Ο Σον Γκούρλεϊ μιλάει για τα μαθηματικά του πολέμου

Παρακολουθούμε τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, και καθώς βλέπουμε ειδήσεις από το Ιράκ, Αφγανιστάν, Σιέρα Λεόνε, oι συγκρούσεις μας φαίνονται ακατανόητες. Εμένα σίγουρα έτσι μου είχαν φανεί όταν ξεκίνησα αυτή την εργασία. Αλλά σαν φυσικός, σκέφτηκα, αν μου έδινες κάποια δεδομένα, θα μπορούσα πιθανόν να τις καταλάβω. Καταλαβαίνετε, να μας δώσουν λίγη βοήθεια.

Έτσι σαν αφελής Νεοζηλανδός σκέφτηκα, λοιπόν, θα πάμε στο Πεντάγωνο. Μπορείτε να μου δώσετε λίγες πληροφορίες; (Γέλια) Όχι. Έτσι έπρεπε να σκεφτώ λίγο περισσότερο. Έτσι, παρακολουθούσα τις ειδήσεις μία νύχτα στην Οξφόρδη. Και κοίταξα στους τίτλους, κάτω από τους παρουσιαστές, στο κανάλι που παρακολουθούσα. Και πρόσεξα πως εκεί υπήρχαν δεδομένα. Υπήρχαν δεδομένα μέσα στις ροές των ειδήσεων τις οποίες καταναλώνουμε. Όλος αυτός ο θόρυβος γύρο μας είναι γεμάτος πληροφορίες. Αυτό που άρχισα να σκέφτομαι ήταν, ότι εδώ πιθανόν να υπάρχει κάτι σαν μία ανοικτή πηγή πληροφοριών. Αν μπορούσαμε να συλλέξουμε αρκετές απ' αυτές τις δέσμες πληροφοριών, θα μπορούσαμε πιθανόν να κατανοήσουμε τον πόλεμο.

Έτσι, αυτό ακριβώς έκανα. Ξεκινήσαμε να δημιουργούμε μία ομάδα, μία διεπιστημονική ομάδα επιστημόνων, οικονομολόγων, μαθηματικών. Φέραμε αυτούς τους ανθρώπους μαζί και ξεκινήσαμε να δοκιμάσουμε να το λύσουμε. Το κάναμε σε τρία βήματα. Το πρώτο βήμα που κάναμε ήταν η συλλογή. Συλλέξαμε από 130 διαφορετικές πηγές πληροφοριών -- από αναφορές ΜΚΟ μέχρι εφημερίδες και ειδήσεις από καλωδιακή τηλεόραση. Φέραμε αυτά τα ακατέργαστα δεδομένα και τα φιλτράραμε. Εξάγαμε τα κύρια μέρη των πληροφοριών για τη δημιουργία της βάσης δεδομένων. Αυτή η βάση δεδομένων περιείχε την ώρα των επιθέσεων, την τοποθεσία, το μέγεθος και τα όπλα που χρησιμοποιήθηκαν. Όλα αυτά βρίσκονται στις δέσμες πληροφοριών που καταναλώνουμε καθημερινά, απλά πρέπει να γνωρίζουμε πώς να τα εξάγουμε. Αφού τα είχαμε, μπορούσαμε να ξεκινήσουμε να κάνουμε ωραία πράγματα. Τι θα γινόταν αν μπορούσαμε να δούμε τη διανομή του μεγέθους των επιθέσεων; Τι θα μπορούσε να μας πεί;

