Πωλ Στάμετς, έξι τρόποι με τους οποίους τα μανιτάρια θα σώσουν τον κόσμο

Μου αρέσουν οι προκλήσεις και το να σώσεις τη Γη είναι μία καλή πρόκληση. Όλοι γνωρίζουμε πως η Γη έχει πρόβλημα. Μόλις μπήκαμε στον έκτο Χ-- τον έκτο μεγαλύτερο αφανισμό πάνω σε αυτόν τον πλανήτη. Συχνά αναρωτιέμαι πως εάν υπήρχε ένας Οργανισμός Ηνωμένων Οργανισμών, γνωστός και ως "Ωχ-όχι" (Γέλια) -- και κάθε οργανισμός είχε το δικαίωμα να ψηφίζει, θα ψήφιζαν υπέρ του να μείνουμε ή να φύγουμε από τον πλανήτη; Νομίζω πως ετούτη η ψηφοφορία συμβαίνει αυτή τη στιγμή.

Θα ήθελα να σας παρουσιάσω μια ακολουθία έξι μυκητολογικών λύσεων, χρησιμοποιώντας μύκητες, οι οποίες βασίζονται στο μυκήλιο. Το μυκήλιο εμποτίζει όλα τα εδάφη, συγκρατεί το χώμα, είναι εξαιρετικά ανθεκτικό. Το συγκεκριμένο συγκρατεί έως και 30.000 φορές τη μάζα του. Είναι οι μεγάλοι μοριακοί αποικοδομητές της φύσης - Οι μάγοι του χώματος. Παράγουν το οργανικό χώμα (χούμος) σε όλες τις εδαφικές εκτάσεις της Γης. Τώρα γνωρίζουμε πως γίνεται μεταφορά θρεπτικών συστατικών, πολλών κατευθύνσεων, μεταξύ των φυτών, στην οποία μεσολαβεί το μυκήλιο- οπότε το μυκήλιο είναι η μητέρα που παρέχει θρεπτικές ουσίες από θάμνους και δέντρα σημύδας, στο κώνειο, στους κέδρους έως και στα κωνοφόρα δέντρα.

Στη Ντάστυ και σε μένα, αρέσει να λέμε πως τις Κυριακές εκεί εκκλησιαζόμαστε. Είμαι ερωτευμένος με το γηραιό δάσος, και αισθάνομαι εθνικά υπερήφανος επειδή τα έχουμε. Οι περισσότεροι γνωρίζετε τα μανιτάρια πορτομπέλο. Ειλικρινά αντιμετωπίζω μεγάλο πρόβλημα όταν αναφέρω τα μανιτάρια σε κάποιον, διότι αμέσως σκέφτονται τα πορτομπέλο ή τα παραισθησιογόνα, στραβώνουν το βλέμμα τους και νομίζουν πως είμαι λίγο τρελός. Έτσι ελπίζω με την ομάδα μου να καταρρίψω για πάντα την προκατάληψη αυτή. Την ονομάζουμε μυκητοφοβία, τον παράλογο φόβο του άγνωστου όταν αναφερόμαστε σε μύκητες.

Τα μανιτάρια αναπτύσσονται πολύ γρήγορα. 21η ημέρα, 23η ημέρα, 25η ημέρα. Τα μανιτάρια παράγουν ισχυρά αντιβιοτικά. Στην πραγματικότητα, είμαστε περισσότερο συνδεδεμένοι με τους μύκητες από ό,τι με οποιοδήποτε άλλο βασίλειο. Μια ομάδα 20 μικροβιολόγων ευκαρυωτικών οργανισμών δημοσίευσαν μια εργασία πριν από 2 χρόνια όπου ανέδειξαν τα Οπισθόκοντα, το υπερ-βασίλειο στο οποίο περιλαμβάνονται οι μύκητες και τα ζώα. Μοιραζόμαστε τα ίδια παθογόνα. Στους μύκητες δεν αρέσει να μολύνονται από βακτήρια και έτσι τα καλύτερα αντιβιοτικά μας προέρχονται από μύκητες. Όμως εδώ έχουμε ένα μανιτάρι στο τέλος του κύκλου του. Αφού αναπαραχθούν, αποσυντίθενται. Όμως εδώ εξηγώ πως μια αλληλουχία μικροβίων που αναπτύσσονται σε αποσυντιθέμενα μανιτάρια είναι απαραίτητα για την υγεία του δάσους. Βοηθούν τα δέντρα να μεγαλώσουν, και δημιουργούν εκτάσεις φερτών υλών (σκύρα) που τροφοδοτούν το μυκήλιο.

