Η Robin Chase μιλάει για τα Zipcar και την επόμενη της μεγάλη ιδέα

Θα σας μιλήσω για δύο ιστορίες σήμερα. Η μία είναι το πως χρειαζόμαστε την τιμολόγηση για να επηρεάσουμε την ζήτηση. και τις ασύρματες τεχνολογίες για να μειώσουμε δραματικά τις εκπομπές στον τομέα των μεταφορών. Και η άλλη είναι ότι υπάρχει μία απίστευτη ευκαιρία αν διαλέξουμε τις σωστές ασύρματες τεχνολογίες να δημιουργήσουμε μια νέα μηχανή για οικονομική ανάπτυξη και να μειώσουμε δραματικά της εκπομπές CO2 σε άλλους τομείς.

Φοβάμαι στ' αλήθεια. Πρέπει να μειώσουμε τις εκπομπές CO2 κατά 80% σε 10 με 15 χρόνια, για να αποτρέψουμε τις καταστροφικές συνέπειες. Και εκπλήσσομαι που στέκομαι εδώ και σας τα λέω αυτά. Ποιές καταστροφικές συνέπειες; Μία αύξηση τριών βαθμών κελσίου στο περιβάλλον θα είχε ως αποτέλεσμα την εξαφάνιση του 50% των ειδών. Δεν είναι μία ταινία. Είναι η ζωή. Και είμαι στ' αλήθεια ανήσυχη, γιατί όταν οι άνθρωποι μιλούν για αυτοκίνητα --για το οποίο ξέρω μερικά πράγματα-- τα μέσα ενημέρωσης και οι πολιτικοί και οι άνθρωποι σε αυτό το δωμάτιο σκέφτονται, "Ας χρησιμοποιήσουμε υψηλής απόδοσης καύσης αυτοκίνητα." Αν ξεκινήσουμε σήμερα, σε 10 χρόνια, όταν δηλαδή χαθεί η ευκαιρία που έχουμε, αυτά τα υψηλής αποδοτικότητας αυτοκίνητα, θα μειώσουν την ανάγκη για ορυκτά καύσιμα κατά 4% Αυτό δεν είναι αρκετό.

Αλλά τώρα, θα μιλήσω για πιο ευχάριστα πράγματα. Ορίστε μερικοί τρόποι που μπορούμε να αλλάξουμε δραματικά την κατάσταση. Η Zipcar είναι μία εταιρία που ίδρυσα πριν 7 χρόνια, αλλά είναι ένα παράδειγμα αυτού που ονομάζουμε κοινή χρήση οχημάτων. Αυτό που η Zipcar κάνει είναι ότι παρκάρουμε τα αυτοκίνητα σε πυκνοκατοικημένες περιοχές Για αυτούς που τα νοικιάζουν, με την ώρα ή με την ημέρα, αντί να χρησιμοποιούν το όχημά τους. Πώς νιώθει κάποιος που χρησιμοποιεί ένα Zipcar; Σημαίνει ότι πληρώνει μόνο για αυτό που χρειάζεται. Όλες τις ώρες που ένα αμάξι δε χρησιμοποιείται, δεν πληρώνω για αυτό. Σημαίνει ότι μπορώ να διαλέξω ένα αυτοκίνητο για κάθε είδους μετακίνηση. Εδώ λοιπόν έχουμε μία γυναίκα που νοίκιασε ένα MiniMia, και το είχε για μια μέρα. Εγώ χρησιμοποιώ μία BMW όταν συναντώ πελάτες. Και οδηγώ το Toyota Element όταν πηγαίνω ταξίδια για σερφ.

Και ένα άλλο αξιοσημείωτο είναι ότι προσφέρει, το ύψιστο αίσθημα ιδιοκτησίας. Όχι μόνο έχω έναν στόλο αυτοκινήτων διαθέσιμο σε 7 πόλεις στον κόσμο που μπορώ να χρησιμοποιήσω όποτε θελήσω, αλλά που, Θεός φυλάξοι, δεν θα το επισκευάσω ποτέ η θα έχω καμία σχέση με την συντήρηση και ό,τι άλλο. Είναι σαν το αυτοκίνητο που πάντα θέλατε, αλλά η μαμά σας δεν σας άφηνε να πάρετε. Παίρνω όλα τα καλά και τίποτα από τα κακά.

