Paul Root Wolpe: Καιρός να αμφισβητήσουμε την εμβιομηχανική

Σήμερα θέλω να μιλήσω για το σχεδιασμό, αλλά όχι με τη συνηθισμένη του έννοια. Θέλω να μιλήσω για όσα συμβαίνουν τώρα στην επιστημονική, βιοτεχνολογική κουλτούρα, όπου για πρώτη φορά στην ιστορία, έχουμε τη δυνατότητα να σχεδιάζουμε σώματα, σώματα ζώων, σώματα ανθρώπων. Στην ιστορία του πλανήτη μας, υπήρξαν τρία σπουδαία ρεύματα εξέλιξης.

Το πρώτο εξελικτικό ρεύμα είναι αυτό που ονομάζουμε δαρβινική εξέλιξη. Όπως όλοι γνωρίζετε, τα είδη ζούσαν σε συγκεκριμένες οικολογικές τοποθεσίες και συγκεκριμένα περιβάλλοντα, και οι πιέσεις από αυτά τα περιβάλλοντα καθόριζαν ποιες αλλαγές, μέσω της τυχαίας μετάλλαξης των ειδών. θα διατηρούνταν. Κάποια στιγμή τα ανθρώπινα όντα άρχισαν να διαφοροποιούνται από τη δαρβινική ροή της εξελικτικής ιστορίας και δημιούργησαν το δεύτερο μεγάλο εξελικτικό ρεύμα, αυτό της τροποποίησης του περιβάλλοντος μέσα στο οποίο εξελίσσονταν. Τροποποιήσαμε τις οικολογικές μας τοποθεσίες δημιουργώντας πολιτισμό. Και αυτό υπήρξε το δεύτερο μεγάλο -- περίπου εκατό με εκατόν πενήντα χιλιάδες έτη -- εξελικτικό μας ρεύμα. Αλλάζοντας το περιβάλλον μας, ασκούμε νέες πιέσεις στην εξέλιξη των σωμάτων μας. Είτε μέσω της οργάνωσης σε αγροτικές κοινότητες, είτε μέσω της σύγχρονης ιατρικής, αλλάξαμε την εξέλιξή μας. Τώρα μπαίνουμε στο τρίτο μεγάλο ρεύμα της εξελικτικής ιστορίας, το οποίο έχει πολλές ονομασίες: εκούσια εξέλιξη, εξέλιξη βάσει σχεδίου -- πολύ διαφορετική έννοια από εκείνη του ευφυούς σχεδιασμού -- κατά το οποίο αυτό που κάνουμε είναι να σχεδιάζουμε και να τροποποιούμε σκόπιμα τις φυσιολογικές μορφές των έμβιων όντων του πλανήτη μας.

Θα ήθελα να σας δώσω γρήγορα μια ιδέα για όλο αυτό και έπειτα να μιλήσω λίγο για το ποιες είναι ορισμένες από τις επιπτώσεις για εμάς και για το είδος μας, όπως και για τον πολιτισμό μας, που φέρνει το τρίτο ρεύμα. Η αλήθεια είναι ότι το κάνουμε αυτό εδώ και καιρό. Ξεκινήσαμε με την επιλεκτική αναπαραγωγή ζώων πριν από πολλές χιλιάδες χρόνια. Και αν σκεφτείτε τους σκύλους για παράδειγμα, οι σκύλοι είναι πλέον πλάσματα που σχεδιάζονται σκόπιμα. Δεν υπάρχει σκύλος πάνω στη γη που να προέρχεται από φυσική εξέλιξη. Οι σκύλοι προέρχονται από την επιλεκτική αναπαραγωγή χαρακτηριστικών που επιθυμούμε. Αλλά παλιότερα γινόταν δύσκολα διαλέγοντας τους απογόνους που είχαν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και διασταυρώνοντάς τους. Όχι πια.

