Κέβιν Σλέιβιν: Πως οι αλγόριθμοι διαμορφώνουν τον κόσμο μας

Αυτή είναι μία φωτογραφία από τον καλλιτέχνη Μάικλ Νατζάρ, και είναι πραγματική, με την έννοια ότι πήγε εκεί στην Αργεντινή για να τραβήξει τη φωτογραφία. Αλλά είναι επίσης φανταστική. Πολλή δουλειά έγινε πάνω της μετά από αυτό. Και αυτό που έκανε είναι ότι πραγματικά ανασύνθεσε, ψηφιακά, όλα τα περιγράμματα των βουνών ώστε να ακολουθούν τις διακυμάνσεις του δείκτη Ντάου Τζόουνς. Άρα αυτό που βλέπετε, αυτός ο γκρεμός, ο ψηλός γκρεμός με την κοιλάδα, είναι η οικονομική κρίση του 2008. Η φωτογραφία δημιουργήθηκε όταν ήμαστε εκεί βαθειά στην κοιλάδα. Δεν ξέρω που βρισκόμαστε τώρα. Αυτός είναι ο δείκτης Χανγκ Σενγκ του Χονγκ Κονγκ. Και παρόμοια τοπογραφία. Αναρωτιέμαι γιατί.

Και αυτό είναι τέχνη. Είναι μεταφορά. Αλλά νομίζω ότι το καίριο είναι ότι αυτή είναι μεταφορά με δόντια Και με αυτά τα δόντια θέλω να προτείνω σήμερα να ξανασκεφτούμε λίγο σχετικά με το ρόλο των σύγχρονων μαθηματικών -- όχι μόνο των οικονομικών μαθηματικών, αλλά των μαθηματικών εν γένει. Τη μετάβασή τους από κάτι που εξάγουμε και παράγουμε από τον κόσμο σε κάτι που στην πραγματικότηα αρχίζει να τον διαμορφώνει -- τον κόσμο γύρω μας και τον κόσμο μέσα μας Και είναι συγκεκριμένα οι αλγόριθμοι, οι οποίοι βασικά είναι τα μαθηματικά που οι υπολογιστές χρησιμοποιούν για να αποφασίσουν για πράγματα. Αποκτούν την αίσθηση της αλήθειας, γιατί επαναλαμβάνονται ξανά και ξανά. Και απολιθώνονται και σκληραίνουν, ώσπου γίνονται πραγματικοί.

Και το σκεφτόμουν αυτό, από όλα τα μέρη, σε μία υπερατλαντική πτήση μερικά χρόνια πριν, γιατί έτυχε να κάθομαι δίπλα σε έναν Ούγγρο φυσικό περίπου στην ηλικία μου και μιλούσαμε για το πως ήταν η ζωή στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου για τους φυσικούς στην Ουγγαρία. Και είπα, "Με τι ασχολούσασταν;"

Και είπε, "Λοιπόν κυρίως σπάγαμε τεχνολογίες χαμηλής παρατηρησιμότητας."

Και απάντησα, "Αυτή είναι μια καλή δουλειά. Είναι ενδιαφέρουσα. Πώς δουλεύει αυτό;" Και για το κατανοήσεις αυτό, πρέπει να καταλάβεις λιγάκι πως δουλεύει η τεχνολογία χαμηλής παρατηρησιμότητας. Λοιπόν -- υπεραπλουστευμένα -- βασικά, δεν είναι ότι μπορείς να αφήσεις ένα σήμα ραντάρ να διαπεράσει 156 τόνους ατσαλιού στον ουρανό. Απλά δεν πρόκειται να εξαφανιστεί. Αλλά αν μπορείς να πάρεις αυτό το μεγάλο, τεράστιο πράγμα, και να το μετατρέψεις σε ένα εκατομύριο μικρά πράγματα -- κάτι σαν ένα σμήνος πουλιών -- λοιπόν τότε το ραντάρ που ψάχνει για αυτό θα πρέπει να είναι ικανό να δει κάθε σμήνος πουλιών στον ουρανό. Και εάν είσαι ραντάρ, αυτή είναι μία αληθινά δύσκολη δουλειά.