Οπότε ποιό είναι το κοινωνικό όφελος αυτού; Το κοινωνικό όφελος λοιπόν, είναι ότι σήμερα η Zipcar έχει 100.000 μέλη που οδηγούν 3.000 αυτοκίνητα παρκαρισμένα σε 3000 θέσεις στάθμευσης. Αντί των 19.000χλμ το χρόνο που ο μέσος κάτοικος πόλης οδηγεί, αυτοί ταξιδεύουν 800 χλμ το χρόνο. Είναι ευτυχισμένοι; Η εταιρία έχει γίνει διπλάσια από τότε που την ίδρυσα, ίσως και περισσότερο. Οι άνθρωποι λατρεύουν αυτή την εταιρία. Και είναι καλύτερα, ξέρετε; Τους αρέσει. Οπότε, λοιπόν, πως αυτοί οι άνθρωποι πήγαν από τα 19000 χλμ στα 800; Είναι επειδή είπαν, "Κοστίζει 8 με 10 δολάρια η ώρα, και 65 η ημέρα. Αν πάω να αγοράσω παγωτό, στ' αλήθεια θέλω να δώσω 8 δολάρια για παγωτό; Η μήπως μπορώ χωρίς αυτό; Ίσως αγοράσω παγωτό σε συνδυασμό με άλλες υποχρεώσεις." Οι άνθρωποι λοιπόν ανταποκρίνονται πολύ γρήγορα σ' αυτό. Στην τιμολόγηση.

Και κάτι τελευταίο που θα ήθελα να πω είναι ότι η Zipcar δεν θα υπήρχε χωρίς την τεχνολογία. Χρειαζόταν να είναι πανεύκολο: Να χρειάζεται 30 δευτερόλεπτα για να κάνεις κράτηση για ένα αμάξι, να πας να το πάρεις και να το οδηγήσεις. Και για μένα, ως ένας πάροχος υπηρεσιών, Δε θα μπορούσα να σας παρέχω ένα αυτοκίνητο για μία ώρα αν υπήρχε κάποιο κόστος συναλλαγής. Οπότε, χωρίς τις ασύρματες τεχνολογίες η συγκεκριμένη ιδέα, δε θα πραγματοποιούνταν.

Υπάρχει λοιπόν άλλο ένα τέτοιο παράδειγμα. Η εταιρία ονομάζεται GoLoco -- Θα την ξεκινήσω σε περίπου 3 βδομάδες -- και ελπίζω να κάνω για τον συνεπιβατισμό ό,τι έκανα για τα κοινόχρηστα αυτοκίνητα. Αυτό θα αφορά όλη την Αμερική. Σήμερα, 75% των μετακινήσεών μας είναι με μονής πληρότητας οχήματα. μόλις 12% των μετακινήσεων για τη δουλεία χρησιμοποιούν τον συνεπιβατισμό. Και πιστεύω ότι μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης και συστήματα πληρωμών για να αλλάξουμε τελείως το πως νιώθουν οι άνθρωποι για τον συνεπιβατισμό. και να κάνουμε τις μετακινήσεις μας πολύ πιο αποδοτικές.

Έτσι λοιπόν όταν σκέφτομαι το μέλλον, οι άνθρωποι θα σκέφτονται ότι το να μοιραστούν μια διαδρομή με κάποιον είναι ένα εξαιρετικό κοινωνικό συμβάν της μέρας τους. Ξέρετε, πώς ήρθατε εσείς στο TED; Ήρθατε με άλλους οπαδούς του TED. Πόσο υπέροχο. Γιατί να θέλεις καν να έρθεις μόνος με το αμάξι σου; Πώς πήγατε για ψώνια; Πήγατε με τον γείτονά σας, πόσο υπέροχα περάσατε. Ξέρετε, θα αλλάξει τελείως αυτό που νιώθουμε για τις μετακινήσεις, και πιστεύω ακόμη, ότι θα αυξήσει την ελευθερία μετακίνησής μας. Πότε μπορώ να πάω, και με ποιόν θα το κάνω; Αυτά είναι τα πράγματα που θα βλέπεις και θα αισθάνεσαι.

Και τα κοινωνικά οφέλη: Ο δείκτης μονής πληρότητας στα αυτοκίνητα, σας είπα, 75%; Νομίζω μπορούμε να το κατεβάσουμε στο 50%. Η ζήτηση για στάθμευση, μειώνεται φυσικά, η κυκλοφοριακή συμφόρηση και οι εκπομπές CO2. Κάτι τελευταίο, και αυτό φυσικά καθίσταται εφικτό με τις ασύρματες τεχνολογίες. Και είναι το κόστος μετακίνησης που κάνει τους ανθρώπους να θέλουν να το κάνουν. Ο μέσος Αμερικανός ξοδεύει το 19% του εισοδήματός του στο αυτοκίνητο, και υπάρχει πίεση να μειωθεί αυτό το κόστος, χωρίς αποτελέσματα σήμερα.