Αυτό είναι ένα βοϊδοβούβαλο. Το βοϊδοβούβαλο είναι υβρίδιο βοδιού και βούβαλου. Τώρα μπορούν και τα φτιάχνουν, και κάποια μέρα, πιθανόν πολύ σύντομα, θα βρίσκετε μπριζόλες βοϊδοβούβαλου στο σούπερ μάρκετ της γειτονιάς. Αυτό είναι ένα κατσικοπρόβατο υβρίδιο κατσίκας και προβάτου. Οι επιστήμονες που έφτιαξαν αυτό το πλασματάκι στο τέλος το έσφαξαν και το έφαγαν. Νομίζω πως είπαν ότι είχε γεύση κοτόπουλου. Αυτό είναι καμηλολάμα Υβρίδιο καμήλας και λάμα, που δημιουργήθηκε για να έχει την ανθεκτικότητα της καμήλας και ορισμένα από τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας ενός λάμα. Τώρα πλέον τα χρησιμοποιούν σε κάποιες κουλτούρες. Εδώ έχουμε τη λίγρη Το μεγαλύτερο αιλουροειδές στον κόσμο -- υβρίδιο τίγρης και λιονταριού. Είναι μεγαλύτερο από μια τίγρη. Στην περίπτωση της λίγρης, έχουν εντοπιστεί ένα ή δύο τέτοια ζώα ελεύθερα στη φύση. Αλλά αυτά δημιουργήθηκαν από επιστήμονες με τη χρήση της επιλεκτικής αναπαραγωγής και της γενετικής τεχνολογίας. Και τέλος, το καλύτερο, το ζάλογο Τίποτα από αυτά δεν έχει γίνει με Photoshop. Είναι αληθινά πλάσματα. Ένα λοιπόν από τα πράγματα που κάνουμε είναι να χρησιμοποιούμε γενετικό εμπλουτισμό ή γενετική τροποποίηση, κατά τη φυσική επιλεκτική αναπαραγωγή σε συνδυασμό με τη δύναμη της γενετικής. Κι αν ήταν μόνο αυτά, τότε θα λέγαμε ότι είναι ενδιαφέροντα. Αλλά κάτι πολύ πιο σοβαρό συμβαίνει πλέον.

Αυτά είναι φυσικά κύτταρα θηλαστικών τα οποία έχουν τροποποιηθεί γενετικά με ένα γονίδιο βιοφωταύγειας το οποίο απομονώθηκε από μέδουσες που ζουν σε μεγάλα βάθη. Όλοι ξέρουμε ότι κάποια πλάσματα στα βάθη των ωκεανών εκπέμπουν φως. Απομόνωσαν λοιπόν το γονίδιο που προκαλεί τη βιοφωταύγεια, και το εισήγαγαν σε κύτταρα θηλαστικών. Αυτά είναι φυσιολογικά κύτταρα. Και αυτό που βλέπετε εδώ είναι αυτά τα κύτταρα να φωσφορίζουν στο σκοτάδι κάτω από συγκεκριμένα μήκη κύματος φωτός. Ό,τι μπορούν να κάνουν με κύτταρα, μπορούν να το κάνουν και με οργανισμούς. Οπότε το έκαναν σε νεαρά ποντίκια, και γατάκια. Και ο λόγος που αυτά τα γατάκια είναι πορτοκαλί και τα άλλα πράσινα είναι ότι εδώ το γονίδιο προέρχεται από κοράλι, ενώ εδώ από μέδουσα. Το έκαναν και σε χοίρους, και σε κουτάβια, και στην πραγματικότητα, το έκαναν και σε μαϊμούδες. Και αν μπορεί να γίνει σε μαϊμούδες -- αν και η μεγάλη πρόκληση στη γενετική τροποποίηση βρίσκεται μεταξύ μαϊμούς και πιθήκου -- αν μπορούν να το κάνουν σε μαϊμούδες, τότε μάλλον μπορούν να βρουν τρόπο να γίνει και σε πίθηκο, το οποίο σημαίνει ότι θα μπορεί να εφαρμοστεί και σε άνθρωπο. Με άλλα λόγια, είναι θεωρητικά δυνατό πολύ σύντομα να έχουμε τη βιοτεχνολογική ικανότητα να δημιουργούμε ανθρώπινα όντα που φωσφορίζουν στο σκοτάδι. Θα βρίσκουμε ευκολότερα ο ένας τον άλλον τη νύχτα.

