Πολ Κόνιαλι: Ψηφιακός ανθρωπισμός.

Το ανθρωπιστικό μοντέλο έχει αλλάξει ελάχιστα απο τις αρχές του 20ού αιώνα. Η προέλευση του έχει βαθιές ρίζες στην αναλογική εποχή. Έπεται μια μείζονος σημασίας αλλαγή. Ο καταλύτης για αυτή την αλλαγή ήταν ο μεγάλος σεισμός που χτύπησε την Αϊτή στις 12 Ιανουαρίου το 2010. Η Αϊτή άλλαξε τα πάντα. Ο σεισμός κατέστρεψε την πρωτεύουσα το Πορτ-ο-Πρενς, και στοίχισε τις ζωές 320,000 ανθρώπων, αφήνοντας άστεγους περίπου 1.2 εκατομμύρια άτομα. Αποδιοργανώθηκαν εντελώς τα κυβερνητικά ιδρύματα, όπως και το προεδρικό παλάτι. Θυμάμαι, στεκόμουν στην οροφή του Υπουργείου Δικαιοσύνης στο κέντρο του Πορτ-ο-Πρενς. Είχε ύψος περίπου 2 μέτρα, εντελώς ισοπεδωμένο απο την ισχύ του σεισμού.

Για όλους εμάς που ήμασταν στο έδαφος τις πρώτες μέρες, ήταν ξεκάθαρο πως ακόμη και για τους πιο έμπειρους σε καταστροφές βετεράνους η Αϊτή ήταν κάτι αλλιώτικο. Ήταν κάτι που δεν είχαμε ξανασυναντήσει. Αλλά η Αϊτή μας πρόσφερε και κάτι πρωτόγνωρο. Μας έδωσε μια ματιά στο μέλλον για το πώς θα μοιάζει η ανταπόκριση σε καταστροφές σε ένα υπέρ-συνδεδεμένο κόσμο όπου τα άτομα έχουν πρόσβαση σε κινητές έξυπνες συσκευές.

Μέσα απο την αστική καταστροφή στο Πορτ-ο-Πρενς ήρθε ένας χείμαρρος απο μηνύματα SMS -- κραυγές βοήθειας απο ανθρώπους, ικετεύοντας για βοήθεια, μοιράζοντας δεδομένα, που πρόσφεραν υποστήριξη, που έψαχναν για τους αγαπημένους τους. Ήταν μια κατάσταση που οι παραδοσιακές υπηρεσίες προσφοράς στήριξης, δεν είχαν ξανασυναντήσει. Ήμασταν σε μια απο τις φτωχότερες χώρες του πλανήτη, αλλά 80% των ανθρώπων είχαν κινητά τηλέφωνα. Ήμασταν εντελώς απροετοίμαστοι, και αυτοί σχημάτιζαν τις προσπάθειες στήριξης.

Επίσης εξωτερικά της Αϊτής, τα πράγματα έμοιαζαν διαφορετικά. Δεκάδες χιλιάδες «ψηφιακοί εθελοντές» «όργωναν» το ίντερνετ, μετατρέποντας tweets τα οποία είχαν ήδη μετατραπεί απο μηνύματα και τα έβαζαν σε χάρτες ανοιχτού-κώδικα, και τα επίστρωναν με όλων των ειδών σημαντικές πληροφορίες -- υπηρεσίες όπως Χάρτες Κρίσης και Χάρτες Ανοικτού Δρόμου -- και τα ανέβαζαν στο ίντερνετ για όλους -- για τον τύπο, τους οργανισμούς βοήθειας και για τις ίδιες τις κοινότητες -- για να συμμετέχουν και να τα χρησιμοποιούν.

Στην Αϊτή ολοένα και περισσότεροι στρέφονταν στο μέσο των SMS, Άτομα που πεινούσαν και πονούσαν έστελναν για την απελπισία τους, έστελναν για την ανάγκη τους για βοήθεια. Στους δρόμους σε όλο το Πορτ-ο-Πρενς, μαζεύτηκαν επιχειρηματίες που πρόσφεραν σταθμούς φόρτισης κινητών. Αντιλαμβάνονταν καλύτερα απο μάς την έμφυτη ανάγκη των ανθρώπων για δικτύωση.

