Τζον Ντιλέινυ: Καλωδιώνoντας έναν διαδραστικό ωκεανό

Για μια στιγμή, αυτό που χρειάζεται να κάνω είναι να προβάλω κάτι στην οθόνη της φαντασίας σας. Είμαστε στην Ιαπωνία του 17ου αιώνα στη δυτική ακτή, και ένας μικρός, ρικνός μοναχός βιάζεται να φτάσει κοντά μεσάνυχτα προς τη κορυφή ενός μικρού λόφου. Καταφτάνει στο μικρό λόφο στάζοντας νερό. Στέκεται εκεί, και αγναντεύει προς το νησί Σάντο. Και κοιτά προς τον ωκεανό, και κοιτά προς τον ουρανό. Και τότε λέει στον εαυτό του, πολύ σιγανά, "[Ταραχώδης η θάλασσα,] [Επεκτείνεται γύρω από το Σάντο] [Τον Γαλαξία]" Ο Μπασό ήταν ένας εξαιρετικός άνθρωπος. Έλεγε περισσότερα με λιγότερα από κάθε άνθρωπο που έχω ποτέ διαβάσει ή συνομιλήσει. Ο Μπασό, σε 17 συλλαβές, παρέθεσε έναν ταραχώδη ωκεανό οδηγούμενο από μία καταιγίδα του παρελθόντος, και συνέλαβε τη σχεδόν απερίγραπτη ομορφιά του γαλαξία μας με εκατομμύρια αστέρια, με πιθανώς μυριάδες -- ποιος να ξέρει -- πλανήτες, ίσως μέχρι και έναν ωκεανό που πιθανώς θα ονομάσουμε Σύλβια στο μέλλον. Καθώς πλησίαζε το θάνατο, οι μαθητές και υποστηρικτές του συνέχιζαν να τον ρωτούν, "Ποιο είναι το μυστικό; Πως μπορείς να φτιάχνεις τόσο όμορφα ποιήματα haiku (σ.μ: παραδοσιακά ιαπωνικά ποιήματα 17 συλλαβών) τόσο εύκολα;" Και προς το τέλος, είπε, "Για να γνωρίσετε το πεύκο, να πάτε στο πεύκο." Αυτό ήταν!

(Γέλια)

Η Σύλβια είπε πως πρέπει να χρησιμοποιήσουμε κάθε απόθεμα που έχουμε ώστε να γνωρίσουμε τους ωκεανούς. Για να γνωρίσουμε τους ωκεανούς, πρέπει να πάμε στους ωκεανούς. Και γι'αυτό που θα ήθελα να σας μιλήσω σήμερα λιγάκι είναι στη πραγματικότητα η μεταμόρφωση της σχέσης, ή της αλληλεπίδρασης μεταξύ ανθρώπων και ωκεανών με μία νέα δυνατότητα που δεν είναι εντελώς ρουτίνα ακόμα. Ελπίζω να γίνει. Υπάρχουν μερικά σημεία-κλειδιά. Ένα απ'αυτά είναι πως οι ωκεανοί είναι μείζονος σημασίας για τη ποιότητα της ζωής στη Γη. Ένα ακόμα είναι πως υπάρχουν θαρραλέοι, νέοι τρόποι μελέτης των ωκεανών που δεν έχουμε χρησιμοποιήσει καλά ακόμα. Και τελευταίο είναι το πως αυτοί είναι οι θαρραλέοι, νέοι τρόποι που εξερευνάμε ως μία κοινότητα θα μετατρέψουν τον τρόπο που κοιτάμε τον πλανήτη μας, τους ωκεανούς μας, και τελικά το πως θα διαχειριστούμε πιθανώς ολόκληρο τον πλανήτη, γι'αυτό που αξίζει. Οπότε αυτό που κάνουν κάνουν οι επιστήμονες όταν ξεκινούν είναι να αρχίζουν από το σύστημα. Ορίζουν τι σημαίνει σύστημα. Το σύστημα δεν είναι η ακτή Τσέσαπικ. Δεν είναι η ακτή Κάρο. Δεν είναι ούτε καν ολόκληρος ο Ειρηνικός. Είναι ολόκληρος ο πλανήτης, όλος ο πλανήτης, ήπειροι και ωκεανοί μαζί. Αυτό είναι το σύστημα.

