Τζον Χότζμαν: Η εξήγηση της Σχεδίασης

Σήμερα, πρόκειται να σας παρουσιάσω τρία παραδείγματα εικονικής σχεδίασης και είναι απολύτως λογικό ότι πρέπει να το κάνω εγώ, γιατί έχω πτυχίο στη Λογοτεχνία. (Γέλια) Αλλά, είμαι επίσης μια διάσημη δευτερεύουσα τηλεοπτική προσωπικότητα και φανατικός συλλέκτης των καταλόγων Design Within Reach, οπότε γνωρίζω πάνω-κάτω όλα τα σχετικά.

Τώρα, είμαι σίγουρος ότι αναγνωρίζετε αυτό το αντικείμενο· πολλοί από εσάς πιθανόν να το είδατε καθώς προσγειώνατε τα ιδιωτικά σας Zέπελιν στο Διεθνές Αεροδρόμιο του Λος Άντζελες τις τελευταίες ημέρες. Αυτό είναι γνωστό ως το Θεματικό Κτήριο· ονομάζεται έτσι για λόγους οι οποίοι εξακολουθούν να είναι πολύ ζοφεροί. Πιθανόν να είναι το καλύτερο παράδειγμα που έχουμε στο Λος Άντζελες μιας αρχαίας εξωγήινης αρχιτεκτονικής.

Ανακαλύφθηκε το 1961 καθώς κατασκευαζόταν το LAX αν και επιστήμονες πιστεύουν ότι χρονολογείται από το 2000, πριν την Κοινή Εποχή, όπου και χρησιμοποιείτο ως πολυσύχναστος υπερδιαστατικός διαστημικός σταθμός από αρχαίους αστροναύτες που πρώτοι δημιούργησαν αποικίες στον πλανήτη και βελτίωσαν το είδος μας από την αγριότητα, προσφέροντάς μας το δώρο της γραπτής γλώσσας και της τεχνολογίας και το δώρο των περιστρεφόμενων εστιατορίων.

Πιστεύεται πάντως ότι ήταν μια αντικατάσταση των παλιότερων διαστημικών σταθμών που βρίσκονταν, φυσικά, στο Στόουνχεντζ και θεωρείται μια μεγάλη βελτίωση εξαιτίας του απέριττου σχεδιασμού, και της απουσίας Δρυίδων που κάνουν βόλτες και φυσικά, πολύ περισσότερο της πρόσβασης σε χώρο στάθμευσης. Όταν αποκαλύφθηκε, εγκαινίασε μια νέα εποχή εξορθολογισμένης, απαρχαιωμένης φουτουριστικής σχεδίασης αποκαλούμενη Γκούγκι, που έτυχε να είναι συνώνυμη με την Εποχή των Τζετ, μια εσφαλμένη ονομασία. Εξάλλου, οι αρχαίοι αστροναύτες που το χρησιμοποιούσαν δεν ταξίδευαν πολύ συχνά με τζετ, αντιθέτως προτιμούσαν να ταξιδεύουν με φτερωτά ερπετά τροφοδοτούμενα από κρυστάλλινα κρανία.

(Χειροκρότημα)

(Μουσική)

Ναι, ένα τραπέζι. Το χρησιμοποιούμε καθημερινά. Πάνω σ' αυτό ο λεμονοστύφτης Τζούσι Σαλίφ. Είναι σχεδιασμένος από τον Φίλιπ Σταρκ που πιστεύω ότι βρίσκεται στο ακροατήριο αυτή τη στιγμή. Μπορείτε να καταλάβετε ότι είναι σχέδιο του Σταρκ από την ακρίβειά του, το παιχνίδισμά του, την καινοτομία του και την υπόσχεσή του για ενδεχόμενη βία. (Γέλια)

Πρόκειται για ένα σχέδιο που προκαλεί τη διαίσθησή σου -- δεν είναι αυτό που νομίζεις όταν το πρωτοδείς. Δεν είναι ένα πιρούνι, σχεδιασμένο για ν' αρπάξεις 3 ορεκτικά με τη μια, που, θα έλεγα πως θα ήταν χρήσιμο έξω στο λόμπι. Παρόλο τον εμφανή επηρεασμό του από τους αρχαίους αστροναύτες, τη διαστημική του ηλικία και τον τριποδισμό του δεν είναι κάτι που σχεδιάστηκε για να προσκολληθεί στο μυαλό σου και να ρουφήξει τις σκέψεις σου. Στην πραγματικότητα είναι ένας λεμονοστύφτης και όταν το λέω αυτό, δε θα το δείτε ποτέ ξανά σαν κάτι άλλο.

