Νάταλι Τζερεμιγιένκο: Η τέχνη της μεταστροφής της οικολογικής συνείδησης

Με παρακίνησε μια κάπως κοινή και τετριμμένη ιδέα ότι οι νέες τεχνολογίες αποτελούν ευκαιρία για τον κοινωνικό μετασχηματισμό, αυτό ήταν άλλωστε και το κίνητρό μου τότε, και σήμερα, εξακολουθεί να με παρακινεί μια ψευδαίσθηση. Θα ήθελα να σας ενημερώσω σχετικά με το τι κάνω από τότε αν και η ιστορία παραμένει η ίδια, και να σας παρουσιάσω το εργαστήριό μου καθώς και την πιο πρόσφατη δουλειά μας που είναι η Κλινική Περιβαλλοντικής Υγείας υπό τη διεύθυνσή μου στο πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. Eίναι μια νέα προσέγγιση στον τομέα της υγείας. Στην πραγματικότητα, αυτό που προσπαθώ να πετύχω είναι ο επαναπροσδιορισμός του όρου «υγεία». Είναι μια κοινή κλινική σαν οποιαδήποτε άλλη πανεπιστημιακή κλινική αλλά εδώ, έρχονται άνθρωποι με προβλήματα που αφορούν την περιβαλλοντική υγεία και αποχωρούν με ιατρικές συνταγές σχετικές με τη βελτίωση της περιβαλλοντικής υγείας, σε αντίθεση με τις κλινικές, όπου οι άνθρωποι καταπιάνονται με προβλήματα ιατρικής φύσεως και αποχωρούν με ιατρικές συνταγές φαρμάκων.

Όπως με απλά λόγια έχει πει ο Ιπποκράτης στον όρκο του «Το σημαντικότερο κομμάτι της ανθρώπινης ψυχής βρίσκεται έξω από το σώμα και η θεραπεία του εσωτερικού κόσμου απαιτεί και τη θεραπεία του εξωτερικού κόσμου». Αυτή η φράση αντικατοπτρίζει με ακρίβεια αυτό που προσπαθώ να παρουσιάσω σήμερα ότι έχουμε την ευκαιρία να επαναπροσδιορίσουμε τον όρο «υγεία». Διότι, η ιδέα ότι η υγεία είναι κάτι ξεκάθαρα εσωτερικό ατομικό και ανεξάρτητο για κάθε άνθρωπο και κάθε φαρμακευτικό θέμα είναι λανθασμένη. Θα χρησιμοποιούσα μια πρόσφατη μελέτη του Φίλιπ Λάντριγκαν, για να κινητοποιήσω αυτή τη διαφορετική προσέγγιση στην υγεία, ο οποίος επισκέφθηκε τους περισσότερους παιδίατρους στο Μανχάταν και την περιοχή της Νέας Υόρκης και κατέγραψε με τι καταπιάνονταν περισσότερο κατά τη διάρκεια της επίσκεψης των ασθενών. Το 80 με 90 τοις εκατό του χρόνου αυτού αφορούσε πέντε πράγματα. Πρώτο ήταν το άσθμα, δεύτερο ήταν οι αναπτυξιακές διαταραχές τρίτο ήταν η ραγδαία αύξηση κρουσμάτων σπάνιων ειδών παιδικού καρκίνου τα τελευταία 10 με 15 χρόνια. Τέταρτο και πέμπτο ήταν η παιδική παχυσαρκία και θέματα σχετικά με το διαβήτη. Ποια κοινά στοιχεία παρουσιάζουν λοιπόν, όλα τα παραπάνω; Το περιβάλλον εμπλέκεται άμεσα και έντονα, σωστά. Τα προβλήματα αυτά δεν αφορούν στην ύπαρξη μικροβίων τα οποία οι γιατροί έχουν εκπαιδευτεί να αντιμετωπίζουν· αυτός είναι ένας διαφορετικός ορισμός της υγείας ο οποίος έχει ένα μεγάλο πλεονέκτημα το οποίο επειδή έχει να κάνει με το εξωτερικό περιβάλλον, αυτόματα μοιράζεται και μπορούμε να κάνουμε κάτι γι' αυτό σε αντίθεση με το εσωτερικό, γενετικά προκαθορισμένο και μοναδικό για τον καθένα.