Και απάντησε, "Ναι". Είπε, "Αλλά αυτό αν είσαι ραντάρ. Έτσι δε χρησιμοποιήσαμε ραντάρ' χτίσαμε ένα μαύρο κουτί που έψαχνε για ηλεκτρικά σήματα, ηλεκτρονική επικοινωνία. Και όποτε βλέπαμε ένα σμήνος πουλιών που είχαν ηλεκτρονική επικοινωνία, θεωρούσαμε ότι πιθανότατα είχε κάτι να κάνει με τους Αμερικανούς."

Είπα, "Ναι. Μάλιστα. Άρα στην πραγματικότητα ανατρέψατε 60 χρόνια αεροναυτικής έρευνας. Ποιό είναι το επόμενο βήμα σου; Με τι θα ασχοληθείς όταν μεγάλωσεις;" Και απάντησε, "Λοιπόν, με τα οικονομικά." Είπα "Α." Γιατί αυτά ήταν στην επικαιρότητα τελευταία. Και του είπα, "Πώς πάει αυτό;" Και απάντησε, "Λοιπόν υπάρχουν 2.000 φυσικοί στη Γουώλ Στρητ αυτή τη στιγμή, και είμαι ένας από αυτούς." Ρώτησα, "Ποιο είναι το μαύρο κουτί στη Γουώλ Στρητ;"

Μου απάντησε, "Είναι αστείο που το ρωτάς αυτό, γιατί πραγματικά αποκαλούνται αγοραπωλησίες μαύρου κουτιού. Και κάποιες φορές αλγο-εμπόριο, αλγοριθμικό εμπόριο." Και οι αλγοριθμικές αγοραπωλησίες εξελίχθηκαν εν μέρει διότι οι θεσμικοί επενδυτές έχουν τα ίδια προβλήματα που είχε η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ, το οποίο είναι ότι μετακινούν αυτές τις τοποθετήσεις -- είτε είναι οι Πρόκτορ και Γκαμπλ είτε η Αξέντουρ, ο,τιδήποτε -- μετακινούν ένα εκατομύριο μετοχές από κάτι μέσω της αγοράς. Και εάν το κάνουν όλο μονομιάς, είναι σα να παίζεις πόκερ και να πηγαίνεις ρέστα κατευθείαν. Απλά φανερώνεις το χέρι σου. Έτσι λοιπόν πρέπει να βρουν έναν τρόπο -- και χρησιμοποιούν αλγόριθμους για να το κάνουν αυτό -- για να σπασουν αυτό το μεγάλο πράγμα σε ένα εκατομύριο μικρές συναλλαγές. Και η μαγεία και ο τρόμος αυτού είναι ότι τα ίδια μαθηματικά που χρησιμοποιείες για να σπάσεις αυτό το μεγάλο πράγμα σε ένα εκατομύριο πραγματάκια μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να βρεις αυτό το εκατομύριο πράγματα και να τα συνδέσεις ξανά μαζί και να καταλάβεις τι συμβαίνει στην πραγματικότητα στην αγορά.

Άρα εάν πρέπει να έχεις μία εικόνα του τι συμβαίνεις στην αγορά μετοχών αυτή τη στιγμή, αυτό που μπορείς να φανταστείς είναι μια ομάδα αλγορίθμων που είναι βασικά προγραμματισμένοι ώστε να αποκρύπτουν, και μια ομάδα αλγορίθμων που είναι προγραμματισμένοι ώστε να βρίσκουν και να ενεργούν. Και όλα αυτά είναι τέλεια, είναι μια χαρά. Και αυτό είναι το 70 τοις εκατό της αγοράς μετοχών των Ηνωμένων Πολιτειών, 70 τοις εκατό του συστήματος προηγούμενως γνωστό ως η σύνταξή σου, η υποθήκη σου.

