Είμαι ένας σύγχρονος καλλιτέχνης με κάπως απροσδόκητο υπόβαθρο. Ήμουν στα είκοσι όταν πρωτοπήγα σε μουσείο τέχνης. Μεγάλωσα στη μέση του πουθενά σε έναν παραμελημένο δρόμο στο αγροτικό Αρκάνσας, μία ώρα μακριά από τον κοντινότερο κινηματογράφο. Και νομίζω ήταν το ιδανικό μέρος για να μεγαλώσω ως καλλιτέχνης, γιατί μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από ιδιόρρυθμους, γραφικούς χαρακτήρες που ήταν πολύ καλοί χειρωνάκτες. Και στην παιδική μου ηλικία υπήρξα πολύ περισσότερο χωριάτης απ' όσο θα μπορούσα ποτέ να σας κάνω να καταλάβετε κι επίσης πιο πνευματώδης απ' ότι ποτέ θα περιμένατε. Για παράδειγμα, εγώ και η αδελφή μου, όταν ήμασταν μικροί, συναγωνιζόμασταν να δούμε ποιός μπορούσε να φάει περισσότερα μυαλά σκίουρου. (Γέλια) Από την άλλη όμως πλευρά, στο σπίτι ήμασταν πολύ βιβλιόφιλοι. Κι αν η τηλεόραση ήταν ανοιχτή, ήταν επειδή παρακολουθούσαμε ντοκυμαντέρ. Κι ο μπαμπάς μου ήταν ο μεγαλύτερος βιβλιοφάγος που ξέρω. Μπορεί να διαβάσει ένα με δύο μυθιστορήματα τη μέρα.
Ωστόσο, όταν ήμουν μικρός, θυμάμαι, ότι μπορούσε να σκοτώσει μύγες στο σπίτι μας με το αεροβόλο μου. Κι αυτό που μου έκανε την μεγαλύτερη εντύπωση σε αυτό - καθόταν λοιπόν στη πολυθρόνα του, μου φώναζε να του φέρω το αεροβόλο μου, και πήγαινα. Κι αυτό που μου έκανε την μεγαλύτερη εντύπωση - λοιπόν ήταν φοβερός - σκότωνε μύγα στο σπίτι με όπλο - αλλά αυτό που ήταν καταπληκτικό για μένα ήταν ότι ήξερε ακριβώς πού να ρίξει. Κι έριχνε από δύο δωμάτια μακριά χωρίς να καταστρέψει τίποτα, γιατί ήξερε ακριβώς που να ρίξει ώστε να σκοτώσει τη μύγα και να μην καταστρέψει οτιδήποτε άλλο
Θα 'πρεπε λοιπόν να μιλάω για την τέχνη. (Γέλια) 'Η θα είμαστε εδώ όλη μέρα να σας λέω ιστορίες για την παιδική μου ηλικία. Αγαπώ την σύγχρονη τέχνη, αλλά συχνά απογοητεύομαι με τον κόσμο της σύγχρονης τέχνης και την σύγχρονη καλλιτεχνική σκηνή. Πριν από μερικά χρόνια, Πέρασα μήνες στην Ευρώπη για να δω τις μεγαλύτερες διεθνείς εκθέσεις τέχνης που έχουν τον παλμό αυτού που υποτίθεται ότι θα έπρεπε να συμβαίνει στον κόσμο της τέχνης. Κι έμεινα έκπληκτος πηγαίνοντας σε τόσες πολλές, στη μία μετά την άλλη, έχοντας κάπως ξεκάθαρο μέσα μου αυτού που προσδοκούσα. Και προσδοκούσα πράγματα τα οποία δεν λάμβανα, ή δεν λάμβανα αρκετά. Δύο όμως από τα κυριότερα: το ένα ήταν, η επιθυμία να δω περισσότερη δουλειά η οποία να απευθύνεται στο ευρύ κοινό, που να είναι προσιτή. Και το δεύτερο πράγμα το οποίο επιθυμούσα πολύ ήταν κάποια εξαίσια δεξιοτεχνία και τεχνική.
