Ρέιτσελ Πάικ: η επιστήμη πίσω από ένα πρωτοσέλιδο για το κλίμα

Θα ήθελα να σας μιλήσω σήμερα για το μέγεθος της επιστημονικής προσπάθειας πίσω από τη δημιουργία των πρωτοσέλιδων που βλέπετε στην εφημερίδα. Τα πρωτοσέλιδα για την κλιματική αλλαγή μοιάζουν με αυτό και τα πρωτοσέλιδα για την ποιότητα του αέρα ή την αιθαλομίχλη με αυτό. Είναι και τα δύο κλάδοι του ίδιου αντικειμένου της ατμοσφαιρικής επιστήμης.

Πρόσφατα, αυτά ήταν τα πρωτοσέλιδα όταν η Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική αλλαγή ή IPCC ανακοίνωσε την αναφορά της για το βαθμό κατανόησης του συστήματος της ατμόσφαιρας. Η αναφορά γράφτηκε από 620 επιστήμονες από 40 χώρες. Έγραψαν σχεδόν χίλιες σελίδες πάνω στο θέμα. Κι όλες αυτές οι σελίδες επιθεωρήθηκαν από πάνω από 400 άλλους επιστήμονες και κριτικούς από 113 χώρες. Πρόκειται για μια μεγάλη κοινότητα. Είναι μια τόσο μεγάλη κοινότητα, που η ετήσια συνάντησή μας είναι η μεγαλύτερη επιστημονική συνάντηση στον κόσμο.

Πάνω από 15.000 επιστήμονες πάνε στο Σαν Φρανσίσκο κάθε χρόνο γι΄αυτήν. Και καθένας από αυτούς τους επιστήμονες ανήκει σε μια ερευνητική ομάδα και κάθε ερευνητική ομάδα μελετά ένα ευρύ φάσμα θεμάτων. Για εμάς στο Καίμπριτζ, αυτά ποικίλλουν από την ταλάντωση του Ελ Νίνιο που επιδρά στον καιρό και το κλίμα, μέχρι την αφομοίωση των δορυφορικών δεδομένων, μέχρι τις εκπομπές αερίων από καλλιέργειες που παράγουν βιοκαύσιμα, το οποίο είναι το δικό μου αντικείμενο μελέτης.

Και σε καθένα από αυτά τα επιστημονικά αντικείμενα, που δεν περιορίζονται σε αυτά, υπάρχουν υποψήφιοι διδάκτορες, σαν εμένα, και μελετάμε εξαιρετικά περιορισμένα θέματα, ζητήματα τόσο στενά όσο μερικές διεργασίες σε λίγα μόρια. Και ένα από τα μόρια που μελετάω λέγεται ισοπρένιο, και νάτο. Είναι ένα μικρό οργανικό μόριο και μάλλον δεν το έχετε ακούσει ποτέ. Ένας συνδετήρας ζυγίζει περίπου όσο 1000 δισεκατομμύρια δισεκατομμυρίων -- 10 υψωμένο στην 21η -- μόρια ισοπρενίου.

Αλλά παρά το πολύ μικρό βάρος του, εκπέμπεται στην ατμόσφαιρα σε τόση ποσότητα κάθε χρόνο που ζυγίζει όσο όλοι οι άνθρωπο στον πλανήτη. Πρόκειται για μεγάλη ποσότητα. Ζυγίζει όσο το μεθάνιο. Κι επειδή πρόκειται για τόσο μεγάλη ποσότητα, είναι πραγματικά σημαντικό για το ατμοσφαιρικό σύστημα.

Κι επειδή είναι σημαντικό για το ατμοσφαιρικό σύστημα, κάνουμε τα πάντα για να μελετήσουμε αυτό το πράγμα. Το διαλύουμε και μελετάμε τα κομμάτια του. Αυτός είναι ο θάλαμος αιθαλομίχλης EUPHORE στην Ισπανία. Οι ατμοσφαιρικές εκρήξεις, ή τέλειες καύσεις, διαρκούν περίπου 15.000 φορές περισσότερο από ό,τι συμβαίνει στο αυτοκίνητό σας. Αλλά ακόμα κι έτσι, μελετάμε τα κομμάτια.

