Πέτρος Διαμαντής: Η αφθονία είναι το μέλλον μας

(Χειροκροτήματα)

(Βίντεο) Εκφωνητές: Οι απειλές, στην συγκυρία του θανάτου του Μπιν Λάντεν, κορυφώνονται. Λοιμός στη Σομαλία -- Η αστυνομία χρησιμοποίησε σπρέι πιπεριού. Βίαια καρτέλ -- Μοιραίο φέρρυ μποτ. Κοινωνική αποσύνθεση -- 65 νεκροί. Προειδοποίηση για τσουνάμι -- Κυβερνο-επιθέσεις. Πόλεμος ναρκωτικών -- Μαζική καταστροφή -- Τυφώνας. Ύφεση -- Χρεοκοπία -- Ημέρα της κρίσης -- Αίγυπτος -- Συρία. Κρίση -- Θάνατος -- Καταστροφή. Ώ, Θεέ μου.

Πέτρος Διαμαντής: Λοιπόν αυτά είναι μερικά από τα αποσπάσματα που συνέλεξα τους τελευταίους έξι μήνες. Άνετα θα μπορούσαν να είναι από τις τελευταίες έξι ημέρες ή τα τελευταία έξι χρόνια. Το θέμα είναι πως τα ειδησεογραφικά μέσα προτιμούν να μας παρουσιάζουν αρνητικές ιστορίες, γιατί σε αυτές δίνει σημασία το μυαλό μας. Και υπάρχει ένας πολύ καλός λόγος γι' αυτό. Κάθε δευτερόλεπτο κάθε μέρας οι αισθήσεις μας, μας τροφοδοτούν με πάρα πολλά δεδομένα που οι εγκέφαλοί μας δεν μπορούν να επεξεργαστούν.

Και επειδή τίποτε δεν είναι σημαντικότερο για εμάς από την επιβίωση, η πρώτη στάση όλων αυτών των δεδομένων είναι ένα αρχαίο τμήμα του κροταφικού λοβού που ονομάζεται αμυγδαλή. Τώρα, η αμυγδαλή είναι ο πρώιμος μας συναγερμός, ο ανιχνευτής κινδύνου μας. Ταξινομεί και ξεκαθαρίζει όλες τις πληροφορίες ψάχνοντας για οτιδήποτε στο περιβάλλον που μπορεί να μας βλάψει. Έτσι από μια ντουζίνα ειδήσεων, κατά προτίμηση θα κοιτάξουμε τα αρνητικά νέα. Και το παλιό ρητό των εφημερίδων, "αν έχει αίμα αξίζει", είναι πολύ αληθινό. Έτσι, λαμβάνοντας υπόψη όλες τις ψηφιακές συσκευές που μας φέρνουν όλα τα αρνητικά νέα εφτά ημέρες την εβδομάδα, 24 ώρες την ημέρα, δεν είναι περίεργο που είμαστε απαισιόδοξοι. Δεν είναι περίεργο που οι άνθρωποι θεωρούν πως ο κόσμος πηγαίνει προς το χειρότερο.

Όμως, ίσως δεν είναι έτσι. Ίσως αντιθέτως, να οφείλεται στις στρεβλώσεις που μας παρουσιάζονται για το τι πραγματικά συμβαίνει. Ίσως η απίστευτη πρόοδος που επιτύχαμε τον τελευταίο αιώνα με μια σειρά από δυνάμεις να επιταχύνουν, στην πραγματικότητα, στο σημείο όπου έχουμε την δυνατότητα στις επόμενες τρεις δεκαετίες να δημιουργήσουμε έναν κόσμο αφθονίας. Τώρα δεν λέω πως δεν έχουμε τα προβλήματά μας -- κλιματική κρίση, εξαφάνιση ειδών, ανεπάρκεια νερού και ενέργειας -- σίγουρα τα έχουμε. Και ως άνθρωποι, είμαστε μακράν οι καλύτεροι στο να βλέπουμε τα προβλήματα πολύ νωρίτερα, αλλά τελικά να τα υπερνικάμε.