Άρχισα λοιπόν να σκέφτομαι και να καταγράφω αυτό που στο μυαλό μου θα αποτελούσε την τέλεια Μπιενάλε. Αποφάσισα λοιπόν, ότι θα ξεκινήσω τη δική μου Μπιενάλε Θα την οργανώσω και θα την διευθύνω και θα την παρουσιάσω σε όλο τον κόσμο Σκέφτηκα λοιπόν, εντάξει, πρέπει να έχω κάποια κριτήρια για το πώς θα διαλέξω τις δουλειές. Έτσι λοιπόν ανάμεσα σε όλα τα κριτήρια που έχω, δύο πράγματα είναι βασικά. Το ένα από αυτά το ονομάζω της Γιαγιάς μου το Τεστ. Κι αυτό είναι ότι φαντάζομαι να εξηγώ ένα έργο τέχνης στη γιαγιά μου μέσα σε πέντε λεπτά. Κι εάν δεν μπορώ να το εξηγήσω σε πέντε λεπτά, τότε παραείναι ανόητο ή μυστικιστικό και δεν έχει εκλεπτυστεί ακόμη αρκετά. Χρειάζεται ακόμη δουλειά μέχρι να εκφραστεί με ευχέρεια. Και ο άλλος μου κανόνας - μισώ την λέξη "κανόνας" επειδή πρόκειται για τέχνη - το κριτήριό μου λοιπόν θα ήταν ο κανόνας των τριών, τα οποία είναι το κεφάλι, η καρδιά, και τα χέρια. Η σπουδαία τέχνη θα είχε νου, ενδιαφέρουσες δηλαδή, πνευματικές ιδέες και αντιλήψεις. Θα είχε καρδιά με την έννοια του πάθους και καρδιά και ψυχή. Και θα είχε χέρια, θα ήταν δηλαδή πολύ επιδέξια φτιαγμένη .
Άρχισα λοιπόν να σκέφτομαι πώς να κάνω αυτή την Μπιενάλε πώς θα ταξιδέψω τον κόσμο και να βρω αυτούς τους καλλιτέχνες Και μια μέρα συνειδητοποίησα ότι, υπάρχει μια πιο εύκολη λύση σε αυτό. Απλώς θα το κάνω όλο αυτό μόνος μου. (Γέλια) Κι αυτό ακριβώς έκανα. Σκέφτηκα λοιπόν, ότι μία Μπιενάλε χρειάζεται καλλιτέχνες Θα κάνω μία διεθνή Μπιενάλε, άρα θα χρειαστώ καλλιτέχνες απ' όλο τον κόσμο. Αυτό λοιπόν που έκανα ήταν ότι επινόησα εκατό καλλιτέχνες απ' όλο τον κόσμο. Επινόησα τα βιογραφικά τους, τα πάθη τους στη ζωή τα καλλιτεχνικά τους στυλ, και ξεκίνησα να φτιάχνω την δουλειά τους.
Ένιωσα ότι, αυτό είναι το είδος του έργου που θα μπορούσα να δουλεύω όλη μου τη ζωή. Αποφάσισα λοιπόν, ότι θα φτιάξω μια πραγματική Μπιενάλε. Θα χρειαστεί δύο ετών δουλειά σε στούντιο. Και θα το δημιουργήσω όλο μέσα σε δυο χρόνια. Και το έκανα. Θα έπρεπε λοιπόν να ξεκινήσω να μιλάω γι' αυτούς τους τύπους. Το εύρος λοιπόν είναι αρκετά μεγάλο. Κι επειδή είμαι τόσο τεχνίτης, τη λάτρεψα αυτή τη δουλειά επειδή μπορούσα να παίξω με όλες τις τεχνικές. Έτσι για παράδειγμα, οι ρεαλιστικοί πίνακες, κυμαίνονται από αυτό, που θα έλεγες ότι είναι το στυλ των παλαιών διδασκάλων, σε πραγματικά ρεαλιστική νεκρή φύση, και σε αυτό τον τύπο ζωγραφικής που ζωγραφίζω με μία μονή τρίχα πινέλου. Και από την άλλη πλευρά έχουμε παρουσίαση και ταινίες μικρού μήκους κι εσωτερικές εγκαταστάσεις όπως αυτή την εσωτερική εγκατάσταση και αυτή, και εξωτερικές εγκαταστάσεις όπως αυτή κι αυτή. Πρέπει, ξέρετε, να αναφέρω ότι εγώ τα φτιάχνω όλα. Δεν είναι ψηφιακή επεξεργασία. Είμαι όντως μέσα στο ποτάμι με αυτά τα ψάρια.