Και βασικά, η πρόκληση είναι να βελτιστοποιήσουμε τα οφέλη και να μετριάσουμε τα ρίσκα της επιβίωσης στο πλανήτη που οδηγείται από δύο διαδικασίες μόνο, δύο πηγές ενέργειας, μία εκ των οποίων είναι η ηλιακή, που κινεί τους ανέμους, τα κύματα, τα σύννεφα, τις καταιγίδες και τη φωτοσύνθεση. Η δεύτερη είναι η εσωτερική ενέργεια. Και αυτές οι δύο πολεμούν η μία την άλλη σχεδόν ακατάπαυστα. Οροσειρές, τεκτονικές πλάκες, κινούν της ηπείρους γύρω, δημιουργώντας κοιτάσματα μεταλλευμάτων. Ηφαίστεια εκρήγνυνται. Αυτός είναι ο πλανήτης στον οποίο ζούμε. Είναι απύθμενα πολύπλοκος.

Τώρα δε περιμένω όλους σας να δείτε όλες τις λεπτομέρειες εδώ, αλλά αυτό που θέλω να δείτε είναι -- είναι περίπου το 10% όλων των διαδικασιών που λαμβάνουν χώρα στους ωκεανούς σχεδόν συνέχεια, και συμβαίνουν για τα τελευταία 4 δισεκατομμύρια χρόνια, Είναι ένα σύστημα που υπάρχει τριγύρω για αρκετό χρονικό διάστημα. Και αυτά έχουν όλα συνεξελιχθεί. Τι εννοώ με αυτό; Αλληλεπιδρούν μεταξύ τους συνεχώς. Όλα συσχετίζονται μεταξύ τους. Οπότε η πολυπλοκότητα αυτού του συστήματος που βλέπουμε, αυτού που ωθείται από τον ήλιο -- το πάνω μέρος του, κυρίως -- και το κάτω μέρος του μερικώς ωθείται από την είσοδο θερμότητας από κάτω και από άλλες διαδικασίες. Αυτό είναι πολύ, πολύ σημαντικό διότι αυτό είναι το σύστημα, αυτό είναι το χωνευτήρι, απ'όπου προήλθε η ζωή στο πλανήτη. Και τώρα είναι η ώρα για εμάς να το αντιληφθούμε. Πρέπει να το καταλάβουμε! Αυτό είναι ένα από τα θέματα που η Σύλβια μας υπενθυμίζει· το να καταλάβουμε αυτόν τον ωκεανό μας, αυτό το βασικό σύστημα υποστήριξης της ζωής, το πρωταρχικό σύστημα υποστήριξης ζωής στο πλανήτη.

Δείτε αυτή την πολυπλοκότητα εδώ. Αυτή είναι μόνο μία μεταβλητή. Αν μπορείτε να δείτε τη πολυπλοκότητα μπορείτε να δείτε πως μικροσκοπικές δίνες και μεγάλες δίνες και η κίνηση -- αυτό είναι μόνο θερμοκρασία στην επιφάνεια του νερού, αλλά είναι απύθμενα πολύπλοκο. Τώρα, ένα επίπεδο παρακάτω, οι άλλες δύο ή τρεις εκατοντάδες διαδικασίες που όλες αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, μερικώς ως συνάρτηση της θερμοκρασίας, μερικώς ως συνάρτηση όλων των άλλων παραγόντων, και καταλήγουμε σε ένα πραγματικά πολύπλοκο σύστημα. Αυτή είναι η πρόκληση του να καταλάβουμε, να καταλάβουμε το σύστημα και τους φαινόμενους τρόπους του. Και υπάρχει μία χρονική πίεση σ'αυτό. Μέρος αυτής της πίεσης έρχεται από το γεγονός πως μία τάξη ενός δις ανθρώπων στο πλανήτη τώρα υποσιτίζεται ή λιμοκτονεί. Και μέρος του προβλήματος είναι για τον Κόντυ -- ο οποίος είναι εδώ -- 16 χρονών -- και έχω την άδειά του να σας μεταδώσω αυτό το νούμερο. Όταν εκείνος, σε 40 χρόνια από τώρα, θα είναι στην ηλικία της Νάνσι Μπράουν, πρόκειται να υπάρχουν ακόμα δύο και μισό δισεκατομμύρια άνθρωποι στον πλανήτη. Δε μπορούμε να λύσουμε όλα τα προβλήματα κοιτώντας μόνο στους ωκεανούς, αν όμως δεν αντιληφθούμε το θεμελιώδες σύστημα υποστήριξης ζωής αυτού του πλανήτη πολύ πιο ενδελεχώς απ'ότι τώρα, τότε οι πιέσεις που θα αντιμετωπίσουμε, και που ο Κόντι θα αντιμετωπίσει, και ακόμα και η Νάνσι, η οποία θα ζήσει μέχρι τα 98 της, θα έχουμε πραγματικά προβλήματα επιβίωσης.