Μην έχοντας ξαναβρεθεί μπροστά σε τέτοια κατάσταση προηγουμένως, θέλαμε να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε πώς μπορούμε να αξιοποιήσουμε αυτή την εκπληκτική πηγή, πώς μπορούμε να εκμεταλλευτούμε την απίστευτη χρήση της κινητής τεχνολογίας και των μηνυμάτων SMS. Αρχίσαμε συνομιλίες με ένα τοπικό παροχέα τηλεπικοινωνιών ονόματι Voilà, η οποία είναι θυγατρική της Διεθνής Τριλογίας. Βασικά είχαμε τρεις απαιτήσεις. Θέλαμε να επικοινωνούμε με μία μορφή διπλής επικοινωνίας. Δεν θέλαμε να φωνάζουμε αλλά να ακούμε κιόλας. Θέλαμε να έχουμε τη δυνατότητα να στοχεύουμε συγκεκριμένες γεωγραφικές κοινότητες. Δεν χρειαζόταν να μιλάμε σε όλη τη χώρα την ίδια στιγμή. Και θέλαμε να ήταν εύκολο στη χρήση.

Μέσα απο τα ερείπια και την καταστροφή στην Αϊτή γεννήθηκε αυτό που τώρα λέμε ΕΕΑΤ-- η Εφαρμογή Τριλογίας Επείγουσας Ανταπόκρισης -- η οποία απο τότε έχει χρησιμοποιηθεί για την στήριξη της ανθρωπιστικής βοήθειας. Έχει χρησιμοποιηθεί για την προετοιμασία κοινοτήτων για καταστροφές. Έχει χρησιμοποιηθεί για έγκαιρη προειδοποίηση όσον αφορά καταστροφές λόγω καιρικών φαινομένων. Χρησιμοποιείται για εκστρατείες ενημέρωσης περί κοινής υγείας όπως η πρόληψη της χολέρας. Έχει χρησιμοποιηθεί ακόμη και για ευαίσθητα θέματα όπως για την ευαισθητοποίηση στη βία λόγω φύλου.

Αλλά έχει αποτέλεσμα; Έχουμε δημοσιεύσει μια αξιολόγηση αυτού του προγράμματος, και τα στοιχεία που μπορούν να δουν όλοι είναι αρκετά αξιόλογα. Το 74% των ανθρώπων έλαβαν τα δεδομένα. Από αυτούς που έπρεπε να λάβουν τα δεδομένα, το 74% τα πήρε. Το 96% απο αυτούς τα βρήκαν χρήσιμα. Το 83% πήραν δραστηριοποιήθηκαν -- απόδειξη ότι όντως είναι ενδυναμωτικά. και το 73% απο αυτούς το μοιράστηκαν με άλλους.

το σύστημα ΕΕΑΤ αναπτύχθηκε απο την Αϊτή με την υποστήριξη μηχανικών της περιοχής. Είναι μια κατάλληλη για τον χρήστη τεχνολογία που έχει χρησιμοποιηθεί για ανθρωπιστική βοήθεια με εκπληκτικά αποτελέσματα. Η τεχνολογία είναι μετασχηματιστική. Στην απέναντι όχθη του ανεπτυγμένου κόσμου, πολίτες και κοινότητες χρησιμοποιούν τη τεχνολογία για να τους βοηθήσει να κάνουν μια αλλαγή, μια θετική αλλαγή, στις κοινότητες τους. Οι βάσεις τους έχουν ενισχυθεί με τη δύναμη του κοινωνικού μοιράσματος και αμφισβητούν τα παλιά μοντέλα, τα παλιά αναλογικά μοντέλα του ελέγχου και των εντολών.

