν απλά πώς έβρισκα απαντήσεις που δούλευαν για μένα.

Η απάντηση είναι ναι, και για πρώτη φορά, είναι ευχαρίστηση μου που μπορώ να μοιραστώ μαζί σας δύο παραδείγματα. Να κάποιος, και τι έκαναν όταν τελείωσαν την γνωστική εξάσκηση στις ηλικίες των εφτά και 11. Και εδώ κάποιος άλλος, ας πούμε, στο λύκειο και στο πανεπιστήμιο. Και αυτό το άτομο είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον. δεν θα μπω σε λεπτομέρειες αυτές είναι στις μικρο-εξετάσεις, αλλά είχαν ακόμα ένα νευρολογικό θέμα. Αλλά αυτό το άτομο μπορούσε να θεωρηθεί ότι έχει αδυναμία εκμάθησης. Και με κάποια διευκόλυνση, συνέχισαν στο πανεπιστήμιο και είχαν μια πλήρη ζωή όσον αφορά τις ευκαιρίες.

Δεύτερη όψη: Ακόμα είχα συντριπτικές ημικρανίες. Δύο στοιχεία που με βοήθησαν σ' αυτό είναι ότι το 90 τις εκατό, απ' ότι έμαθα, των πόνων στο κεφάλι και στο σβέρκο είναι λόγω μυοσκελετικών διαταραχών. Το κρανιογναθικό σύστημα είναι κρίσιμο σ' αυτό. Και όταν το υποβλήθηκα και βρήκα απαντήσεις, αυτή είναι η αλληλεξάρτηση μεταξύ της κροταφογναθικής διάρθρωσης και των δοντιών. Ως το 30 τις εκατό του πληθυσμού έχει κάποια διαταραχή, ασθένεια ή δυσλειτουργία στο σαγόνι που επηρεάζει ολόκληρο το σώμα. Ήμουν τυχερός και βρήκα έναν οδοντίατρο που εφάρμοσε ολόκληρο το σύμπαν της τεχνολογίας που επρόκειτο να δείτε να αποδεικνύει ότι αν επανατοποθετούσε το σαγόνι μου, οι πονοκέφαλοι πάνω κάτω θα εξαφανίζονταν, αλλά ότι έτσι τα δόντια μου δεν θα ήταν στη σωστή θέση. Τότε κράτησε το σαγόνι μου στη σωστή θέση ενώ ορθοδοντικά έβαλε τα δόντια μου σε σωστή ευθυγράμμιση. Έτσι τα δόντια μου στην ουσία κράτησαν το σαγόνι μου στη σωστή θέση. Αυτό επηρέασε όλο μου το σώμα.

Αν αυτό ακούγεται πάρα πολύ παράξενο και κάπως τολμηρή δήλωση -- Πώς γίνεται το σαγόνι να επηρεάζει όλο το σώμα; -- επιτρέψτε μου απλά να σας επισημάνω ότι, αν σας ζήταγα αύριο να τοποθετήσετε ένα κόκκο άμμου ανάμεσα στα δόντια σας και να πάτε για μια βόλτα, πόσο θα αντέχατε πριν χρειαστεί να μετακινήσετε αυτόν τον κόκκο άμμου; Αυτή η μικροσκοπική μετατόπιση. Κρατήστε κατά νου, δεν υπάρχουν νεύρα στα δόντια. Για τον ίδιο λόγο στο πριν και το μετά από αυτό που φαίνεται, είναι πολύ δύσκολο να δείτε τη διαφορά. Τώρα προσπαθήστε να βάλετε μερικές κόκκους άμμου ανάμεσα από τα δόντια σας και δείτε τη διαφορά. Είχα ακόμα ημικρανίες.