Εντάξει, ας μιλήσουμε για μία άλλη οπτική προς τη σημασία των ωκεανών. Δείτε αυτό το διάγραμμα, αυτό που δείχνει θερμά νερά με κόκκινο, κρύα νερά με μπλε, και στις ηπείρους, αυτό που βλέπετε σε φωτεινό πράσινο, είναι η ανάπτυξη βλάστησης, και σε σκούρο πράσινο, ο μαρασμός της βλάστησης. Και στη κάτω αριστερή γωνία είναι ένα ρολόι που δείχνει από το 1982 μέχρι το 1998 και μετά ξαναρχίζει πάλι. Αυτό που θα παρατηρήσετε είναι πως οι ρυθμοί της ανάπτυξης της βλάστησης -- ένα υποσύνολο του οποίου είναι τροφή στις ηπείρους -- συνδέεται άρρηκτα με τους ρυθμούς των θερμοκρασιών των επιφανειών των θαλασσών. Οι ωκεανοί ελέγχουν, ή τουλάχιστον επηρεάζουν σημαντικά, συσχετίζονται με τις διαμορφώσεις της βλάστησης και της ξηρασίας και της βροχής στις ηπείρους. Οπότε οι άνθρωποι στο Κάνσας, σε ένα σιτοχώραφο στο Κάνσας, πρέπει να αντιληφθούν πως οι ωκεανοί είναι σημαντικότατοι και γι'αυτούς. Άλλη μία πολυπλοκότητα: αυτή είναι η ηλικία των ωκεανών. Προχωράω ένα επίπεδο πιο μέσα σ'αυτό στις τεκτονικές πλάκες. Η ηλικία των ωκεανών, οι τεκτονικές πλάκες, αναδύουν ένα εντελώς νέο φαινόμενο για το οποίο έχουμε ακούσει σε αυτή τη συνδιάσκεψη.

Και θα μοιραστώ μαζί σας μερικά βίντεο υψηλής ευκρίνειας που έχουμε συλλέξει σε πραγματικό χρόνο. Δευτερόλεπτα αφού πάρθηκε αυτό το βίντεο, άνθρωποι στο Πεκίνο, άνθρωποι στο Σύντνεϋ, άνθρωποι στο Άμστερνταμ, άνθρωποι στη Γουάσινγκτον το παρακολουθούσαν. Τώρα, έχετε ακούσει για υδροθερμικές οπές, όμως η άλλη ανακάλυψη είναι πως βαθιά κάτω από το πυθμένα, υπάρχουν τεράστια αποθέματα μικροβιακής δραστηριότητας που μόλις ανακαλύψαμε, και για τα οποία δεν έχουμε σχεδόν κανένα τρόπο να μελετήσουμε. Μερικοί άνθρωποι έχουν εκτιμήσει πως η βιομάζα που συνδέεται με αυτά τα μικρόβια που ζουν στις εκροές και στις σχισμές του πυθμένα και κάτωθεν ανταγωνίζεται το συνολικό μέγεθος της ζώσας βιομάζας στην επιφάνεια του πλανήτη. Είναι μια εκπληκτική ενδοσκόπηση. Και μάθαμε γι'αυτό πρόσφατα. Είναι πολύ, πολύ συναρπαστικό. Μπορεί να είναι το επόμενο τροπικό δάσος, με όρους φαρμακευτικής. Γνωρίζουμε λίγα ή τίποτα γι'αυτό.

