Ραβίν Αγκραβάλ: παρακολουθήστε 10 νέους Ινδούς καλλιτέχνες

Αυτή ακριβώς την περίοδο είναι η πιο συναρπαστική στιγμή να δείτε νέα Ινδική τέχνη. Οι σύγχρονοι καλλιτέχνες στην Ινδία συνομιλούν με τον κόσμο όπως ποτέ άλλοτε. Θεώρησα ότι θα ήταν ενδιαφέρον, ακόμα και για τους πολλούς για μεγάλο διάστημα μαζί μας εδώ στον TED, ντόπιους συλλέκτες, να ρίξουν μια ματιά προς τα έξω σε 10 νέους Ινδούς καλλιτέχνες που θα ήθελα όλοι εδώ στον TED να γνωρίζουν.

Η πρώτη είναι η Μπάρτι Κερ. Το κεντρικό μοτίβο που δουλεύει η Μπάρτι είναι τα έτοιμα αγοραστά μπίντι τα οποία εκατομμύρια Ινδές τοποθετούν στο μέτωπό τους, καθημερινά, σε άμεση σχέση με το θεσμό του γάμου. Όμως αρχικά, η έννοια του μπίντι είναι ότι συμβολίζει το τρίτο μάτι ανάμεσα στον πνευματικό και τον θρησκευτικό κόσμο. Η Μπάρτι επιδιώκει να απελευθερώσει αυτό το καθημερινό κλισέ, όπως το ονομάζει, κάνοντάς το να εκραγεί σε κάτι θεαματικό. Δημιουργεί επίσης φυσικού μεγέθους γλυπτά από υαλονήματα, συχνά ζώων, τα οποία στη συνέχεια καλύπτει ολοκληρωτικά με μπίντι, συχνά με ισχυρό συμβολισμό. Λέει ότι πρωτοξεκίνησε με 10 πακέτα μπίντι, και μετά αναρωτήθηκε τι θα μπορούσε να κάνει με 10 χιλιάδες.

Ο επόμενος καλλιτέχνης μας, ο Μπαλασουμπραμάνιαμ, στέκεται πραγματικά στο σταυροδρόμι της γλυπτικής, της ζωγραφικής και της εγκατάστασης, κάνοντας θαύματα με τα υαλονήματα. Μιας και ο ίδιος ο Μπάλα θα μιλήσει στον TED δεν θα αφιερώσω πολύ χρόνο σε αυτόν εδώ σήμερα, παρά μόνο θα πω ότι πραγματικά επιτυγχάνει να κάνει το ορατό αόρατο.

Η Τσίτρα Γκανές με βάση το Μπρούκλιν, είναι γνωστή για τα ψηφιακά κολάζ της, χρησιμοποιώντας Ινδικά κόμικς που λέγονται άμαρ τσίτρα κάτας ως πρωτεύων υλικό. Αυτά τα κόμικς είναι ο κύριος τρόπος μέσω του οποίου τα παιδιά, ειδικά της διασποράς μαθαίνουν τις θρησκευτικές και μυθολογικές τους παραδοσιακές ιστορίες. Εγώ, πάντως, διαποτίστηκα με αυτές. η Τσίτρα βασικά αναμιγνύει και ξαναδίνει τίτλο σε αυτές τις εικόνες για να βγάλει στην επιφάνεια μερικές σεξουαλικές πολιτικές και πολιτικές φύλλου εμφυτευμένες σε αυτά τα κόμικς μεγάλης επιρροής. Επίσης χρησιμοποιεί το ίδιο λεξιλόγιο και στις εγκαταστάσεις της.

Ο Τζίτις Κάλατ εξασκεί με επιτυχία την φωτογραφία, τη γλυπτική, τη ζωγραφική και την εγκατάσταση. όπως βλέπετε, είναι σοβαρά επηρεασμένος από το γκράφιτι και την τέχνη στους δρόμους, και η πόλη από όπου κατάγεται, το Μουμπάι, είναι πάντα παρούσα στα έργα του. Πραγματικά συλλαμβάνει αυτή την ιδέα της πυκνότητας και της ενέργειας που πραγματικά χαρακτηρίζει την μοντέρνα αστική Βομβάη. Δημιουργεί επίσης φαντασμαγορικά γλυπτά φτιαγμένα από κόκαλα από χυτή ρητίνη. Εδώ συλλαμβάνει το σκελετό ενός αυτοκινούμενου δίτροχου οχήματος το οποίο είδε κάποτε να φλέγεται σε μια εξέγερση.

Ο επόμενος καλλιτέχνης, ο Ν.Σ.Χέρσα έχει στην πραγματικότητα ένα στούντιο εδώ, στην Μάισορ. Κάνει μια σύγχρονη στροφή στην παράδοση της μινιατούρας. Δημιουργεί αυτές τις φίνες, λεπτές εικόνες τις οποίες μετά επαναλαμβάνει σε μαζική κλίμακα. Χρησιμοποιεί την κλίμακα με όλο και πιο θεαματικό αποτέλεσμα, είτε στη στέγη ενός ναού στην Σιγκαπούρη, ή στις αυξανόμενα φιλόδοξες εγκαταστάσεις, εδώ με 192 ραπτομηχανές σε λειτουργία, να υφαίνουν τις σημαίες κάθε μέλους των Ηνωμένων Εθνών.