Να σας συστήσω λοιπόν κάποιους από τους φανταστικούς καλλιτέχνες μου. Αυτή είναι η Νελ Ρέμμελ. Η Νελ ενδιαφέρεται για τις γεωργικές μεθόδους, και η δουλειά της βασίζεται σε αυτές τις εφαρμογές. Αυτό το κομμάτι που λέγεται "Αντεστραμμένη Γη" - Την ενδιέφερε να πάρει τον ουρανό και να τον χρησιμοποιήσει για να καθαρίσει το άγονο έδαφος. Και παίρνοντας γιγάντιους καθρέφτες - (Χειροκρότημα) Εδώ λοιπόν χρησιμοποιεί γιγάντιους καθρέφτες τραβώντας τους μέσα στη γη. Κι αυτό έχει μήκος 6,7 χλμ. Κι αυτό που λάτρεψα στη δουλειά της είναι, ότι όταν προχωρούσα γύρω του κοίταζα κάτω, τον ουρανό, κοίταζα κάτω παρατηρώντας τον ουρανό, που απλώνοταν με ένα νέο τρόπο. Και το καλύτερο μέρος σε αυτό το έργο είναι το λυκόφως και το ξημέρωμα όταν έχει μόλις σούρουπώσει και το έδαφος είναι σκοτεινό, όμως είναι ακόμα φωτεινά εκεί πάνω. Στέκεσαι λοιπόν εκεί κι όλα τα άλλα είναι σκοτεινά, υπάρχει ωστόσο αυτή η πύλη μέσα στην οποία θέλεις να πηδήξεις. Ήταν υπέροχο έργο. Αυτή είναι η πίσω αυλή των γονιών μου στο Αρκάνσας. Και μου αρέσει να σκάβω λάκους. Αυτό το έργο λοιπόν είχε πολύ πλάκα, επειδή χρειάστηκε να σκάβω δυο μέρες μαλακό χώμα.
Η επόμενη καλλιτέχνις είναι η Κέι Όβερστρι και ενδιαφέρεται για την προσωρινότητα και την μεταβατικότητα. Και η πιο πρόσφατη δουλειά της λέγεται " Ο Καιρός που Έφτιαξα". Και φτιάχνει τον καιρό στην κλίμακα του κορμιού της. Κι αυτό το έργο λέγεται "Παγετός". Και για να το κάνει, βγήκε έξω μία παγωμένη νύχτα κι ανέπνεε μπρος και πίσω, επάνω στο γρασίδι για να αφήσει - για να αφήσει το σημάδι της ζωής της το σημάδι της ανάσας της. (Χειροκρότημα) Αυτό λοιπόν είναι πάγος σε έκταση εκατόν εξήντα πέντε εκατοστών. που άφησε πίσω της. Ο ήλιος ανατέλλει και το λιώνει. Κι αυτό ερμηνεύτηκε από τη μαμά μου.
Ο επόμενος λοιπόν καλλιτέχνης, είναι ένα γκρουπ Γιαπωνέζων καλλιτεχνών, ένα άθροισμα Γιαπωνέζων καλλιτεχνών - (Γέλια) στο Τόκυο. Και τους ενδιέφερε να προάγουν ένα νέο, εναλλακτικό χώρο τέχνης. Και χρειάζονταν χρηματοδότηση γι' αυτό, κι έτσι σκαρφίστηκαν κάποια ενδιαφέροντα έργα για να τους φέρουν χρήματα. Ένα από αυτά είναι το ξυστό αριστούργημα. (Γέλια) Αυτό λοιπόν που κάνει καθένας καλλιτέχνης πάνω σε μια κάρτα διαστάσεων 23 επί 18, την οποία πουλάνε για 10 δολάρια, είναι ότι ζωγραφίζει αυθεντικά έργα τέχνης. Αγοράζεις λοιπόν ένα, και μπορεί να πάρεις ένα αυθεντικό κομμάτι, μπορεί και όχι. Αυτό λοιπόν πυροδότησε μια τρέλα στην Ιαπωνία, επειδή όλοι θέλουν ένα αυθεντικό κομμάτι. Και τα πιο περιζήτητα είναι τα λιγότερο ξυσμένα. Και όλα αυτά τα έργα, κατά κάποιον τρόπο, μιλούν για την τύχη ή τη μοίρα ή την πιθανότητα. Αυτά τα δύο πρώτα είναι πορτραίτα μεγάλων νικητών τζακποτ πριν χρόνια και κατόπιν της νίκης τους.