Εδώ βλέπουμε ένα μανιτάρι που αναπαράγεται. Τα σπόρια του φυτρώνουν και το μυκήλιο μορφοποιείται και πηγαίνει κάτω από το έδαφος. Σε 16 κυβικά εκατοστά εδάφους, μπορούν να υπάρξουν περισσότερα από 13 χλμ. αυτών των κυττάρων. Το πόδι μου καλύπτει ακριβώς 480 χλμ. μυκηλίου.

Αυτές είναι μικρογραφίες από τους Νικ Ρίντ και Πάτρικ Χίκεη. Παρατηρείστε πως καθώς μεγαλώνει το μυκήλιο, πρώτα καταλαμβάνει την περιοχή και έπειτα δημιουργεί το δίκτυο. Ασχολήθηκα με την ηλεκτρονική μικροσκοπία σάρωσης για πολλά χρόνια. Έχω χιλιάδες ηλεκτρονικές μικρογραφίες και όταν κοιτάζω το μυκήλιο, αντιλαμβάνομαι πως πρόκειται για μεμβράνες μικροδιήθησης. Εκπνέουμε διοξείδιο του άνθρακα, το ίδιο κάνει και το μυκήλιο. Εισπνέει οξυγόνο, όπως εμείς. Όμως αυτά στην ουσία είναι εξωτερικευμένα στομάχια και πνεύμονες. Σας παρουσιάζω την ιδέα πως είναι εκτεταμένες νευρολογικές μεμβράνες. Μέσα σε αυτές τις κοιλότητες, δημιουργούνται τούτες οι μικροκοιλότητες και καθώς διαπερνούν το χώμα, απορροφούν νερό. Αυτά είναι μικρά πηγάδια και μέσα σε αυτά τα πηγάδια, δημιουργούνται κοινότητες μικροβίων. Και με αυτόν το τρόπο το πορώδες χώμα, όχι μόνο αντιστέκεται στη διάβρωση, αλλά δημιουργεί ένα μικροβιακό σύμπαν, το οποίο με τη σειρά του δίνει ζωή σε μια πληθώρα άλλων οργανισμών.

Αρχικά είχα προτείνει, στις αρχές της δεκαετίας του 90΄, το μυκήλιο ως το φυσικό διαδίκτυο της Γης. Όταν παρατηρείτε το μυκήλιο, βλέπετε πως είναι ευρέως διακλαδιζόμενο. Και αν κάποιος κλάδος σπάσει, τότε αμέσως, επειδή οι κόμβοι διασταυρώνονται-- οι μηχανικοί του διαδικτύου θα τα αποκαλούσαν καυτά σημεία-- υπάρχουν άλλες δίοδοι για τη μεταφορά θρεπτικών ουσιών και πληροφοριών. Το μυκήλιο έχει την ικανότητα να αισθάνεται. Ξέρει ότι είστε εκεί. Όταν περπατάτε σε μια περιοχή, ακολουθεί τα βήματά σας για να πιάσει σκύρα. Έτσι πιστεύω πως η εφεύρεση του διαδικτύου, ήταν μια αναπόφευκτη συνέπεια ενός αποδεδειγμένα επιτυχημένου βιολογικού μοντέλου. Η Γη εφηύρε το διαδίκτυο για δικό της όφελος, και εμείς τώρα, ως ο ανώτερος οργανισμός στον πλανήτη, προσπαθούμε να διανείμουμε τους πόρους της ώστε να προστατεύσουμε τη βιόσφαιρα.

Αν βγούμε πιο έξω, η σκοτεινή ύλη ακολουθεί το ίδιο μυκηλιακό αρχέτυπο. Πιστεύω πως η ύλη γεννά τη ζωή, η ζωή γίνεται μονοκύτταροι οργανισμοί, οι οποίοι γίνονται χορδές, οι χορδές γίνονται αλυσίδες και οι αλυσίδες δίκτυο. Αυτό είναι το υπόδειγμα που παρατηρούμε σε ολόκληρο το σύμπαν.