Η Ντρούβι Ατσάρια με βάση το Μουμπάι δημιουργεί με βάση την αγάπη της για τα κόμικς και την τέχνη του δρόμου σχολιάζοντας τους ρόλους και τις προσδοκίες των μοντέρνων Ινδών γυναικών. Και εκείνη επίσης εκμεταλλεύεται το πλούσιο πρώτο υλικό των άμαρ τσίτρα κάτας, αλλά με πολύ διαφορετικό τρόπο από την Τσίτρα Γκανές. Σε αυτή τη συγκεκριμένη δουλειά, στην πραγματικότητα αφαιρεί τις εικόνες και αφήνει το κείμενο για να αποκαλύψει κάτι που δεν ειδώθηκε προηγουμένως, κάτι προκλητικό.

Ο Ρακίμπ Σο γεννήθηκε στην Καλκούτα, μεγάλωσε στο Κασμίρ, και σπούδασε στο Λονδίνο. Και αυτός επίσης επαναπροσδιορίζει την παράδοση της μινιατούρας. Δημιουργεί αυτούς τους πλούσιους πίνακες εμπνευσμένος από τον Ιερώνυμο Μπος, αλλά και από τα υφάσματα Κασμίρ της νιότης του. Στην πραγματικότητα βάζει μεταλλικά βιομηχανικά χρώματα στα έργα του χρησιμοποιώντας αγκάθια σκαντζόχοιρου για να βγάλει αυτό το πλούσιο λεπτομερές αποτέλεσμα.

Κάνω μια ζαβολιά με τον επόμενο καλλιτέχνη αφού οι Ρακς Μίντια Κολλέκτιβ είναι στην πραγματικότητα τρεις καλλιτέχνες που δουλεύουν μαζί. Οι Ρακς είναι πιθανόν οι επιφανέστεροι επαγγελματίες της τέχνης με πολυμέσα στην Ινδία σήμερα, και δουλεύουν με φωτογραφία, βίντεο και εγκατάσταση. Συχνά εξερευνούν θέματα παγκοσμιοποίησης και αστικοποίησης, και η πατρίδα τους, το Δελχί, είναι συχνό στοιχείο στη δουλειά τους. Εδώ, προσκαλούν το θεατή να αναλύσει ένα έγκλημα κοιτάζοντας τις αποδείξεις και τα στοιχεία που ενυπάρχουν σε πέντε διηγήσεις πάνω σε πέντε διαφορετικές οθόνες, στις οποίες, η ίδια η πόλη μπορεί να είναι ο ένοχος.

Ο επόμενος καλλιτέχνης είναι πιθανότατα ο κυριότερος άντρας της σύγχρονης Ινδικής τέχνης, ο Σαμπόντ Γκάπτα. Αρχικά ήταν γνωστός επειδή δημιουργούσε τεράστιους φωτορεαλιστικούς καμβάδες, πίνακες από καθημερινά αντικείμενα, τα ανοξείδωτα σκεύη της κουζίνας και τα δοχεία του μεσημεριανού γνωστά σε κάθε Ινδό. Τιμά αυτά τα τοπικά και άχαρα αντικείμενα παγκοσμίως, και σε όλο και μεγαλύτερη και μεγαλύτερη κλίμακα, ενσωματώνοντάς τα σε ακόμα πιο κολοσσιαία γλυπτά και εγκαταστάσεις. Και τέλος, το νούμερο 10, τελευταία αλλά όχι λιγότερο σημαντική,

η Ρανάντζι Σεττάρ, η οποία ζει και εργάζεται εδώ στην πολιτεία της Καρνάτακα, δημιουργεί αιθέρια γλυπτά και εγκαταστάσεις που πραγματικά παντρεύουν το οργανικό με το βιομηχανικό, και κάνει, όπως και ο Σαμπόντ, το τοπικό παγκόσμιο. Αυτά είναι στην πραγματικότητα καλώδια τυλιγμένα με μουσελίνα και εμποτισμένα σε φυτική βαφή. Και τα ταξινομεί έτσι ώστε ο θεατής να πρέπει πραγματικά να κινηθεί μέσα στο χώρο, και να αλληλεπιδράσει με τα αντικείμενα. Το φως και η σκιά είνει πολύ σημαντικά κομμάτια του έργου της. Εξερευνά επίσης θέματα καταναλωτισμού, και περιβαλλοντικά, όπως σε αυτό το έργο, όπου τρία αντικείμενα που μοιάζουν με καλάθια δείχνουν οργανικά και πλεγμένα, και είναι πλεγμένα, αλλά με λωρίδες από ατσάλι, παρμένο από αυτοκίνητα τα οποία βρήκε σε μια μάντρα στην Μπανκαλόρ.

10 καλλιτέχνες, έξι λεπτά, ξέρω ότι είναι πολλά να αφομοιώσετε. Αλλά μπορώ να ελπίζω ότι σας άνοιξα την όρεξη να βγείτε, να δείτε και να μάθετε περισσότερα για τα καταπληκτικά πράγματα που συμβαίνουν στην τέχνη στην Ινδία σήμερα. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ που είδατε και ακούσατε. (Χειροκρότημα)