Κι αυτό εδώ ονομάζεται "Ζωγραφίζοντας το Μικρό Παλούκι". (Γέλια) Το αγαπώ αυτό το κομμάτι επειδή ένα ξαδερφάκι μου στο σπίτι με σύστησε - και το έκανε νομίζω εξαιρετικά - μια φορά σε ένα φίλο, ως "Ο ξάδερφός μου ο Σέα. Ζωγραφίζει πολύ ωραία παλούκια". (Γέλια) Που είναι από τα καλύτερα κοπλιμέντα ποτέ.
Αυτός ο καλλιτέχνης είναι ο Γκας Γουάινμιλερ, και κάνει ένα έργο, ένα μεγάλο έργο που λέγεται "Τέχνη για τον Λαό". Και μέσα σε αυτό το έργο κάνει ένα άλλο μικρότερο που ονομάζεται "Καλλιτέχνες στην Κατοικία". Και κάνει το εξής - (Γέλια) περνάει μία βδομάδα τη φορά με κάποια οικογένεια. Κι εμφανίζεται στην αυλή τους, στην πόρτα τους, με μία οδοντόβουρτσα και τις πυτζάμες, κι είναι έτοιμος να περάσει μία εβδομάδα μαζί τους. Και χρησιμοποιώντας μόνο ότι υπάρχει εκεί, μπαίνει μέσα και φτιάχνει ένα εσωτερικό εργαστήρι για να δουλέψει. Και περνάει την εβδομάδα κουβεντιάζοντας με την οικογένεια για το τί πιστεύουν ότι είναι η μεγάλη τέχνη. Κάνει ένα σωρό κουβέντες με την οικογένεια. Και ψαχουλεύει όλα όσα έχουν, και βρίσκει υλικά για να κάνει τη δουλειά του. Κι αυτό που δημιουργεί είναι η απάντηση σε αυτό που εκείνοι νομίζουν ότι είναι η μεγάλη τέχνη. Γι' αυτή την οικογένεια, έφτιαξε αυτό τον πίνακα νεκρής φύσης. Κι οτιδήποτε φτιάχνει κατά κάποιον τρόπο έχει να κάνει με την εστία και τον χώρο και την προσωπική ιδιοκτησία.
Το επόμενο έργο είναι από τον Χοακίμ Παρισβέγκα, κι ενδιαφέρεται για... Πιστεύει ότι η τέχνη βρίσκεται οπουδήποτε περιμένοντας - ότι απλά χρειάζεται ένα σπρωξιματάκι για να συμβεί. Κι εξασφαλίζει αυτό το σπρώξιμο τιθασεύοντας τις δυνάμεις της φύσης, Όπως σε αυτή την σειρά που χρησιμοποίησε τη βροχή για να φτιάξει πίνακες. Αυτή η δουλειά λέγεται "Ερωτικές Φωλιές". Έβαλε πουλιά που ζουν στη φύση να δημιουργήσουν τέχνη για εκείνον. Άφησε λοιπόν τα υλικά σε σημεία απ' όπου θα τα μάζευαν τα πουλιά, κι αυτά έχτισαν τη φωλιά τους για εκείνον. Κι αυτή λέγεται "η Φωλιά με τα Τσουλούφια". Αυτή λέγεται "η Φωλιά της Μπερδεμένης Κασσέτας με Καψουροτράγουδα". (Γέλια) Κι αυτή λέγεται "η Φωλιά του Έρωτα". (Γέλια)
Η επόμενη είναι η Σύλβια Σλέιτερ Η Σύλβια ενδιαφέρεται για την εκπαίδευση επάνω στην τέχνη. Είναι μία πολύ σοβαρή Σουηδέζα καλλιτέχνις. (Γέλια) Και σκεφτόταν τους φίλους και την οικογένειά της που δουλεύουν σε περιοχές που επικρατεί το χάος και σε αναπτυσσόμενες χώρες, και σκεφτόταν, τί θα μπορούσα να κάνω που να έχει κάποια αξία γι΄αυτούς, σε περίπτωση που κάτι κακό συμβεί και που θα πρέπει να εξαγοράσουν την πορεία τους για να διασχίσουν τα σύνορα ή να εξαγοράσουν κάποιον δολοφόνο. Σκέφτηκε λοιπόν να δημιουργήσει αυτά τα καλλιτεχνήματα σε μέγεθος τσέπης που είναι τα πορτραίτα των ατόμων που θα τα κουβαλάνε. Και θα το κουβαλάς αυτό μαζί του, κι αν όλα πάνε στραβά, μπορείς να πληρώσεις και να εξαγοράσεις τη σωτηρία σου. Αυτό λοιπόν το τίμημα ζωής είναι για ένα διευθυντή μη κερδοσκοπικού αρδευτικού συστήματος. Αν όλα πάνε κατ΄ευχήν δεν θα το χρησιμοποιήσεις ποτέ, και θα είναι ένα κειμήλιο που θα μεταβιβάσεις. Και τα φτιάχνει με τέτοιο τρόπο που είτε μπορείς να τα σπάσεις σε κομμάτια για να πληρώσεις, είτε σαν αυτά, που είναι φύλλα με τα οποία μπορείς να πληρώσεις. Και είναι πολύτιμα. Είναι ευγενή μέταλλα και πετράδια. Κι αυτό εδώ χρειάστηκε να το σπάσει. Χρειάστηκε ένα κομμάτι για να φύγει πρόσφατα από την Αίγυπτο.
