Ο Ρίτσαρντ Μπάρανιουκ μιλάει για τη μάθηση ανοιχτού κώδικα

Είμαι ο Ρίτς Μπάρανιουκ. Και αυτό για το οποίο θα ήθελα να σας μιλήσω σήμερα είναι κάποιες ιδέες που πιστεύω ότι σχετίζονται ιδιαίτερα με όλα αυτά που συζητήθηκαν τις τελευταίες δύο μέρες. Στην πραγματικότητα τόσο διαφορετικά σημεία συντονισμού που θα είναι δύσκολο να τα αναδείξω όλα, αλλά θα προσπαθήσω να το κάνω όσο το δυνατόν καλύτερα.

Υπάρχει κάποιος που θυμάται αυτά;

(Γέλια)

Εντάξει λοιπόν, αυτοί είναι δίσκοι βινυλίου και έχουν πια αντικατασταθεί. Σαρώθηκαν τις τελευταίες δυο δεκαετίες από αυτούς τους παγκόσμια ισοπεδωτικούς τύπους τεχνολογιών ψηφιοποίησης, σωστά. Η καλύτερη μαρτυρία γι' αυτό είναι του Τόμας που έπαιζε μουσική όταν ήρθαμε στην αίθουσα σήμερα. Αυτό που συνέβη στον κόσμο της μουσικής είναι ότι δημιουργήθηκε μια κουλτούρα ή ένα οικοσύστημα όπου αν πάρεις κάποιους στίχους από την Apple το κομμάτι που δημιουργούμε, μπορούμε να το κόψουμε, να το μιξάρουμε και να το αντιγράψουμε. Αυτό που εννοώ είναι ότι ο καθένας στον κόσμο είναι ελεύθερος και του επιτρέπεται να δημιουργεί νέα μουσική και μουσικές ιδέες. Στον καθένα στον κόσμο επιτρέπεται να κόβει ή να αντιγράφει μουσικές ιδέες, να τις χρησιμοποιεί με καινοτόμους τρόπους. Στον καθένα είναι επιτρεπτό να τις ανακατεύει με διαφορετικούς τρόπους, να δημιουργεί συνδέσεις μεταξύ των μουσικών ιδεών και ο κόσμος μπορεί να τις μεταφέρει σε CD και να δημιουργεί τελικά προϊόντα και να συνεχίζεται ο κύκλος. Και αυτό που συμβαίνει έτσι είναι ότι δημιουργείται, όπως είπα, μια ζωντανή κοινότητα που είναι πολύ περιεκτική σε ανθρώπους που συνεχώς εργάζονται να συνδέσουν μουσικές ιδέες, να τις ανανεώσουν και να κρατούν τα πράγματα συνεχώς ενήμερα. Το σημερινό χιτ σινγκλ δεν είναι ίδιο με το περσινό.

Αλλά δεν είμαι εδώ για να μιλήσω για μουσική σήμερα. Είμαι εδώ για να μιλήσω για βιβλία. Ειδικότερα, σχολικά βιβλία και εκπαιδευτικό υλικό που χρησιμοποιούμε κάθε μέρα στο σχολείο Πήγε κάποιος εδώ ποτέ στο σχολείο;

(Γέλια)

Συνειδητοποιείτε ότι υπάρχει κρίση στα σχολεία, σ' ολόκληρο τον κόσμο; Ελπίζω, εντάξει, δεν θα αφιερώσω πολύ χρόνο γι' αυτό, αλλά αυτό για το οποίο θέλω να μιλήσω είναι κάποιες αποσυνδέσεις που εμφανίζονται όταν ένας συγγραφέας εκδίδει ένα βιβλίο ότι στην πραγματικότητα, η εκδοτική διαδικασία -- ακριβώς επειδή είναι πολύπλοκη, είναι δύσκολη, τα βιβλία είναι ακριβά -- δημιουργεί ένα είδος τοίχου ανάμεσα στο συγγραφέα βιβλίων και τους κυριότερους χρήστες των βιβλίων, δηλαδή τους διδάσκοντες, τους μαθητές ή απλώς γενικά τους αναγνώστες. Και αυτό είναι ακόμη πιο αληθινό αν συμβαίνει να μιλάς μια γλώσσα διαφορετική από τις κύριες παγκόσμιες γλώσσες, και ειδικά τα Αγγλικά. Και θα αποκαλέσω αυτούς ως ανθρώπους κάτω από το όριο της Αποσιώπησης, γιατί αυτοί πραγματικά σιωπούν στη διαδικασία να είναι ικανοί να μοιράζονται τη γνώση τους με τον υπόλοιπο κόσμο. Και έτσι αυτό για το οποίο θέλω να μιλήσω σήμερα είναι να προσπαθήσουμε να πάρουμε αυτές τις ιδέες, σωστά,αυτό που είδαμε στην μουσική κουλτούρα και να προσπαθήσουμε να τις αναδείξουμε εφευρίσκοντας έναν νέο τρόπο να σκεφτόμαστε για το πώς θα γράφουμε βιβλία, πώς θα τα χρησιμοποιούμε και πώς θα διδάσκουμε από αυτά, εντάξει. Λοιπόν αυτό είναι για το οποίο θέλω να μιλήσω και πραγματικά, πώς πάμε από εκεί που είμαστε τώρα εκεί που χρειάζεται να πάμε;