Και τι μπορεί να πάει στραβά; Αυτό που μπορεί να πάει στραβά είναι ότι ένα χρόνο πριν, το εννιά τοις εκατό ολόκληρης της αγοράς απλά εξαφανίστηκε σε 5 λεπτά, και το ονόμασαν η αστραπιαία κατάρρευση των 2:45. Από το πουθενά, εννιά τοις εκατό απλά εξαφανίζεται, και κανείς μέχρι σήμερα δεν μπορεί καν να συμφωνήσει στο τι συνέβη, γιατί κανείς δεν το διέταξε, κανείς δεν το ζήτησε. Κανείς δεν είχε κανένα έλεγχο στο τι συνέβαινε στην πραγματικότητα. Το μόνο που είχαν ήταν μία οθόνη μπροστά τους που είχε τους αριθμούς πάνω της και απλά ένα κόκκινο κουμπί που έλεγε, "Στοπ."

Και αυτό είναι το θέμα, ότι γράφουμε πράγματα γράφουμε πράγματα που δεν μπορούμε πλέον να διαβάσουμε. Και δημιουργήσαμε κάτι δυσανάγνωστο. Και χάσαμε την αίσθηση του τι πραγματικά συμβαίνει σε αυτόν τον κόσμο που φτιάξαμε. Και αρχίσαμε να κινούμαστε προς τα εκεί. Υπάρχει μία εταιρεία στη Βοστώνη που λέγεται Νάνεξ, όπου χρησιμοποιούν μαθηματικά και μαγεία και δεν ξέρω τι, και φτάνουν σε όλα τα δεδομένα της αγοράς και ανακαλύπτουν, όντως μερικές φορές, μερικούς από αυτούς τους αλγόριθμους. Και όταν τους ανακαλύπτουν τους εξάγουν και τους καρφιτσώνουν στον τοίχο σαν πεταλούδες. Και κάνουν ότι πάντοτε κάναμε όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με τεράστια ποσά δεδομένων που δεν καταλαβαίνουμε -- τους δίνουν ένα όνομα και μία ιστορία. Έτσι αυτό είναι ένα που ανακάλυψαν, το ονόμασαν το Μαχαίρι, το Καρναβάλι, ο Αναδευτήρας της Βοστώνης. Λυκόφως.

Και το αστείο είναι ότι, φυσικά, αυτά δε διατρέχουν μόνο την αγορά. Μπορείς να βρεις αυτού του είδους τα πράγματα όπου κοιτάξεις, εφόσον μάθεις πως να κοιτάς για αυτά. Μπορείτε να το βρείτε εδώ: αυτό το βιβλίο περί μυγών που μπορεί να κοιτούσατε στο Άμαζον. Μπορεί να το είχατε παρατηρήσει όταν η τιμή του έφτασε στα 1,7 εκατομύρια δολλάρια. Είναι εκτός κυκλοφορίας -- εντούτοις ... (Γέλια) Εάν το είχατε αγοράσει στα 1,7, θα ήταν ευκαιρία. Μερικές ώρες αργότερα, ανέβηκε στα 23,6 εκατομύρια δολλάρια, συν τα μεταφορικά και τη συσκευασία. Και το ερώτημα είναι: Κανείς δεν αγόραζε ή πωλούσε τίποτα, τι συνέβαινε; Και παρατηρείς αυτήν τη συμπεριφορά στo Άμαζον όπως σίγουρα την παρατηρείς και στη Γουώλ Στρητ. Και όταν παρατηρείς αυτό το είδος συμπεριφοράς, αυτό που βλέπεις είναι η ένδειξη συγκρουόμενων αλγορίθμων, αλγορίθμων που έχουν εγκλωβιστεί ο ένας με τον άλλον, χωρίς καμία ανθρώπινη επίβλεψη, χωρίς ενήλικη εποπτεία, που θα έλεγε, "Στην πραγματικότητα, 1,7 εκατομύρια είναι πολλά."