Έτσι λοιπόν, το τελευταίο παράδειγμα αυτής της τιμολόγησης της κυκλοφοριακής συμφόρησης έλαβε χώρα στο Λονδίνο. Είναι όταν χρεώνει ένα τέλος σε αυτούς που κινούνται σε συμφορημένες οδούς. Στο Λονδίνο, την ημέρα που ξεκίνησαν την τιμολόγηση, μειώθηκε η συμφόρηση κατά 25% εν μία νυκτί, και αυτό συνέχισε για 4 χρόνια κατά τα οποία τιμολογούσαν την συμφόρηση. Και λοιπόν, αρέσει στους ανθρώπους το αποτέλεσμα; O Ken Livingstone επανεκλέγει. Έτσι, μπορούμε να δούμε ότι το κόστος έχει τεράστια επίδραση στην θέληση να μειώσουν τις μετακινήσεις με αυτοκίνητα. Τριπλασιάσαμε τα χιλιόμετρα που οδηγούμε από το 1970 και τα διπλασιάσαμε από το 1982. Υπάρχει μια μεγάλη χαλαρότητα στο σύστημα. Με την σωστή τιμολόγηση μπορούμε να το αλλάξουμε αυτό.

Η τιμολόγηση της συμφόρησης συζητείτε σε κάθε μεγάλη πόλη στον κόσμο και είναι και πάλι εφικτή μέσω της ασύρματης τεχνολογίας. Δεν θα βάζατε διόδια γύρω από το Λονδίνο και να ανοιγο-κλείνατε τις μπάρες. Και η τιμολόγηση της συμφόρησης είναι μία τεχνολογική και ψυχολογική δοκιμή για κάτι που ονομάζεται τιμολόγηση χρήσης οδού. Και η τιμολόγηση της χρήσης της οδού είναι εκεί που όλοι θα πρέπει να κατευθυνθούμε, επειδή σήμερα πληρώνουμε για την συντήρηση των δρόμων και τα χρεώνουμε στα αυτοκίνητά μας με ειδικούς φόρους κατανάλωσης καυσίμων. Και καθώς κάνουμε τα αυτοκίνητά μας πιο αποδοτικά, θα μειωθούν τα έσοδα από αυτούς τους φόρους, οπότε χρειάζεται να χρεώνουμε τους ανθρώπους ανά χιλιόμετρο μετακίνησης. Ό,τι συμβεί με την κυκλοφοριακή συμφόρηση και τις τεχνολογίες θα συμβεί με την τιμολόγηση χρήσης της οδού.

Γιατί ταξιδεύουμε τόσο πολύ; Η μετακίνηση με αυτοκίνητο είναι υπο-τιμολογημένη και παρόλα αυτά υπέρ-καταναλωτούμενη. Θα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε καλύτερα αυτή την πληροφορία. Και αν το έχουμε, θα αποφασίζουμε πόσα χιλιόμετρα να οδηγούμε, ποιό μέσο μεταφοράς, πού να ζούμε και να δουλεύουμε. Και οι ασύρματες τεχνολογίες κάνουν αυτή την αλλαγή δυνατή.

Θέλω να προχωρήσω τώρα στο δεύτερο μέρος της ιστορίας μου, το οποίο είναι: πότε θα αρχίσουμε να εφαρμόζουμε αυτή την τιμολόγηση της συμφόρησης; Η τιμολόγηση χρήσης της οδού έρχεται. Πότε θα το κάνουμε; Θα περιμένουμε 10 με 15 χρόνια για να συμβεί αυτό ή θα βρούμε την πολιτική θέληση να το εφαρμόσουμε στα επόμενα 2 χρόνια; Γιατί, θα σας πω, ότι αυτό το εργαλείο θα μας αλλάξει εν μία νυκτί.

