Ο Μάθιου Λεχανούρ επιδεικνύει σχέδια εμπνευσμένα από την επιστήμη.

Ένα πρωινό, εν έτει 1957, ο νευροχειρούργος Γουόλτερ Πένφιλντ είδε τον εαυτό του κάπως έτσι, ένα παράξενο φρικιό με πελώρια χέρια ένα τεράστιο στόμα και ένα μικροσκοπικό κορμί. Στην πραγματικότητα αυτό το πλάσμα είναι αποτέλεσμα της έρευνας του Πένφιλντ. Το ονόμασε ανθρωπάριο. Βασικά το ανθρωπάριο είναι η απεικόνιση ενός ανθρώπου όπου κάθε μέρος του σώματος είναι ανάλογο προς την περιοχή που καταλαμβάνει στον εγκέφαλο. Βλέπουμε λοιπόν πως το ανθρωπάριο δεν είναι φρικιό. Είναι εσύ, είναι εγώ. Είναι η αόρατη πραγματικότητα μας. Αυτή η απεικόνιση θα μπορούσε να εξηγήσει, για παράδειγμα γιατί τα νεογέννητα ή οι καπνιστές βάζουν, ενστικτωδώς, τα δάκτυλα στο στόμα τους. Δυστυχώς δεν εξηγεί γιατί τόσοι πολλοί σχεδιαστές συνεχίζουν να επικεντρώνονται στο σχεδιασμό καρέκλας.

Όπως και να 'χει, ακόμα κι αν δεν καταλαβαίνω την επιστήμη απόλυτα, για τις κατασκευές μου, αναφέρομαι συνεχώς σε αυτήν. Με εκπλήσει η ικανότητά της να ερευνά σε βάθος τα ανθρώπινα όντα, τον τρόπο που λειτουργεί, τον τρόπο που αισθάνεται. Και πραγματικά με βοηθά να καταλάβω πώς βλέπουμε, πώς ακούμε, πώς αναπνέουμε, πώς ο εγκέφαλος μπορεί να μας πληροφορήσει ή να μας παραπληροφορήσει. Είναι ένα εκπληκτικό εργαλείο για μένα το να μπορώ να κατανοήσω ποιες μπορεί να είναι οι πραγματικές μας ανάγκες.

Οι άνθρωποι του μάρκετινγκ δεν κατάφεραν πότε να το κάνουν αυτό. Το μάρκετινγκ μειώνει τα πράγματα, τα απλοποιεί. Το μάρκετινγκ δημιουργεί ομάδες καταναλωτών. Ενώ οι επιστήμονες βρίσκονται ανάμεσα στην πολυπλοκότητα ανάμεσα σε διακυμάνσεις και στη μοναδικότητα. Ποιες μπορεί να είναι οι πραγματικές μας ανάγκες; Ίσως η ησυχία. Στην καθημερινή μας ζωή ενοχλούμαστε συνεχώς από ανεπιθύμητους ήχους. Και ξέρετε, όλοι αυτοί οι ήχοι δημιουργούν μια κατάσταση άγχους, και μας αποτρέπουν από το να είμαστε ήσυχοι και συγκεντρωμένοι. Γι' αυτό ήθελα να φτιάξω κάποιού είδους φίλτρα ήχου, για να μας προστατεύσουν από την ηχορύπανση. Αλλά δεν ήθελα να το κάνω απομονώνοντας τους ανθρώπους ή με ωτοασπίδες ή παρόμοια πράγματα. Ούτε με το να χρησιμοποιήσω πολύπλοκη τεχνολογία. Απλά ήθελα να το κάνω, χρησιμοποιώντας την πολυπλοκότητα και την τεχνολογία του εγκεφάλου, του ανθρώπινου εγκεφάλου.