Μια εικόνα της μεταμορφωτικής δύναμης της τεχνολογίας είναι στην Κιμπέρα. Η Κιμπέρα είναι απο τις μεγαλύτερες φτωχογειτονιές της Αφρικής. Βρίσκεται στα περίχωρα του Ναϊρόμπι, την πρωτεύουσα της Κένυας. Είναι άγνωστο το πόσοι κατοικούν εκεί -- μερικοί λένε μεταξύ 250,000 και 1.2 εκατομμυρίων. Εάν πήγαινες στο Ναϊρόμπι σήμερα και έπαιρνες ένα τουριστικό χάρτη, η Κιμπέρα παρουσιάζεται σαν ένα πλούσιο, πράσινο εθνικό πάρκο ανέγγιχτο απο ανθρώπινη παρουσία.

Νεαροί άνθρωποι που ζούνε στην Κιμπέρα στη κοινότητα τους, με απλές κινητές συσκευές, όπως συσκευές GPS και τηλέφωνα με μηνύματα SMS, έχουν βάλει τον εαυτό τους στο χάρτη. Έχουν συλλέξει δεδομένα απο μεγάλο αριθμό ατόμων και έδωσαν φως σε άγνωστες πτυχές. Άτομα όπως ο Τζος και ο Στιβ συνεχίζουν να φτιάχνουν επίπεδα πληροφοριών πραγματικού-χρόνου, να τις κάνουν Tweer και να τις βάζουν επάνω στους χάρτες για να μπορούν όλοι να τις προσπελάσουν. Μπορείς να μάθεις για τη τελευταία αυτοσχέδια μουσική σκηνή. Μπορείς να ενημερωθείς για το πρόσφατο συμβάν παραβίασης ασφάλειας. Μπορείς να βρεις χώρους λατρείας. Μπορείς να μάθεις για τα κέντρα υγείας. Μπορείς να νιώσεις αυτό το δυναμισμό της ζωντανής, ενεργούς κοινότητας. Έχουν επίσης το δικό τους δίκτυο ειδήσεων στο YouTube με 36,000 θεατές μέχρι στιγμής.

Μας δείχνουν τι μπορεί να επιτευχθεί με την χρήση της κινητής, ψηφιακής τεχνολογίας. Μας δείχνουν ότι η μαγεία της τεχνολογίας μπορεί να κάνει τα αόρατα ορατά. Δίνουν μια φωνή στους εαυτούς τους. Λένε την δική τους ιστορία, παρακάμπτοντας επίσημα κανάλια.

Βλέπουμε παρόμοιες ιστορίες απο όλες τις μεριές του κόσμου. Στην Μογγολία για παράδειγμα, όπου to 30% των ανθρώπων είναι νομάδες, χρησιμοποιούνται συστήματα πληροφορίας SMS μηνυμάτων για ανίχνευση αποδημιών και καιρικών μοτίβων. Τα μηνύματα SMS χρησιμοποιούνται ακόμη και για τiw εξ αποστάσεως συναντήσεις μεταξύ βοσκών. Και εάν οι άνθρωποι μεταναστεύουν σε αστικά, άγνωστα, τσιμεντένια περιβάλλοντα, μπορούν να βοηθηθούν έχοντας κοινωνικούς υποστηριχτές να τους περιμένουν βάση των πληροφοριών που παίρνουν απο τα μηνύματα. Στη Νιγηρία, εργαλεία SMS ανοιχτού κώδικα χρησιμοποιούνται απο εθελοντές του Ερυθρού Σταυρού για να μαζέψουν πληροφορίες για τη τοπική κοινότητα σε μια προσπάθεια καλύτερης κατανόησης και μετριασμού της εξάπλωσης της μαλάριας. Ο Τζέισον Πίτ, συνάδελφος μου, ο οποίος είναι υπεύθυνος του προγράμματος, μου λέει ότι είναι 10 φορές πιο γρήγορο και πιο φτηνό απο τη παραδοσιακή μέθοδο που είχαμε.