Το επόμενο θέμα που επιλύθηκε ήταν ότι, αν το 90 τις εκατό των πόνων στο κεφάλι και στο σβέρκο προκαλείται από διαταραχές, το άλλο 10 τις εκατό ευρέως -- παραμερίζοντας ανευρύσματα, καρκίνο του εγκεφάλου και ορμονικά προβλήματα -- είναι η κυκλοφορία. Φανταστείτε το αίμα που ρέει σ' όλο σας το σώμα -- όπως μου είπαν στο Κέντρο Υγείας του UCLA -- σαν ένα σφραγισμένο σύστημα. Υπάρχει ένας μεγάλος σωλήνας με το αίμα που ρέει μέσα του. Και γύρω από τον σωλήνα υπάρχουν νεύρα που παίρνουν τα θρεπτικά τους εφόδια από το αίμα. Αυτό είναι ουσιαστικά όλο κι όλο. Αν πιέσεις ένα σωλήνα σ' ένα συγκεκριμένο σύστημα, διογκώνεται κάπου αλλού. Αν αυτό το σημείο όπου διογκώνεται είναι μέσα στο μεγαλύτερο νεύρο στο σώμα σου, τον εγκέφαλο σου, παθαίνεις αγγειακή ημικρανία. Αυτό είναι ένα επίπεδο πόνου που είναι μόνο γνωστή σε όσους υποφέρουν από αγγειακές ημικρανίες. Χρησιμοποιώντας αυτή την τεχνολογία, αυτό χαρτογραφείται σε τρεις διαστάσεις. Αυτή είναι μια μαγνητική τομογραφία, αγγειογραφία και φλεβογραφία, μια ογκομετρική μαγνητική τομογραφία. Χρησιμοποιώντας αυτή την τεχνολογία, οι ειδικοί στο κέντρο υγείας του UCLA μπόρεσαν να αναγνωρίσουν που γινόταν αυτή η συμπίεση στο σωλήνα. Μια αγγειακή εγχείρηση μετακίνησε το μεγαλύτερο μέρος του πρώτου πλευρού και από τις δύο μεριές του σώματος μου. Και στους επόμενους μήνες και χρόνια, ένιωθα τη νευρολογικό ροή της ζωής να επιστέφει.

Επικοινωνία, το επόμενο στοιχείο. Αυτό είναι κρίσιμο. Όλη η συναίσθηση είναι επικοινωνία. Και εδώ, από μεγάλη μου τύχη, ένας από τους πελάτες του πατέρα μου είχε έναν σύζυγο που δούλευε στο Ίδρυμα Επιστημονικής Έρευνας του Άλφρεντ Μανν. Ο Άλφρεντ Μανν είναι ένας λαμπρός φυσικός και νεωτεριστής ο οποίος είναι συνεπαρμένος με τη γεφύρωση χασμάτων στη συναίσθηση, είτε με το να αποκαθιστά την ακοή στους κουφούς, την όραση στους τυφλούς ή την κίνηση στους παράλυτους. Και θα σας δώσω ένα παράδειγμα σήμερα της κίνησης των παράλυτων. Έχω φέρει μαζί μου, από τη Νότια Καλιφόρνια, την συσκευή διαμόρφωσης συχνότητας. Αυτή η συσκευή κρατιέται στο χέρι. Ζυγίζει λιγότερο από ένα γραμμάριο. Οπότε δύο απ' αυτές εμφυτευμένες στο σώμα θα ζύγιζαν λιγότερο από μία δραχμή. Πέντε απ' αυτές θα ζύγιζαν λιγότερο από ένα ρούπι.

Πού πάει αυτή μέσα στο σώμα; Έχει προσομοιωθεί και έχει δοκιμαστεί ώστε να αντέχει στο σώμα ανοξείδωτη για πάνω από 80 χρόνια Έτσι τοποθετείται μέσα και μένει εκεί. Εδώ είναι οι θέσεις εμφύτευσης. Η γενική ιδέα προς την οποία δουλεύουν -- και έχουν πρωτότυπα εργασίας -- είναι ότι τοποθετήσαμε σ' όλα τα κινητήρια σημεία του σώματος όπου χρειάζονται. Η κύρια μονάδα θα μπει μετά μέσα στον εγκέφαλο. Μια συσκευή διαμόρφωσης συχνότητας στο φλοιό του εγκεφάλου, στον κινητήριο φλοιό, θα στέλνει σήματα σε πραγματικό χρόνο στα κινητήρια σημεία στους σχετικούς μύες, ώστε το άτομα να έχει τη δυνατότητα να κουνάει το χέρι του, ας πούμε, σε πραγματικό χρόνο, αν έχει χάσει τον έλεγχο του χεριού του. Και άλλη μια συσκευή διαμόρφωσης συχνότητας εμφυτευμένη στις άκρες των δαχτύλων, ερχόμενη σε επαφή με μια επιφάνεια, θα στέλνει μήνυμα πίσω στον αισθητήριο φλοιό του εγκεφάλου, έτσι ώστε το άτομο να νιώθει μια αίσθηση επαφής. Είναι αυτό επιστημονική φαντασία; Όχι. Γιατί φοράω την πρώτη εφαρμογή αυτής της τεχνολογίας. Δεν έχω την ικανότητα να ελέγχω το αριστερό μου πόδι. Μια ραδιοφωνική συσκευή ελέγχει κάθε βήμα που κάνω, Και ένας αισθητήρας σηκώνει το πόδι μου για μένα κάθε φορά που περπατάω.