Και τι είδους ασύρματη τεχνολογία θα χρησιμοποιήσουμε; Αυτό είναι το μεγάλο μου όραμα. Υπάρχει ένα εργαλείο που θα μας βοηθήσει να γεφυρώσουμε αυτό το ψηφιακό χάσμα, να ανταποκριθεί στις ανάγκες μας, να μειώσει το κυκλοφοριακό, να δώσει μια νέα μηχανή για οικονομική ανάπτυξη και να μειώσει θεαματικά τις εκπομπές CO2 σε κάθε τομέα. Και αυτή είναι η στιγμή από το "Ο πρωτάρης." Θυμάστε την σκηνή; Εσείς θα είστε ο όμορφος νεαρός και εγώ θα είμαι ο σοφός επιχειρηματίας "Θέλω να σας πω μία κουβέντα, μόνο μια κουβέντα." "Ναι κύριε;" "Με ακούς;" "Ναι σας ακούω." "Ad-hoc peer-to-peer self-configuring wireless networks." (Γέλια) Ονομάζονται επίσης και πλεγματοειδή δίκτυα. Και σε ένα πλέγμα, κάθε συσκευή συνεισφέρει και επεκτείνει το δίκτυο, και πιστεύω ότι ίσως έχετε ακούσει για αυτά.

Θα σας δώσω μερικά παραδείγματα. Θα ακούσετε αργότερα σήμερα από τον Alan Kay. Αυτοί οι φορητοί υπολογιστές, όταν ένα παιδί τους ανοίγει, επικοινωνούν με κάθε άλλο παιδί μέσα στην τάξη, μέσα στο σχολείο, μέσα στο χωριό. Και ξέρετε ποιό είναι το κόστος αυτού του συστήματος τηλεπικοινωνιών; Μηδέν δολάρια τον μήνα. Ορίστε και ένα άλλο παράδειγμα: στην Νέα Ορλεάνη, κάμερες ενεργοποιήθηκαν πλεγματικά ώστε να επιτηρούν για εγκλήματα στο French Quarter. Όταν χτύπησε ο τυφώνας, το μόνο σύστημα τηλεπικοινωνίας που δούλευε ήταν τα πλεγματοειδή δίκτυα. Εθελοντές προσέθεσαν νέες συσκευές, και για τους επόμενους 12 μήνες, τα πλεγματοειδή δίκτυα ήταν το μόνο ασύρματο που υπήρχε στην Νέα Ορλεάνη.

Ακόμη ένα παράδειγμα στο Portsmouth της Μεγάλης Βρετανίας. 300 λεωφορεία συνδέθηκαν πλεγματικά με αυτά τα έξυπνα τερματικά. Μπορείς να κοιτάξεις στον τερματικό και να δεις ακριβώς πού είναι το λεωφορείο και πότε έρχεται, και μπορείς να αγοράσεις το εισιτήριό σου σε πραγματικό χρόνο. Επίσης, όλα πλεγματικά. Μηνιαίο κόστος τηλεπικοινωνίας: Μηδέν. Οπότε η ομορφιά των πλεγματοειδών δικτύων: μπορείς να έχεις αυτές τις χαμηλού κόστους συσκευές. Μηδενικό κόστος. Μεγάλη επεκτασιμότητα. Μπορείς απλά να προσθέτεις, και όπως και με την Katrina, μπορείς να τα αφαιρέσεις -- αρκεί να είναι κάποια ώστε να επικοινωνούμε. Είναι ανθεκτικά, η φιλοσοφία τους βασίζεται σε αυτό το υπέροχο αποκεντρωτικό σχέδιο.

Ποιά είναι η μεγαλύτερη τους αδυναμία; Δεν υπάρχει κάποιος να τα προωθεί στην Ουάσινγκτον -- ή στους δήμους, για να οικοδομήσουν την πόλη τους με αυτά τα ασύρματα δίκτυα -- γιατί έχουν μηδενικό κόστος. Οπότε τα παραδείγματα που σας έδωσα είναι νησίδες πλεγματοειδών δικτύων, και τα δίκτυα έχουν ενδιαφέρον μόνο όταν είναι μεγάλα.

Πώς φτιάχνουμε ένα μεγάλο δίκτυο; Είστε έτοιμοι και πάλι; -- "Ο πρωτάρης"; Και πάλι θα είστε ο όμορφος νεαρός, αλλά εγώ θα είμαι η σέξι γυναίκα. Είναι οι επόμενες δύο γραμμές στην ταινία. "Πού το έκανες;" "Στο αμάξι του." Οπότε ξέρετε που να βάλετε αυτή την ιδέα.. (Γέλια) και αυτό που θα περιμένατε από εμένα, την Robin Chase, να σκέφτομαι είναι: φαντάσου να βάλουμε ένα πλεγματοειδές δίκτυο σε κάθε αυτοκίνητο στην Αμερική. Θα μπορούσαμε να έχουμε ένα δωρεάν ασύρματο τηλεπικοινωνιακό σύστημα παντού. Νομίζω ότι απλά θα ήθελα να το σκεφτείτε.