(Γέλια)

Και όπως με το Άμαζον, έτσι έχει και με το Νέτφλιξ. Το Netflix έχει Νετφλιξ διάφορους αλγόριθμους με τα χρόνια. Ξεκίνησα με τον Σίνεματς, και έχουν δοκιμάσει ένα σωρό άλλους. Υπάρχει ο Πλανήτης Δινοσαύρων, η Βαρύτητα. Χρησιμοποιούν τον Πραγματιστικό Χάος τώρα. Ο Πραγματιστικό Χάος, όπως όλοι οι αλγόριθμοι της Νετφλιξ, προσπαθεί να κάνει το ίδιο πράγμα. Προσπαθεί να σε κατανοήσει, στo υλικολογισμικό μέσα στο ανθρώπινο κρανίο, ώστε να μπορέσει να προτείνει ποια ταινία μπορεί να θες να παρακολουθήσεις στη συνέχεια -- το οποίο είναι ένα πολύ, πολύ δύσκολο πρόβλημα. Αλλά η δυσκολία του προβλήματος και το γεγονός ότι δεν το έχουμε ακριβώς καταφέρει, δε μειώνει τις συνέπειες που ο Πραγματιστικό Χάος έχει. Ο Πραγματιστικό Χάος, όπως κάθε αλγόριθμος της Νέτφλιξ, αποφασίζει, εν τέλει, το 60 τοις εκατό των ταινιών που καταλήγουν να ενοικιαστούν. Συνεπώς ένα κομμάτι κώδικα με μία αντίληψη για εσένα είναι υπεύθυνο για το 60 τοις εκατό αυτών των ταινιών.

Αλλά αν μπορούσες να βαθμολογήσεις αυτές τις ταινίες πριν παραχθούν; Δε θα ήταν χρήσιμο; Λοιπόν, μερικά επιστήμονες δεδομένων από το Ηνωμένο Βασίλειο βρίσκονται στο Χόλυγουντ και έχουν αλγόριθμους ιστοριών -- μία εταιρεία που λέγεται Επαγκόγκιξ. Και μπορεί να τρέξεις το σενάριό σου εκεί, και εκείνοι να σου πουν, μετρήσιμα, ότι αυτή είναι μία ταινία 30 εκατομυρίων δολλαρίων ή μία ταινία 200 εκατομυρίων δολλαρίων. Και το θέμα είναι ότι δεν πρόκειται για αναζήτηση στο Γκουγκλ. Αυτό δεν είναι πληροφορία. Αυτά είναι οικονομικά στοιχεία; είναι κουλτούρα. Και αυτό που βλέπεις εδώ, ή δε βλέπεις υπό κανονικές συνθήκες, είναι ότι αυτή είναι η φυσική της κουλτούρας. Και εάν αυτοί οι αλγόριθμοι, όπως οι αλγόριθμοι της Γουώλ Στρητ, απλά κρασάρουν μία ημέρα και πάνε στραβά, πως θα ξέρουμε, με τι θα έμοιαζε αυτό;

Και είναι μες στο σπίτι σου. Είναι μέσα στο σπίτι σου. Αυτοί είναι δύο αλγόριθμοι που συναγωνίζονται για το καθιστικό σου. Είναι δύο διαφορετικά ρομπότ καθαρισμού που έχουν πολύ διαφορετικές ιδέες για το τι σημαίνει καθαρό. Και μπορείτε να το δείτε εάν το επιβραδύνετε και εγκαταστήσετε φώτα σε αυτά. Είναι κάτι σαν μικροί αρχιτέκτονες στο δωμάτιό σας. Και η ιδέα ότι η ίδια η αρχιτεκτονική υπόκειται κατά κάποιον τρόπο στην αλγοριθμική βελτιστοποίηση δεν είναι τραβηγμένη. Είναι πραγματική και συμβαίνει γύρω σας.