Λοιπόν, το πρώτο πράγμα που θα ήθελα να κάνω είναι ένα μικρό νοητικό πείραμα. Λοιπόν, φανταστείτε πως παίρνετε όλου του κόσμου τα βιβλία. Εντάξει, όλοι φανταστείτε βιβλία και φανταστείτε απλά ότι σχίζετε τις σελίδες. Έτσι, ότι απελευθερώνετε αυτές τις σελίδες και φανταστείτε ότι τις ψηφιοποιείτε, σωστά, και τις αποθηκεύετε έπειτα σε μια απέραντη, διασυνδεμένη, παγκόσμια αποθήκη. Σκεφτείτε το σαν ένα μαζικό iTunes, σωστά, με περιεχόμενο τύπου βιβλίων. Και μετά πάρτε το υλικό και φανταστείτε να το κάνετε όλο ανοιχτό, ώστε ο καθένας να μπορεί να το μετατρέψει, να παίξει μαζί του, να το βελτιώσει. Φανταστείτε ότι το κάνετε ελεύθερο, ώστε ο καθένας στον κόσμο να μπορεί να έχει πρόσβαση σε όλη αυτή τη γνώση και φανταστείτε να χρησιμοποιείτε την τεχνολογία της πληροφορίας ώστε να μπορείτε να αναβαθμίσετε αυτό το περιεχόμενο, να το βελτιώσετε, να παίξετε μαζί του, σε μια κλίμακα χρόνου που είναι περισσότερο της τάξης των δευτερολέπτων αντί των ετών. Αντί για εκδόσεις που βγαίνουν κάθε δυο χρόνια, ενός βιβλίου, φανταστείτε ότι βγαίνουν κάθε 25 δευτερόλεπτα.

Λοιπόν, φανταστείτε ότι να μπορούσαμε να το κάνουμε αυτό και φανταστείτε να μπορούσαμε να βάλουμε πολλούς ανθρώπους μέσα σ' αυτό, σωστά. Έτσι θα μπορούσαμε πραγματικά να χτίσουμε ένα οικοσύστημα όχι μόνο με συγγραφείς, αλλά και όλο τον κόσμο που θα μπορούσε να είναι ή που θα ήθελε να είναι συγγραφέας. σε όλες τις διαφορετικές γλώσσες του κόσμου, και πιστεύω αν μπορούσατε να το κάνετε αυτό, θα μπορούσε να ονομαστεί... απλώς θα αναφερθώ σ' αυτό σαν ένα οικοσύστημα γνώσης. Λοιπόν, πραγματικά, αυτό είναι το όνειρο και κατά μια έννοια αυτό που θα μπορούσατε να σκεφτείτε γι' αυτό είναι ότι προσπαθούμε να κάνουμε ικανό τον καθένα στον κόσμο, εννοώ τον καθένα στον κόσμο να είναι για τον εαυτό του ο μορφωτικός DJ, που δημιουργεί μορφωτικό υλικό, το μοιράζεται με τον υπόλοιπο κόσμο, συνεχώς ανανεώνοντάς το. Λοιπόν, αυτό είναι το όνειρο.

