JR: Ένα χρόνος γυρνώντας τον κόσμο ανάποδα

Πριν από δώδεκα χρόνια, βρισκόμουν στους δρόμους γράφοντας το όνομά μου για να αποδείξω ότι «υπάρχω». Μετά ξεκίνησα να φωτογραφίζω ανθρώπους και να κολλάω τις αφίσες τους στους δρόμους για να αποδείξω ότι «υπάρχουν». Από τα περίχωρα του Παρισιού, έως τα τείχη του Ισραήλ και της Παλαιστίνης τις στέγες στην Κένυα και τις φαβέλες στο Ρίο με χαρτί και κόλλα -τόσο εύκολα.

Έκανα μια ερώτηση πέρυσι: Μπορεί η τέχνη να αλλάξει τον κόσμο; Θα σας πω... φέτος υπήρξε μεγάλος ανταγωνισμός για να αλλάξει ο κόσμος, καθώς οι διαδηλώσεις της Αραβικής Άνοιξης ακόμα επεκτείνονται, η Ευρωζώνη κατέρρευσε...τι άλλο; Το Κίνημα Κατάληψης απέκτησε φωνή και εγώ πρέπει να μιλώ διαρκώς Αγγλικά. Οπότε πολλά πράγματα άλλαξαν.

Όταν πέρυσι ευχήθηκα για το TED, είπα κοιτάξτε, θα αλλάξω τα δεδομένα. Εσείς θα τραβάτε φωτογραφίες. Θα τις στέλνετε σε εμένα, θα τις εκτυπώνω και θα σας τις στέλνω πίσω. Έπειτα εσείς θα τις κολλάτε όπου νομίζετε, για να στείλετε το δικό σας μήνυμα.

Αυτό είναι το Inside Out. Φέτος εκτυπώσαμε 100.000 αφίσες. Θα σας δείξω για τι είδους αφίσες μιλάμε. Και εξακολουθούμε να στέλνουμε κι άλλες. Αυτό είναι το μέγεθος. Κανονικό χαρτί με λίγο μελάνι. Αυτή εδώ είναι από την Αϊτή.

Όταν έκανα την ευχή μου πέρυσι, εκατοντάδες άνθρωποι θέλησαν να μας βοηθήσουν. Αλλά είπα ότι θα πρέπει να γίνει με τους όρους που πάντοτε δούλευα. Χωρίς έπαινους, χωρίς λογότυπα, χωρίς χορηγούς. Μια εβδομάδα αργότερα, αρκετοί άνθρωποι ήταν έτοιμοι να ξεκινήσουν και να δώσουν δύναμη σε άλλους ανθρώπους, οι οποίοι ήθελαν να αλλάξουν τον κόσμο. Γι' αυτούς τους ανθρώπους θα σας μιλήσω απόψε.

Δυο βδομάδες μετά την ομιλία μου στην Τυνησία, φτιάχτηκαν χιλιάδες αφίσες. Και κόλλησαν πάνω από κάθε αφίσα του δικτάτορα τις δικές τους φωτογραφίες. Μπαμ! Αυτό έγινε. Ο Σλιμ μαζί με την παρέα του ταξίδεψαν σε όλη τη χώρα και κόλλησαν εκατοντάδες φωτογραφίες παντού, για να δείξουν τη διαφορετικότητα στη χώρα. Πραγματικά έκαναν το «Inside Out» δικό τους σχέδιο. Αυτή η φωτογραφία κολλήθηκε σε ένα αστυνομικό τμήμα και εδώ κάτω βλέπετε τις ταυτότητες εκείνων που εντοπίστηκαν από την αστυνομία.

Ρωσία. Ο Τσαντ ήθελε να καταπολεμήσει την ομοφοβία στη Ρωσία. Μαζί με τους φίλους του πήγε έξω από κάθε Ρωσική Πρεσβεία στην Ευρώπη και στάθηκε εκεί μαζί με τις φωτογραφίες για να φωνάξει, «Έχουμε δικαιώματα.» Χρησιμοποίησαν το «Inside Out» ως τρόπο διαμαρτυρίας.

Καράτσι, Πακιστάν. Η Σαρμέν είναι μαζί μας απόψε. Διοργάνωσε μια βραδιά TEDx κι εκεί και κόλλησε φωτογραφίες όλων των αφανών ανθρώπων της πόλης, στους τοίχους της πόλης. Θα ήθελα να την ευχαριστήσω απόψε.