Οι περισσότεροι δεν γνωρίζετε πως οι μύκητες ήταν οι πρώτοι οργανισμοί που βγήκαν στην ξηρά. Βγήκαν στη ξηρά 1,3 δισεκατομμύρια χρόνια πριν, ενώ τα φυτά ακολούθησαν εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια μετά. Πως είναι αυτό δυνατόν; Αυτό συμβαίνει επειδή το μυκήλιο παράγει οξαλικά οξέα, καθώς και πολλά άλλα οξέα και ένζυμα, διαβρώνει τα πετρώματα αντλώντας ασβέστιο και άλλα ορυκτά μέταλλα δημιουργώντας οξαλικό ασβέστιο. Διαβρώνει το πέτρωμα προκαλώντας το πρώτο στάδιο της εδαφοποίησης. Τα οξαλικά οξέα είναι δύο συνδεδεμένα μόρια διοξειδίου του άνθρακα. Επομένως οι μύκητες και το μυκήλιο απομονώνουν το διοξείδιο του άνθρακα με τη μορφή οξαλικού ασβεστίου. Και άλλες μορφές οξαλικών οξέων. Επίσης απομονώνουν διοξείδιο του άνθρακα μέσω των ορυκτών που δημιουργούνται και αποχωρίζονται από το μητρικό πέτρωμα.

Αυτό ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά το 1859. Αυτή είναι μια φωτογραφία του Φρανς Χιούμπερ. Τραβήχτηκε το 1950 στη Σαουδική Αραβία. 420 εκατομμύρια χρόνια πριν, αυτός ο οργανισμός υπήρχε. Ονομαζόταν Prototaxites. Οι Prototaxites είχαν ύψος ένα μέτρο. Τα ψηλότερα φυτά στη Γη τότε είχαν ύψος λιγότερο από 60 εκατοστά. Ο Δρ. Μπόυς, του Πανεπιστημίου του Σικάγο, δημοσίευσε ένα άρθρο πέρυσι, στην Επετηρίδα Γεωλογίας, ορίζοντας τον Prototaxites ως γιγαντιαίο μύκητα, ένα γιγάντιο μανιτάρι. Η παρουσία των γιγάντιων αυτών μανιταριών ήταν πλατιά διαδεδομένη στη Γη. Βρίσκονταν σχεδόν σε όλες τις εδαφικές μάζες. Υπήρχαν για δεκάδες εκατομμύρια χρόνια.

Όμως είχαμε αρκετές περιόδους αφανισμού, και καθώς προχωρούμε μπροστά 65 εκατομμύρια χρόνια πριν - όπως οι περισσότεροι γνωρίζετε - συγκρουστήκαμε με έναν αστεροειδή. Η Γη χτυπήθηκε από έναν αστεροειδή και μια τεράστια ποσότητα σκύρων εκτινάχθηκε στην ατμόσφαιρα. Το ηλιακό φως αποκόπηκε και οι μύκητες κληρονόμησαν τη Γη. Όσοι οργανισμοί συνδυάστηκαν με τους μύκητες επιβραβεύτηκαν, καθώς οι μύκητες δεν χρειάζονται φως. Πρόσφατα, στο Πανεπιστήμιο Αϊνστάιν. προσδιόρισαν πως οι μύκητες χρησιμοποιούν ακτινοβολία ως πηγή ενέργειας, όπως περίπου τα φυτά χρησιμοποιούν το φως. Επομένως η υπόθεση πως μύκητες ζουν σε άλλους πλανήτες, νομίζω πως είναι ένα αναπότρεπτο συμπέρασμα, τουλάχιστον στο δικό μου μυαλό.