Στην πράξη, αυτό το όνειρο πραγματοποιείται. Κατά τα τελευταία εξήμισι χρόνια, δουλεύουμε πραγματικά σκληρά στο Πανεπιστήμιο Ράις πάνω σε ένα πρόγραμμα που ονομάζεται Connections( Διασυνδέσεις), και έτσι αυτό που θα ήθελα να κάνω στην υπόλοιπη διάλεξη είναι να σας πω λίγα πράγματα για το τι κανείς κάνει με τις Connections, το οποίο μπορείτε να σκεφτείτε κάπως σαν αντίστιξη στη διάλεξη του Νίκολας Νεγρεπόντε χθες, όπου αυτοί εργάζονται πάνω στο υλικό του υπολογιστή για να φέρουν τη μόρφωση στον κόσμο. Εμείς εργαζόμαστε πάνω στα εργαλεία ανοιχτού κώδικα και το περιεχόμενο, εντάξει; Έτσι, αυτό είναι σαν να το βάλουμε σε μια προοπτική εδώ.

Έτσι δημιουργήστε, λοιπόν ποιοι είναι κάποιοι από τους ανθρώπους που χρησιμοποιούν αυτού του είδους τα εργαλεία; Καταρχάς υπάρχει μια κοινότητα καθηγητών μηχανικής, από το Κέιμπριτζ ως το Κιότο, που αναπτύσσουν μηχανολογικό υλικό στην ηλεκτρική μηχανική για να το εξελίξουν σ΄αυτό που μπορείτε να σκεφτείτε σαν ένα μαζικό σούπερ διδακτικό εγχειρίδιο, που καλύπτει όλη την περιοχή της ηλεκτρικής μηχανικής και όχι μόνο αυτό, μπορεί να προσαρμοστεί για χρήση σε κάθε ένα από τα επιμέρους εκπαιδευτικά τους ιδρύματα. Αν άνθρωποι σαν την Κίτι Τζόουνς--σωστά, μια αποκλεισμένη-- μια ιδιωτική δασκάλα μουσικής και μητέρα από τη Σαμπέιν του Ιλλινόις που ήθελε να μοιραστεί το υπέροχο περιεχόμενο της μουσικής της με τον υπόλοιπο κόσμο, πάνω στο πώς να διδάσκεις τα παιδιά να παίζουν μουσική. Το υλικό της χρησιμοποιείται τώρα πάνω από 600.000 φορές το μήνα. Τεράστια, τεράστια χρήση. Στην πράξη οι κύριοι χρήστες είναι μαθητές από το νηπιαγωγείο μέχρι την 3η Λυκείου από τις Ηνωμένες Πολιτείες, γιατί όποιος μετείχε σε κάποια βαθμίδα σχολείου στο παρελθόν, το πρώτο πράγμα που κόβεται είναι το μάθημα μουσικής και έτσι αυτό απλά δείχνει την τεράστια δίψα γι' αυτό το είδος ανοιχτού, ελεύθερου περιεχομένου. Πολλοί δάσκαλοι χρησιμοποιούν αυτό το υλικό. Εντάξει, και τι γίνεται με την μεταφορά του υλικού στο σκληρό;

Τι γίνεται με την αντιγραφή, την επαναχρησιμοποίηση; Μια ομάδα εθελοντών του Πανεπιστημίου του Τέξας στο Ελ Πάσο, μεταπτυχιακοί φοιτητές μεταφράζουν τις ιδέες αυτού του σούπερ εγχειριδίου μηχανικής και μέσα σε περίπου μια βδομάδα, το έχουν κάνει ένα από το πιο δημοφιλή υλικά μας σε ευρεία χρήση σε όλη τη Λατινική Αμερική και συγκεκριμένα στο Μεξικό, λόγω του ανοικτού επεκτάσιμου χαρακτήρα του. Άνθρωποι, εθελοντές ακόμη και εταιρίες που μεταφράζουν υλικό σε ασιατικές γλώσσες όπως Κινέζικα, Γιαπωνέζικα και Ταϊλανδέζικα για να διαδώσουν τη γνώση ακόμη περισσότερο.