Γι' αυτό δούλεψα με τον λευκό θόρυβο. Το D.B. είναι βασικά -- D.B. είναι το όνομα του προϊόντος, βασικά είναι μια συσκευή διάχυσης λευκού θορύβου. Αυτός είναι ο λευκός θόρυβος. Ο λευκός θόρυβος είναι το σύνολο όλων των συχνοτήτων που μπορεί να ακούσει ένας άνθρωπος, και οι οποίες έχουν την ίδια ένταση. Αυτός ο ήχος είσαι σαν "σσσσσσσσσσσσ", κάπως έτσι. Και είναι ο πιο ουδέτερος ήχος. Είναι ο τέλειος ήχος για τα αυτιά και τον εγκέφαλο μας. Όταν ακούμε αυτό τον ήχο νιώθουμε κάποιου είδους προστασία, ένα καταφύγιο από την ηχορύπανση. Και όταν ακούμε τον λευκό θόρυβο, ο εγκέφαλος εστιάζει αμέσως σε αυτόν. Και δεν ενοχλείται πλέον από άλλους ενοχλητικούς θορύβους. Μοιάζει με μαγεία. Αλλά είναι απλά η φυσιολογία μας. Είναι όλα στο μυαλό σας. Και στο δικό μου, ελπίζω.

Έτσι για να κάνω αυτό τον λευκό θόρυβο λίγο πιο ενεργό και με αλληλεπίδραση δημιούργησα μια μπάλα που κυλάει η οποία μπορεί να αναλύει και να βρίσκει από που προέρχονται οι ενοχλητικοί ήχοι, και να κυλά, στο σπίτι ή στη δουλειά, προς αυτούς τους ήχους, εκπέμποντας λευκό θόρυβο ώστε να τους εξουδετερώνει. (Γέλια) Δουλεύει. Νιώθετε τα αποτελέσματα του λευκού ήχου; Υπάρχει και στην ησυχία. Αν κάνετε κάποιο θόρυβο μπορείτε να αντιληφθείτε το αποτέλεσμα.

Παρότι αυτό το αντικείμενο, παρότι αυτό το προϊόν ενσωματώνει κάποια τεχνολογία, περιέχει ηχεία, περιέχει μερικά μικρόφωνα και κάποιες ηλεκτρονικές συσκευές, αυτό το αντικείμενο δεν είναι και πολύ έξυπνο. Και δεν θέλω να το κάνω πολύ έξυπνο. Δεν θέλω να κατασκευάσω το τέλειο αντικείμενο ή το τέλειο ρομπότ. Θέλω να δημιουργήσω ένα αντικείμενο σαν εμένα και σας. Και σίγουρα όχι τέλειο. Φανταστείτε για παράδειγμα λοιπόν ότι είστε σπίτι. Έχετε ένα καυγά με την κοπέλα σας ή το αγόρι σας. Και φωνάζετε, Λέτε "Μπλα μπλα μπλα, ποιός είναι αυτός;" Και το D.B πιθανότατα θα κυλήσει προς εσάς θα σας γυρίσει την πλάτη και "σσσσσσσσσσσσ", κάπως έτσι. (Γελια) Σίγουρα όχι τέλειο, γι' αυτό πιθανότατα θα το κλείσετε κάπου εδώ. (Γέλια)

Όπως και να 'χει με την ίδια προσέγγιση σχεδίασα το Κ. Το Κ είναι ένας δέκτης και πομπός φωτός ημέρας. Αυτό το αντικείμενο τοποθετείται στο γραφείο σας, ή στο πιάνο, οπουδήποτε υποτίθεται πώς περνάτε την περισσότερη ώρας της μέρας. Και αυτό το αντικείμενο θα ξέρει με ακρίβεια την ποσότητα φώτος που λαμβάνετε την ημέρα, και θα μπορεί να σας δίνει την ποσότητα φωτός που χρειάζεστε. Αυτό το αντικείμενο καλύπτεται ολοκληρωτικά με οπτικές ίνες. Και η δουλειά των οπτικών ινών είναι να ενημερώνουν το αντικείμενο, φυσικά, αλλά και να δημιουργούν την εντύπωση της ευαισθησίας του αντικειμένου. Θέλω, με αυτή τη κατασκευή να νιώθετε, να δείτε, ενστικτωδώς ότι αυτό το αντικείμενο είναι πολύ ευαίσθητο, πολύ αντιδραστικό. Αυτό το αντικείμενο ξέρει καλύτερα από σας και πιθανότατα πριν από σας, τι ακριβώς χρειάζεστε. Πρέπει να ξέρετε ότι η απουσία του φώτος ημέρας μπορεί να προκαλέσει κάποια προβλήματα ενέργειας ή προβλήματα στη λίμπιντο. Τεράστιο πρόβλημα. (Γέλια)