Αυτοί είναι ένα ζευγάρι, ο Μάικλ Άμπερναθι και η Μπαντ Χόλαντ. Και τους ενδιαφέρει να δημιουργήσουν μια κουλτούρα, μια παράδοση. Αυτό που κάνουν λοιπόν είναι ότι μετακινούνται σε μια περιοχή και προσπαθούν να καθιερώσουν μία νέα παράδοση σε μια μικρή γεωγραφική περιοχή. Εδώ λοιπόν είναι στο Ανατολικό Τένεσι, κι αποφάσισαν ότι αυτό που χρειαζόμαστε είναι μια θετική παράδοση σχετική με τον θάνατο. Σκαρφίστηκαν λοιπόν το συρτάκι του θαμμένου. Και το συρτάκι του θαμμένου - το συρτάκι του θαμμένου είναι όταν για μια σημαντική επέτειο ή γενέθλια, συγκεντρώνεις μαζί φίλους και οικογένεια και χορεύεις εκεί που θα σε θάψουν. (Γέλια) Και τραβήξαμε πολύ την προσοχή όταν το κάναμε αυτό. Έπεισα την οικογένεια μου να το κάνουμε, και δεν ήξεραν το σκοπό είχα. Και τους λέω, "Ντυθείτε για κηδεία. Έχουμε λίγη δουλίτσα να κάνουμε". Πήγαμε λοιπόν στον τάφο και δημιουργήσαμε αυτό, το οποίο ήταν ξακαρδιστικό - με όλη αυτή τη προσοχή που τραβήξαμε. Αυτό που κάνεις λοιπόν, είναι ότι χορεύεις στον τάφο. Κι όταν ολοκληρώσεις τον χορό σου, όλοι σου κάνουν πρόποση και σου λένε τι υπέροχος που είσαι. Κι εσύ στην ουσία κάνεις την κηδεία σου, στην οποία βρίσκεσαι παρών. Αυτοί είναι η μαμά κι ο μπαμπάς μου.
Αυτός είναι ο Τζέισον Μπερντσονγκ. Ενδιαφέρεται για το πώς εμείς ως ζώα, ενδιαφερόμαστε για τον μιμητισμό και το καμουφλάζ. Κοιτάζουμε, ξέρετε, κάτω σε ένα σκοτεινό δρομάκι ή ένα μονοπάτι στη ζούγκλα, προσπαθώντας να διακρίνουμε ένα πρόσωπο ή κάποιο πλάσμα. Το έχουμε από φυσικού μας να βλέπουμε έτσι. Και παίζει με αυτή την ιδέα. Και σε αυτό το κομμάτι, αυτά δεν είναι πραγματικά φύλλα. Είναι κάποιο είδος πεταλούδας το οποίο έχει φυσικό καμουφλάζ. Τα βάζει λοιπόν σε ζεύγη. Να κι άλλη στοίβα φύλλα. Αυτά στην πραγματικότητα είναι αληθινά είδη πεταλούδας. Τα ταιριάζει με τα χρώματα. Όπως αυτό που είναι ένα ζωγραφισμένο φίδι μέσα σε κουτί. Ανοίγεις το κουτί και σκέφτεσαι, "Ωχ, έχει ένα φίδι μέσα". Αλλά στην πραγματικότητα είναι ζωγραφιστό. Κάνει λοιπόν αυτές τις ενδιαφέρουσες κουβέντες σχετικά με τον ρεαλισμό και την μιμητικότητα και την τάση μας να ξεγελιόμαστε από το καλό καμουφλάζ.