Λοιπόν, ο Μαρσέλ Προύστ έχει ένα θαυμάσιο ρητό πως "το πραγματικό ταξίδι της ανακάλυψης απαρτίζεται όχι τόσο από την αναζήτηση νέων περιοχών, αλλά από το ενδεχόμενο να αποκτήσουμε μία νέα ματιά," νέους τρόπους να δούμε τα πράγματα, ένα νέο τρόπο σκέψης. Και πολλοί από σας θυμάστε τα πρώτα στάδια της ωκεανογραφίας, όταν έπρεπε να χρησιμοποιήσουμε αυτά που είχαμε εύκαιρα. Και δεν ήταν εύκολο. Δεν ήταν καθόλου εύκολο εκείνες τις μέρες. Μερικοί από σας θυμάστε, είμαι σίγουρος. Και τώρα, έχουμε μία ολόκληρη πλατφόρμα από εργαλεία που είναι αλήθεια αρκετά ισχυρά -- πλοία, δορυφόροι, πρυμάτσες. Αλλά δεν μας ικανοποιούν πλήρως. Δε μας δίνουν πλήρως αυτό που χρειαζόμαστε.

Και το πρόγραμμα για το οποίο θα ήθελα να σας μιλήσω μόνο για λίγο εδώ, χρηματοδοτήθηκε, και περιλαμβάνει αυτόνομα οχήματα σαν αυτό που τρέχει στο κάτω μέρος αυτής της εικόνας. Η μοντελοποίηση: στο δεξί μέρος, είναι ένα πολύπλοκο υπολογιστικό μοντέλο. Στα αριστερά, είναι ένα νέο είδος πρυμάτσας το οποίο θα σας δείξω σε λίγο. Και βάσει αρκετών επιχειρημάτων, οι ωκεανοί είναι πολύπλοκοι και είναι πρωταρχικής σημασίας για τη ζωή στο πλανήτη. Αλλάζουν ραγδαία, αλλά όχι προβλεπόμενα. Και τα μοντέλα που χρειαζόμαστε για να προβλέπουμε το μέλλον δεν έχουν αρκετά δεδομένα ώστε να τελειοποιηθούν. Η υπολογιστική ισχύς είναι απίστευτη. Αλλά χωρίς δεδομένα, αυτά τα μοντέλα σε καμία περίπτωση δε θα μπορέσουν να προβλέψουν. Και αυτό είναι που πραγματικά χρειαζόμαστε. Για μία πλειάδα λόγων είναι επικίνδυνα, αλλά νιώθουμε πως το ΠΠΩ, το ίδρυμα "Πρωτοβουλία Παρατήρησης Ωκεανών" το οποίο το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών μόλις ξεκίνησε να χρηματοδοτεί, έχει τη δυναμική να αλλάξει άρδην τα πράγματα. Και στόχος αυτού του προγράμματος είναι να εγκαινιάσει μία νέα εποχή επιστημονικής ανακάλυψης και κατανόησης κατά μήκος και βάθος στις λεκάνες των ωκεανών χρησιμοποιώντας ευρέως προσβάσιμη, διαδραστική τηλεπαρουσία. Είναι ένας νέος κόσμος.

Θα είμαστε παρόντες σε όλο τον όγκο του ωκεανού, κατά βούληση, επικοινωνώντας σε πραγματικό χρόνο. Και αυτά είναι που περιλαμβάνονται στο σύστημα, ένας αριθμός περιοχών στο νότιο ημισφαίριο, που φαίνονται σ'αυτούς τους κύκλους. Και στο βόρειο ημισφαίριο υπάρχουν τέσσερις τέτοιες περιοχές. Δε θα μιλήσω αρκετά για τις περισσότερες εδώ. Μία όμως στη δυτική ακτή, αυτή στο κουτάκι, λέγεται περιφερειακοί κόμβοι κλίμακας. Κάποτε λεγόταν Ποσειδών. Και τώρα επιτρέψτε μου να σας δείξω τι υπάρχει πίσω απ'αυτό.