Στα περισσότερα έργα στα οποία δουλεύω -- Προσπαθώ να είμαι σε συνεργασία με επιστήμονες. Είμαι απλά ένας σχεδιαστής, γι' αυτό τους χρειάζομαι. Μπορεί να είναι βιολόγοι ψυχίατροι, μαθηματικοί κ.α. Και τους εξηγώ τις εμπνεύσεις μου τις υποθέσεις μου, τις αρχικές μου ιδέες. Και αυτοί αντιδρούν, μου λένε τι είναι εφικτό και τι όχι. Μαζί βελτιώνουμε το αρχικό σχέδιο και προχωράμε το έργο μέχρι το τέλος. Αυτή η σχέση μεταξύ σχεδιαστή και επιστήμονα ξεκίνησε από τότε που ήμουν στο σχολείο.

Όταν άρχισα τις σπουδές μου ήμουν πειραματόζωο για μια φαρμακευτική εταιρία. Και η ειρωνεία για μένα ήταν πως φυσικά, δεν το έκανα για το καλό της επιστημονικής προόδου. Απλά το έκανα για τα λεφτά. Αυτό το έργο ή το πείραμα με έκανε να αρχίσω ένα νέο έργο, την σχεδίαση ενός φαρμάκου. Πρέπει να ξέρετε ότι σήμερα, περίπου 1 στα 2 φαρμακευτικά χάπια δεν λαμβάνονται σωστά. Έτσι ακόμα κι αν τα ενεργά συστατικά των φαρμάκων βελτιώνονται συνεχώς ως προς τη χημεία και τη σταθερότητα του στόχου, η συμπεριφορά του ασθενούς γίνεται όλο και πιο ασταθής. Παίρνουμε για παράδειγμα πολλά μαζί. Ή παίρνουμε ακανόνιστες δόσεις. Δεν ακολουθούμε τις οδηγίες και ούτω καθεξής.

Γι' αυτό ήθελα να δημιουργήσω ένα νέο είδος φάρμακο, ώστε να δημιουργήσω ένα νέο είδος σχέσης μεταξύ του ασθενούς και της θεραπείας. Έτσι μετέτρεψα τα παραδοσιακά χάπια σε αυτό. Θα σας δώσω κάποια παραδείγματα. Αυτό είναι ένα αντιβιοτικό. Ο σκοπός του είναι να βοηθά τον ασθενή να φτάσει μέχρι το τέλος της θεραπείας. Και το σκεπτικό είναι να δημιουργήσω ένα είδος κρεμμύδιου, μια κατασκευή σε στρώματα. Έτσι, αρχίζετε από το πιο σκούρο. Και θα σας βοηθά να οπτικοποιήσετε την διάρκεια της θεραπείας. Και σας βοηθά να οπτικοποιήσετε την μείωση της μόλυνσης. Έτσι την πρώτη μέρα, αυτό είναι το μεγάλο. Και θα πρέπει να ξεφλουδίζεται και να τρώτε ένα στρώμα την ημέρα. Και το αντιβιοτικό μικραίνει και θα καθαρίζει. Και θα περιμένετε την ανάρρωση σαν να περιμένετε τη μέρα των Χριστουγέννων. Και έτσι ακολουθείτε την θεραπεία, μέχρι το τέλος της. Και εδώ θα δείτε τον άσπρο πυρήνα. που σημαίνει ότι ναι, έχετε αναρρώσει πλήρως. (Χειροκροτήματα) Ευχαριστώ. (Χειροκροτήματα)