Η επόμενη καλλιτέχνις είναι η Χέιζελ Κλάουσεν. Η Χέιζελ Κλάουσεν είναι μία ανθρωπολόγος που πήρε ένα έτος άδεια από τη δουλειά της κι αποφάσισε, "Ξέρεις, θα μάθαινα πολλά για τον πολιτισμό εάν δημιουργούσα από την αρχή έναν πολιτισμό που δεν υπάρχει". Αυτό λοιπόν έκανε. Και δημιούργησε Σουηδούς που ονομάζονται Ουβουλίτες, κι έχουν έναν πολύ ξεχωριστό τρόπο να τραγουδούν λαρυγγικά για το οποίο χρησιμοποιούν την σταφυλή. Κάνουν επίσης αναφορά στη σταφυλή - Όσα λένε έχουν παρακμάσει εξαιτίας του απαγορευμένου καρπού. Κι αυτό είναι το σύμβολο της κουλτούρας τους. Κι αυτό είναι από ένα ντοκυμαντέρ που λέγεται "Σεξουαλικές Πρακτικές και Έλεγχος Πληθυσμού Ανάμεσα στους Ουβουλίτες". Αυτό είναι ένα δικό τους τυπικό κέντημα σε ανκορά. Εδώ έχουμε μία από τους ιδρυτές, την Γκερτ Σχάεφερ. (Γέλια) Που στην πραγματικότητα είναι η θεία μου η Ειρήνη. Ήταν τόσο αστείο να έχω έναν ψεύτικο χαρακτήρα που φτιάχνει ψεύτικα πράγματα. Και πεθαίνω στα γέλια με αυτό το κομμάτι, γιατί όταν το βλέπω ξέρω ότι είναι Γαλλικό ανκορά κι ένα σωρό αρχαίες Γερμανικές κορδέλες και μαλλί που το πήρα από ένα υφαντουργείο στη Νεμπράσκα και το είχα για καμιά δεκαριά χρόνια όπως επίσης και τις αρχαίες κινέζικες φούστες.
Και οι επόμενοι είναι μια ομάδα καλλιτεχνών που ονομάζονται "Τα Ασημένια Ντόμπερμαν". Και το μότο τους είναι να διαδώσουν τον πραγματισμό ένα άτομο τη φορά. (Γέλια) Και πραγματικά ενδιαφέρονται για το πόσο παραχαϊδεμένοι έχουμε γίνει. Αυτό λοιπόν είναι ένα σχόλιό τους για το πόσο καλομαθημένοι γίναμε. Κι αυτό που έκαναν είναι ότι έβαλαν από μία προειδοποιητική αγκίδα σ' ολόκληρο τον φράχτη. (Γέλια) (Χειροκρότημα) Κι αυτό λέγεται "Ο Φράχτης της Λογικής του Αλόγου".
Κι ο επόμενος καλλιτέχνης είναι ο Κ.Μ. Γιούν, ένας πολύ ενδιαφέρων καλλιτέχνης από τη Νότια Κορέα. Και δουλεύει αναθεωρώντας μια Κομφουκιανική παραδοσιακή τέχνη λίθων της γνώσης. Ο επόμενος είναι ο Μέιναρντ Σάιπς. Και τον αγαπώ τον Μέιναρντ Σάιπς, αλλά είναι στον κόσμο του, και, να είναι καλά, αλλά είναι τόσο παρανοϊκός. Ο επόμενος είναι ο Ρόι Πένινγκ ένας πραγματικά ενδιαφέρων καλλιτέχνης από το Κεντάκι, πολύ συμπαθητικός τύπος. Μια φορά αντάλλαξε ένα έργο τέχνης για ένα κομμάτι τυρί από συσσίτιο επειδή ο άνθρωπος εκείνος το ήθελε απεγνωσμένα.