Έτσι, ας δούμε το τι ήταν αυτός ο τελευταίος αιώνας για να δούμε που πηγαίνουμε. Τα τελευταία εκατό χρόνια, η μέση ανθρώπινη διάρκεια ζωής υπερδιπλασιάστηκε, το μέσο κατά κεφαλήν εισόδημα προσαρμοζόμενο με τον πληθωρισμό σε όλον τον κόσμο τριπλασιάστηκε. Η παιδική θνησιμότητα υποχώρησε κατά μία τάξη του 10. Υπολογίστε σ' αυτά τα κόστη φαγητού, ηλεκτρισμού, μεταφορών, επικοινωνιών που υποχώρησαν κατά δέκα έως χίλιες φορές. Ο Στιβ Πίνκερ μας έδειξε πως, στην πραγματικότητα, ζούμε στην πιο ειρηνική εποχή από ποτέ στην ανθρώπινη ιστορία. Και ο Τσαρλς Κένι ότι ο παγκόσμιος αλφαβητισμός ανέβηκε από το 25% σε πάνω από 80% τα τελευταία 130 χρόνια. Όντως ζούμε σε μία εντυπωσιακή εποχή. Και πολλοί άνθρωποι το ξεχνούν αυτό.

Και συνεχίζουμε να θέτουμε τις προσδοκίες μας όλο και ψηλότερα. Στην πραγματικότητα, επανακαθορίζουμε το τι σημαίνει φτώχεια. Σκεφτείτε το εξής: στην Αμερική σήμερα, η πλειοψηφία των ανθρώπων κάτω από το όριο της φτώχειας έχει ηλεκτρισμό, νερό, τουαλέτες, ψυγεία, τηλεοράσεις, κινητά τηλέφωνα, κλιματισμό και αυτοκίνητα. Οι πλουσιότεροι μεγιστάνες του προηγούμενου αιώνα, οι αυτοκράτορες αυτού του πλανήτη, ούτε που ονειρεύονταν τέτοιες πολυτέλειες.

Το υπόβαθρο πολλών από αυτά είναι η τεχνολογία, και πρόσφατα οι εκθετικά αυξανόμενες τεχνολογίες. Ο καλός μου φίλος Ρέι Καρζβάιλ απέδειξε πως οποιοδήποτε εργαλείο μετατρέπεται σε τεχνολογία πληροφορίας μεταπηδά σε αυτή την καμπύλη, στο Νόμο του Μουρ, και υφίσταται διπλασιασμό της απόδοσης του κάθε 12 με 24 μήνες. Γι' αυτό το κινητό τηλέφωνο στην τσέπη σας είναι κυριολεκτικά ένα εκατομμύριο φορές φτηνότερο και χιλιάδες φορές ταχύτερο από έναν υπερυπολογιστή του '70. Τώρα δείτε αυτή την καμπύλη. Αυτός είναι ο Νόμος του Μουρ για τα τελευταία εκατό χρόνια. Θέλω να προσέξετε δύο πράγματα σε αυτή την καμπύλη. Πρώτον, το πόσο ομαλή είναι -- μεταξύ καλών εποχών και κακών εποχών, σε καιρό πολέμου και ειρήνης, στη ύφεση, στην στασιμότητα και στην ανάπτυξη. Αυτό είναι το αποτέλεσμα των γρήγορων υπολογιστών που χρησιμοποιούνται για να κατασκευάσουν γρηγορότερους υπολογιστές. Δεν επιβραδύνει για καμία από τις μεγάλες προκλήσεις μας. Και επίσης, αν και είναι σχεδιασμένη με μικρή καμπυλότητα στα αριστερά, βαίνει αύξουσα. Ο ρυθμός με τον οποίο η τεχνολογία γίνεται ταχύτερη γίνεται και ο ίδιος ταχύτερος.