Εντάξει και τι γίνεται με τους ανθρώπους που κάνουν ανάμειξη;Τι σημαίνει ανάμειξη; Ανάμειξη σημαίνει την κατασκευή προσαρμοσμένων μαθημάτων, σημαίνει την κατασκευή προσαρμοσμένων βιβλίων. Εταιρίες όπως η National Instruments, οι οποίες ενσωματώνουν πολύ ισχυρές, διαδραστικές προσομοιώσεις στα υλικά , έτσι ώστε να μπορούμε να πάμε πολύ παραπάνω από τα κανονικού είδους εγχειρίδια σε μια εμπειρία ότι με όλα τα διδακτικά υλικά και πράγματα, μπορείς στην ουσία να αλληλεπιδράσεις και να παίξεις και πράγματι να μαθαίνεις καθώς το κάνεις.

Δουλεύαμε με τους Δασκάλους Χωρίς Σύνορα (TWB) που ενδιαφέρονται πολύ για την ανάμειξη των υλικών μας. Θα χρησιμοποιούν τις Connections σαν την πλατφόρμα τους απ' όπου θα αναπτύσσουν και θα παραδίδουν εκπαιδευτικά υλικά για να διδάσκουν δασκάλους το πώς να διδάσκουν σε 84 χώρες σ' όλο τον κόσμο. Η TWB είναι τώρα στο Ιράκ εκπαιδεύοντας 20,000 δασκάλους υποστηριζόμενη από την USAID και για αυτούς, η ιδέα να είσαι ικανός να ξανανακατέψεις και να προσαρμόσεις στο τοπικό πλαίσιο είναι εξαιρετικά σημαντική, γιατί η απλή προμήθεια ελεύθερου περιεχομένου στον κόσμο έχει παρομοιαστεί πραγματικά από τους ανθρώπους στον αναπτυσσόμενο κόσμο με ένα είδος πολιτιστικού ιμπεριαλισμού, που αν δεν ενδυναμώνεις τον κόσμο με τη δυνατότητα να επαναπλαισιώσουν το υλικό να το μεταφράσουν στη γλώσσα τους και να το κάνουν ιδιοκτησία τους δεν είναι καλό. Εντάξει, άλλοι οργανισμοί με τους οποίους δουλεύαμε μαζί, το UC Merced, ο κόσμος ξέρει για το UC Merced. Είναι ένα νέο πανεπιστήμιο στην Καλιφόρνια, στην κεντρική κοιλάδα, που δουλεύει στενά με τα κοινοτικά κολλέγια. Αναπτύσσουν πολύ μεγάλο μέρος του προγράμματος σπουδών τους στις θετικές επιστήμες και την εφαρμοσμένη μηχανική ώστε να διαδοθεί ευρέως σ' όλο τον κόσμο μέσα στο σύστημά μας και επίσης προσπαθούν να αναπτύξουν όλα τα εργαλεία τους λογισμικού εντελώς με ανοιχτό κώδικα. Δουλεύαμε με το AMD που έχει ένα πρόγραμμα που ονομάζεται 50 μέχρι το 15, που προσπαθεί να διασυνδέσει με το Ίντερνετ το 50 τοις εκατό του παγκόσμιου πληθυσμού μέχρι το 2015. Θα προμηθεύσουμε υλικό σ΄αυτούς σε μια ολόκληρη κλίμακα από διαφορετικές γλώσσες, και επίσης εργαζόμασταν και με έναν αριθμό άλλων οργανώσεων. Ειδικότερα μια δέσμη προγραμμάτων που χρηματοδοτείται από το Ίδρυμα Hewlett, που έχει λάβει ένα πραγματικό ρόλο ηγεσίας σ' αυτή την περιοχή του ανοιχτού περιεχομένου.

Εντάξει, το να αντιγράφεις σε μονάδα μνήμης, πιστεύω ότι είναι κάτι πολύ ενδιαφέρον. Το να αντιγράφεις είναι η ιδέα του να προσπαθείς να δημιουργήσεις τη φυσική συγκεκριμενοποίηση ενός από αυτά τα μαθήματα και νομίζω πολλοί από εσάς λάβατε, νομίζω όλοι σας λάβατε ένα από αυτά τα βιβλία μουσικής στο πακέτο - δώρο σας. Ένα μικρό δώρο για σας. Απλά να σας πω γρήγορα γι΄αυτό , αυτό είναι ένα σχολικό εγχειρίδιο μηχανικής. Είναι περίπου 300 σελίδες, δεμένο. Αυτό κοστίζει, μαντεύει κανείς; Τι θα κόστιζε σε ένα βιβλιοπωλείο;

Ακροατήριο: 65 δολλάρια.