Και όχι μόνο είναι ενδυναμωτικό για τις κοινότητες, αλλά εξίσου σημαντικά, οι πληροφορίες παραμένουν στη κοινότητα για όταν χρειαστεί να διατυπωθούν μακροπρόθεσμες πολιτικές υγείας. Είμαστε σε ένα πλανήτη με 7 δις ανθρώπους, με 5 δις συνδρομητές κιν. τεχνολογίας. Μέχρι το 2015, θα υπάρχουν 3 δίς έξυπνα τηλέφωνα στο κόσμο. Η υπεύθυνη επιτροπή για την ευρυζωνικότητα στον Ο.Η.Ε έχει πρόσφατα θέσει στόχους για ενίσχυση πρόσβασης σε ευρυζωνικό δίκτυο στο 50% του αναπτυσσόμενου κόσμου, σε σύγκριση με το τωρινό 20%. Στοχεύουμε προς ένα υπερ-συνδεδεμένο κόσμο στον οποίο πολίτες απο όλες τις κουλτούρες και τα κοινωνικά επίπεδα θα έχουν πρόσβαση σε έξυπνες, γρήγορες κινητές συσκευές.

Οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται, απο το Κάιρο μέχρι το Όκλαντ, ότι υπάρχουν νέοι τρόποι συνεργασίας, νέοι τρόποι κινητοποίησης, και νέοι τρόποι έμπνευσης ατόμων. Έπεται μια μεταμόρφωση η οποία πρέπει να κατανοηθεί απο τις ανθρωπιστικές υποδομές και τα ανθρωπιστικά μοντέλα. Οι συλλεκτικές φωνές των ανθρώπων πρέπει να ενσωματωθούν μέσω των νέων τεχνολογιών σε οργανωτικές στρατηγικές και σχέδια δράσης και όχι απλά να ανακυκλώνονται για εράνους ή μάρκετινγκ. Πρέπει να μάθουμε να δεχόμαστε τα μεγάλα δεδομένα, τη γνώση που υπάρχει απο τους ηγέτες της αγοράς που μπορούν να τα ερμηνεύσουν έτσι ώστε να τα χρησιμοποιήσουν και να τα εκμεταλλευτούν.

Μια ιδέα που θα ήθελα να σκεφτείτε, για παράδειγμα, δείτε λίγο τα τμήματα Πληροφορικής μας. Συνήθως είναι παρασκηνιακοί πίσω απο τα δρώμενα παροχείς υπηρεσιών υλικού, αλλά πρέπει να εξυψωθούν σε στρατηγικές λογισμικού. Χρειαζόμαστε ανθρώπους στις οργανώσεις μας που ξέρουν πως είναι να δουλεύεις με μεγάλα δεδομένα. Χρειαζόμαστε την τεχνολογία σαν μια βασική αρχή οργάνωσης. Χρειαζόμαστε στρατηγικούς αναλυτές στις αίθουσες συνεδριάσεων που μπορούν να ρωτούν και να απαντούν την ερώτηση, «Τί θα έκανε το Amazon ή η Google με όλα αυτά τα δεδομένα;» και να τα μετατρέπουν σε ανθρωπιστικά αγαθά.

Οι δυνατότητες που προσφέρουν οι νέες ψηφιακές τεχνολογίες μπορούν να βοηθήσουν ανθρωπιστικές οργανώσεις, όχι μόνο στο να εγγυηθούν ότι τηρείται το δικαίωμα του ατόμου στη πληροφόρηση, ή το δικαίωμα τους στην επικοινωνία, αλλά πιστεύω στο μέλλον, οι ανθρωπιστικές οργανώσεις θα πρέπει να προβλέπουν και για το δικαίωμα των ανθρώπων στην πρόσβαση κρίσιμων τεχνολογιών επικοινωνίας έτσι ώστε να εξασφαλίσουν ότι οι φωνές τους θα ακουστούν, ότι πραγματικά συμμετέχουν, και ότι είναι όντως ενδυναμωμένοι στον ανθρωπιστικό κόσμο. Πάντα υπήρχε το απατηλό ιδανικό της εξασφάλισης πλήρης συμμετοχής των ανθρώπων άμεσα επηρεασμένων απο καταστροφες στην ανθρωπιστική προσπάθεια. Τώρα έχουμε τα μέσα. Τώρα έχουμε τις δυνατότητες. Δεν υπάρχουν πλέον δικαιολογίες. Πιστεύω μπορούμε να φέρουμε τον ανθρωπιστικό κόσμο απο το αναλογικό στο ψηφιακό.

Ευχαριστώ πάρα πολύ.

(Χειροκρότημα)