Και σε αυτή την καμπύλη, πάνω στον Νόμο του Μουρ, βρίσκεται ένα σύνολο εντυπωσιακά ισχυρών τεχνολογιών προσιτές σε όλους μας. Πληροφορική νέφους αυτό που οι φίλοι μου στην Autodesk ονομάζουν "άπειρη πληροφορική" · αισθητήρες και δίκτυα, ρομποτική, 3D εκτύπωση, η οποία είναι η δυνατότητα να δημοκρατικοποιήσει και να διανείμει την προσωποποιημένη παραγωγή σε όλον τον κόσμο· συνθετική βιολογία, καύσιμα, εμβόλια και φαγητό, ψηφιακή φαρμακευτική, νανοϋλικά και Τεχνητή Νοημοσύνη. Εννοώ, πόσοι από εσάς είδατε τη νίκη στο Jeopardy του Watson της IBM; Εννοώ, ήταν επικό. Στην πραγματικότητα, έψαξα στις ειδήσεις να βρω τον καλύτερο τίτλο που μπορούσα. Και μου άρεσε αυτός: "Το Watson συντρίβει ανθρώπινους αντιπάλους." Το Jeopardy δεν είναι εύκολο παιχνίδι. Αφορά στην χροιά της ανθρώπινης γλώσσας. Και φανταστείτε αν θέλετε Τεχνητή Νοημοσύνη σαν αυτή στο νέφος διαθέσιμη στον καθένα με ένα κινητό τηλέφωνο.

Πριν τέσσερα χρόνια εδώ στο TED, ο Ρέι Καρζβάιλ και εγώ ξεκινήσαμε ένα νέο πανεπιστήμιο που ονομάζεται Singularity University. Και διδάσκουμε στους φοιτητές μας όλες αυτές τις τεχνολογίες, και ειδικά πως αυτές μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να επιλύσουν τις μεγάλες προκλήσεις της ανθρωπότητας. Και κάθε χρόνο τους ζητάμε να δημιουργήσουν μια εταιρία ή ένα προϊόν ή μια υπηρεσία που θα επηρεάσει θετικά τις ζωές ενός δισεκατομμυρίου ανθρώπων μέσα σε μια δεκαετία. Σκεφτείτε το αυτό, το γεγονός πως, κυριολεκτικά, μια ομάδα φοιτητών μπορεί να αγγίξει τις ζωές ενός δισεκατομμυρίου ανθρώπων σήμερα. Πριν 30 χρόνια αυτό θα ακουγόταν γελοίο. Σήμερα μπορούμε να δείξουμε δεκάδες εταιρίες που έκαναν ακριβώς αυτό.

Όταν σκέφτομαι την δημιουργία αφθονίας, δεν είναι για την δημιουργία μια πολυτελούς ζωής για όλους σε αυτό τον πλανήτη· είναι για την δημιουργία μια ζωής δυνατοτήτων. Είναι για το να παίρνουμε αυτό που ήταν σε σπανιότητα και να το κάνουμε άφθονο. Βλέπετε, η σπανιότητα είναι πλαισιακή, και η τεχνολογία είναι μια δύναμη απελευθέρωσης των πόρων. Επιτρέψτε μου να σας δώσω ένα παράδειγμα.

Λοιπόν αυτή είναι η ιστορία του Ναπολέοντα του Τρίτου στα μέσα του 1800. Είναι ο τύπος στα αριστερά. Προσκάλεσε σε δείπνο τον βασιλιά του Σιάμ. Όλοι οι στρατιώτες του Ναπολέοντα φάγανε με ασημένια μαχαιροπίρουνα, ο ίδιος ο Ναπολέοντας με χρυσά μαχαιροπίρουνα. Όμως, ο βασιλιάς του Σιάμ έφαγε με αλουμινένια μαχαιροπίρουνα. Βλέπετε, το αλουμίνιο ήταν το πιο πολύτιμο μέταλλο στον πλανήτη, άξιζε περισσότερο από τον χρυσό και το λευκόχρυσο. Αυτός είναι ο λόγος που η κορυφή του μνημείου του Ουάσινγκτον είναι φτιαγμένη από αλουμίνιο. Βλέπετε, αν και το αλουμίνιο αποτελεί το 8,3% της μάζας της Γης, δεν υπάρχει ως καθαρό μέταλλο. Είναι δεσμευμένο με οξυγόνο και πυριτικά άλατα. Όμως, τότε ήρθε η τεχνολογία της ηλεκτρόλυσης και κυριολεκτικά έκανε το αλουμίνιο τόσο φτηνό που το χρησιμοποιούμε με νοοτροπία αναλώσιμου.