Και στην πραγματικότητα, τώρα, σε πολλές πολιτείες, μπορείς να αγοράσεις κατοικίδια που φωσφορίζουν. Αυτά είναι ψάρια-ζέβρες. Συνήθως είναι μαύρα και ασημί. Αυτά είναι γενετικά τροποποιημένα ψάρια-ζέβρες ώστε να είναι κίτρινα, πράσινα, κόκκινα, και είναι μάλιστα διαθέσιμα προς πώληση σε κάποιες πολιτείες. Άλλες πολιτείες τα απαγορεύουν. Κανείς δεν ξέρει τι να κάνει με αυτά τα πλάσματα. Δεν υπάρχει κάποιος κυβερνητικός οργανισμός -- που να ελέγχει τα γενετικά τροποποιημένα κατοικίδια. Επομένως κάποιες πολιτείες επέλεξαν να τα επιτρέπουν, ενώ άλλες να τα απαγορεύσουν.

Κάποιοι ίσως έχετε διαβάσει για τους ενδοιασμούς της Υπηρεσίας Τροφίμων και Φαρμάκων σχετικά με τους γενετικά τροποποιημένους σολωμούς. Ο σολομός πάνω είναι ένας γενετικά τροποποιημένος σολομός Τσίνουκ, για τον οποίο χρησιμοποιήθηκε γονίδιο από αυτούς τους σολομούς και από ένα άλλο ψάρι που τρώμε για να το κάνουν να μεγαλώσει πιο γρήγορα με πολύ λιγότερη τροφή. Και τώρα η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων προσπαθεί να πάρει μια τελική απόφαση για το αν θα μπορείτε να τρώτε αυτό το ψάρι -- αν θα πωλείται στα μαγαζιά. Και πριν αρχίσετε να ανησυχείτε, θυμηθείτε ότι εδώ στις ΗΠΑ, η πλειοψηφία των τροφίμων που πωλούνται στο σούπερ μάρκετ περιέχουν ήδη γενετικά τροποποιημένα συστατικά. Οπότε ακόμα κι αν αυτό μας ανησυχεί, η αλήθεια είναι ότι το έχουμε επιτρέψει -- σε αντίθεση με την Ευρώπη -- χωρίς καμία ρύθμιση, χωρίς καν κάποια σήμανση στη συσκευασία.

Αυτά είναι τα πρώτα κλωνοποιημένα ζώα του είδους τους. Εδώ κάτω δεξιά, είναι η Ντόλι, το πρώτο κλωνοποιημένο πρόβατο -- το οποίο βρίσκεται τώρα βαλσαμωμένο σε ένα μουσείο στο Εδιμβούργο. Ο Ραλφ, ο πρώτος κλωνοποιημένος αρουραίος. Η Σίσι, η κλωνοποιημένη γάτα. Ο Σνάπι, ο πρώτος κλωνοποιημένος σκύλος -- το κουτάβι του Εθνικού Πανεπιστημίου της Σεούλ δημιουργήθηκε στη Νότια Κορέα από τον άνθρωπο εκείνον που ίσως κάποιοι θυμάστε ότι κατέληξε να παραιτηθεί ατιμωτικά αφού ισχυρίστηκε ψευδώς ότι είχε κλωνοποιήσει ανθρώπινο έμβρυο. Στην πραγματικότητα ήταν ο πρώτος άνθρωπος που κλωνοποίησε σκύλο, κάτι ιδιαίτερα δύσκολο, καθώς τα γονιδιώματα σκύλων είναι εξαιρετικά σύνθετα. Αυτή είναι η Προμηθέα, το πρώτο κλωνοποιημένο άλογο. Είναι ένα άλογο Χάφλινγκερ που κλωνοποιήθηκε στην Ιταλία, ένα πραγματικό αστέρι της κλωνοποίησης, γιατί υπάρχουν πολλά άλογα που κερδίζουν σημαντικές κούρσες τα οποία είναι ευνουχισμένα. Με άλλα λόγια, ο αναπαραγωγικός μηχανισμός έχει αφαιρεθεί. Αν όμως μπορούσαμε να κλωνοποιήσουμε αυτό το άλογο, θα είχαμε ένα ευνουχισμένο αλόγο για κούρσες και το ακριβές αντίγραφό του που θα μπορούσε να δώσει απογόνους. Αυτά ήταν τα πρώτα κλωνοποιήμένα μοσχάρια, οι πρώτοι κλωνοποιημένοι γκρίζοι λύκοι. Και τέλος, τα πρώτα κλωνοποιημένα γουρουνάκια: η Αλέξις, η Κρίστα, η Κάρελ, η Τζέινι και η Τελεία-κομ.