Έτσι ξεκινήσαμε να το κάνουμε αυτό. Και μπορείτε να δείτε εδώ στον οριζόντιο άξονα έχετε το νούμερο των ανθρώπων που πέθαναν σε μία επίθεση ή το μέγεθος της επίθεσης. Και στον κάθετο άξονα έχετε τον αριθμό των επιθέσεων. Έτσι, σχεδιάσαμε τα δεδομένα αυτού του δείγματος. Βλέπετε κάποιο είδος τυχαίας διανομής -- πιθανόν 67 επιθέσεις, ένα άτομο είχε πέθανει, ή 47 επιθέσεις όπου επτά άνθρωποι είχαν πεθάνει. Κάναμε ακριβώς την ίδια διαδικασία για το Ιράκ. Και δεν ξέραμε για το Ιράκ τι θα μαθαίναμε. Τελικά αυτό που μάθαμε ήταν αρκετά εκπληκτικό. Παίρνετε όλη την σύγκρουση, όλο το χάος, όλο τον θόρυβο, και από αυτά βγαίνει αυτή η συγκεκριμένη μαθηματική διανομή του τρόπου με τον οποίο οργανώνονται οι επίθεσεις σε αυτή την σύγκρουση. Αυτό μας εξέπληξε. Γιατί όμως η σύγκρουση στο Ιράκ να το έχει αυτό σαν θεμελιώδη υπογραφή; Γιατί να υπάρχει μία τάξη σε ένα πόλεμο; Δεν το καταλάβαμε ακριβώς αυτό. Σκεφτήκαμε οτι ίσως υπάρχει κάτι το ιδιαίτερο με το Ιράκ. Έτσι κοιτάξαμε σε μερικές άλλες συγκρούσεις. Κοιτάξαμε στην Κολομβία, στο Αφγανιστάν, και στη Σενεγάλη.

Και το ίδιο μοτίβο εμφανίστηκε σε κάθε σύγκρουση. Αυτό υποτίθεται ότι δεν θα έπρεπε να είχε συμβεί. Αυτοί είναι διαφορετικοί πόλεμοι, με διαφορετικές θρησκευτικές παρατάξεις, διαφορετικές πολιτικές παρατάξεις, και διαφορετικά κοινωνικοοικονομικά προβλήματα. Αλλά τα θεμελιώδη μοτίβα από πίσω τους ήταν τα ίδια. Έτσι κοιτάξαμε πιο πλατιά. Κοιτάξαμε στον κόσμο όλα τα δεδομένα που μπορούσαμε να βρούμε. Από το Περού μέχρι την Ινδονησία, μελετήσαμε ξανά, αυτό το ίδιο μοτίβο. Και βρήκαμε ότι όχι μόνο οι διανομές ήταν αυτές οι ευθείες γραμμές, αλλά η κλήση των ευθειών, μαζεύονταν γύρω από την τιμή του άλφα η οποία ισοδυναμεί με 2.5. Και μπορούμε να δημιουργήσουμε μία εξίσωση η οποία θα μπορούσε να υπολογίσει την πιθανότητα μίας επίθεσης. Αυτό που θέλουμε να πούμε είναι ότι η πιθανότητα μίας επίθεσης η οποία σκοτώνει ένα Χ αριθμό ατόμων σε μια χώρα όπως το Ιράκ ισοδυναμεί με μία σταθερή τιμή, πολλαπλασιαζομένη με το μέγέθος της επίθεσης, υψομένη στην δύναμη του αρνητικού άλφα. Και η αρνητική τιμή του άλφα είναι η κλήση της ευθείας που σας έδειξα προηγουμένως.

Και τι μ'αυτό; Αυτό είναι δεδομένα, στατιστική. Τι μας εξηγεί σχετικά με αυτές τις συγκρούσεις; Αυτό ήταν η πρόκληση που είχαμε να αντιμετωπίσουμε σαν φυσικοί. Πώς μπορούμε να το εξηγήσουμε; Και αυτό που πραγματικά βρήκαμε ήταν πως το άλφα, αν το σκεφτούμε, είναι η οργανωτική δομή της ανταρσίας. Το άλφα είναι η διανομή του μεγέθους των επιθέσεων, η οποία πραγματικά είναι η διανομή της δύναμης της ομάδας η οποία επιχειρεί τις επιθέσεις. Έτσι βλέπουμε μια διαδικασία ομαδικών δυναμικών: συνένωση και κατακερματισμός, ομάδες οι οποίες ενώνονται μεταξύ τους, ομάδες που διαλύονται. Και ξεκινήσαμε να πειραματιζόμαστε με τους αριθμούς. Μπορούμε να το προσομοιώσουμε; Μπορούμε να δημιουργήσουμε τα είδη μοτίβων τα οποία παρατηρήσαμε σε τοποθεσίες όπως το Ιράκ; Τελικά φάνηκε πως κάναμε μία αρκετά λογική εργασία. Μπορούμε να τρέξουμε αυτές τις προσομοιώσεις. Μπορούμε να το επαναδημιουργήσουμε χρησιμοποιώντας την μέθοδο των ομαδικών δυναμικών για να εξηγήσουμε τα μοτίβα τα οποία βλέπουμε σε όλες τις συγκρούσεις στον κόσμο.