Έτσι, ας προεκτείνουμε αυτή την αναλογία μπροστά. Σκεφτόμαστε την έλλειψη ενέργειας. Κυρίες και κύριοι, βρισκόμαστε σε έναν πλανήτη που λούζεται με 5000 φορές περισσότερη ενέργεια από όση χρησιμοποιούμε σε ένα έτος. 16 Τεραβάτ ενέργειας χτυπούν την επιφάνεια της Γης κάθε 88 λεπτά. Δεν έχει να κάνει με την έλλειψη, αλλά με την προσβασιμότητα. Και εδώ υπάρχουν καλά νέα. Για πρώτη φορά, αυτό το χρόνο το κόστος του ηλιακά παραγόμενου ηλεκτρισμού είναι το 50% του πετρελαϊκά παραγόμενου ηλεκτρισμού στη Ινδία -- 8,8 ρουπίες έναντι 17 ρουπιών. Το κόστος του ηλιακού έπεσε 50% τον τελευταίο χρόνο. Τον περασμένο μήνα, το ΜΙΤ δημοσίευσε μια μελέτη που δείχνει πως στο τέλος αυτής της δεκαετίας, στα ηλιόλουστα μέρη των Ηνωμένων Πολιτειών, ο ηλιακός ηλεκτρισμός θα είναι στα 6 σεντς η κιλοβατώρα σε σύγκριση με τα 15 σεντς της μέσης εθνικής τιμής.

Και αν έχουμε άφθονη ενέργεια, έχουμε επίσης άφθονο νερό. Τώρα μιλούμε για πολέμους του νερού. Θυμάστε όταν ο Καρλ Σάγκαν έστρεψε το διαστημόπλοιο Βόγιατζερ προς την Γη, το 1990 μόλις πέρασε τον Κρόνο; Τράβηξε μια διάσημη φωτογραφία. Πώς ονομάστηκε; "Μια Χλωμή Μπλε Τελεία" Επειδή ζούμε σε έναν πλανήτη νερού. Ζούμε σε έναν πλανήτη που καλύπτεται κατά 70% από νερό. Ναι, 97,5% είναι αλατόνερο, 2% είναι πάγος, και παλεύουμε για το 0,5% του νερού σε αυτό τον πλανήτη, όμως και εδώ επίσης υπάρχει ελπίδα. Και είναι διαθέσιμη η τεχνολογία, όχι 10, 20 χρόνια από τώρα, ακριβώς τώρα. Έρχεται η νανοτεχνολογία, τα νανοϋλικά.

Και η συζήτηση που είχα με τον Ντιν Κάμεν το πρωί, έναν από τους μεγαλύτερους "Φτιάξτο Μόνος Σου" καινοτόμους, θέλω να το μοιραστώ μαζί σας -- μου έδωσε την άδεια να το κάνω -- η τεχνολογία του ονομάζεται Slingshot πολλοί από εσάς μπορεί να την έχετε ακουστά, είναι στο μέγεθος ενός μικρού ψυγείου. Είναι ικανή να παράξει χιλιάδες λίτρα καθαρού πόσιμου νερού την ημέρα από οποιοδήποτε πηγή -- αλατόνερο, μολυσμένο νερό, απόβλητα -- με λιγότερο από 2 σεντς το λίτρο. Ο πρόεδρος της Κόκα Κόλα μόλις συμφώνησε να κάνει ένα μεγάλο τεστ εκατοντάδων μονάδων από αυτό στο αναπτυσσόμενο κόσμο. Και αν αυτό επιτύχει, για το οποίο έχω την σιγουριά ότι θα επιτύχει, η Κόκα Κόλα θα το αναπτύξει παγκόσμια σε 206 χώρες σε όλον τον πλανήτη. Αυτό είναι το είδος της καινοτομίας, ενισχυμένο από την τεχνολογία, που υπάρχει σήμερα.