Οι άνθρωποι που επισκέπτονται την κλινική δεν αποκαλούνται ασθενείς αλλά ανυπόμονοι, επειδή είναι πολύ ανυπόμονοι για να περιμένουν τη θεσμική αλλαγή η οποία θα αντιμετωπίζει τοπικά και περιβαλλοντικά θέματα υγείας. Η συνάντησή μου μαζί τους γίνεται στο πανεπιστήμιο ή σε κάποια εξωτερικά γραφεία τα οποία έχω ορίσει σε διάφορες τοποθεσίες οι οποίες παρέχουν τη δυνατότητα εμβάθυνσης σε κάποιες από τις περιβαλλοντικές προκλήσεις που παρουσιάζονται στην εποχή μας. Μου αρέσει αυτό από το γραφείο μας στο Βέλγιο, όπου συναντηθήκαμε σε ένα κυκλικό κόμβο δρόμων, ακριβώς επειδή το κυκλικό του σχήμα συμβολίζει την άνευ όρων κοινωνική κίνηση η οποία ενημερώνει τον κοινωνικό μετασχηματισμό σε αντίθεση με τον «κάθετο» έλεγχο των διασταυρώσεων με φωτεινούς σηματοδότες. Σε αυτή την περίπτωση, βεβαίως, ο κυκλικός κόμβος με αυτή την απόφαση να λαμβάνεται επι τόπου από ανθρώπους στους οποίους δεν υποδεικνύεται τι πρέπει να κάνουν. Αλλά, φυσικά, παρουσιάζει μεγαλύτερη ικανότητα διαβίβασης δεδομένων μικρότερο αριθμό ατυχημάτων, και ένα ενδιαφέρον μοντέλο κοινωνικής μετακίνησης.

Μερικά από τα εργαλεια που τα πρωτόκολλα παρακολούθησης έχουν αναπτύξει είναι: το πρωτόκολλο καταγραφής με τη χρήση γυρίνων ή καταγραφή, αν προτιμάτε. Στην πραγματικότητα είναι η διατήρηση γυρίνων το όνομα των οποίων προκύπτει από καποιον ντόπιο γραφειοκράτη του οποίου οι ενέργειες καθορίζουν την ποιότητα του νερού. Έτσι, η ανησυχία για την ποιότητα του νερού θα συνέβαλε στην ανάπτυξη του γυρίνου-ανιχνευτή σε ένα δείγμα νερού που θα τους ενδιέφερε. Τους παρέχουμε μερικά πράγματα για να το κάνουν αυτό, για να τους βοηθήσουμε να έχουν αυτές τις συσκευές ζώων μέσα στην καθημερινότητά τους. Αυτή είναι μια συσκευή με την οποία μπορείς να πηγαίνεις βόλτα με το γυρίνο σου για να μπορείτε να κάνετε βραδινούς περιπάτους. Το ενδιαφέρον εδώ, είναι οτι χρησιμοποιούμε γυρίνους προφανώς, επειδή έχουν τους πιο εκλεπτυσμένους βιοαισθητήρες, πολλές φορές πιο ευαίσθητους απ' ότι κάποιες από τις αισθήσεις μας για να νιώθουν, οι οποίοι αντιδρούν με έναν απόλυτα βιολογικό τρόπο, σε αυτή την κατηγορία των βιομηχανικών μολύνσεων τους οποίους αναφέρουμε ως ενδοκρινικούς διαταραχείς ή ορμονικούς εξομοιωτές.

Αλλά, πηγαίνοντας το γυρίνο σου μια βόλτα το βράδυ υπάρχουν μερικές αναμενόμενες αντιδράσεις οι γείτονες, είναι πιθανό να πούν, «Τι κάνεις με αυτό;». Τότε πρέπει να τους συστήσεις το γυρίνο σου καθώς και από ποιον πήρε το όνομά του. Πρέπει να τους εξηγήσεις τι κάνεις και πώς τα στάδια ανάπτυξης ενός γυρίνου είναι, φυσικά, πολύ ορατά και χρησιμοποιούν του ίδιου τύπου Τ3 συνταγογραφούμενες ορμόνες που χρησιμοποιούμε και εμείς. Έτσι, την επόμενη φορά που θα συναντήσεις το γείτονά σου και ρωτήσει, «Τι κάνει ο γυρίνος;» Μπορείς να τους αφήσεις να κοινωνικοποιηθούν μεταξύ τους γιατί, η Κλινική Περιβαλλοντικής υγείας διαθέτει υπηρεσία κοινωνικής δικτύωσης για όχι μόνο ανυπόμονους, ανθρώπους αλλά και μη ανθρώπους, δίκτυο κοινωνικής δικτύωσης για ανθρώπους και μη. Φυσικά αυτοί οι ενδοκρινικοί διαταραχείς εμπλέκονται στη ραγδαία αύξηση κρουσμάτων του καρκίνου του μαστού την επιδημία της παχυσαρκίας, την κατά δυόμιση χρόνια μείωση στο μέσο όρο ηλικίας της πρώτης έμμηνου ρήσης των κοριτσιών και άλλα σχετικά θέματα. Το αποκορύφωμα αυτού είναι η επιτυχής ανάθρεψη του γυρίνου παρατηρώντας τη συμπεριφορά και τα στάδια ανάπτυξης στη συνέχεια, θα συστήσετε το γυρίνο σας στους συνονόματούς του και μπορείτε να συζητήσετε τις ενδείξεις που έχετε παρατηρήσει.