Ο μεγαλύτερος έμβιος οργανισμός στον κόσμο βρίσκεται στο Ανατολικό Όρεγκον. Ήταν αδύνατο να μη το δω. Είχε έκταση 9 χιλιάδων στρεμμάτων. 9 χιλιάδες στρέμματα έκταση, 2.000 ετών. Ο μεγαλύτερος έμβιος οργανισμός στον πλανήτη είναι ένα μυκηλικό χαλί, πάχους ενός κυττάρου. Πως γίνεται ένας οργανισμός να είναι τόσο μεγάλος και ταυτόχρονα να έχει πάχος ενός κυττάρου, όταν εμείς έχουμε πέντε ή έξι στοιβάδες δέρματος να μας προστατεύουν; Το μυκήλιο, κάτω από τις κατάλληλες συνθήκες, δημιουργεί ένα μανιτάρι-- το οποίο σκάει με τέτοια δύναμη που μπορεί να ανοίξει την άσφαλτο. Κάναμε αρκετά πειράματα, και τώρα θα σας παρουσιάσω έξι -εάν μπορέσω- λύσεις που θα βοηθήσουν να σώσουμε τον κόσμο. Τα Εργαστήρια Battelle και εγώ συνεργαστήκαμε στο Μπέλινγχαμ της Ουάσινγκτον. Όπου υπήρχαν τέσσερις στοιβάδες γεμάτες με ντίζελ και άλλα πετρελαϊκά απόβλητα. Υπήρχε μια στοιβάδα ελέγχου δείγματος, μια που εμποτίστηκε με ένζυμα, μια που κατεργάστηκε από βακτήρια και η δική μας η οποία μπολιάστηκε με μυκήλιο. Το μυκήλιο απορροφάει το πετρέλαιο. Το μυκήλιο παράγει ένζυμα- υπεροξειδάσες- τα οποία σπάνε τους δεσμούς άνθρακα και υδρογόνου. Είναι οι ίδιοι δεσμοί που σχηματίζουν τους υδρογονάνθρακες. Έτσι το μυκήλιο κορέστηκε με το πετρέλαιο και όταν επιστρέψαμε, έπειτα από έξι εβδομάδες, και αφαιρέσαμε τους μουσαμάδες, όλες οι άλλες στοιβάδες ήταν νεκρές, μαύρες και δυσώδεις. Η δική μας ήταν καλυμμένη με εκατοντάδες κιλά μανιταριών, του είδους πλευρώτος οστρεώδης, ενώ το χρώμα της είχε γίνει πιο ανοιχτό. Τα ένζυμα μετέτρεψαν τους υδρογονάνθρακες σε υδατάνθρακες -- μυκητιακά σάκχαρα.

Κάποια από αυτά τα μανιτάρια είναι χαρούμενα. Είναι πολύ μεγάλα. Δείχνουν καλοθρεμμένα. Όμως κάτι άλλο συνέβη, το οποίο υπήρξε μια αποκάλυψη στη ζωή μου. Τα μανιτάρια αναπαράχθηκαν, τα σπόρια τους τράβηξαν έντομα, τα έντομα γέννησαν αυγά, τα αυγά έγιναν προνύμφες. Μετά ήρθαν πουλιά, τα οποία έφεραν σπόρους φυτών, και έτσι η στοίβα μας έγινε μια όαση ζωής. Ενω λοιπόν οι άλλες τρεις στοίβες ήταν νεκρές, μαύρες και δυσώδεις, οι PAH -- πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες -- από 10.000 μέρη ανά εκατομμύριο έμειναν λιγότερο από 200 σε οχτώ εβδομάδες. Δεν έχουμε την τελευταία εικόνα -- Ολόκληρη η στοίβα έγινε ένα καταπράσινο πρανές ζωής. Αυτά τα είδη αποτελούν πύλες. Είναι προφύλακες που ανοίγουν την πόρτα σε άλλες βιολογικές κοινότητες.

'Έτσι εφηύρα υφασμάτινα σακιά - αποθήκες μυκηλίου- όπου βάζουμε το μυκήλιο μαζί με σκύρα από θύελλες. Τοποθετούμε τα σακιά αυτά και τα τοποθετούμε στις εκροές κάποιας φάρμας που παράγει βακτήρια και άλλα απόβλητα ή ενός εργοστασίου με χημικές τοξίνες, με αποτέλεσμα να αποκαθιστούμε το περιβάλλον. Τα τοποθετήσαμε λοιπόν σε ένα σημείο στην κομητεία Mason, της Ουάσινγκτον, και παρατηρήσαμε δραματική μείωση της ποσότητας των κολοβακτηριδίων. Και εδώ σας παρουσιάζω ένα διάγραμμα. Είναι σε λογαριθμική κλίμακα, 10 στην ογδόη. Υπήρχαν περισσότερες από 100 εκατομμύρια αποικίες ανά γραμμάριο και το 10 στην τρίτη είναι περίπου 1.000. Σε 48 με 72 ώρες, αυτά τα τρία είδη μανιταριών, μείωσαν την ποσότητα των κολοβακτηριδίων 10.000 φορές. Φανταστείτε τις δυνατότητες. Αυτή είναι μια χωρικά συντηρητική μέθοδος που χρησιμοποιεί σκύρα καταιγίδων θεωρώντας ως εγγυημένο, πως θα έχουμε κάθε χρόνο καταιγίδες.