Βόρεια Ντακότα, περιοχή του Στάντινγκ Ροκ, στη Νήσο Τερτλ, [ακαθόριστο] από τη φυλή Λακότα ήθελε να δείξει ότι οι Ιθαγενείς Αμερικανοί υπάρχουν ακόμη. Η έβδομη γενιά εξακολουθεί να παλεύει για τα δικαιώματά της. Κόλλησε αφίσες παντού στην περιοχή του. Κι αυτός είναι μαζί μας απόψε. Κάθε φορά που έχω ένα τοίχο στη Νέα Υόρκη, χρησιμοποιώ αυτές τις φωτογραφίες για να συνεχίσω αυτό το έργο.

Χουάρες (Μεξικό): Έχετε ακουστά για τα σύνορα- είναι από τα πιο επικίνδυνα σύνορα στον κόσμο. Η Μόνικα έχει τραβήξει χιλιάδες φωτογραφίες, μαζί με μια ομάδα φωτογράφων και κάλυψαν τα σύνορα. Ξέρετε τι χρειάζεται για να το κάνεις αυτό; Άνθρωποι, ενέργεια, κόλλα και να οργανώσεις ομάδες. Ήταν εκπληκτικό.

Στο Ιράν την ίδια περίοδο, ο Αμπολόλο -εννοείται ότι είναι παρατσούκλι- κόλλησε τη φωτογραφία μιας γυναίκας για να δείξει την αντίσταση απέναντι στην κυβέρνηση. Περιττό να σας πω πόσο ρίσκαρε για να το κάνει.

Υπάρχουν επίσης προγράμματα σε σχολεία. Το 20% των αφισών που λαμβάνουμε προέρχεται από τα σχολεία. Η εκπαίδευση είναι τόσο σημαντική. Τα παιδιά τραβούν τις φωτογραφίες στο σχολείο, ο δάσκαλος τις μαζεύει και τις κολλάνε στο σχολείο. Μέχρι και πυροσβέστες τους βοήθησαν. Σε αυτό το έργο θα έπρεπε να συμμετέχουν ακόμη περισσότερα σχολεία.

Φυσικά θέλαμε να επιστρέψουμε στο Ισραήλ και την Παλαιστίνη. Γυρίσαμε πίσω μαζί με ένα φορτηγό. Αυτό είναι φορτηγό με φωτογραφικό θάλαμο. Μπαίνεις μέσα και σε τραβάει φωτογραφία. Μετά από 30 δευτερόλεπτα, είσαι έτοιμος να ξεκινήσεις. Χιλιάδες άνθρωποι τα χρησιμοποιούν και καθένας από αυτούς λαμβάνει μέρος στην ειρηνευτική εκστρατεία και κάνουν πορεία στους δρόμους. Εδώ είναι η πορεία 450.000 ατόμων που ξεκίνησε το Σεπτέμβριο. Όλοι κρατούσαν τις φωτογραφίες τους, ως δήλωση. Παράλληλα, άλλοι κολλούσαν αφίσες σε δρόμους και κτήρια. Υπάρχουν παντού. Ελάτε, πείτε μου, σας φαίνεται ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι έτοιμοι για ειρήνη;

Έγιναν πολλές δράσεις γι' αυτά τα προγράμματα, μέσα σ' ένα χρόνο, και συμμετείχαν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι δημιουργώντας εκατομμύρια εικόνες. Αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόγραμμα σχετικό με την τέχνη, με παγκόσμια συμμετοχή.

Ας επανέλθουμε στην ερώτηση, «Μπορεί η τέχνη να αλλάξει τον κόσμο;» Ίσως όχι μέσα σε έναν χρόνο, αλλά η αρχή έγινε. Αλλά ίσως να πρέπει να αλλάξουμε την ερώτηση. Μπορεί η τέχνη να αλλάξει τις ζωές των ανθρώπων; Από ό,τι έχω δει φέτος, ναι. Ξέρετε κάτι; Αυτή είναι μόνο η αρχή. Ας γυρίσουμε τον κόσμο ανάποδα, μαζί. Σας ευχαριστώ.

(Χειροκρότημα)