Ένα ακόμα πρωτόκολλο -- και θα αναφερθώ σε αυτό εν συντομία απλά για να σας δώσω μερικές απτές ενδείξεις του τι κάνουμε -- αντί να ζητάμε από τους ασθενείς δείγμα ούρων ζητάμε δείγμα ποντικιού. Υπάρχει κάποιος εδώ μέσα που είχε τη χαρά να μοιραστεί το σπίτι του με ένα ποντίκι -- να μοιραστεί το σπίτι του με μερικά ποντίκια; Να, ο τυχερός. Τα ποντίκια, φυσικά, είναι ένα τυπικό δείγμα ζωντανού οργανισμού. Είναι ακόμα πιο καλά μοντέλα περιβαλλοντικής υγείας όχι μόνο διότι έχουν την ίδια βιοφυσιολογία των θηλαστικών αλλά και γιατί έχουν τις ίδιες διατροφικές συνήθειες. Έχουν επίσης τους ίδιους περιβαλλοντικούς δείκτες τα επίπεδα ασβεστίου και μολύβδου στα οποία εκτίθεται κανείς. Είναι περισσότερο περιορισμένα γεωγραφικά απ' ότι ο ανθρώπινος αργανισμός διότι δεν ξέρουμε, αν έχετε εκτεθεί σε επίμονoυς οργανικούς ρυπαντές στο σπίτι, ή στον επαγγελματικό χώρο ή κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας. Τα ποντίκια είναι μία πολύ καλή αναπαράσταση. Η διαδικασία ξεκινάει με τη δημιουργια μίας καλής ποντικοπαγίδας. Όπως αυτή εδώ.

Η διαχείρηση των περιβαλλοντικών δεικτών δεν ειναι εύκολη. Κάνει κάποιος εδώ μέσα θεραπεία με αντικαταθλιπτικά; (Γέλια) Υπάρχουν πολύ τέτοιοι στο Μανχάταν. Ερευνήσαμε, αν τα ποντίκια θα μπορούσαν να αυτορυθμίσουν το S SRIs. Αυτά ήταν Πρόζακ και το άλλο Ζόλοφτ, το ένα ήταν μία μαύρη κάψουλα και το άλλο ένα μυοχαλαρωτικό, σύμφωνα πάντα με τη φαρμακευτική αγωγή που έπαιρνε ο «ασθενής». Πιστεύετε, λοιπόν, ότι τα ποντίκια μπόρεσαν να διαχειριστούν τα αντικαταθλιπτικά; Ποια είναι -- (Κοινό: Ναι, βεβαίως). Πώς το γνωρίζατε αυτό; Ναι, μπόρεσαν. Το ένα ήταν διάλυμα βότκας και νερού, και το άλλο διάλυμα τζιν και νερού. Αυτό εδώ μάλιστα προτίμησε το σκέτο νερό και το μυοχαλαρωτικό. Ποιο είναι το συμπεράσμα μας; Βότκα, Τζιν (Κοινό: [αναρωτιέται]) Ναι ναι, γνωρίζετε καλά τα ποντίκια σας. Ναι, έτσι είναι. Οπότε πίνουν τόση βότκα, όσο το νερό που έπιναν κάτι πολύ ενδιαφέρον. Μετά φυσικά, μπαίνει μέσα στη συσκευή - παγίδα. Μέσα εκεί υπάρχει ένα παλιό κινητό τηλέφωνο --να η χρησιμότητα των παλιών κινητών τηλεφώνων-- το οποίο καλεί την κλινική και εμείς πηγαίνουμε και παίρνουμε το ποντίκι. Παίρνουμε δείγμα αίματος και κάνουμε την ανάλυση αίματος και τριχώματος στο ποντίκι.