Και το βλέπουμε αυτό στα κινητά τηλέφωνα. Θεούλη μου, θα πετύχουμε διείσδυση 70% των κινητών τηλεφώνων στον αναπτυσσόμενο κόσμο στα τέλη του 2013. Σκεφτείτε το, πως ένας Μασάι πολεμιστής με ένα κινητό στη μέση της Κένυας έχει καλύτερη κινητή επικοινωνία από ότι είχε ο πρόεδρος Ρήγκαν πριν από 25 χρόνια. Και αν είναι με ένα smartphone στο Google έχει πρόσβαση σε περισσότερη γνώση και πληροφορία από όση είχε ο πρόεδρος Κλίντον πριν 15 χρόνια. Ζούνε σε έναν κόσμο πληροφοριακής και επικοινωνιακής αφθονίας που κανένας δεν θα μπορούσε να προβλέψει. Ακόμα καλύτερα, τα πράγματα για τα οποία εσείς και εγώ ξοδεύουμε δεκάδες και εκατοντάδες δολάρια -- GPS, HD βίντεο και φωτογραφίες, συλλογές βιβλίων και μουσικής, διαγνωστική ιατρική τεχνολογία -- έχουν τώρα κυριολεκτικά εξαϋλοποιηθεί και αποδαιμονοποιηθεί στο κινητό σας τηλέφωνο.

Ίσως το καλύτερο σημείο είναι αυτό που πρόκειται να συμβεί στην υγεία. Τον περασμένο μήνα, είχα την ευχαρίστηση να ανακοινώσω με το Ίδρυμα Qualcomm αυτό που ονομάζεται Βραβείο των 10 εκατομμυρίων δολαρίων της Qualcomm Tricorder. Προκαλούμε ομάδες σε όλο τον κόσμο να συνδέσουν βασικά αυτές τις τεχνολογίες σε μια φορητή συσκευή στην οποία θα μπορείς να μιλάς, επειδή θα έχει Τεχνητή Νοημοσύνη, θα βήχεις σε αυτήν, θα κάνεις αιματολογική εξέταση με ένα τρύπημα του δάχτυλου. Και η νικήτρια, θα πρέπει να είναι ικανή να κάνει καλύτερη διάγνωση από ότι μια ομάδα πιστοποιημένων ιατρών. Έτσι κυριολεκτικά, φανταστείτε αυτή την συσκευή στη μέση του αναπτυσσόμενου κόσμου όπου δεν υπάρχουν γιατροί, 25% του φορτίου νόσου και 1,3% των εργαζόμενων στην υγεία. Όταν αυτή η συσκευή ανιχνεύει το RNA ή το DNA ενός υιού που δεν αναγνωρίζει, καλεί το CDC (Κέντρο Ελέγχου Επιδημιών) και αποτρέπει να συμβεί μια πανδημία εν τη γενέσει.

Όμως εδώ, εδώ είναι η ισχυρότερη δύναμη για να φέρει έναν κόσμο αφθονίας. Την ονομάζω το "αναδυόμενο δισεκατομμύριο". Εδώ οι λευκές γραμμές είναι ο πληθυσμός. Μόλις ξεπεράσαμε το όριο των εφτά δισεκατομμυρίων στη Γη. Και παρεμπιπτόντως η μεγαλύτερη προστασία έναντι της πληθυσμιακής έκρηξης είναι το να εκπαιδεύσεις τον κόσμο και να τον κάνεις υγιή. Το 2010, είχαμε μόλις δύο δισεκατομμύρια ανθρώπους στο δίκτυο, συνδεδεμένους. Μέχρι το 2020, θα γίνουν από δύο δισεκατομμύρια πέντε δισεκατομμύρια χρήστες του διαδικτύου. Τρία δισεκατομμύρια νέα μυαλά τα οποία δεν είχαμε ξανακούσει πιο πριν θα συνδεθούν στην παγκόσμια συζήτηση. Τι θα θέλουν αυτοί οι άνθρωποι; Τι θα καταναλώνουν; Τι θα επιθυμούν; Και αντί να έχουμε οικονομική δυσχέρεια, πρόκειται να έχουμε την μεγαλύτερη οικονομική ώθηση από ποτέ. Αυτοί οι άνθρωποι αντιπροσωπεύουν δεκάδες τρισεκατομμυρίων δολαρίων εισαγόμενα στην παγκόσμια οικονομία. Και θα γίνουν υγιέστεροι χρησιμοποιώντας το Tricorder, και θα είναι καλύτερα εκπαιδευμένοι χρησιμοποιώντας την Ακαδημία Khan, και κυριολεκτικά θα είναι ικανοί να χρησιμοποιούν 3D εκτυπώσεις και "άπειρη πληροφορική" [θα γίνουν] πιο παραγωγικοί από ποτέ.