Αυτό είναι ένας "τρίτος πνεύμονας" μια φαρμακευτική συσκευή για μακροχρόνια θεραπεία άσθματος. Το σχεδίασα για να βοηθήσω τα παιδιά να ακολουθήσουν την θεραπεία. Η ιδέα αυτού είναι να δημιουργηθεί μια σχέση μεταξύ του ασθενούς και της θεραπείας μια σχέση εξάρτησης. Αυτή τη φορά όμως είναι το φάρμακο που εξαρτάται από τον ασθενή. Το παιδί θα νιώθει ότι το θεραπευτικό αντικείμενο το χρειάζεται. Η ιδέα είναι οτι κατά τη διάρκεια της νύχτας το ελαστικό περιτύλιγμα του "τρίτου πνέυμονα" σιγά σιγά θα φουσκώσει, με αέρα και διάφορα μόρια. Και όταν το παιδί ξυπνήσει θα δει ότι το αντικείμενο το χρειάζεται, και θα το βάλει στο στόμα για να αναπνεύσει τον αέρα που περιέχει. Έτσι με αυτό τον τρόπο, για να φροντίσει το παιδί τον εαυτό του αρκεί να φροντίζει αυτό το ζωντανό αντικείμενο. και δεν νιώθει πλέον οτι βασίζεται στην θεραπεία του άσθματος, αλλά ότι η θεραπεία χρειάζεται τον ίδιο. (Χειροκροτήματα)

Με το ίδιο σκεπτικό του ζωντανού αντικειμένου μου αρέσει η ιδέα κάποιου είδους αόρατου σχεδίου λες και η λειτουργία του αντικειμένου υπάρχει σε ένα είδος αόρατου πεδίου γύρω από τα ίδια τα αντικείμενα. Μπορούμε να μιλήσουμε για κάποιου είδους ψυχή, ενός φαντάσματος που τα εξαναγκάζει. κάτι σαν ένα μεταφυσικό φαινόμενο. Όταν ένα παθητικό αντικειμένο όπως αυτό φαίνεται να είναι ζωντανό, λόγο του οτι κινείται.

Και θυμάμαι μια έκθεση σχεδιασμού που έκανα για τον Τζόν Μαέντα, και στο ίδρυμα Καρτιέ στο Παρίσι. Ο Τζόν Μαέντα θα παρουσίαζε μερικά κινούμενα γραφικά σε αυτή την έκθεση. Η ιδέα μου για την έκθεση ήταν να δημιουργήσω ένα αληθινό παιχνίδι αντισφαίρισης όπως αυτό. Η ιδέα ήταν να δημιουργήσω μερικούς αυτοκινούμενους καναπέδες στο κύριο δωμάτιο της έκθεσης. Οι κινούμενοι καναπέδες θα έπαιζαν τον ρόλο της μπάλας. Ο Τζόν ήταν ενθουσιασμένος με την ιδέα και μου είπε: "Εντάξει, ας το κάνουμε". Θυμάμαι την μέρα των εγκαινίων Είχα αργήσει λίγο Όταν πήγα τους 10 ζωντανούς αυτοκινούμενους καναπέδες στην έκθεση ο Τζον ήταν δίπλα μου και έκανε "Χμ. Χμ." Και μου είπε μετά από αρκετή ώρα σιώπης. Αναρωτιέμαι Μάθιου αν οι άνθρωποι εντυπωσιαστούν περισσότερο από τους καναπέδες σου παρά από τα βίντεο μου. (Γέλια) Θα ήταν μεγάλη τιμή και μεγάλη φιλοφρόνηση για μένα, αν αποφάσιζε να μην τα βάλει τελικά δύο ώρες πριν τα εγκαίνια. Μεγάλη τραγωδία.