Εδώ, θα ήθελα να τονίσω το σημαντικό πλεονέκτημα του να καταγράφουμε την υγεία με αυτό τον έμμεσο τρόπο. Ωστόσο, έχουμε μερικά συνταγογραφούμενα σκευάσματα με αυτό τον τρόπο. Είναι πολύ διαφορετικά από το κοινό ιατρικό μοντέλο. Οτιδήποτε κάνεις για να βελτιώσεις την ποιότητα νερού ή του αέρα να το αντιληφθείς ή να το αλλάξεις, το αποτέλεσμα το απολαμβάνουν όλοι όσοι πίνουν από το ίδιο νερό ή αναπνέουν τον ίδιο αέρα. Αυτό το συνολικό αποτέλεσμα, η συλλογική επίδραση της πράξης, είναι κάτι που μπορούμε να εκμεταλλευτούμε προς όφελός μας. Θα ήθελα, εδώ να σας δείξω ένα συνταγογραφούμενο προϊόν στην κλινική που ονομάζεται Νο Παρκ. Είναι ένα σκεύασμα για τη βελτίωση της ποιότητας νερού. Πολλοί από τους ανυπόμονους ανησυχούν ιδιαίτερα για την ποιότητα νερού και αέρα. Παίρνουμε λοιπόν έναν πυροσβεστικό κρουνό, ένα χώρο όπου απαγορεύεται η στάθμευση και εισηγούμαστε την απομάκρυνση της ασφάλτου για να δημιουργήσουμε ένα τεχνητό μικρό-φυσικό περιβάλλον για να μπορέσουμε να κάνουμε διήθηση.

Πολλοί από εσάς, θα γνωρίζουν ότι το μεγαλύτερο φορτίο ρύπανσης στη Νέα Υόρκη και το λιμάνι του Νιού Τζέρσεϊ τώρα δεν είναι πια οι σημειακές πηγές, ούτε οι μεγάλοι ρυπαντές, ούτε οι βιομηχανίες που εκπέμπουν διοξείδιο του άνθρακα, αλλά τα τεράστια δίκτυα μεταφορών, [αυτές] οι αδιαπέρατες επιφάνειες, που συγκεντρώνουν κάδμιο, που προέρχεται από τα φρεναρίσματα ή διάφορους υδρογονάνθρακες που αποβάλλουν τα οχήματα σε κάθε καταιγίδα ή στα διάφορα έργα υποδομής του Μεσαίωνα που εκβάλουν στο υδάτινο δίκτυο. Που δεν είναι καθόλου καλό. Αυτές είναι μικρές ευκαιρίες που υπάρχουν για να ανακόψουμε την πορεία αυτών των ρυπαντών πριν φτάσουν στο λιμάνι, και αυτοί οι ρυπαντές παράγονται από ανυπόμονους σε διάφορα σημεία της πόλης με μερικούς πολύ ενδιαφέροντες τρόπους Αυτός όμως ήταν ο γενικός κανόνας, υπάρχουν περίπου 2 με 3 πυροσβεστικοί κρουνοί σε κάθε δομικό τετράγωνο Δημιουργώντας, αυτά τα τεχνητά μικρο- φυσικά περιβάλλοντα για τη διήθηση αυτών, δεν εμποδίζουμε τη χρήση τους ως χώρους έκτακτης στάθμευσης, διότι, φυσικά, ένα πυροσβεστικό όχημα, μπορεί να παρκάρει εκεί. Κουρεύουν μερικά από τα φυτά. Δεν είναι πρόβλημα, θα ξαναμεγαλώσουν. Αλλά, φυσικά, αν το κάνουμε αυτό σε κάθε πυροσβεστικό κρουνό θα μπορούσαμε να επανακαθορίσουμε τον όρο του επείγοντος. Αυτό το 99 τοις εκατό του χρόνου όταν ένα πυροσβεστικό όχημα δεν σταθμεύει σε αυτό το χώρο γίνεται φιλτράρισμα ρύπων στην περιοχή. Επίσης αυξάνει το ποσοστό περιορισμό των CO2 ρυπαντών απομονώνοντας μερικούς από τους αέριους ρυπαντές. Αθροιστικά, τα επί μερους αναχαιτιστικά αποτελέσματα που προκύπτουν μπορούν τελικά να διηθήσουν τη ρύπανση του οδοστρώματος που τώρα φτάνει μέχρι τις εκβολές του ποταμού είτε στη περίπτωση 7 εκατοστών βροχής ή σε καταιγίδα εκατό χρόνων.