Η επόμενη είναι μία καλλιτέχνις από την Αυστραλία, η Τζανίν Τζάκσον, κι αυτό εδώ είναι από ένα έργο της που λέγεται "Τί Κάνει Ένα Έργο Τέχνης Όταν Δεν Το Βλέπουμε" (Γέλια) Η επόμενη είναι μία Λιθουανή μελλοντολόγος, Η Χούργκι Πετράουσκα. Η επόμενη είναι η Τζίντζερ Τσέσιρ. Αυτό είναι από μία μικρού μήκους ταινία της που λέγεται "Ο Τελευταίος Άνθρωπος". Κι αυτή είναι η ξαδέρφη μου κι σκύλος της αδερφής μου, ο Γκάμπι. Το επόμενο, είναι από τον Σαμ Σάντυ. Είναι ένας ηλικιωμένος Αυστραλός Αυτόχθων, κι είναι επίσης καλλιτέχνης. Κι αυτό είναι από μία δουλειά του, ενός μεγάλου πλανόδιου γλυπτού που φτιάχνει.
Αυτό είναι από την Εστέλ Γουίλουγκσμπι. Θεραπεύει με το χρώμα. Και είναι μία από τις πιο παραγωγικές απ' όλους αυτούς τους εκατό καλλιτέχνες, παρόλο που θα κλείσει τα 90 τον επόμενο χρόνο. (Γέλια) Αυτή είναι η Ζ. Ζου, και την ενδιαφέρει η στασιμότητα. Το επόμενο είναι από την Χίλδα Σίνγκ, και φτιάχνει μια μεγάλη δουλειά που λέγεται "Κοινωνικό Σύνολο".
Το επόμενο είναι από τη Βέρα Σοκόλοβα. Και πρέπει να σας πω, ότι η Βέρα με τρομάζει λιγάκι. Δεν μπορείς να την κοιτάξεις απευθείας στα μάτια επειδή είναι κάπως τρομακτική. Κι ευτυχώς που δεν είναι αληθινή, θα γινόταν έξαλλη που το είπα αυτό. (Γέλια) Είναι οπτομετρικός στην Αγ.Πετρούπολη, και παίζει με την οπτική. Το επόμενο είναι από τον Τόμας Σουίφτον. Αυτό είναι από μια ταινία μικρού μήκους, "Οι Περιπέτειες του Κοκκαλιάρη". (Γέλια) Κι αυτή είναι η Σίσιλι Μπενέτ, και είναι από μια σειρά ταινιών μικρού μήκους.
Κι έπειτα από αυτό ακολουθούν άλλοι 77 καλλιτέχνες. Και όλα αυτά μαζί με αυτούς τους 77 καλλιτέχνες που δεν βλέπετε, αποτελούν τη Μπιενάλε μου. Σας ευχαριστώ. Σας ευχαριστώ. Ευχαριστώ. (Χειροκρότημα) Σας ευχαριστώ. Ευχαριστώ. (Χειροκρότημα)
You can share this video by copying this HTML to your clipboard and pasting into your blog or web page. This video will play with subtitles.
You either have JavaScript turned off or have an old version of the Adobe Flash Player. To view this rating widget you
need to get the latest Flash player.
If your browser allows only "trusted sites" to execute Javascript, you should add the "googleapis.com" domain to your whitelist to allow our Flash detection to work properly.
Got an idea, question, or debate inspired by this talk? Start a TED Conversation.
Πώς σκηνοθετείς μία διεθνή έκθεση τέχνης με δουλειά από 100 διαφορετικούς καλλιτέχνες; Εάν είσαι ο Σέα Χέμπρεϊ, επινοείς όλους τους καλλιτέχνες και τα έργα τους εσύ - από μεγάλης κλίμακας εξωτερικές εγκαταστάσεις έως μικροσκοπικές ζωγραφιές σχεδιασμένες με ένα απλό πινέλο. Παρακολουθήστε αυτή την αστεία, ψυχεδελική ομιλία για να δείτε την έκρηξη δημιουργικότητας και ποικιλίας ικανοτήτων για τα οποία είναι ικανός ένας και μόνος καλλιτέχνης.
Shea Hembrey explores patterns from nature and myth. A childhood love of nature, and especially birdlife, informs his vision. Full bio »
Translated into Greek by artmag.gr -
Reviewed by Artmagazine Rteam
Comments? Please email the translators above.
14:51 Posted: Apr 2007
Views 619,676 | Comments 79
13:21 Posted: Feb 2010
Views 226,920 | Comments 27
Just follow the guidelines outlined under our Creative Commons license.
This comment will be attributed to . Not ? Sign Out.