Έτσι, τι μπορούν τρία αναδυόμενα δισεκατομμύρια, υγειών, εκπαιδευμένων, παραγωγικών μελών της ανθρωπότητας να μας προσφέρουν; Τι λέτε για ένα σύνολο φωνών τις οποίες δεν ξανακούσαμε ποτέ. Τι λέτε για το ότι δίνεται στους καταπιεσμένους, όποιοι και αν είναι αυτοί, η φωνή για να ακουστούν και η φωνή για να δράσουν για πρώτη φορά; Τι θα φέρουν αυτά τα τρία δισεκατομμύρια άτομα; Τι λέτε για συνεισφορές που δεν μπορούμε να προβλέψουμε; Ένα πράγμα που έμαθα στο Βραβείο X είναι πως μικρές ομάδες οδηγούμενες από το πάθος τους με ξεκάθαρη συγκέντρωση μπορούν να κάνουν απίστευτα πράγματα, πράγματα που μεγάλες επιχειρήσεις και κυβερνήσεις μπορούσαν να κάνουν μόνο στο παρελθόν.

Επιτρέψτε μου να μοιραστώ και να κλείσω με μια ιστορία που πραγματικά με ενθουσίασε. Υπάρχει ένα πρόγραμμα που μερικοί από εσάς μπορεί να έχετε ακουστά. Είναι ένα παιχνίδι που ονομάζεται Foldit. Προήρθε από το Πανεπιστήμιο του Ουάσινγκτον στο Σιάτλ. Και είναι ένα παιχνίδι όπου τα άτομα μπορούν πράγματι να πάρουν μια αλληλουχία αμινοξέων και να βρούνε πώς πρόκειται να διπλωθεί η πρωτεΐνη. Και το πώς διπλώνεται υπαγορεύει τη δομή και την λειτουργικότητά της. Και είναι πολύ σημαντικό για την έρευνα στα φάρμακα. Και μέχρι τώρα, αυτό ήταν ένα πρόβλημα για υπερυπολογιστές.

Και αυτό το παιχνίδι παίζονταν από καθηγητές πανεπιστημίου και ούτω καθ' εξής. Και κυριολεκτικά, εκατοντάδες χιλιάδων ανθρώπων συνδέθηκαν και ξεκίνησαν να παίζουν. Και φάνηκε πως, όντως, σήμερα, ο ανθρώπινος μηχανισμός αναγνώρισης μοτίβων είναι καλύτερος στην αναδίπλωση πρωτεϊνών από τους καλύτερους υπολογιστές. Και όταν αυτά τα άτομα πήγαν και κοίταξαν ποιος ήταν ο καλύτερος στην αναδίπλωση πρωτεϊνών στον κόσμο, δεν ήταν ένας καθηγητής του MIT, δεν ήταν ένας φοιτητής του CalTech, ήταν ένα άτομο από την Αγγλία, από το Μάντσεστερ, μια γυναίκα που, στη διάρκεια της ημέρας, ήταν διοικητική γραμματέας σε κλινική αποτοξίνωσης και, την νύχτα, ήταν η καλύτερη στην αναδίπλωση πρωτεϊνών στον κόσμο.

Κυρίες και κύριοι, αυτό που μου δίνει φοβερή εμπιστοσύνη για το μέλλον είναι το γεγονός πως είμαστε τώρα περισσότερο ενισχυμένοι ως άτομα για να αντιμετωπίσουμε τις μεγάλες προκλήσεις του πλανήτη. Έχουμε τα εργαλεία με αυτή την εκθετικά αυξανόμενη τεχνολογία. Έχουμε το πάθος του DIY καινοτόμου. Έχουμε το κεφάλαιο του τεχνο-φιλάνθρωπου. Και έχουμε τρία δισεκατομμύρια νέα μυαλά που έρχονται να εργαστούνε μαζί μας για να επιλύσουμε τις μεγάλες προκλήσεις, για να κάνουμε αυτό που πρέπει να κάνουμε. Ζούμε σε εξαιρετικά υποσχόμενες επόμενες δεκαετίες.

Σας ευχαριστώ.

(Χειροκροτήματα)