Άρα αυτές είναι μικρής εμβέλειας ενέργειες που μπορούν τελικά να έχουν σημαντική επίδραση στη βελτίωση της τοπικής περιβαλλοντικής υγείας. Αυτό, βέβαια είναι από τα πιό φιλόδοξα σχέδια. Η κλιματική κρίση μας έχει δείξει ότι υπάρχει μια δευτερεύουσα, πιο διακριτική και διεισδυτική κρίση, που είναι η κρίση των ζωντανών οργανισμών και σχετίζεται με την κλιματική. Με κάποιον περίεργο τρόπο, αγοράζοντας ένα τοπικό λάχανο ή αλλάζοντας μία λάμπα, οδηγώντας στα όρια της ταχύτητας, ή αλλάζοντας τα ελαστικά του αυτοκινήτου σας συχνά φαίνεται να μην είναι αρκετό για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Εδώ έχει συμβεί κάτι πολύ ενδιαφέρον -- θυμάστε τα καταφύγια σκόνης. Τι είναι λοιπόν τα καταφύγια σκόνης για την κλιματική κρίση; Αυτή, ήταν μια πολιτική κίνηση. Εκκλησίες, σχολεία, νοσοκομεία, και ιδιώτες -- όλοι μπορούν να κατασκευάσουν κάτι τέτοιο μέσα σε μερικούς μήνες. Ακόμα παραμένουν σαν εικόνες μίας πολιτικής κίνησης που κρύβει μία κοινή, αβέβαιη και συλλογική απειλή.

Τα καταφύγια σκόνης για την κλιματική αλλαγή, είναι κάπως έτσι, το οποίο είναι μια εντατική αστική γεωργική εγκατάσταση αυτό θα ξεκινήσει να χτίζεται στο εργαστήριό μου στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. Αυτό που κάνει βασίζεται σε μία πολύ απλή ιδέα η οποία παίρνει το 80 με 90 τοις εκατό του CO2 που παράγεται στο Μανχάταν από την οικοδομική δραστηριότητα -- παίρνουμε, όπως και σε ένα εμπορικό θερμοκήπιο, το CO2 από την οικοδομική δραστηριότητα -- αέρα με αυξημένα ποσοστά CO2 -- το ωθούμε στην εγκατάσταση που έχουμε, και στη συνέχεια επαναδιοχετεύουμε αέρα εμπλουτισμένο με οξυγόνο. Δεν μπορείς να κατασκευάσεις πολλά σε μια στέγη, δεν είναι άλλωστε σχεδιασμένες γι' αυτό το σκοπό. Είναι τοποθετημένο πάνω σε πόδια, και έτσι όλο το φορτίο συγκεντρώνεται πάνω στην τοιχοποιία και τις κολόνες. Είναι χτισμένο όπως ένας στάβλος ζώων, χρησιμοποιώντας υλικά που διατίθενται δωρεάν. Αυτό είναι το αρχέτυπο σε κλίμακα 1:4 που λειτούργησε στην Ισπανία. Κάπως έτσι θα είναι, αν όλα πάνε καλά, με τη θέληση του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης.