Ρίτσαρντ Μπάρανιουκ: Αυτό κοστίζει 22 δολάρια σε ένα σπουδαστή. Γιατί κοστίζει 22 δολάρια; Γιατί εκδίδεται ανάλογα με τη ζήτηση και έχει αναπτυχθεί από την εν λόγω αποθήκη των υλικών ανοιχτού κώδικα. Αν αυτό το βιβλίο ήταν να εκδοθεί από έναν κανονικό εκδότη, θα κόστιζε το λιγότερο 122 δολάρια.

Εντάξει, αυτό που βλέπουμε είναι ότι μετακινούμε αυτή την διαδικασία εγγραφής ή έκδοσης από το κανονικού είδους ενός και μόνο συγγραφέα, συγγραφέν βιβλίο προς μια κοινότητα συγγραφόμενων υλικών που είναι σπονδυλωτά, που είναι προσαρμοσμένα σε κάθε επιμέρους κατηγορία και εκδιδόμενα ανάλογα με τη ζήτηση πάμφθηνα, είτε προωθούμενα μέσω του Amazon, σωστά, ή εκδιδόμενα απευθείας μέσω ενός Τύπου ανάλογα με τη ζήτηση, όπως το Coop. Και πιστεύω ότι αυτή είναι μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα περιοχή διότι υπάρχει μια τεράστια περιοχή κάτω από αυτή τη μακρυά ουρά στη δημοσίευση. Εμείς δεν μιλάμε για το τέλος του Χάρυ Πότερ, στην αριστερή άκρη. Μιλάμε για βιβλία σχετικά με υπεργεωμετρικές μερικές διαφορικές εξισώσεις. Σωστά, βιβλία που ίσως να πουλούν 100 αντίτυπα το χρόνο, 1000 αντίτυπα το χρόνο. Υπάρχουν τεράστια έσοδα διατήρησης, σωστά, στο πλαίσιο αυτής της μακράς ουράς για τη διατήρηση των ανοικτού κώδικα έργων όπως το δικό μας, αλλά και για να διατηρηθεί αυτή η νέα εμφάνιση για τους εκδότες επί ζητήσει όπως ο Coop που παρήγαγε αυτά τα δύο βιβλία, και πιστεύω ότι ένα από τα πράγματα που θα έπρεπε να συγκρατήσετε από αυτή τη διάλεξη, είναι ότι υπάρχει ένα επικείμενο κόψιμο του μεσάζοντα, σωστά. Αποδιαμεσολάβηση. Πρόκειται να συμβεί στη βιομηχανία των εκδόσεων και πρόκειται να καταλήξει σε κρεσέντο κατά τα προσεχή έτη, και πιστεύω πως είναι προς όφελός μας πραγματικά, και προς όφελος του κόσμου.

Όλα καλά λοιπόν, και ποιοι είναι οι καταλύτες; Τι κάνει πραγματικά όλα αυτά να συμβαίνουν; Υπάρχουν τόνοι τεχνολογίας, και το μόνο κομμάτι τεχνολογίας για το οποίο θέλω πραγματικά να μιλήσω είναι το XML. Πόσοι άνθρωποι ξέρουν για το XML; Ω, περίφημα, λοιπόν είναι το μέλλον του διαδικτύου, σωστά. Είναι σημασιολογική αναπαράσταση του σχολίου, του περιεχόμενου, και αυτό που πραγματικά μπορείτε τώρα να σκέφτεστε για το XML σ' αυτή την περίπτωση, είναι ότι είναι το περιτύλιγμα που βάζουμε γύρω από αυτές τις σελίδες. Θυμηθείτε ότι πήραμε το βιβλίο, σκίσαμε τις σελίδες ; Λοιπόν, αυτό που θα κάνει το XML είναι ότι βασικά θα είναι -- θα μετατρέψει εκείνες τις σελίδες σε τουβλάκια Λέγκο, σωστά. Τα XML είναι οι δείκτες πάνω στα Λέγκο που μας επιτρέπει να συνδυάσουμε το περιεχόμενο με μυριάδες διαφορετικούς τρόπους και μας προσφέρει ένα πλαίσιο για να μοιραστούμε το περιεχόμενο. Έτσι, σας επιτρέπει να πάρετε αυτό το οικοσύστημα, σωστά, στην αρχέτυπη κατάσταση του, σωστά, από όλο αυτό το περιεχόμενο, όλες τις σελίδες που έχετε σχίσει από τα βιβλία και να δημιουργήσετε πολύ εξελιγμένα μηχανήματα μάθησης, έτσι; Βιβλία, μαθήματα, πακέτα.

