Margaret Gould Stewart: Η άποψη του YouTube για την κατοχύρωση των πνευματικών δικαιωμάτων

Αν είστε σήμερα στο κοινό ή αν παρακολουθείτε αυτή την ομιλία κάποια άλλη στιγμή από κάποιο άλλο χώρο είστε συμμέτεχος στο οικοσύστημα των ψηφιακών δικαιωμάτων. Άσχετα με το αν είστε καλλιτέχνης, τεχνολόγος δικηγόρος ή οπαδός η διαχείριση των πνευματικών δικαιωμάτων επηρεάζει άμεσα τη ζωή σας. Η διαχείρηση των δικαιωμάτων δεν είναι πια μόνο θέμα ιδιοκτησίας. Είναι ένα σύνθετο δίκτυο σχέσεων και ένα κρίσιμο κομματι του πολιτιστικού μας χώρου. Το YouTube νοιάζεται ιδιαίτερα για τα δικαιώματα των ιδιοκτητών όσο αφορά το περιεχόμενο. Αλλά προκειμένου να τους δώσουμε επιλογές για το τί μπορούν να κάνουν για τις αντιγραφές, μίξεις κλπ πρέπει πρώτα να αναγνωρίζουμε πότε ανεβαίνει στην ιστοσελίδα μας υλικό με κατωχυρωμένα πνευματικά δικαιώματα.

Ας πάρουμε για παραδειγμα ένα συγκεκριμένο βίντεο για να δούμε τη διαδικασία. Πριν δυο χρόνια ο καλλιτέχνης Κρις Μπράουν (Chris Brown) κυκλοφόρησε το επίσημο βίντεο του σινγκλ του, "Forever". Μία από τις φαν του το είδε στην τηλεόραση, το βιντεοσκόπησε με την κάμερα του κινητού της και το ανέβασε στο Youtube. Όμως επειδή η Σόνυ είχε καταχωρήσει το βίντεο του Κρις Μπράουν στο σύστημα αρχειοθέτησης και ταυτοποίησης μας μέσα σε δευτερόλεπτα από τη στιγμή που προσπάθησαν να ανεβάσουν το βίντεο το αντίγραφο είχε εντοπιστεί και η Σόνυ ενημερώθηκε ωστε να επιλέξει το τί θα κάνει μετά.

Πώς γνωρίζουμε όμως ότι αυτό το βίντεο του χρήστη ήταν αντίγραφο; Λοιπόν ξεκινά με τους ιδιοκτήτες περιεχομένου που παραδίδουν τα περιουσιακά τους στοιχεία στη βάση δεδομένων μας μαζί με μια άδεια χρήσης που μας προσδιορίζει το τί πρέπει να κάνουμε όταν βρίσκουμε κάτι που ταιριάζει με το πρωτότυπο. Συγκρίνουμε κάθε τι που ανεβαίνει με όλα τα αρχεία αναφοράς που έχουμε στη βάση δεδομένων μας. Αυτός ο χάρτης θερμότητας θα σας δείξει πώς δουλεύει ο "εγκέφαλος" του συστήματός μας. Εδώ βλέπουμε το αρχείο αναφοράς το οποίο συγκρίνεται με το περιεχόμενο που δημιουργεί ο χρήστης. Το σύστημα συγκρίνει κάθε στιγμή ενός βίντεο με το αρχικό για να δει εάν κάπου ταιριάζουν. Αυτό σημαίνει ότι μπορούμε να αναγνωρίσουμε ομοιότητες ακόμα και εάν το χρησιμοποιούμενο αντίγραφο είναι μόνο ένα μέρος του αρχικού αρχείου, παίζει σε πιο αργή ταχύτητα και έχει χαμηλότερη ποιότητα ήχου και εικόνας. Και αυτό το κάνουμε κάθε φορά που ένα βίντεο ανεβαίνει στο YouTube. Αυτό σημαίνει πάνω από 20 ώρες βίντεο κάθε λεπτό. Όταν βρίσκουμε ομοιότητα εφαρμόζουμε την πολιτική που ο ιδιοκτήτης δικαιωμάτων έχει ορίσει.

Η κλίμακα και η ταχύτητα αυτού του συστήματος σου κόβει πραγματικά την ανάσα. Δεν μιλάμε απλά για μερικά βίντεο. Μιλάμε για πάνω από 100 χρόνια βίντεο κάθε μέρα, ενώ ανάμεσα σε νέα αρχεία που ανεβαίνουν και τα ήδη υπαχοντα συχνά σαρώνουμε όλο το περιεχόμενο της ιστοσελίδας. Και όταν συγκρίνουμε αυτά τα εκατοντάδες χρόνια βίντεο τα συγκρίνουμε με εκατομμύρια αρχειακού υλικού στη βάση δεδομένων μας. Είναι σαν 36.000 άνθρωποι να παρακολουθούν 36.000 οθόνες κάθε μέρα, χωρίς ούτε ένα διάλειμμα για καφέ.