Φαντάζομαι ότι δεν θα εκπλαγείτε αν σας πω οτι ο Πινόκιο είναι μια από τις μεγαλύτερες μου επιρροές. Ο Πινόκιο είναι πιθανότητα ένα από τα καλύτερα προϊόντα, το αγαπημένο μου. Γιατί είναι ένα είδος αντικειμένου με συνείδηση ικανό να επηρεαστεί από το περιβάλλον, και ικανό να το επηρεάσει επίσης. Η άλλη μεγάλη μου επιρροή είναι το καναρίνι των ορυχείων. Στα ορυχεία κάρβουνου, αυτό το καναρίνι ήταν κοντά στους ανθρακωρύχους και κελαηδούσε όλη μέρα και όταν σταματούσε σήμαινε ότι είχε πεθάνει. Αυτό το καναρίνι λοιπόν ήταν ένας ζωντανός συναγερμός, και πολύ αποτελεσματικός. Μια απόλυτα φυσική τεχνολογία, ώστε να προειδοποιεί τους ανθρακωρύχους, "Ο αέρας δεν είναι καλός, πρέπει να φύγουμε. Είναι επείγον." Έτσι, για μένα είναι ένα πολύ καλό προϊόν.

Και προσπάθησα να σχεδιάσω ένα είδος καναρινιού. Το Αντρέα είναι ένα τέτοιο. Το Αντρέα είναι ένα ζωντανό φίλτρο αέρα το οποίο απορροφά τοξικά αέρια από τον αέρα, σε κλειστό χώρο. Χρησιμοποιεί μερικά φυτά για να κάνει αυτή τη δουλειά, επιλεγμένα λόγω της ικανότητας τους να φιλτράρουν τον αέρα. Πρέπει να ξέρετε, ή πιθανώς ήδη ξέρετε ότι η μόλυνση του αέρα σε κλειστό χώρο είναι πιο τοξική από τον εξωτερικό χώρο. Όσο εγώ σας μιλώ τα καθίσματα σας εκπέμπουν αόρατα και άοσμα τοξικά αέρια. Συγγνώμη γι' αυτό. Αυτή τη στιγμή λοιπόν αναπνέετε φορμαλδεΰδη. Το ίδιο και εγώ με το χάλι. Και το ίδιο συμβαίνει και στο σπίτι. Επειδή όλα τα προϊόντα που έχουμε εκπέμπουν συνεχώς αέριο από τα συστατικά που είναι φτιαγμένα.

Ας δούμε λοιπόν το σπίτι σας. Η πολυθρόνας σας, η πλαστική καρέκλα σας, τα παιχνίδια των παιδιών σας εκπέμπουν την δική τους αόρατη πραγματικότητα. Και είναι πολύ τοξική. Αυτός είναι ο λόγος που δημιούργησα με τον Ντέιβιντ Έντουαρντ ένα επιστήμονα του Πανεπιστημίου Χάρβαντ, ένα αντικείμενο ικανό να απορροφά τα τοξικά στοιχεία χρησιμοποιώντας αυτά τα φυτά. Αλλά η ιδέα είναι να υποχρεώσουμε τον αέρα να πάει προς το μέρος των φυτών που θα δούμε αποτέλεσμα, γιατί οι ρίζες των φυτών δεν είναι πολύ αποτελεσματικές. Ο Μπιλ Βολβέρτον από την NASA το ανέλυσε έξυπνα την δεκαετία του 70. Η ιδέα λοιπόν ήταν να δημιουργήσουμε ένα αντικέιμενο ικανό να υποχρεώσει τον αέρα να έρθει σε επαφή με την σωστή ταχύτητα και τον σωστό χώρο σε όλα τα αποτελεσματικά μέρη του φυτού. Αυτό λοιπόν είναι το τελικό προϊόν. Θα κυκλοφορήσει τον επόμενο Σεπτέμβρη. (Χειροκροτήματα)