Σας δίνει τη δυνατότητα να προσωποποιήσετε την εμπειρία εκμάθησης σε κάθε μαθητή ιδιαιτέρως, έτσι ώστε κάθε μαθητής μπορεί να έχει ένα βιβλίο ή μια σειρά μαθημάτων που είναι προσαρμοσμένη στο μαθησιακό στυλ του, στο πλαίσιό του, τη γλώσσα του και τα πράγματα που τον συναρπάζουν. Σας επιτρέπει να επαναχρησιμοποιήσετε τα ίδια υλικά με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, και νέους τρόπους που προκαλούν έκπληξη. Σας επιτρέπει να διασυνδέετε ιδέες επισημαίνοντας πώς τα πεδία σχετίζονται μεταξύ τους, και εγώ απλώς θα σας δώσω την προσωπική μου ιστορία. Καταλήξαμε σε αυτό, εξήμισι χρόνια πριν γιατί διδάσκω το υλικό στο κόκκινο κουτί.

Και η καθημερινή μου δουλειά, όπως είπε ο Κρις, είμαι ένας καθηγητής ηλεκτρικής μηχανικής. Διδάσκω επεξεργασία σήματος και η πρόκληση μου ήταν να δείξω ότι αυτά τα μαθηματικά - ουάου, περίπου οι μισοί από εσάς έχετε ήδη αποκοιμηθεί μόνο εξετάζοντας την εξίσωση -

(Γέλια)

αλλά αυτά τα φαινομενικά ξερά μαθηματικά είναι στην πραγματικότητα το κέντρο αυτού του εξαιρετικά ισχυρού ιστού που συνδέει την τεχνολογία - που συνδέει πραγματικά ευχάριστες εφαρμογές όπως συνθεσάιζερ μουσικής, με τεράστιες οικονομικές ευκαιρίες, αλλά επίσης διέπονται από δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας. Και το πράγμα που κατάλαβα είναι ότι δεν υπήρχε τρόπος ώστε εγώ ως μηχανικός, θα μπορούσα να γράψω αυτό το βιβλίο που θα μετέδιδε όλα αυτά. Χρειαζόμασταν μια κοινότητα για να το κάνει και χρειαζόμασταν νέα εργαλεία που να μπορούν να διασυνδέουν αυτές τις ιδέες, και νομίζω ότι πραγματικά, κατά μία έννοια, αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε είναι να κάνουμε το όνειρο του Μίνσκυ να γίνει πραγματικότητα, όπου μπορείτε να φανταστείτε όλα τα βιβλία σε μια βιβλιοθήκη στην πραγματικότητα να αρχίζουν να μιλούν μεταξύ τους, και οι άνθρωποι που είστε εκπαιδευτικοί εδώ, όποιος ποτέ δίδαξε, το ξέρετε αυτό. Είναι οι διασυνδέσεις μεταξύ των ιδεών που στη διδασκαλία είναι πραγματικά το ζητούμενο.

Εντάξει, πίσω στα μαθηματικά, σωστά, φανταστείτε, ότι αυτό είναι δυνατό. Ότι κάθε εξίσωση όπου κάνετε κλικ σε ένα από τα νέα e-κείμενα σας είναι κάτι που εσείς πρόκειται να είστε σε θέση να το διερευνήσετε και να πειραματιστείτε με αυτό. Σωστά, έτσι φανταστείτε το βιβλίο άλγεβρας του παιδιού σας, ακριβώς, στην πρώτη τάξη του γυμνασίου. Μπορείτε να κάνετε κλικ σε κάθε εξίσωση και να εμφανιστεί ένα μικρό εργαλείο για να πειραματιστείτε με αυτή, . να τη μαστορέψετε, να την καταλάβετε, γιατί πραγματικά δεν καταλαβαίνουμε μέχρι να καταπιαστούμε με κάτι. Ο ίδιος τύπος σήμανσης, όπως και για το mathML, για τη χημεία. Φανταστείτε εγχειρίδια χημείας που πραγματικά κατανοούν τη δομή με την οποία σχηματίζονται τα μόρια. Φανταστείτε τη μουσική XML που σας αφήνει πραγματικά να ερευνήσετε τη σημασιολογική δομή της μουσικής, να παίξετε με αυτήν, να την καταλάβετε. Δεν είναι να απορεί κανείς που ο καθένας θέλει να συμμετάσχει, έτσι; Ακόμη και οι τρεις μάγοι.