Αυτό που θα ήθελα να σας δείξω -- είναι βασικά ένα από τα στοιχεία του, το οποίο έχουμε δοκιμάσει σχετικά πρόσφατα -- το οποίο ειναι μία ηλιακή καμινάδα -- έχουμε περίπου 17 τοποθετημένες αυτή τη στιγμή στη Νέα Υόρκη -- η οποίες παθητικά απορροφούν αέρα. Καταλαβαίνετε, μία ηλιακή καμινάδα. Ο ζεστός αέρας ανεβαίνει. Τοποθετείς μαύρο πλαστικό στις πλαϊνές όψεις του κτηρίου, το οποίο ζεσταίνεται και τελικά δημιουργείται ροή αέρα. Αυτό που στην πραγματικότητα κάνουμε είναι ότι τοποθετούμε ένα φίλτρο HVAC στην κορυφή αυτού. Αυτό το φίλτρο, αφαιρεί 95 τοις εκατό του μαύρου άνθρακα, αυτό το στοιχείο που μαζί με το όζον, ευθύνεται κατά το ήμισυ για το φαινόμενο του θερμοκηπίου, διότι αλλάζει καθώς κατακάθεται πάνω στο χιόνι, αλλάζει τους ανακλαστήρες, αλλάζει την ποιότητα μεταδοτικότητας της ατμόσφαιρας. Ο μαύρος άνθρακας είναι αυτή η βρωμιά η οποία σε διαφορετική περίπτωση φωλιάζει στους πνεύμονές σας, και συσχετίζεται. Δεν είναι καλο για την υγεία, και είναι τα κατάλοιπα της ατελούς καύσης, και όχι της ίδιας της καύσης. Όταν το τοποθετούμε στην ηλιακή μας καμινάδα, απομακρύνουμε 95 τοις εκατό αυτού. Στη συνέχεια το καθαρίζουμε με τους μαθητές και στην πραγματικότητα επαναελευθερώνουμε αυτόν τον μαύρο άνθρακα. Κατασκευάζουμε μολύβια με το μήκος των οποίων μπορούμε να προσδιορίσουμε τη βρωμιά που έχουμε αφαιρέσει από τον ατμοσφαιρικό αέρα. Εδώ είναι ένα από αυτά που έχουμε μέχρι τώρα . Εδώ φαίνεται ποιοι τα φιλοξενούν και ποιοι είναι φανατικοί χρήστες αυτών των μολυβιών.

Οπότε, θα ήθελα να σας δείξω δυό μόνο επιφάνειες επαφής, διότι πιστεύω ότι μία από τις πιο μεγάλες προκλήσεις ειναι να ξαναοραματιστούμε τη σχέση μας με το οικοσύστημα, όχι μόνο μέσω αυτού του μοντέλου της στροφής στην προσέγγιση της προσωπικής υγείας, αλλά μέσω των ζώων με τα οποία συνυπάρχουμε. Δεν είμαστε μόνοι μας, τα ζώα μετακινούνται. Στην πραγματικότητα, η αστική μετανάστευση, σήμερα, περιγράφει την μετακίνηση των ζώων, τα οποία παλαιότερα ήταν τα άγρια, προς τα αστικά κέντρα. Όπως, τα κογιότ στο Σέντραλ Παρκ, η φάλαινα στο Γκόβανους Κανάλ, και τα ελκ στην επαρχία Γουεσττσεστερ. Συμβαίνει σε όλο τον ανεπτυγμένο κόσμο, πιθανόν λόγω έλλειψης περιβάλλοντος, αλλά και επειδή, οι πόλεις μας είναι πιο κατοικίσιμες απ' ό,τι ήταν στο παρελθόν. Κάθε πράσινος χώρος που δημιουργούμε είναι μια έμμεση πρόσκληση για τα μη ανθρώπινα όντα, να συμβιώσουν μαζί μας. Ωστόσο, δεν έχουμε και πολύ φαντασία στο πώς μπορούμε να το κάνουμε σωστά και με ενδιαφέροντα τρόπο. Θα ήθελα να σας δείξω μερικές από τις τεχνολογίες μας οι οποίες έχουν αναπτυχθεί υπό την ονομασία OOZ -- το οποίο ειναι αναγραμματισμός της λέξης zoo και χωρις κλουβιά -- για να προσπαθήσουμε και να αναμορφώσουμε αυτή τη σχέση. Αυτή είναι τεχνολογία επικοινωνίας για τα πουλιά και είναι κάπως έτσι. Όταν ένα πουλί επικάθεται στην επιφάνειά του, εκπέμπονται κάποιοι ήχοι. Αυτό βρίσκεται στο Μουσείο Γουίτνεϊ, όπου υπάρχουν 6 τέτοιες κατασκευές, κάθε μία από τις οποίες έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά, διαφορετικούς ήχους που εκπέμπει. Είπαν πράγματα σαν αυτά.

(Σφυρίγματα)

Ηχογραφημένη Φωνή: Να, τι πρέπει να κάνετε. Πηγάινετε εκεί και αγοράστε κάποιες από αυτές τις μπάρες που προωθούν την υγειινή διατροφή, αυτές που συνήθως αποκαλούμε τροφή για πουλιά, και φέρτε τις εδώ και σκορπίστε τις. Να, ένας καλός άνθρωπος.