Προσομοιώνουμε τεράστια μοντέλα σε υπερ-υπολογιστές, αυτό συμβαίνει να κάνω εγώ. Τα μοντέλα μας έχουν εκατοντάδες χιλιάδες στοιχεία πλέγματος που υπολογίζουν εκατοντάδες μεταβλητές το καθένα σε πολύ μικρά χρονοδιαστήματα. Και οι υπολογισμοί μας διαρκούν εβδομάδες. Και κάνουμε δεκάδες υπολογισμούς για να κατανοήσουμε τι συμβαίνει.

Επίσης πετάμε σε όλον τον κόσμο ψάχνοντας αυτό το πράγμα. Πρόσφατα συμμετείχα σε μια έρευνα πεδίου στη Μαλαισία. Υπάρχουν κι άλλες. Βρήκαμε έναν φάρο παγκόσμιας ατμοσφαιρικής παρατήρησης εκεί, στο μέσο των τροπικών δασών, και κρεμάσαμε επιστημονικά όργανα αξίας εκατοντάδων χιλιάδων δολλαρίων σε αυτόν το φάρο, για να ψάξουμε για ισοπρένιο, και βέβαια, κι άλλα πράγματα όσο ήμασταν εκεί. Αυτός είναι ο πύργος στη μέση του τροπικού δάσους, όπως φαίνεται από πάνω. Κι αυτός είναι ο φάρος από κάτω.

Και σε ένα τμήμα αυτής της έρευνας πεδίου, φέραμε ακόμα κι ένα αεροσκάφος μαζί μας. Και αυτό το αεροσκάφος τύπου BA146, το οποίο χρησιμοποιείται από το Εργαστήριο Ιπτάμενων Μετρήσεων Ατμόσφαιρας, κανονικά χωράει 120 με 130 άτομα. Ίσως φτάσατε εδώ με ένα παρόμοιο αεροσκάφος σήμερα. Αλλά δεν πετάξαμε απλά με αυτό. Πετάγαμε σε ύψος 100 μέτρων πάνω από τη βλάστηση για να μετρήσουμε αυτό το μόριο - εξαιρετικά επικίνδυνα πράγματα.

Έπρεπε να πετάμε με ειδική κλίση για να κάνουμε τις μετρήσεις. Προσλάβαμε πιλότους του στρατού για να κάνουν τους ελιγμούς. Έπρεπε να πάρουμε ειδική άδεια για την πτήση. Και καθώς κάνεις τους ελιγμούς σε αυτές τις κοιλάδες, οι δυνάμεις φτάνουν μέχρι τα 2 G. Και οι επιστήμονες πρέπει να είναι σταθερά δεμένοι για να κάνουν μετρήσεις όσο είναι στο αεροσκάφος. Έτσι, όπως μπορείτε να φανταστείτε, το εσωτερικό αυτού του αεροσκάφους δε μοιάζει με κανένα από αυτά που θα παίρνατε στις διακοπές. Είναι ένα ιπτάμενο εργαστήριο που πήραμε για να κάνουμε μετρήσεις για αυτό το μόριο στην περιοχή.

Τα κάνουμε όλα αυτά για να κατανοήσουμε τη χημεία ενός μορίου. Και όταν ένας φοιτητής σαν εμένα έχει κάποιο είδος κλίσης ή κατανόησης για αυτό το μόριο, γράφει μια επιστημονική δημοσίευση στο αντικείμενο. Και από αυτήν την εκστρατεία μας θα βγάλουμε μάλλον μερικές δεκάδες δημοσιεύσεις για μερικές δεκάδες διεργασίες ή μόρια.

Και καθώς συγκεντρώνεται αυτό το σώμα της γνώσης, θα αποτελέσει μια υποενότητα ή υπο-υποενότητα μιας εκτίμησης σαν αυτής της IPCC, αν κι έχουμε κι άλλες. Και καθένα από τα 11 κεφάλαια της IPCC αποτελείται από 6 ως 10 υποενότητες. Οπότε μπορείτε να καταλάβετε το μέγεθος της προσπάθειας. Σε καθεμιά από αυτές τις εκτιμήσεις που γράφουμε. προσθέτουμε μια περίληψη και η περίληψη απευθύνεται για το μη επιστημονικό κοινό. Και δίνουμε αυτήν την περίληψη στους δημοσιογράφους και σε όσους παίρνουν αποφάσεις, για να φτιάχνουν πρωτοσέλιδα σαν αυτά. Σας ευχαριστώ πολύ. (Χειροκροτήματα)