Εδώ έχουμε ένα μανιτάρι, που διαχρονικά έχει τραβήξει την προσοχή μας. Αυτή είναι η γυναίκα μου η Ντάστυ, με ένα μανιτάρι που ονομάζεται Fomitopsis officinalis - Αγαρικό. Ζει αποκλειστικά σε γηραιά δάση, που ο Διοσκουρίδης περιέγραψε το 65 μ.Χ. ως φάρμακο κατά της φυματίωσης. Αυτό το μανιτάρι μεγαλώνει στην πολιτεία της Ουάσινγκτον, το Όρεγκον, τη Νότια Καλιφόρνια, τη Βρετανική Κολομβία και πιστεύεται πως έχει αφανιστεί από την Ευρώπη. Μπορεί να μη φαίνεται πολύ μεγάλο -- αλλά για να το δούμε καλύτερα. Είναι ένας εξαιρετικά σπάνιος μύκητας. Η ομάδα μας - μια ομάδα ειδικών που κάνει υπαίθριες αποστολές - βγήκαμε 20 φορές στο γηραιό δάσος το τελευταίο έτος. Βρήκαμε μόλις ένα δείγμα κατάλληλο για καλλιέργεια.

Η προστασία του γονιδιώματος ετούτων των μυκήτων του γηραιού δάσους, νομίζω πως είναι κρίσιμης σημασίας για την ανθρώπινη υγεία. Ασχολήθηκα με το πρόγραμμα Βιοπροστασίας του Αμερικανικού Υπουργείου Άμυνας. Καταθέσαμε περισσότερα από 300 δείγματα μανιταριών που βράσαμε σε καυτό νερό και μυκηλίου που απορροφούσε αυτούς τους εξωκυτταρικούς μεταβολίτες. Πριν από μερικά χρόνια πήραμε αυτά τα αποτελέσματα. Έχουμε τρία διαφορετικά στελέχη Αγαρικών μανιταριών τα οποία είναι εξαιρετικά δραστήρια ενάντια σε ιούς ευλογιάς. Ο Δρ. Ερλ Κερν, ο οποίος είναι ειδικός στην ευλογιά στο Υπουργείο Άμυνας, αναφέρει πως οποιοδήποτε συστατικό έχει δείκτη επιλεκτικότητας από 2 και πάνω, θεωρείται ενεργό. Δείκτης πάνω από 10 δείχνει ότι είναι εξαιρετικά δραστήριο. Τα μανιτάρια μας βρίσκονταν στην κατηγορία υψηλής δραστηριότητας. Υπάρχει μια ανακοίνωση που μπορείτε να διαβάσετε, έχει ερευνηθεί εξονυχιστικά από το Υπουργείο Άμυνας: Αν βάλετε στο Google 'Stamets' και 'smallpox'(ευλογιά) ή μεταβείτε στο NPR.org θα ακούσετε μια συνέντευξη.

Ενθαρρυμένοι από αυτά, φυσικά κατευθυνθήκαμε σε ιούς γρίπης. Είναι η πρώτη φορά που το δείχνω αυτό. Έχουμε τρία διαφορετικά στελέχη Αγαρικών μανιταριών εξαιρετικά δραστήρια ενάντια σε ιούς γρίπης. Εδώ είναι οι δείκτες επιλεκτικότητας -- ενάντια στην ευλογιά, είδατε 10άρια και 20 άρια -- τώρα ενάντια σε ιούς γρίπης, σε σύγκριση με το αντιϊκό Ribavirin, έχουμε αξιοσημείωτα υψηλή δραστικότητα. Χρησιμοποιούμε ένα φυσικό εκχύλισμα, με εύρος δόσης ίδιο με τα φαρμακευτικά παρασκευάσματα. Το δοκιμάσαμε ενάντια σε ιούς γρίπης Α -- Η1Ν1,Η3Ν2 -- καθώς και σε ιούς γρίπης Β. Έπειτα δοκιμάσαμε να τα αναμείξουμε, κι ένα από τα μίγματα που προέκυψαν το δοκιμάσαμε ενάντια στον Η5Ν1, όπου πήραμε δείκτη επιλεκτικότητας μεγαλύτερο από 1.000! (Χειροκρότημα) Νομίζω πως έχουμε πια το επιχείρημα, ώστε να ζητήσουμε την προστασία του γηραιού δάσους ως ζήτημα εθνικής άμυνας. (Χειροκρότημα)