Νάταλι Τζερεμιγιένκο: Εντάξει. (Γέλιο) Οπότε υπήρχαν αρκετοί τέτοιοι. Τα πουλιά μπορούν να αναπηδήσουν από το ένα στο άλλο. Αυτά είναι το μέσο περιστέρι του αστικού τοπίου. Ένα πρόωρο τεστ κατά το οποίο η λογομαχία έχει σαν αποτέλεσμα μια συνεργατική συμπεριφορά από τους παρακάτω ανθρώπους -- περίπου εκατό προς έναν αποφάνθηκαν ότι αυτό το επιχείρημα δούλεψε για εμάς.

Ηχογραφημένοςς ήχος: Τικ, τικ τικ. Αυτός είναι ο ήχος γενετικά τροποποιημένων οργανισμών της γρίπης των πτηνών η οποία έχει υπαρξει θανατηφόρα για τον άνθρωπο. Ξέρετε τι είναι αυτό που την επιβραδύνει; Η ύπαρξη υγιών, μικρότερων πληθυσμών πουλιών, και αυξημένη βιοποικιλότητα γενικά. Σας αφορά το να είμαι υγιής, χαρούμενο και επαρκώς σιτισμένο. Οπότε, μπορείτε να μοιραστείτε μερικές από τις πηγές σίτισής σας αντί να τις μονοπωλείτε Αυτό σημαίνει, να μοιράζεστε το γεύμα σας.

(Γέλιο)

Ν.Τ: Δούλεψε, και είναι αλήθεια. Το τελευταίο πρότζεκτ που θα ήθελα να σας δείξω είναι μια καινούργια συσκευή για τα ψάρια η οποία μόλις μπήκε σε λειτουργία -- την άλλη εβδομάδα θα δουλεύει -- με σημαντική τη συμβολή της Αρχιτεκτονικής. Μπορεί να μην το ξέρατε ότι πρέπει να επικοινωνείτε με ψάρια, ωστόσο, τώρα υπάρχει μια συσκευή για να το κάνετε. Είναι κάπως έτσι: μία σημαδούρα η οποία επιπλέει στο νερό, και προεξέχει τρία ποδια πάνω και κάτω. Όταν ένα ψάρι κολυμπάει από κάτω της, ένα φως ανάβει. Κάπως έτσι. Άρα υπάρχει μια ακόμα λειτουργία εδώ. Αυτό το φως στην κορυφή --Συγγνώμη για τη ναυτία που ίσως σας προκαλώ -- αυτό το φως είναι στην πραγματικότητα ένδειξη της ποιότητας νερού το οποίο γίνεται κόκκινο, όταν οι τιμές του διαλυμένου οξυγόνου είναι χαμηλές, σε ένα μπλε/πράσινο, όταν οι τιμές του διαλυμένου οξυγόνου είναι υψηλές. Στη συνέχεια μπορείτε ακόμα και να στείλετε γραπτό μηνυμα στο ψάρι. Επαγγελματικές κάρτες υπάρχουν εκεί κάτω οι οποίες περιέχουν πληροφορίες επικοινωνίας. Απαντούν στα μηνύματα αυτά. Όταν οι σημαδούρες λάβουν το μήνυμά σας, σας κάνουν διπλό νόημα ότι έλαβαν το μήνυμα. Αλλά ίσως το πιο γνωστό είναι ότι έχουμε μία ακόμα τέτοια διάταξη στον ποταμό Μπρόνξ, όπου ο πρώτος κάστορας -- όντας τρελός αρκετά-- αφού έχει μετακομίσει και χτίσει ένα κατάλυμα στη Νέα Υόρκη σε 250 χρόνια, συχνάζει. Άρα, νεότερα από τον κάστορα. Μπορεί κανείς να εγγραφεί για να λαμβάνει νέα του. Μπορεί κανείς να μιλήσει μαζί του.