Και εν τέλει, θέλω να μοιραστώ μαζί σας τον προσωπικό λόγο γιατί αυτό σήμαινε τόσα πολλά για μένα και άλλαξε την πορεία της ζωής μου. Στο κώμα μου, μια από τις παρουσίες που διαισθάνθηκα ήταν κάποιος που ένιωσα σαν προστάτης. Και όταν επανήλθα από το κώμα μου, αναγνώρισα την οικογένεια μου, αλλά δεν θυμόμουν το δικό μου παρελθόν. Σταδιακά, θυμήθηκα ότι ο προστάτη ήταν η γυναίκα μου. Και ψιθύρισα τα καλά νέα μέσα από το σπασμένο μου σαγόνι, που ήταν ενσύρματα συνδεδεμένο, στην βραδινή μου νοσοκόμα. Και το επόμενο πρωί, η μητέρα μου ήρθε να μου εξηγήσει ότι δεν ήμουν ανέκαθεν σ' αυτό το κρεβάτι, σ' αυτό το δωμάτιο, και ότι δούλευα σε ταινίες και στην τηλεόραση και ότι ήμουν σε ένα ατύχημα και ότι, ναι, ήμουν παντρεμένος, αλλά η Μάρση είχε σκοτωθεί ακαριαία στο ατύχημα. Και κατά τη διάρκεια του κώματος, είχε αναπαυτεί στην πατρίδα της στο Φοίνιξ. Τώρα στα σκοτεινά χρόνια που ακολούθησαν, έπρεπε να εξασκηθώ σε ότι είχε απομείνει για μένα αν όλα όσα έκαναν το σήμερα ξεχωριστό είχαν χαθεί. Και όπως ανακάλυψα αυτές τις απειλές της συναίσθησης και πώς περικλείουν τον κόσμο και περιτυλίγουν τις ζωές όλο και περισσότερων ανθρώπων καθημερινά, ανακάλυψα αυτό που πραγματικά απέμενε. Πιστεύω ότι μπορούμε να ξεπεράσουμε τις απειλές της συναίσθησης, ότι το ανθρώπινο σόου μπορεί να παραμείνει στον αέρα για χιλιετίες ακόμα. Πιστεύω ότι μπορούμε να ανατείλουμε.

Σας ευχαριστώ πολύ.

(Χειροκρότημα)

Λακσμί Πράτουρι: Περίμενε μια στιγμή, Περίμενε εδώ μια στιγμή.

(Χειροκρότημα)

Ξέρετε, όταν άκουσα τον Σάιμον -- καθίστε παρακαλώ, θέλω να του μιλήσω μια στιγμή -- όταν διάβασα το βιβλίο του, πήγα στο ΛΑ να τον συναντήσω. Και έτσι καθόμουν σε ένα εστιατόριο, περιμένοντας έναν άντρα να περάσει ο οποίος προφανώς θα είχε κάποια δυσκολία ... Δεν ξέρω τι είχα στο μυαλό μου. Και αυτός περπάταγε γύρω γύρω. Δεν περίμενε αυτό το άτομο που θα συναντούσα να είναι αυτός. Και μετά συστηθήκαμε και περπατήσαμε, και σκέφτομαι εγώ, δεν μοιάζει με κάποιον που έχει κτιστεί απ' το μηδέν. Και στη συνέχεια έμεινα κατάπληκτη με το ρόλο που είχε παίξει η τεχνολογία στην ανάρρωση του. Και έχουμε το βιβλίο του έξω στο βιβλιοπωλείο. Αυτό που με κατέπληξε είναι η επιμέλεια με την οποία έχει γράψει κάθε νοσοκομείο που έχει βρεθεί, κάθε θεραπεία που έχει κάνει, κάθε αποτυχία που είχε, και πώς κατά τύχη σκόνταψε πάνω σε καινοτομίες. Έτσι νομίζω ότι αυτή η μία λεπτομέρεια προσπέρασε τους ανθρώπους πολύ γρήγορα. Μίλα λίγο γι' αυτό που φοράς στο πόδι σου.

Σάιμον Λούις: Ήξερα όταν το χρονομετρούσα ότι δεν θα υπήρχε χρόνο για μένα να κάνω τίποτα -- Αυτό είναι λοιπόν. Αυτή είναι η μονάδα ελέγχου. Και αυτό καταγράφει κάθε βήμα που κάνω για πέντε ή έξι χρόνια τώρα. Και αν κάνω αυτό, πιθανόν το μικρόφωνο να μην το ακούει. Αυτό το μικρό κλικ που ακολουθείτε από άλλα δύο κλικ είναι τώρα αναμμένο. Όταν το πιέζω πάλι, θα κάνει τρία κλικ, και αυτό θα σημαίνει ότι είναι οπλισμένο και έτοιμο για δράση. Και αυτός είναι ο φίλος μου, Εννοώ, το φορτίζω κάθε βράδυ. Και δουλεύει. Δουλεύει. Και αυτό που θα ήθελε να προσθέσω επειδή δεν είχα χρόνο ...