Δεν είναι επίσης ένα μνημείο σχεδιασμού, είναι ένα μνημείο της χρήσης του σχεδιασμού. Μπορείτε να το πάρετε σπίτι μαζί σας σε αντίθεση με το Θεματικό Κτήριο, το οποίο θα μείνει εκεί για πάντα. Είναι οικονομικό και μπορεί να σας συνοδεύσει σπίτι και, έτσι, μπορεί να τοποθετηθεί στον πάγκο της κουζίνας σας -- δεν μπορεί να μπει στα συρτάρια σας· πιστέψτε με, το ανακάλυψα με τον δύσκολο τρόπο -- και να μεταμορφώσει τον πάγκο της κουζίνας σας σε ένα μνημείο για τη σχεδίαση. Και κάτι ακόμα, εάν έχετε ένα στο σπίτι, θα σας πω ένα χαρακτηριστικό του που πιθανόν δε γνωρίζετε: όταν πέφτετε για ύπνο, ζωντανεύει και κάνει βόλτες στο σπίτι κοιτάζει την αλληλογραφία σας και σας παρατηρεί καθώς κοιμάστε. (Χειροκρότημα)

Ωραία, τι είναι αυτό; Δεν έχω ιδέα. Δε γνωρίζω τι είναι. Δείχνει απαίσιο. Είναι μια μικρή ζεστή πλάκα; Δεν καταλαβαίνω. Γνωρίζει κανείς; Είναι ένα ...iPhone. iPhone. Ναι, σωστά, τα θυμάμαι αυτά· Είχα αντικαταστήσει όλα τα πλακάκια του μπάνιου μου με αυτά τις παλιές καλές εποχές.

Όχι, έχω ένα iPhone. Φυσικά κι έχω. Ορίστε το πολυαγαπημένο μου iPhone. Κάνω πολλά με αυτή τη μικρή συσκευή. Μου αρέσει να διαβάζω βιβλία με αυτή. Περισσότερο απ' αυτό, μου αρέσει να αγοράζω βιβλία με αυτή που ποτέ δεν θα νιώσω ενοχές επειδή δεν τα διάβασα γιατί μπαίνουν εδώ και δεν τα ξανακοιτάζω ποτέ και είναι τέλειο. Το χρησιμοποιώ κάθε μέρα για να μετρήσω το βάρος ενός βοδιού, για παράδειγμα.

Συχνά πυκνά, παραδέχομαι ότι ολοκληρώνω μια τηλεφωνική κλήση με αυτό περιστασιακά. Εξακολουθώ να το ξεχνάω όλη την ώρα. Αυτό είναι ένα σχέδιο που μόλις το είδατε, το ξεχάσατε. Εύκολα ξεχνάς τον ενθουσιασμό που είχες το 2007 όταν για πρώτη φορά άγγιξες αυτό το αντικείμενο γιατί πολύ γρήγορα διαδόθηκε παντού και επειδή αυτόματα υιοθετήσαμε αυτές τις χειρονομίες και το κάναμε μέρος της ζωής μας. Αντίθετα με το Θεματικό Κτήριο, αυτή δεν είναι εξωγήινη τεχνολογία. Ή μήπως να πω, ότι χρειάστηκε την τεχνολογία η οποία, αντίθετα με πολλούς στην αίθουσα και πολλούς άλλους στον κόσμο, εξακολουθεί να μοιάζει εξωγήινη, και το έκανε αμέσως να μοιάζει κοινό και οικείο.

Αντίθετα με το λεμονοστύφτη, δεν απειλεί ότι θα συνδεθεί με τον εγκέφαλό σας αλλά, πολύ απλά συνδέεται με τον εγκέφαλό σας. (Γέλια) Ούτε καν παρατηρήσατε ότι συνέβη αυτό. Οπότε, λοιπόν: Ονομάζομαι Τζον Xότζμαν. Μόλις εξήγησα τη σχεδίαση. Σας ευχαριστώ πολύ.

(Χειροκρότημα)