Άρχισα να ενδιαφέρομαι για εντομοπαθογόνους μύκητες, οι οποίοι σκοτώνουν έντομα. Το σπίτι μας καταστρεφόταν από ξυλοφάγα μυρμήγκια. Κοίταξα λοιπόν την ιστοσελίδα της Υπηρεσίας Περιβάλλοντος, όπου πρότειναν έρευνες με είδη του γένους Μetarhizium, μιας ομάδας μυκήτων που σκοτώνουν ξυλοφάγα μυρμήγκια, καθώς και τερμίτες. Έκανα κάτι που κανείς άλλος δεν είχε κάνει. Ακολούθησα το μυκήλιο έως ότου σταματούσε να παράγει σπόρους. Αυτοί είναι οι σπόροι και αυτό βρίσκεται μέσα στους σπόρους. Μπόρεσα να μορφοποιήσω την καλλιέργεια σε μια μη σποριοποιητική μορφή. Η βιομηχανία έχει σπαταλήσει 100 εκατομμύρια δολλάρια ειδικά για σταθμούς δολωμάτων, ώστε να αποτρέψουν τους τερμίτες απ' το να τρώνε το σπίτι σας. Αλλά τα έντομα δεν είναι ηλίθια. Αποφεύγουν τους σπόρους όταν τους βρίσκουν. Έτσι μορφοποίησα τις καλλιέργειες σε μη σποριοποιητικές μορφές πήρα από την κόρη μου ένα πιατάκι της Barbie, και το έβαλα εκεί που τα ξυλοφάγα μυρμήγκια άφηναν σκύρα, κάθε μέρα, μέσα στο σπίτι μου, και τα μυρμήγκια προσελκύστηκαν από το μυκήλιο, επειδή δεν υπήρχαν σπόρια. Το έδωσαν στη βασίλισσα. Μια εβδομάδα αργότερα, δεν είχα πουθενά πριονίδι.

Έπειτα - ένας ντελικάτος χορός μεταξύ δείπνου και θανάτου - το μυκήλιο καταναλώνεται από τα μυρμήγκια, τα οποία μουμιοποιούνται και ξαφνικά ένα μανιτάρι πετάγεται από το κεφάλι τους. (Γέλια) Μετά τη σποριοποίηση, τα σπόρια απωθούν. Οπότε το σπίτι δεν είναι πια κατάλληλο για εισβολή. Επομένως έχεις μια σχεδόν μόνιμη λύση σε περίπτωση επανεισβολής τερμιτών. Όταν το σπίτι μου κατεδαφίστηκε, έλαβα την πρώτη μου πατέντα, ενάντια στα ξυλοφάγα μυρμήγκια, τους τερμίτες και τα μυρμήγκια της φωτιάς. Μετά δοκιμάσαμε εκχυλίσματα και ιδού, μπορούμε να κατευθύνουμε τα έντομα σε διαφορετικές κατευθύνσεις. Αυτό έχει τεράστιες εφαρμογές. Έπειτα έλαβα τη δεύτερη πατέντα -- κι αυτή ήταν μεγάλη. Ονομάζεται πατέντα Αλεξάντερ Γκράχαμ Μπελ -- Καλύπτει πάνω από 200.000 είδη. Είναι η πιο αποδιοργανωτική τεχνολογία, μου είπαν στελέχη της βιομηχανίας ζηζανιοκτόνων, που έχουν δει ποτέ. Αυτό μπορεί να αναδιοργανώσει τη βιομηχανία παρασιτοκτόνων σε όλο τον κόσμο. Μπορείς να βάλεις 100 διδακτορικούς φοιτητές κάτω από την ομπρέλα αυτού τoυ σχεδίου, διότι κάνω την υπόθεση πως οι εντομοπαθογόνοι μύκητες, πριν από την σποριοποίηση, προσελκύουν τα ίδια έντομα, τα οποία απωθούνται από τα σπόρια τους.