Άρα τι γίνεται; Γιατί αυτές οι διαφορετικές --φαινομενικά διαφορετικές συγκρούσεις να έχουν τα ίδια μοτίβα; Αυτό που πιστεύω ότι συμβαίνει είναι ότι οι επαναστατικές δυνάμεις εξελίσσονται με τον χρόνο. Προσαρμόζονται. Και αποδεικνύεται ότι υπάρχει μόνο μία λύση να πολεμήσεις ένα πιο δυνατό αντίπαλο. Και αν αποτύχεις να βρείς αυτή τη λύση σαν επαναστατική δύναμη, δεν θα υπάρχεις. Έτσι, κάθε επαναστατική δύναμη η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη, κάθε διαμάχη η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη, πρόκειται να μοιάζει έτσι. Και αυτό είναι που πιστεύουμε ότι συμβαίνει.

Παίρνοντάς το ένα βήμα πιο μπροστά, πώς μπορούμε να το αλλάξουμε; Πώς μπορούμε να τελειώσουμε έναν πόλεμο όπως το Ιράκ; Πώς φαίνεται; Το άλφα είναι η δομή. Έχει μία σταθερή αξία ίση με 2.5. Έτσι φαίνονται οι πολέμοι όταν συνεχίζονται. Πρέπει να το αλλάξουμε αυτό. Μπορούμε να το σπρώξουμε προς τα πάνω: οι δυνάμεις γίνονται πιο κατακερματισμένες, υπάρχουν περισσότερες, αλλά είναι πιο αδύναμες. Ή το σπρώχνουμε προς τα κάτω: είναι πιο ισχυρές αλλά υπάρχουν λιγότερες ομάδες. αλλά ίσως να μπορέσουμε να καθήσουμε και να τους μιλήσουμε.

Έτσι αυτή τη γραφική παράσταση, την οποία θα σας δείξω τώρα. Κανείς δεν το έχει ξαναδεί αυτό προηγουμένως. Είναι πραγματικά κάτι που βρήκαμε την προηγούμενη εβδομάδα. Και βλέπουμε την εξέλιξη του άλφα μέσα στο χρόνο. Το βλέπουμε να ξεκινάει. Και το παρακολουθούμε να αυξάνεται μέχρι την σταθερή αξία που φαίνεται να έχουν παγκοσμίως οι πόλεμοι. Και μένει εκεί κατά την διάρκεια της εισβολής της Φαλούτζας, μέχρι τους βομβαρδισμούς της Σαμάρας στις ιρακινές εκλογές του 2006. Και το σύστημα διαταράσσεται. Μετακινείται ανοδικά στην κατακερματισμένη κατάσταση. Τότε είναι που γίνεται η αύξηση των στρατιωτών. Και αναλόγως ποιον ρωτήσετε, η αύξηση υποτίθεται πως θα το έσπρωχνε ανοδικά ακόμα περισσότερο. Συνέβη όμως το αντίθετο. Οι ομάδες έγιναν πιο δυνατές. Έγιναν πιο ισχυρές. Και σκέφτομαι, σωστά, τέλεια, θα συνεχίσει να μειώνεται. Μπορούμε να τους μιλήσουμε. Μπορούμε να βρούμε μια λύση. Το αντίθετο έγινε. Μετακινήθηκε ξανά ανοδικά. Οι ομάδες είναι πιο κατακερματισμένες. Και αυτό μου λέει μόνο ένα από τα δύο. Είτε οδεύουμε πίσω στο σημείο που ξεκινήσαμε και η αύξηση δεν είχε καμία επίδραση, ή τελικά οι ομάδες κατακερματίστηκαν στον βαθμό που εμείς πρέπει να αρχίσουμε να σκεπτόμαστε αν ίσως θα έπρεπε να φύγουμε. Δεν ξέρω ποια είναι η απάντηση σε αυτό. Αλλά ξέρω ότι θα πρέπει να βλέπουμε τη δομή της ανταρσίας για να απαντήσουμε την ερώτηση. Σας ευχαριστώ. (Χειροκρότημα)