Τι κάνεις; Λοιπόν, θα σας δείξω εδώ κάτω. Αυτό εδώ κάτω, αν μπορεί να το δει η κάμερα, αυτό είναι μια μικρή κεραία. Κάτω από τη φτέρνα μου, υπάρχει ένας αισθητήρας που καταλαβαίνει όταν το πόδι μου αφήνει το έδαφος -- αυτό ονομάζεται το σήκωμα της φτέρνας. Αυτό αναβοσβήνει εκείνη τη στιγμή, θα το αφήσω ανοιχτό, ίσως μπορέσετε να το δείτε. Αλλά αυτό αναβοσβήνει όλη την ώρα. Στέλνει σήματα σε πραγματικό χρόνο. Και αν περπατήσεις πιο γρήγορα, αν εγώ περπατήσω πιο γρήγορα, ανιχνεύει αυτό που λέγεται το χρονικό διάστημα, το οποίο είναι το διάστημα μεταξύ κάθε σήκωμα της φτέρνας. Και επιταχύνει το ποσοστό και το επίπεδο της διέγερσης. Κάτι άλλο στο οποίο έχουμε δουλέψει -- δεν είχα χρόνο να το πω στην ομιλία μου -- είναι ότι έχουν ανακτήσει λειτουργική ακοή σε χιλιάδες κουφούς ανθρώπους.

Μπορώ να σας πω την ιστορία: αυτή θα ήταν μια εγκαταλελειμμένη τεχνολογία, αλλά ο Άλφρεντ Μανν συνάντησε τον γιατρό που ετοιμαζόταν να πάρει σύνταξη, [Δρ. Σάιντλερ.] Και ετοιμαζόταν να πάρει σύνταξη -- όλη η τεχνολογία που επρόκειτο να χαθεί, επειδή ούτε ένας ιατρικός κατασκευαστής δεν θα αναλάμβανε επειδή ήταν ένα μικρό θέμα. Αλλά υπάρχουν εκατομμύρια κουφοί άνθρωποι στον κόσμο, και τα Κοχλιακά εμφυτεύματα έχουν δώσει ακοή σε χιλιάδες κουφούς ανθρώπους τώρα. Δουλεύει. Και κάτι ακόμα είναι ότι δουλεύουν σε τεχνική αμφιβληστροειδής για τους τυφλούς. Και αυτή, αυτή είναι η εμφυτεύσιμη γενιά. Γιατί αυτό που δεν είπα στην ομιλία μου είναι ότι αυτό είναι εξωσκελετικό. Πρέπει να το ξεκαθαρίσω αυτό. Επειδή η πρώτη γενιά είναι εξωσκελετική, είναι περιτυλιγμένο γύρω από το πόδι, γύρω από το προσβεβλημένο άκρο. Πρέπει να σας πω, είναι καταπληκτικοί -- υπάρχουν εκατό άνθρωποι που δουλεύουν σ' αυτό το κτήριο -- μηχανικοί, φυσικοί, και άλλα μέλη της ομάδας -- όλη την ώρα.

Ο Άλφρεντ Μανν έχει φτιάξει ένα ίδρυμα για να προάγει αυτή την έρευνα γιατί είδε ότι δεν υπήρχε περίπτωση τα επιχειρηματικά κεφάλαια να πλησιάσουν για κάτι τέτοιο. Το ακροατήριο είναι πολύ μικρό. Θα νομίζατε, υπάρχουν πολλοί παράλυτοι άνθρωποι στον κόσμο, αλλά το ακροατήριο είναι πολύ μικρό, και το ποσοστό της έρευνας, ο χρόνος που θέλει, η εκκαθάριση της Διοίκησης Τροφίμων και Φαρμάκων, ο χρόνος απόσβεσης είναι πάρα πολύς ώστε τα επιχειρηματικά κεφάλαια να ενδιαφερθούν. Έτσι είδε μια ανάγκη και παρενέβη. Είναι ένας πάρα πολύ αξιότιμος άνθρωπος. Έχει κάνει πάρα πολύ ακραία επιστήμη.

ΛΠ: Οπότε όταν μπορέσετε, περάστε λίγη ώρα με τον Σάιμον. Σας ευχαριστώ. Σας ευχαριστώ.

(Χειροκρότημα)