(Γέλια)

Εντάξει, ο δεύτερος μεγάλος καταλύτης, και αυτό είναι το μεγάλο ψέμα που είπα. Ο δεύτερος μεγάλος καταλύτης είναι η πνευματική ιδιοκτησία, διότι στην πραγματικότητα, σηκώθηκα εδώ και μίλησα για το πόσο μεγάλη είναι η μουσική κουλτούρα. Μπορούμε να μοιραζόμαστε και να κόβουμε, να ανακατεύουμε και να αντιγράφουμε σε δίσκο, αλλά στην πραγματικότητα αυτό είναι παράνομο. Και θα μπορούσαμε να κατηγορηθούμε για πειρατές που το κάνουμε αυτό γιατί αυτή η μουσική έχει γίνει ιδιόκτητη. Πλέον ανήκει, σωστά, κατά ένα μεγάλο μέρος σε μεγάλες βιομηχανίες. Έτσι, πραγματικά, το βασικό πράγμα είναι εδώ, δεν μπορούμε να αφήσουμε να συμβεί αυτό. Δεν μπορούμε να αφήσουμε αυτό το πράγμα να συμβεί εδώ όπως στη Napster. Έτσι, αυτό που έχουμε να κάνουμε είναι να βρούμε τις σωστές λύσεις από την αρχή και αυτό που πρέπει να κάνουμε , είναι να βρούμε ένα πλαίσιο πνευματικής ιδιοκτησίας που κάνει την κοινή χρήση ασφαλή και την κάνει εύκολα κατανοητή, και η έμπνευση εδώ ήρθε από το λογισμικό ανοιχτού κώδικα, πράγματα όπως το Linux και το GPL.

Και οι ιδέες, οι κοινές άδειες δημιουργίας. Πόσοι έχουν ακούσει για αυτές τις άδειες; Αν δεν έχετε, πρέπει να μάθετε γι' αυτές. Creativecommons.org. Στο τέλος κάθε τμήματος υλικού στις Connections και σε ένα σωρό άλλα έργα, μπορείτε να βρείτε το λογότυπό τους. Κάνοντας κλικ στο λογότυπο σε πάει σε ένα απόλυτα κατανοητό, ανθρωπίνως αναγνώσιμο κείμενο, μια πράξη που σου λέει ακριβώς τι μπορείς να κάνεις με αυτό το περιεχόμενο. Στην πράξη, είσαι ελεύθερος να το μοιραστείς, να κάνεις όλα αυτά τα πράγματα, να το αντιγράψεις, να το αλλάξεις, ακόμα και να κάνεις εμπορική χρήση του όσο αναφέρεσαι στο συγγραφέα. Γιατί στις ακαδημαϊκές εκδόσεις και τις περισσότερες από τις εκπαιδευτικές εκδόσεις, είναι η ιδέα της ανταλλαγής γνώσεων, γι' αυτό, και η άσκηση επίδρασης, γι 'αυτό γράφουν αυτοί οι άνθρωποι, δεν το κάνουν αναγκαστικά για δολάρια. Εμείς δεν μιλάμε για τον Χάρι Πότερ, έτσι. Είμαστε στο τέλος της μακράς ουράς εδώ. Πίσω από αυτό είναι ο νομικός κώδικας, έτσι αν θέλεις να το δομήσεις πολύ προσεκτικά, και έτσι οι δημιουργικές κοινές άδειες απογειώνονται, σωστά. Πάνω από 43 εκατομμύρια πράγματα εκεί έξω, αδειοδοτούνται με μια κοινή άδεια δημιουργίας. Όχι μόνο κείμενο, αλλά και μουσική, εικόνες, βίντεο και υπάρχει ουσιαστικά μια τεράστια αύξηση του αριθμού των ανθρώπων που πραγματικά αδειοδοτούν μουσική και την κάνουν ελεύθερη για ανθρώπους που ασχολούνται με όλη αυτή την ιδέα της επανασυλλογής, του κοψίματος, του μιξαρίσματος, της αντιγραφής σε δίσκο, και του μοιράσματος.