Και γιατί θα συμβεί αυτό; Επειδή θα εφαρμόσουμε την τιμολόγηση της κυκλοφοριακής συμφόρησης, θα εφαρμόσουμε τέλη στους δρόμους, οι ειδικοί φόροι κατανάλωσης καυσίμων θα γίνουν τιμολόγηση χρήσης οδού. Αυτά τα πράγματα θα συμβούν. Ποιά είναι η ασύρματη τεχνολογία που θα χρησιμοποιήσουμε; Ίσως θα πρέπει να είναι κάποια καλή. Πότε θα το κάνουμε; Ίσως δεν πρέπει να περιμένουμε για 10 ή 15 χρόνια. Θα πρέπει να το προωθήσουμε.

Έτσι, θα ήθελα να πάμε σε αυτό το δια-πολιτειακό ασύρματο πλεγματικό Internet, και να απαιτούμε αυτό το δίκτυο να είναι προσβάσιμο από όλους, με ανοιχτές προδιαγραφές. Ήδη, στον τομέα των μεταφορών, δημιουργούμε αυτές τις ασύρματες συσκευές -- Πιστεύω θα έχετε ακούσει το Fast Pass εδώ ή το Easy Lane -- που είναι συσκευές με μόνο ένα σκοπό σε αυτά τα κλειστά δίκτυα. Ποιό είναι το νόημα; Μεταφέρουμε μόνο λίγα bits δεδομένων με τον έλεγχο της κυκλοφορίας και την τιμολόγηση χρήσης της οδού. Έχουμε απίστευτη διαθέσιμη χωρητικότητα. Έτσι, μπορούμε να προσφέρουμε χαμηλού κόστους ασύρματα μέσα, μπορούμε να έχουμε ανθεκτικά, εθνικής εμβέλειας, τηλεπικοινωνιακά συστήματα, να έχουμε ένα νέο εργαλείο για να προσφέρουμε βιωσιμότητα σε όλους τους τομείς. Φανταστείτε τι συμβαίνει όταν το κόστος της μεταφοράς πληροφορίας από παντού, παντού να είναι σχεδόν μηδενικό. Τι μπορούμε να κάνουμε με αυτό το εργαλείο: μια οικονομική μηχανή. Η πληροφορία πρέπει να είναι δωρεάν και η πρόσβαση σε αυτή επίσης, και πρέπει να χρεώνουμε τους ανθρώπους για τις εκπομπές.

Πιστεύω ότι είναι πολύ πιο ισχυρό εργαλείο από την δια-πολιτειακή δράση αυτοκινητοδρόμων, και πιστεύω ότι είναι σημαντικό και κοσμογονικό στην οικονομία μας όπως η έλευση του ηλεκτρισμού. Και κατά τη γνώμη μου, θα μπορούσαμε να έχουμε ανοιχτού κώδικα εκδόσεις επιπρόσθετα των ανοιχτών προδιαγραφών. Και αυτό το ανοιχτός κώδικας σημαίνει ότι θα μπορούσε --αν κάναμε εξαιρετική δουλειά-- θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε όλο τον κόσμο πολύ γρήγορα. Γυρίζοντας σε μια από τις προηγούμενες σκέψεις μου. Φανταστείτε όλοι στα λεωφορεία στο Lagos να ήταν στα πλεγματοειδή δίκτυα. Όταν πήγα το πρωί στα βραβεία Larry Brilliant's TEDTalk --αυτό το υπέροχο δίκτυο-- φανταστείτε να υπήρχε μία ανοιχτού κώδικα πλεγματοειδής συσκευή που να μπορούσε να μπει σε αυτά τα δίκτυα, και να γίνουν όλα αυτά. Και μπορούμε να το κάνουμε αν μπορέσουμε να ξεπεράσουμε το γεγονός ότι αυτό το μικρό κομματάκι θα είναι δωρεάν. Θα μπορούσαμε να βγάλουμε δισεκατομμύρια δολάρια από αυτό, αλλά το συγκεκριμένο κομμάτι των τηλεπικοινωνιών θα πρέπει να είναι ανοιχτού κώδικα.

Ας ανακτήσουμε τον έλεγχο αυτού του εφιάλτη: εφαρμογή ειδικού φόρου κατανάλωσης καυσίμων άμεσα, αλλαγή σε όλο το κράτος σε τιμολόγηση χρήσης της οδού με πλεγματοειδή δίκτυα, απαίτηση ότι τα δίκτυα θα είναι ανοιχτά σε όλους με ανοιχτές προδιαγραφές, και φυσικά, χρήση των πλεγματοειδών δικτύων Σας Ευχαριστώ. (Χειροκροτήματα)