(Γέλια)

Επιπλέον, αρχίσαμε να χρησιμοποιούμε την κλωνοποίηση για να σώσουμε τα είδη υπό εξαφάνιση. Έτσι χρησιμοποιούμε τα ζώα τώρα για να παράγουν φάρμακα και άλλες ουσίες στα σώματά τους που θέλουμε να συνθέσουμε. Έτσι και με την αντιθρομβίνη σε αυτή την κατσίκα -- η κατσίκα έχει τροποποιηθεί γενετικά ώστε στα μόρια του γάλακτός της να υπάρχει το μόριο της αντιθρομβίνης που η GTC Genetics θέλει να συνθέσει. Και επιπλέον, οι διαγονιδιακοί χοίροι με απενεργοποιημένα γονίδια από το Εθνικό Ινστιτούτο Ζωολογίας της Νότιας Κορέας, είναι χοίροι που θα τους χρησιμοποιήσουν στην πραγματικότητα, για να συνθέσουν όλων των ειδών τα φάρμακα και άλλους βιομηχανικούς τύπους χημικών για τους οποίους απαιτούνται το αίμα και το γάλα αυτών των ζώων για να παραχθούν, αντί να τα παράγουν βιομηχανικά.

Αυτά είναι δύο πλάσματα που δημιουργήθηκαν με σκοπό να σώσουν τα απειλούμενα είδη. Το γκάουρ είναι ένα απειλούμενο οπληφόρο της Νοτιοανατολικής Ασίας. Πήραν ένα σωματικό κύτταρο από το σώμα του, το κυοφόρησαν στο ωάριο μιας αγελάδας, και μετά η αγελάδα γέννησε ένα γκάουρ. Το ίδιο συνέβη και με το αγρινό, το οποίο είναι ένα απειλούμενο είδος προβάτου. Κυοφορήθηκε στο σώμα ενός κανονικού προβάτου, το οποίο γεννά ένα ενδιαφέρον βιολογικό πρόβλημα. Έχουμε δύο είδη DNA στο σώμα μας. Έχουμε το νουκλεϊκό DNA που όλοι το θεωρούν ως το DNA μας, όμως έχουμε DNA και στα μιτοχόνδριά μας, που είναι τα εργοστάσια ενέργειας του κυττάρου. Αυτό το DNA το κληρονομούμε από τις μητέρες μας. Επομένως αυτό που έχουμε τελικά δεν είναι ένα γκαούρ ή ένα αγρινό, αλλά ένα γκαούρ με μιτοχόνδρια αγελάδας, και επομένως μιτοχονδριακό DNA αγελάδας, και ένα αγρινό με το μιτοχονδριακό DNA ενός άλλου είδους προβάτου. Αυτά είναι στην πραγματικότητα υβρίδια και όχι καθαρόαιμα ζώα. Και γεννάται το ερώτημα του πώς ορίζονται τα είδη των ζώων στην εποχή της βιοτεχνολογίας -- ένα ερώτημα που δεν είμαστε ακόμα σίγουροι για την απάντησή του.