Το νιώθεις περισσότερο όταν είσαι σε ένα σφραγισμένο μεταλλικό κουτί, έναν ανελκυστήρα καινούριου ύφους, ονομάζονται ανελκυστήρες ελέγχου προορισμού. Είναι αυτοί που πρέπει να πατήσεις σε ποιο όροφο πρόκειται να πας πριν μπεις στον ανελκυστήρα. Και χρησιμοποιεί αυτό που ονομάζεται αλγόριθμος πακεταρίσμενος καλαθιών. Οπότε τέλος αυτή η τρέλα του να αφήνεις οποιονδήποτε να πηγαίνεται σε όποιο ασανσέρ θέλει. Όποιος θέλει να πάει στο 10ο όροφο μπαίνει στο όχημα δύο, και όποιος θέλει να πάει στον τρίτο μπαίνει το όχημα πέντε. Και το πρόβλημα με αυτό είναι ότι οι άνθρωποι φρικάρουν. Οι άνθρωποι πανικοβάλλονται. Και καταλαβαίνετε γιατί. Καταλαβαίνετε. Είναι επειδή ο ανελκυστήρας δε διαθέτει κάποια σημαντικά όργανα, όπως τα κουμπιά. (Γέλια) Όπως έχουν τα πράγματα που χρησιμοποιούν οι άνθρωποι. Το μόνο που διαθέτει είναι ο αριθμός που αυξάνεται ή μειώνεται και εκείνο το κόκκινο κουμπί που λέει, "Σταμάτα." Αυτό είναι που σχεδιάζουμε. Σχεδιάζουμε αυτή τη διάλεκτο της μηχανής. Και μέχρι που μπορείς να το πας; Πόσο μακριά μπορείς να το πας; Μπορείς να το φτάσεις πολύ, πολύ μακριά.

Λοιπόν, αφήστε με να επιστρέψω στη Γουώλ Στρητ. Γιατί οι αλγόριθμοι της Γουώλ Στρητ εξαρτώνται από ένα χαρακτηριστικό πάνω από όλα τα άλλα, το οποίο είναι η ταχύτητα. Και λειτουργούν σε μιλλιδευτερόλεπτα και μικροδευτερόλεπτα. Και για να σας δώσω μία αίσθηση του τι είναι τα μικροδευτερόλεπτα, σας παίρνει 500.000 μικροδευτερόλεπτα για να πατήσετε το πλήκτρο ενός ποντικιού. Αλλά εάν είστε ένας αλγόριθμος της Γουώλ Στρητ και υπολείπεστε 5 μικροδευτερόλεπτα, είστε αποτυχημένος. Άρα αν είστε αλγόριθμος, θα ψάχνατε για έναν αρχιτέκτονα όπως αυτόν που γνώρισα στη Φρανκφούρτη που άδειαζε έναν ουρανοξύστη -- πετώντας έξω όλα τα έπιπλα, όλη την υποδομή προς ανθρώπινη χρήση, και απλά τοποθετούσε ατσάλι στα πατώματα για να προετοιμαστεί για τις στοίβες εξυπηρετητών που θα έμπαιναν -- όλα αυτά ώστε ένας αλγόριθμος να έρθει πιο κοντά στο Ίντερνετ.

Και θεωρείς το Ίντερνετ ένα είδος διανεμημένου συστήματος. Και φυσικά είναι, αλλά είναι διανεμημένο από μέρη. Στη Νέα Υόρκη, να από που διανέμεται: το Ξενοδοχείο Κάρριερ που βρίσκεται στην Οδό Χάντσον. Και εδώ είναι από που έρχονται τα καλώδια στην πόλη. Και η πραγματικότητα είναι ότι όσο μακρύτεραείσαι από αυτό, είσαι λίγα μικροδευτερόλεπτα πίσω κάθε φορά. Αυτοί οι τύποι στη Γουώλ Στρητ, ο Μάρκο Πόλο και ο Τσιρόκι Νέισιον, βρίσκονται οκτώ μικροδευτερόλεπτα πίσω από όλους εκείνους που μπαίνουν στα άδεια κτήρια που αδειάζονται γύρω από το ξενοδοχείο Κάρριερ. Και αυτό θα συνεχίσει να συμβαίνει. Θα συνεχίσουμε να τα αδειάζουμε, γιατί εσείς, ίντσα προς ίντσα και λίρα προς λίρα και δολλάριο προς δολλάριο, κανείς από εσάς δε θα μπορούσε να βγάλει κέρδος από αυτόν τον χώρο όπως μπορεί ο Αναδευτήρας της Βοστώνης.