Οπτικές ίνες, ο τρόπος επικοινωνίας της επόμενης γενιάς. Μπορείτε να δείτε τις χάλκινες άκρες σ'αυτά τα πράγματα. Μπορούμε να μεταφέρουμε ενέργεια, αλλά το εύρος ζώνης είναι σε αυτές τις μικροσκοπικές ίνες μικρότερο από τις τρίχες του κεφαλιού σε διάμετρο, και αυτό το συγκεκριμένο σετ εδώ μπορεί να μεταδώσει στην κλίμακα των τριών μέχρι πέντε terabits το δευτερόλεπτο. Είναι τεράστιο εύρος ζώνης. Και αυτό είναι πως ο πλανήτης φαίνεται. Έχουμε ήδη διασυνδεθεί σα να ήμασταν σε έναν κορσέ οπτικών ινών, αν μου επιτρέπετε. Κάπως έτσι φαίνεται. Και τα καλώδια αλήθεια πάνε από ήπειρο σε ήπειρο. Είναι ένα πανίσχυρο σύστημα, και το μεγαλύτερο μέρος των επικοινωνιών μας απαρτίζεται απ'αυτό.

Οπότε αυτό είναι το σύστημα για το οποίο μιλάω, από τη δυτική ακτή -- συμπίπτει με την τεκτονική πλάκα, την τεκτονική πλάκα Χουάν ντε Φούκα. Και πρόκειται να παραδώσει άφθονη ισχύ και άνευ προηγουμένου εύρος ζώνης κατά μήκος όλου αυτού του όγκου -- μέσα στον υπερκείμενο ωκεανό, στον πυθμένα της θάλασσας και κάτω από το πυθμένα. Εύρος ζώνης και ενέργεια και μία ευρεία ποικιλία από διαδικασίες που θα λαμβάνουν χώρα. Κάπως έτσι θα φαίνεται ένας απ'αυτούς τους πρωτεύοντες κόμβους. Και είναι σαν ένας υποσταθμός με ενέργεια και εύρος ζώνης που μπορεί να διαχυθεί σε μία περιοχή μεγέθους του Σηάτλ. Και το είδος της επιστήμης που μπορεί να γίνει θα καθοριστεί από ένα πλήθος επιστημόνων που θέλουν να εμπλακούν και μπορούν να φέρουν τις διατάξεις μετρήσεων στο τραπέζι. Θα τις φέρουν και θα τις συνδέσουν. Θα είναι, νοητά, σα να έχεις χρόνο σε ένα τηλεσκόπιο, μόνο που θα έχεις τη δική σου διεπαφή. Η κλιματική αλλαγή, η οξείδωση των ωκεανών, η διάλυση του οξυγόνου, ο κύκλος του άνθρακα, οι παράκτιες υδατικές αναδύσεις, οι δυναμικές αλίευσης -- το πλήρες φάσμα των γεωεπιστημών και της επιστήμης των ωκεανών ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο. Οπότε, ο καθένας που καταφτάνει αργότερα απλά εισέρχεται στη βάση δεδομένων, και μπορεί να τραβήξει τις πληροφορίες που χρειάζεται για οτιδήποτε έχει λάβει χώρα. Και αυτό είναι μόνο το πρώτο απ'αυτά. Σε συνεργασία με τους Καναδούς συναδέλφους μας, εγκαθιστούμε αυτό.

Τώρα, θέλω να σας πάω μέσα στην καλντέρα. Στην αριστερή μεριά εκεί είναι ένα τεράστιο υποθαλάσσιο ηφαίστειο που λέγεται Έξιαλ. Και πρόκειται να πάμε κάτω, μέσα στο Έξιαλ χρησιμοποιώντας γραφικά υπολογιστή. Ορίστε πως αυτό το σύστημα πρόκειται να φαίνεται που έχουμε χρηματοδοτηθεί να φτιάξουμε μέχρι αυτό το σημείο. Πανίσχυρο. Είναι ένας ανελκυστήρας που συνεχώς κινείται πάνω και κάτω, αλλά μπορεί να ελέγχεται από ανθρώπους στη στεριά που είναι υπεύθυνοι γι'αυτό. Ή μπορούν να μεταφέρουν τον έλεγχο σε κάποιον στην Ινδία ή τη Κίνα που μπορεί να το αναλάβει για λίγο. Επειδή τα πάντα θα είναι άμεσα συνδεδεμένα μέσω του ίντερνετ. Θα υπάρχουν τεράστια μεγέθη δεδομένων που θα μεταφέρονται στη στεριά, όλα διαθέσιμα σε οποιονδήποτε που έχει όποιο ενδιαφέρον να τα χρησιμοποιήσει. Αυτό πρόκειται να είναι πολύ πιο ισχυρό από το να έχουμε ένα μόνο πλοίο σε μία μόνο περιοχή και μετά να μετακινείται σε μία νέα.