Αυτό το συμπαθέστατο πλάσμα είναι μια ασιατική κατσαρίδα. Και αυτό που έκαναν εδώ είναι ότι έβαλαν ηλεκτρόδια στα γάγγλια και στον εγκέφαλό της καθώς και ένα διαβιβαστή, και τα συνέδεσαν με έναν υπολογιστή. Και τώρα, χρησιμοποιώντας ένα χειριστήριο μπορούν να κινούν αυτό το πλάσμα στο εργαστήριο και να ελέγχουν αν θα πάει δεξιά ή αριστερά, μπροστά ή πίσω. Δημιούργησαν ένα αυτοματοποιημένο έντομο, ή ένα έντομο-ρομπότ. Υπάρχουν και χειρότερα -- ή μαλλον καλύτερα. Αυτό είναι ένα από τα πιο σημαντικά πρότζεκτ του DARPA -- της Υπηρεσίας Αμυντικών Ερευνών -- ένα από τα πρότζεκτ τους. Τα φτερά αυτών των σκαθαριών Γολιάθ είναι καλωδιωμένα Έχουν ένα τσιπάκι στις πλάτες τους, και μπορούν να κάνουν αυτά τα πλάσματα να πετάξουν. Μπορούν να τα κάνουν να πάνε αριστερά ή δεξιά ή να απογειωθούν. Δε μπορούν να τα κάνουν να προσγειωθούν. Τα βάζουν περίπου δυόμιση εκατοστά από το έδαφος, και μετά κλείνουν τα συστήματα και τα σκαθάρια πέφτουν κάτω. Αλλά είναι η καλύτερη προσγείωση που μπορούν να πετύχουν.

Και στην πραγματικότητα, αυτή η τεχνολογία είναι τόσο ανεπτυγμένη που αυτό το πλάσμα -- αυτό είναι ένας σκόρος. Είναι ο σκόρος στο στάδιο της νύμφης, και τότε είναι που τον καλωδιώνουν και προσθέτουν την τεχνολογία. Ώστε όταν η νύμφη γίνει σκόρος, είναι ήδη προ-καλωδιωμένος. Τα καλώδια είναι ήδη στο σώμα του, και μπορούν απλά να τον συνδέσουν με την τεχνολογία τους, και έτσι έχουν αυτά τα έντομα-ρομπότ που μπορούν να τα στείλουν για παρακολούθηση. Μπορούν να τους βάλουν μικρές κάμερες και ίσως κάποια μέρα να παρέχουν ενναλλακτικά όπλα στα πεδία των μαχών.

Δεν είναι μόνο τα έντομα. Αυτό είναι ένας αρουραίος-ρομπότ, από τον Σάντζιβ Τάλουαρ του πανεπιστημίου SUNY Downstate. Και αυτός είναι καλωδιωμένος, έχει ηλεκτρόδια στο αριστερό και δεξί ημισφαίριο, έχει μια κάμερα στο κεφάλι του. Οι επιστήμονες μπορούν να κάνουν αυτό το πλάσμα να πάει αριστερά ή δεξιά. Το κάνουν να τρέχει μέσα από λαβύρινθους, ελέγχοντας που πηγαίνει. Έφτιαξαν ένα οργανικό ρομπότ. Οι μεταπτυχιακοί φοιτητές στο εργαστήριο του Σάντζιβ Τάλουαρ αναρωτήθηκαν, "Είναι ηθικό αυτό; Αφαιρέσαμε την αυτονομία άπό αυτό το ζώο." Θα επιστρέψω σε αυτό σε λίγο.

Έχουν κάνει μελέτες και σε μαϊμούδες. Αυτός είναι ο Μιγκέλ Νικολίλις του πανεπιστημίου Ντιουκ. Πήρε νυχτόβιες μαϊμούδες τις καλωδίωσε έτσι ώστε να ελέγχονται οι εγκέφαλοί τους καθώς κινούνταν, ειδικά όταν κινούσαν το δεξί τους χέρι. Ο υπολογιστής εκπαιδεύτηκε σε ό,τι έκανε ο εγκέφαλος των μαϊμούδων για να κινήσει το χέρι με διάφορους τρόπους. Τον συνέδεσαν μετά με ένα προσθετικό χέρι, το οποίο μπορείτε να δείτε στην εικόνα, και έβαλαν το χέρι σε ένα άλλο δωμάτιο. Σύντομα, ο υπολογιστής έμαθε διαβάζοντας τα εγκεφαλικά κύματα της μαϊμούς, πως να κάνει το χέρι στο άλλο δωμάτιο να κάνει ό,τι έκανε και το χέρι της μαϊμούς. Έπειτα, έβαλε μια οθόνη στο κλουβί της μαϊμούς που έδειχνε το προσθετικό χέρι, και η μαϊμού ενθουσιάστηκε. Η μαϊμού κατάλαβε πως ό,τι έκανε με το χέρι της, το έκανε και το προσθετικό χέρι. Το κουνούσε συνέχεια, και τελικά σταμάτησε να κουνάει το δεξί της χέρι και, κοιτάζοντας την οθόνη, μπορούσε να κινήσει το προσθετικό χέρι στο άλλο δωμάτιο μόνο με τα εγκεφαλικά της κύματα -- το οποίο σημαίνει πως αυτή η μαϊμού είναι το πρώτο πρωτεύον θηλαστικό στην ιστορία που είχε τρία χέρια που λειτουργούσαν ανεξάρτητα.