Οπότε σκέφτηκα το Life Box, διότι χρειαζόμουν ένα σύστημα διανομής. Στο Life Box - θα πάρετε ένα DVD από το συνέδριο του TED - προσθέτετε χώμα, νερό και έχετε μυκορριζικούς και ενδοφυτικούς μύκητες, όπως και σπόρια, παρόμοια με του Αγαρικού. Τα σπόρια μετά θρέφονται από το μυκήλιο. Ύστερα προσθέτετε και σπόρους δέντρων και ενδεχομένως να φτάσετε να αναπαράγετε ένα γηραιό δάσος από ένα χαρτόκουτο.

Θέλω να επαναεφεύρω το σύστημα διανομής, και να χρησιμοποιήσω το χαρτόκουτο σε όλο τον κόσμο, ώστε να γίνουν οικολογικά χνάρια. Εάν έχετε μια ιστοσελίδα σαν το Youtube όπου μπορείτε να το ανεβάσετε, θα μπορούσατε να το κάνετε διαδραστικό, με ταχυδρομικό κώδικα, ώστε και άλλοι να μπορούν να συμμετέχουν και μέσω δορυφορικών εικόνων, μέσω των Virtual Earth ή Google Earth, θα μπορούσατε να επιβεβαιώσετε την πίστωσή σας για την απορρόφηση άνθρακα μέσω των δέντρων που βγαίνουν από τα Life Box.

Θα μπορούσατε να πάρετε ένα χάρτινο κουτί παπουτσιών, να βάλετε νερό - Αυτό το έφτιαξα για μια κοινότητα προσφύγων - καλαμπόκι, φασόλια, κολοκύθια και κρεμμύδια. Πήρα διάφορες συσκευασίες - η γυναίκα μου είπε πως αν μπορώ εγώ, τότε όλοι μπορούν - και έφτιαξα το δικό μου λαχανόκηπο. Έπειτα κάνεις τη συγκομιδή των σπόρων - σε ευχαριστώ, Eric Rasmussen, για τη βοήθειά σου με αυτό - και έπειτα κάνεις τη συγκομιδή των λαχανικών. Μπορείς να μαζέψεις τους σπόρους καλαμποκιού και χρειάζεσαι μόνο μερικούς απ' αυτούς, στους οποίους προσθέτω μυκήλιο και έπειτα το μπολιάζω στα κοτσάνια. Με τρία κοτσάνια και κανένα άλλο είδος σιτηρού πλήθος μανιταριών αρχίζουν να εμφανίζονται. Υπερβολικές αναλήψεις από την τράπεζα άνθρακα και αυτή κοινότητα θα παύσει τη λειτουργία της. Όμως παρατηρήστε τι συμβαίνει εδώ. Τα μανιτάρια μετά θερίζονται, αλλά κυρίως, το μυκήλιο έχει μετατρέψει τη κυτταρίνη σε μυκητικά σάκχαρα. Έτσι σκέφτηκα, πως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την ενεργειακή κρίση σε αυτή τη χώρα; Και μου ήρθε το Econol.

Παράγει αιθανόλη από την κυτταρίνη, χρησιμοποιώντας μυκήλιο σαν καταλύτη ενώ έχεις όλα τα θετικά που μόλις περιέγραψα. Αλλά το να πας από κυτταρίνη σε αιθανόλη δεν είναι οικολογικά ευφυές και νομίζω πως πρέπει να είμαστε οικονολογικά ευφυείς όσον αφορά στην παραγωγή καυσίμων. Έτσι κατασκευάζουμε τράπεζες άνθρακα στον πλανήτη, ανανεώνουμε το χώμα-- θα πρέπει να ενωθούμε με αυτά τα είδη. Νομίζω πως με το να ασχοληθούμε με το μυκήλιο, θα βοηθήσουμε να σωθεί ο κόσμος. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ. (Χειροκρότημα)