Αλλά εάν μεγενθύνετε την εικόνα, εάν τη μεγενθύνετε, θα βλέπατε ότι ένα χαντάκι 825 μιλίων ανάμεσα στη Νέα Υόρκη και το Σικάγο που χτίζεται τα τελευταία χρόνια από μία εταιρεί που λέγεται Σπρεντ Νετγοουρκς. Αυτό είναι ένα καλώδιο οπτικής ίνας που απλώθηκε ανάμεσα σε αυτές τις δύο πόλεις απλά για να είναι δυνατό να μεταφερθεί ένα σήμα 37 φορές πιο γρήγορα από το να πατήσεις το πλήκτρο ενός ποντικιού -- μόνο για αυτούς του αλγόριθμους, μόνο για το Καρναβάλι και το Μαχαίρι. Και όσο το σκέφτεστε αυτό, ότι διατρέχουμε τις Ηνωμένες Πολιτείες με δυναμίτης και βραχοπρίονα ώστε ένας αλγόριθμος να μπορεί να κλείσει τη δουλειά τρία μικροδευτερόλεπτα πιο γρήγορα, για ένα πλαίσιο επικοινωνιών που κανένας άνθρωπος δε θα μάθει ποτέ, αυτό είναι ένα είδος δήλωσης του πεπρωμένου και πάντα θα ψάχνουμε το επόμενο σύνορο.

Δυστυχώς, η δουλειά μας είναι δύσκολη. Αυτό είναι απλά θεωρητικό. Είναι μερικοί μαθηματικοί στο ΜΙΤ. Και η αλήθεια είναι ότι δεν καταλαβαίνω πλήρως πολλά από αυτά για τα οποία μιλούν. Περιέχει κώνους φωτός και κβαντική σύμπλεξη, και δεν πολυκαταλαβαίνω τίποτα από αυτά. Αλλά μπορώ να διαβάσω αυτόν το χάρτη. Και αυτό που λέει αυτός ο χάρτης είναι ότι, εάν προσπαθείς να βγάλεις λεφτά στις αγορές που βρίσκονται εκεί που είναι οι κόκκινες τελείες, εκεί που είναι οι άνθρωποι, οι πόλεις, πρέπει να βάλεις τους εξυπηρετητές εκεί που είναι οι μπλε τελείες για να το κάνεις με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο. Και αυτό που ίσως παρατηρήσατε σχετικά με τις μπλε τελείες είναι ότι πολλές από αυτές βρίσκονται στη μέση του ωκεανού. Άρα αυτό είναι που θα κάνουμε, θα χτίσουμε φυσαλίδες ή κάτι, ή πλατφόρμες. Βασικά θα διαχωρίσουμε τα ύδατα για να φέρουμε λεφτά από τον ουρανό γιατί είναι λαμπρό το μέλλον εάν είσαι αλγόριθμος.

(Γέλια)

Και δεν είναι το χρήμα που είναι τόσο ενδιαφέρον στην πραγματικότητα. Είναι τι κινητοποιεί το χρήμα. Ότι ουσιαστικά γεωμορφοποιούμε την ίδια τη Γη με αυτό το είδος αλγοριθμικής αποτελεσματικότητας. Και υπό αυτό το πρίσμα, γυρνάς πίσω και κοιτάς τις φωτογραφίες του Μαικλ Νατζάρ, και διαπιστώνεις ότι δεν είναι μεταφορά, είναι προφητεία. Είναι προφητεία για τις σεισμικές, κοσμογονικές επιπτώσεις των μαθηματικών που φτιάχνουμε. Και το τοπίο πάντοτε φτιαχνόταν από τέτοιες περίεργες, ταραχώδεις συμπράξεις ανάμεσα στη φύση και τον άνθρωπο. Αλλά τώρα υπάρχει αυτή η τρίτη συνεξελικτική δύναμη: οι αλγόριθμοι -- ο Αναδευτήρας της Βοστώνης, το Καρναβάλι. Και πρέπει να τους αντιλαμβανόμαστε ως φύση. Και υπό μίαν έννοια, είναι.

Σας ευχαριστώ.

(Χειροκροτήματα)