Και δεν είναι μόνο η τεχνολογία που βάζουμε στα ζώα. Αυτός είνα ο Τόμας Ντε Μάρς του Πανεπιστημίου της Φλόριντα. Πήρε 20.000 και μετά 60.000 χωρισμένους νευρώνες αρουραίου -- απλούς νευρώνες αρουραίων -- και τους έβαλε σε ένα τσιπάκι. Δημιούργησαν από μόνοι τους ένα δίκτυο, το οποίο έγινε ένα ολοκληρωμένο κύκλωμα. Και το χρησιμοποιήσε ως ένα ηλεκτρονικό εξάρτημα ενός προσομοιωτή πτήσης. Επομένως τώρα μπορούμε να έχουμε οργανικά τσιπάκια από ζωντανούς νευρώνες που ενώνονται μόνοι τους. Τέλος, ο Μούσα-Ιβάλντι του Πανεπιστημίου Νόρθγουέστερν πήρε έναν άθικτο αναξάρτητο εγκέφαλο χελιού. Αυτός είναι ο εγκέφαλος από ένα χέλι. Είναι ζωντανός, ένας άθικτος εγκέφαλος σε ένα θρεπτικό μέσο με αυτά τα ηλεκτρόδια στις άκρες, και τους φωτοευαίσθητους αισθητήρες στον εγκέφαλο, που το τοποθέτησαν σε ένα αμαξίδιο -- αυτό είναι το αμαξίδιο, ο εγκέφαλος είναι στη μέση -- και με αυτόν τον εγκέφαλο ως μοναδικό επεξεργαστή όταν ανάβεις ένα φως και το στρέφεις προς το αμαξίδιο, το αμαξίδιο κινείται προς το φως, όταν σβήνεις το φώς, απομακρύνεται. Είναι φωτοφιλικό. Επομένως έχουμε έναν απόλυτα ζωντανό εγκέφαλο χελιού. Άραγε σκέφτεται όπως ένα χέλι, μέσα στο θρεπτικό του μέσο; Δεν ξέρω, αλλά είναι ένας απόλυτα ζωντανός εγκέφαλος που έχει διατηρηθεί ζωντανός για να υπακούει στις εντολές μας.

Είμαστε, λοιπόν, σε αυτό το στάδιο όπου δημιουργούμε πλάσματα για τους δικούς μας σκοπούς. Αυτό είναι ένα ποντίκι που δημιούργησε ο Τσαρκς Βακάντι του Πανεπιστημίου της Μασαχουσέτης. Τροποποίησε αυτό το ποντίκι ώστε να είναι γενετικά σχεδιασμένο με δέρμα λιγότερο ανοσοδραστικό στο ανθρώπινο δέρμα, έβαλε ένα πολυμερές καλούπι αυτιού από κάτω του και δημιούργησε ένα αυτί που μπορούσε να αφαιρεθεί από το ποντίκι και να μεταμοσχευθεί σε άνθρωπο. Γενετική μηχανική μαζί με πολυμερή φυσιοτεχνολογία και ξενομεταμόσχευση. Να που βρισκόμαστε σε αυτήν την διαδικασία.