Έτσι θα ήθελα να καταλήξω με κάποια τελευταία λίγα σημεία. Έτσι, δημιουργήσαμε αυτή την ιδέα της κοινότητας. Οι άνθρωποι τη χρησιμοποιούν. Έχουμε πάνω από 500.000 μοναδικούς επισκέπτες ανά μήνα, μόνο στη συγκεκριμένη ιστοσελίδα μας. Η σειρά ανοιχτών μαθημάτων του MIT, που είναι μια άλλη μεγάλη ανοιχτού περιεχομένου ιστοσελίδα, παίρνει ένα παρόμοιο αριθμό υψηλών ποσοστών, αλλά πώς θα το προστατέψουμε αυτό; Πώς θα το προστατέψουμε στο μέλλον και το πρώτο πράγμα που κάποιος σκέφτεται είναι ο έλεγχος ποιότητας, σωστά. Γιατί λέμε ότι ο καθένας μπορεί να συνεισφέρει πράγματα σε αυτές τις κοινότητες. Οποιοσδήποτε μπορεί να συνεισφέρει ο,τιδήποτε, και αυτό θα μπορούσε να είναι πρόβλημα.

Έτσι, δεν απαιτεί μεγάλο χρονικό διάστημα, σωστά, έως ότου οι άνθρωποι να άρχισουν να προσφέρουν υλικά, για παράδειγμα σχετικά με εσώρουχα, που είναι στην πραγματικότητα μια πολύ καλή μονάδα. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι είναι αντιγραμμένο από μια μεγάλη γαλλική φεμινιστική εφημερίδα και όταν πηγαίνετε στην υποτιθέμενη ιστοσελίδα μαθημάτων, αυτή οδηγεί σε μια ιστοσελίδα πώλησης εσωρούχων, εντάξει; Έτσι, αυτό είναι λίγο πρόβλημα, οπότε χρειαζόμαστε σαφώς κάποια ιδέα ποιοτικού ελέγχου και εδώ είναι πραγματικά όπου η ιδέα της επανεξέτασης και αξιολόγησης από ομότιμους εισέρχεται. Εντάξει έρχεστε στο TED. Γιατί έρχεστε στο TED; Γιατί ο Κρις και η ομάδα του διαβεβαίωσαν ότι τα πράγματα είναι πολύ,πολύ υψηλής ποιότητας και έτσι οφείλουμε να είμαστε ικανοί να κάνουμε το ίδιο πράγμα. Κια χρειάζετε να είμαστε ικανοί να σχεδιάζουμε δομές και αυτό που κάνουμε είναι να σχεδιάζουμε κοινωνικό λογισμικό που θα δώσει τη ικανότητα στον καθένα να οικοδομήσει τη δική του διαδικασία αξιολόγησης από ομότιμούς του και αυτά τα ονομάζουμε φακούς και βασικά αυτό που επιτρέπουν είναι να αναπτύξει ο καθένας εκεί έξω τη δική του διαδικασία αξιολόγησης από ομότιμούς του, ώστε να μπορούν να επικεντρωθούν στο περιεχόμενο του αποθετηρίου που πιστεύουν πως είναι πραγματικά σημαντικό και μπορείτε να σκεφτείτε το TED ως ένα δυναμικό φακό.

Έτσι θα ήθελα να τελειώσω λέγοντας ότι πραγματικά μπορείτε να το δείτε αυτό σαν μια κλήση για δράση. Οι Connections και το ανοιχτό περιεχόμενο αφορούν το μοίρασμα της γνώσης. Όλοι εσείς εδώ διαπνέεστε έντονα από τρομερά μεγάλες ποσότητες γνώσης και αυτό που θα ήθελα να κάνω είναι να προσκαλέσω τον καθένα και όλους σας να συμβάλλετε σ' αυτό το έργο και άλλα έργα αυτού του τύπου γιατί πιστεύω ότι μαζί μπορούμε πραγματικά ν' αλλάξουμε το τοπίο της εκπαίδευσης και των εκπαιδευτικών εκδόσεων.

Λοιπόν, ευχαριστώ πάρα πολύ.