Αυτή είναι μία παρόμοια προσέγγιση καθώς συμπεριέλαβα σε ένα προϊόν όπως το Αντρέα, μερικά φυτά. Σε αυτό τα φυτά χρησιμοποιούνται για την ικανότητα τους να φιλτράρουν το νερό. Και περιέχει και μερικά ψάρια. Αλλά εδώ, σε αντίθεση με το Αντρέα τα φυτά προορίζονται για τροφή. Αυτό το αντικείμενο είναι μια οικιακή φάρμα ψαριών και πρασίνου. Η ιδέα αυτού του αντικειμένου είναι να μπορεί να φέρει στο σπίτι τοπικό φαγητό. Οι τοπικοί καταναλωτές συνηθίζουν να παίρνουν φαγητό από ακτίνα 100 μιλίων. Το Τοπικό Ποτάμι μπορεί να προμηθεύσει φαγητό απευθείας στο σαλόνι σου. Η αρχή λοιπόν αυτού του αντικειμένου είναι να δημιουργήσει ένα οικοσύστημα που ονομάζεται aquaponics. Πρόκειται για το ακάθαρτο νερό των ψαριών, που μέσω μια αντλίας, ποτίζει τα φυτά από πάνω. Και τα φυτά φιλτράρουν, με τις ρίζες τους, το ακάθαρτο νερό των ψαριών. Μετά το νερό πάει πίσω στην γυάλα,

και μετά έχετε δύο επιλογές. Είτε κάθεστε και το παρακολουθείτε σαν τηλεόραση. Απίθανο κανάλι. Είτε αρχίζετε το ψάρεμα. Και κάνετε σούσι με τα ψάρια και τα αρωματικά φυτά από πάνω. Επειδή μπορείτε να καλλιεργήσετε πατάτες, όχι πατάτες, αλλά ντομάτες αρωματικά φυτά και αλλά.

Έτσι τώρα μπορούμε να αναπνέουμε με ασφάλεια. Μπορούμε να τρώμε τοπικό φαγητό. Μπορούμε να θεραπευόμαστε από έξυπνα φάρμακα. Μπορούμε να εξισορροπήσουμε τον βιορυθμό μας με το φως ημέρας. Αλλά ήταν σημαντικό να δημιουργήσω και ένα τέλειο μέρος ή τουλάχιστον προσπάθησα, ώστε να δουλεύω και να δημιουργώ. Έτσι σχεδίασα για ένα Αμερικάνο επιστήμονά που ζει στο Παρίσι ένα γραφείο πολύ τονωτικό για τον εγκέφαλο. Ήθελα να δημιουργήσω το τέλειο μέρος στο οποίο μπορείς να δουλέψεις και να παίζεις, όπου το σώμα και ο εγκέφαλος θα μπορούν να δουλεύουν μαζί.

Έτσι, σε αυτό το γραφείο δεν θα δουλεύεις πια σε ένα έπιπλο, σαν ένας πολιτικός. Θα κάθεσαι, θα κοιμάσαι και θα παίζεις σε ένα γεωδαιτικό νησί φτιαγμένο από δέρμα. Βλέπεται; Κάτι σαν αυτό. Σε αυτό το γραφείο δεν δουλεύεις,γράφεις και ζωγραφίζεις σε χαρτί, αλλά απευθείας σε ένα τεράστιο πίνακα-σπηλιά σαν προϊστορικός επιστήμονας. Έτσι μπορείς και να αθλείσαι κατά την διάρκεια της δουλειάς. Σε αυτό το γραφείο δεν χρειάζεται να βγεις έξω για να έρθεις σε επαφή με την φύση. Η φύση συμπεριλαμβάνεται στο πάτωμα του γραφείου. Μπορείτε να το δείτε εδώ.

Αυτή είναι μια εικόνα έμπνευσης που μας οδήγησε σε αυτό το πρότζεκτ για το γραφείο. Με βοήθησε πολύ να το σχεδιάσω. Δεν την έδειξα ποτέ στον πελάτη. Θα φοβόταν. (Γέλια) Είναι απλά για το εργαστήριο μου. Φαντάζομαι μπορεί να είναι η εκδίκηση επειδή υπήρξα πειραματόζωο. Ίσως όμως να είναι η καταδίκη σαν πίθηκοι και ανθρωπάρια που είμαστε. Όλοι μας πρέπει να αντιλαμβανόμαστε την πραγματική μας φύση. Ευχαριστώ πολύ. (Χειροκρότημα)