Μαρκ Μπέζος: Μάθημα ζωής από έναν εθελοντή πυροσβέστη

Πίσω στη Νέα Υόρκη, είμαι ο διευθυντής ανάπτυξης για μια μη κερδοσκοπική οργάνωση ονομαζόμενη Robin Hood (Ρομπέν των Δασών). Όταν δεν πολεμάω την φτώχεια, πολεμάω τις φωτιές ως βοηθός αρχηγού μιας εθελοντικής πυροσβεστικής ομάδας. Τώρα στην πόλη μας, όπου οι εθελοντές συμπληρώνουν το υψηλά καταρτισμένο μόνιμο προσωπικό, πρέπει να φτάσεις στο σημείο της φωτιάς αρκετά νωρίς ώστε να συμμετάσχεις στην δράση.

Θυμάμαι την πρώτη μου φωτιά. Ήμουν ο δεύτερος εθελοντής στο σημείο, άρα υπήρχε αρκετά μεγάλη πιθανότητα να μπω μέσα. Αλλά ήταν αληθινός αγώνας δρόμου ενάντια στους άλλους εθελοντές ώστε να φτάσεις στον υπεύθυνο αρχηγό για να μάθεις ποιες θα ήταν οι αποστολές μας. Όταν βρήκα τον αρχηγό, είχε μια πολύ συναρπαστική συζήτηση με την ιδιοκτήτρια, η οποία σίγουρα είχε μια από τις χειρότερες μέρες τις ζωής της. Ήταν εκεί μες στη μέση της νύχτας, όρθια έξω στην έντονη βροχή, κάτω από μια ομπρέλα με τις πυτζάμες της, ξυπόλητη, καθώς το σπίτι της ήταν στις φλόγες.

Ο άλλος εθελοντής που είχε φτάσει μόλις πριν από μένα -- ας τον ονομάσουμε Λεξ Λούθερ -- (Γέλια) έφτασε στον αρχηγό πρώτος και του ζητήθηκε να πάει μέσα και να σώσει το σκυλί της ιδιοκτήτριας. Το σκυλί! Είχα μείνει άναυδος από τη ζήλια μου. Να ένας δικηγόρος ή χρηματιστής που, για το υπόλοιπο της ζωής του, θα μπορεί να διηγείται ότι μπήκε μέσα σε ένα φλεγόμενο κτίριο για να σώσει ένα ζωντανό όν, απλά και μόνο επειδή με πρόλαβε για 5 δευτερόλεπτα. Ήμουν ο επόμενος. Ο αρχηγός μου έκανε νόημα. Είπε, "Μπέζος, θέλω να μπεις στο σπίτι. Θέλω να πας στον επάνω όροφο, να περάσεις την φωτιά, και θέλω να φέρεις σε αυτή τη γυναίκα ένα ζευγάρι παπούτσια." (Γέλια) Ορκίζομαι. Έτσι, όχι ακριβώς αυτό που ήλπιζα, αλλά πήγα -- πάνω στις σκάλες, μέσα από το χωλ, περνώντας τους "αληθινούς'" πυροσβέστες, που είχαν σχεδόν τελειώσει με το σβήσιμο της φωτιάς σε αυτό το σημείο, μέσα στο κεντρικό υπνοδωμάτιο για να πάρω ένα ζευγάρι παπούτσια.

Τώρα ξέρω τι σκέφτεστε, αλλά δεν είμαι ήρωας. (Γέλια) Κουβάλησα το φορτίο μου πίσω στον κάτω όροφο όπου συνάντησα τη νέμεσή μου και το πολύτιμο σκυλί μπροστά στην πόρτα. Πήγαμε τους θησαυρούς μας έξω στην ιδιοκτήτρια, όπου, χωρίς εκπλήξεις, ο δικός του έλαβε πολύ μεγαλύτερη προσοχή από τον δικό μου. Μερικές εβδομάδες αργότερα, το τμήμα έλαβε ένα γράμμα από την ιδιοκτήτρια ευχαριστώντας μας για την αξιέπαινη προσπάθεια μας να σώσουμε το σπίτι της. Η πράξη ευγένειας που πρόσεξε πάνω από όλες τις άλλες: κάποιος της έφερε ακόμα και ένα ζευγάρι παπούτσια.

(Γέλια)

Τόσο στο επάγγελμα μου στον "Ρομπέν των Δασών" όσο και στην ενασχόληση μου ως εθελοντής πυροσβέστης, είμαι μάρτυρας πράξεων γενναιοδωρίας και ευγένειας σε μνημειώδη κλίμακα, αλλά έχω επίσης γίνει μάρτυρας πράξεων χάρης και κουράγιου σε ατομική βάση. Και ξέρετε τι έμαθα; Ότι όλα μετράνε. Έτσι κοιτάω τριγύρω σε αυτό το δωμάτιο ανθρώπους που είτε πέτυχαν, είτε είναι στο δρόμο να επιτύχουν, εκπληκτικά επίπεδα επιτυχίας, Θα ήθελα να προσφέρω αυτή την υπενθύμιση: μην περιμένετε. Μην περιμένετε μέχρι να βγάλετε το πρώτο σας εκατομμύριο για να κάνετε τη διαφορά στη ζωή κάποιου ανθρώπου. Αν έχετε κάτι να δώσετε, δώστε το τώρα. Σερβίρετε φαγητό σε μια κουζίνα, καθαρίστε ένα πάρκο της γειτονιάς, γίνετε μέντορας.

Δεν πρόκειται να μας δίνεται κάθε μέρα η ευκαιρία να σώσουμε τη ζωή κάποιου, αλλά κάθε μέρα μας προσφέρει την ευκαιρία να επηρεάσουμε κάποιον. Έτσι μπείτε στο παιχνίδι, σώστε τα παπούτσια.

Ευχαριστώ.

(Χειροκρότημα)

Μπρούνο Γκιουσάνι: Μαρκ, Μαρκ, έλα πίσω.

(Χειροκρότημα)

Μαρκ Μπέζος: Σας Ευχαριστώ.