Τέλος, πριν από λίγο καιρό, ο Κρεγκ Βέντερ δημιούργησε το πρώτο τεχνητό κύτταρο, όπου πήρε ένα κύτταρο, ένα συνθέτη DNA, που είναι ένα μηχάνημα, δημιούργησε ένα τεχνητό γονιδίωμα, το εισήγαγε σε ένα άλλο κύτταρο -- το γονιδίωμα δεν ήταν από το ίδιο κύτταρο -- και αυτό το κύτταρο αναπαράχθηκε όπως το άλλο κύτταρο. Με άλλα λόγια, αυτό ήταν το πρώτο πλάσμα στην ιστορία που είχε έναν υπολογιστή ως γονιό του -- δεν είχε οργανικό γονιό. Και έτσι αναρωτιέται το Ικόνομιστ: "Ο πρώτος τεχνητός οργανισμός και οι επιπτώσεις του."

Μπορεί να σκεφτήκατε πως η δημιουργία της ζωής θα συνέβαινε κάπως έτσι. (Γέλια) Άλλα στην πραγματικότητα, αυτό δεν είναι το εργαστήριο του Φράνκεσταϊν. Αυτό είναι το εργαστήριο του Φράνκεσταϊν. Αυτός είναι ένας συνθέτης DNA, και στο κάτω μέρος είναι μερικά μπουκαλάκια A, T, C και G -- τα τέσσερα χημικά που συνθέτουν την αλυσίδα DNA.

Και πρέπει να αναρωτηθούμε κάποια πράγματα. Για πρώτη φορά στην ιστορία αυτού του πλανήτη, είμαστε σε θέση να σχεδιάζουμε απευθείας οργανισμούς. Μπορούμε να εκμεταλλευόμαστε τα πλάσματα της ζωής με πρωτόγνωρη δύναμη. Και αυτό μας απονέμει ευθύνες. Είναι όλα εντάξει; Είναι σωστό να εκμεταλλευόμαστε και να δημιουργούμε ό,τι πλάσματα θέλουμε; Έχουμε ελεύθερη κυριαρχία στο σχεδιασμό ζώων; Θα μπορούμε κάποια μέρα να πάμε σε ένα μαγαζί και να πούμε, "Θέλω ένα σκύλο. Θα ήθελα να έχει το κεφάλι ενός Ντάτσχουντ και το σώμα ενός κυνηγόσκυλου ίσως με λίγο ροζ τρίχωμα, και να φωσφορίζει στο σκοτάδι." Μπορεί η βιομηχανία να δημιουργήσει πλάσματα τα οποία, στο γάλα, στο αίμα και στο σάλιο τους καθώς και στα άλλα σωματικά υγρά τους, συνθέτουν τις ουσίες και τα βιομηχανικά μόρια που θέλουμε και μετά τα αποθηκεύουμε σα μηχανές οργανικής παραγωγής; Μπορούμε να δημιουργούμε οργανικά ρομπότ, όπου αφαιρούμε την αυτονομία από αυτά τα ζώα και τα μετατρέπουμε σε απλά παιχνιδάκια;

Και το τελικό στάδιο αυτού, όταν τελειοποιήσουμε αυτές τις τεχνολογίες στα ζώα και αρχίσουμε να τις χρησιμοποιούμε σε ανθρώπους, ποιοι είναι οι ηθικοί κανόνες της χρήσης τους; Συμβαίνει ήδη, δεν είναι επιστημονική φαντασία. Όχι μόνο τις χρησιμοποιούμε σε ζώα, αλλά ορισμένες από αυτές τις χρησιμοποιούμε ήδη στα ίδια μας τα σώματα.

Έχουμε πλέον τον έλεγχο της ίδιας μας της εξέλιξης. Σχεδιάζουμε συνειδητά το μέλλον των ειδών αυτού του πλανήτη. Αυτό μας απονέμει μια τεράστια ευθύνη που δεν είναι μόνο ευθύνη των επιστημόνων και των ηθικολόγων που σκέφτονται και γράφουν για αυτά τώρα. Είναι ευθύνη ολονών γιατί θα καθορίσει ποιον πλανήτη και ποια σώματα θα έχουμε στο μέλλον.

Ευχαριστώ.

(Χειροκρότημα)