Αυτό που μου αρέσει πολύ όταν σκέφτομαι αυτή τη συσκευή είναι ότι επανακαταγράφει το πώς αλληλεπιδρούμε με το φυσικό περιβάλλον, ειδικότερα αλλάζοντας το ποιος έχει την πληροφορία, πού την έχει, ποιος μπορεί να την καταλάβει, και τι μπορεί κανείς να κάνει με την πληροφορία αυτή. Σε αυτή την περίπτωση, αντί να πετάμε την τσίχλα, ή τα Ντορίτος, ή οτιδήποτε άλλο έχουμε στις τσέπες μας στα ψάρια -- Υπάρχει ένα σώμα νερού στην Ισλανδία με το οποίο έχω ασχοληθεί τελευταία το οποίο βρίσκεται στο μέσο της πόλης, και η μεγαλύτερη περιβαλλοντική επιβάρυνση που έχει δεν ειναι η ρύπανση από τους δρόμους, αλλά το λευκό ψωμί από ανθρώπους οι οποίοι ταίζουν τα ψάρια και τα πουλιά. Αντί λοιπόν να το κάνουν αυτό, αναπτύξαμε ένος είδος ράβδου με την οποία μπορείτε να ταίσετε τα ψάρια. Είναι πολύ νόστιμα. Είναι πολλαπλά νόστιμα δηλαδή, νόστιμα για ανθρώπους και μη. Έχουν επίσης, ένα χειλικό στοιχείο μέσα τους. Είναι διατροφικά κατάλληλα, όχι όπως τα Ντορίτος. Έτσι, κάθε φορά που θέλετε να συναναστραφείτε με ζώα, το οποίο είναι αρκετά πιθανό όσο αυτή η επιγραφή: «Μην ταίζετε τα ζώα». Υπάρχουν περίπου είκοσι τέτοιες ταμπέλες σε κάθε πάρκο της Νέας Υόρκης. Στο Εθνικό Πάρκο Γέλοουστοουν, υπάρχουν ακόμα περισσότερες απ' όσα ζώα υπάρχουν στο πάρκο για να ταίσει κανείς. Αλλά σε αυτή την πράξη, αυτή την αλληλεπίδραση αλλάζοντας τον τρόπο με τον οποίο την αντιλαμβανόμαστε και μετατρέποντάς την σε μία ευκαιρία να προσφέρουμε τροφή που είναι θρεπτική, η οποία αυξάνει τους θρεπτικούς πόρους τους οποίους εμείς οι ίδιοι, έχουμε εξαντλήσει για να αυξήσουμε τον πληθυσμό ψαριών και προσθέτοντας αυτό το χειλικό στοιχείο το οποίο όπως οποιοδήποτε τέτοιο στοιχείο που χρησιμοποιούμε στη φαρμακευτική, επικολλάται στα βιοσυσσωρετικά βαρέα μέταλλα και τα PCB τα οποία βρίσκονται στα ψάρια και επιβιώνουν σε αυτό το περιβάλλον και επιτρέπουν να τo διανέμουν σαν ακίνδυνο αλάτι όπου δεσμεύεται από ένα αντιδραστήριο, το οποίο το αφαιρεί αποτελεσματικά από τη βιοδιαθεσιμότητα.

Αλλά, ήθελα να πω ότι η αλληλεπίδραση, η αλλαγή στην αντίληψη που έχουμε γι' αυτή, σε μία ομαδική πράξη, ομαδική θεραπευτική πράξη, πολύ διαφορετική από την προσέγγιση που έχουν στην άλλη οχθη του ποταμού Χάντσον, όπου φέρνουν στην επιφάνεια τα PCB -- μετά από 30 χρόνια νομοθετικής πάλης, οι GE πληρώνουν για τις εργασίες καθαρισμού του μεγαλύτερου χώρου στον κόσμο -- τον οποίο τον καθαρίζουν και το υλικό θα μεταφερθεί στην Πενσυλβάνια ή την κοντινότερη χώρα του Τρίτου Κόσμου όπου θα συνεχίσει φυσικά να είναι μία τοξική λάσπη. Η μετακίνηση δεν είναι ο σωστός τρόπος για την αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών προβλημάτων. Αυτό είναι το σύνηθες παράδειγμα που ακολουθούμε.

Εκμεταλλευόμενοι την ευκαιρία που αυτές οι νέες αυτές τεχνολογίες, αλληλεπίδρασης, παρουσιάζουν να αλλάζουν την αντίληψή μας για την αλληλεπίδραση, να τις αντιλαμβανόμαστε όχι ως απομονωμένες, μεμονωμένες αλληλεπιδράσεις, αλλά ως ομαδικές συγκεντρωτικές πράξεις οι οποίες μπορούν να είναι αποτελεσματικές, μπορούμε να ξεκινήσουμε να στοχεύουμε σε κάποιες από τις σημαντικές περιβαλλοντικές προκλήσεις.

Σας ευχαριστώ.

(Χειροκρότημα)