Τώρα, τί κάνουμε όταν βρίσκουμε ομοιότητα; Βέβαια, οι περισσότεροι ιδιοκτήτες δικαιωμάτων, αντί να απαγορεύουν επιτρέπουν το αντίγραφο να δημοσιευθεί. Και έπειτα επωφελούνται από την έκθεση, τη διαφήμιση και τις σχετιζόμενες πωλήσεις. Θυμάστε το βίντεο του Κρις Μπράουν το "Forever"; Λοιπόν, έγινε για λίγο γνωστό και έπεσε γρήγορα από τα charts. Και αυτό φαινόταν ότι θα 'ταν το τέλος της ιστορίας του. Όμως κάποια στιγμή πέρσι, ένα νεαρό ζευγάρι παντρεύτηκε. Αυτό είναι το βίντεο του γάμου τους. Μπορεί να το έχετε δει.

(Μουσική)

Το εντυπωσιακό μ' αυτό είναι ότι εάν η τελετή του γάμου ήταν τόσο διασκεδαστική φαντάζεστε πόσο διασκέδασαν στο τραπέζι! Εννοώ, ποιοί είναι αυτοί οι άνθρωποι; Θα 'θελα πολύ να πάω στο γάμο τους.

Έτσι λοιπόν το βίντεο του γάμου τους παίχτηκε πάνω από 40 εκατομμύρια φορές. Και η Σόνυ αντί να μπλοκάρει επέτρεψε το βίντεο να παιχτεί. Επίσης έβαλαν και διαφήμιση πάνω του και έβαλαν σύνδεσμο προς το iTunes. Και το τραγούδι, ήδη 18 μήνες σε κυκλοφορία ξανανέβηκε στην τέταρτη θέση των iTune τσαρτ. Οπότε η Σόνυ έχει όφελος και από τα δυο. Ενώ, η Τζιλ και ο Κέβιν, το χαρούμενο ζευγάρι, όταν γύρισαν από το ταξίδι του μέλιτος ανακάλυψαν ότι είχε γίνει χαμός με το βιντεό τους. Τους κάλεσαν σε διάφορες εκπομπές και τους δόθηκε η ευκαιρία να κάνουν κάτι. Το βίντεο τους έφερε 26.000 δολλάρια από δωρεές που τα πρόσφεραν για την καταπολέμηση της οικογενειακής βίας. Ενώ το χορευτικό τους καθώς έμπαιναν στην εκκλησία έγινε τόσο γνωστό που το NBC έκανε μια παρωδία αυτού στο φινάλε της σειράς "The Office", το οποίο αποδεικνύει ότι πρόκειτα για ένα πολιτιστικό οικοσύστημα. Γιατί δεν πρόκειται μόνο για ερασιτέχνες που δανείζονται από μεγάλα στούντιο αλλά μερικές φορές τα μεγάλα στούντιο ξαναδανείζονται από ερασιτέχνες.

Όταν ενισχύουμε τις επιλογές, μπορούμε να δημιουργήσουμε μια νέες ευκαιρίες. Το μόνο που χρειάστηκε για να αλλάξουν τα πράγματα ήταν να επιτρέπεται η επιλογή στο θέμα της ταυτοποίησης των δικαιωμάτων. Οπότε γιατί κανείς δεν έλυσε αυτό το πρόβλημα ως τώρα; Είναι γιατί πρόκειται για ένα μεγάλο και περίπλοκο πρόβλημα. Δεν είναι σπάνιο για ένα και μόνο βίντεο να υπάρχουν πολλαπλοί ιδιοκτήτες δικαιωμάτων. Υπάρχουν οι δισκογραφικές εταιρείες. Υπάρχουν πολλαπλοί μουσικοί παραγωγοί. Και όλοι αυτοί μπορεί να διαφοροποιούνται από χώρα σε χώρα. Και σε πολλές περιπτώσεις έχουμε περισσότερες από μια δουλειές σε συνεργασία. Άρα πρέπει να διαχειριστούμε περισσότερα του ενός αιτήματα για το ίδιο βίντεο.

Το σύστημα ταυτοποίησης του YouTube αντιμετωπίζει όλες αυτές τις περιπτώσεις. Αλλά το σύστημα λειτουργεί μόνο μέσω της συμμετοχής των ιδιοκτητών δικαιωμάτων. Αν έχετε περιεχόμενο που άλλοι ανεβάζουν στο YouTube, καλό θα ήταν να εγγραφείτε στο σύστημα ταυτοποίησής μας, και τότε θα μπορείτε να επιλέξετε το πώς θα μπορεί να χρησιμοποιείται το περιεχόμενό σας. Σκεφτείτε όμως προσεκτικά τις πολιτικές που αποδίδετε στο περιεχόμενό σας. Εάν απλά μπλοκάρετε οποιαδήποτε επαναχρησιμοποίηση θα χάσετε νέες καλλιτεχνικές εκφράσεις, καινούριο κοινό, νέα κανάλια διανομής και νέες πηγές εσόδων.

Δεν είναι μόνο θέμα χρημάτων και εντυπώσεων. Δείτε όλη αυτή τη χαρά που διαδόθηκε μέσω της προοδευτικής διαχείρησης δικαιωμάτων και νέων τεχνολογιών. Και νομίζω ότι όλοι συμφωνούμε στο ότι η χαρά είναι σίγουρα μια αξία που αξίζει να διαδοθεί.

Σας ευχαριστώ. (χειροκρότημα)