Πετάμε κατά μήκος του πυθμένα της καλντέρας. Υπάρχει ένα πλήθος ρομποτικών συστημάτων. Υπάρχουν κάμερες που μπορούν να ανοιγοκλείνουν κατά βούληση, αν αυτά είναι τα πειράματά σας. Τα είδη συστημάτων που πρόκειται να είναι εκεί κάτω, τα είδη οργάνων μέτρησης που θα βρίσκονται στον πυθμένα, απαρτίζονται από -- αν μπορείτε να διαβάσετε εδώ -- υπάρχουν κάμερες, υπάρχουν μπαρόμετρα, οξειδόμετρα, υπάρχουν σεισμόμετρα. Είναι ένα πλήρες φάσμα εργαλείων. Τώρα, αυτός ο λόφος ακριβώς εκεί στη πραγματικότητα φαίνεται κάπως έτσι. Έτσι φαίνεται ακριβώς. Και αυτού του είδους οι δραστηριότητες που μπορούμε να δούμε με βίντεο υψηλής ευκρίνειας, διότι το εύρος ζώνης αυτών των καλωδίων είναι τόσο τεράστιο που θα μπορούσαμε να έχουμε πέντε έως δέκα στερεοφωνικά συστήματα υψηλής ευκρίνειας να τρέχουν ακατάπαυστα και ξανά, κατευθυνόμενα με ρομποτικές τεχνικές από τη στεριά. Πολύ, πολύ ισχυρά. Και αυτά είναι τα πράγματα που χρηματοδοτούμαστε να κάνουμε σήμερα.

Οπότε τι μπορούμε πραγματικά να κάνουμε αύριο; Είμαστε έτοιμο να καβαλήσουμε το κύμα της τεχνολογικής ευκαιρίας. Υπάρχουν αναδυόμενες τεχνολογίες τριγύρω στο πεδίο γύρω από την ωκεανογραφία, που θα ενσωματώσουμε στην ωκεανογραφία, και μέσω αυτής της σύγκλισης, θα μεταμορφώσουμε την ωκεανογραφία σε κάτι ακόμα πιο μαγικό. Τα ρομποτικά συστήματα είναι απλά απίστευτα αυτές τις μέρες, απολύτως απίστευτα. Και θα φέρνουμε ρομποτικά συστήματα κάθε είδους στον ωκεανό. Νανοτεχνολογία: είναι μια μικρή γεννήτρια. Είναι μικρότερη από ένα ταχυδρομικό γραμματόσημο, και μπορεί να παράγει ενέργεια απλά βρισκόμενη κολλημένη στο πουκάμισό σας καθώς κινείστε. Καθώς κινείστε, παράγει ενέργεια. Υπάρχουν ένα σωρό πράγματα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στον ωκεανό, συνεχώς. Απεικόνιση: Πολλοί από σας γνωρίζουν αρκετά περισσότερα γι'αυτό το πράγμα από μένα. Αλλά η δικάναλη απεικόνιση σε ευκρίνεια τέσσερις φορές παραπάνω απ'αυτή που έχουμε σε υψηλή ευκρίνεια θα είναι ρουτίνα σε πέντε χρόνια.

Και αυτό είναι το μαγικό μέρος. Ως αποτέλεσμα της διαδικασίας αποκωδικοποίησης του ανθρωπίνου γονιδιώματος βρισκόμαστε πλέον στη θέση που γεγονότα που συμβαίνουν στον ωκεανό -- όπως η έκρηξη ενός ηφαιστείου, ή κάτι τέτοιας φύσης -- να μπορεί να δειγματοληφθεί. Τρομπάρουμε το υγρό μέσω ενός απ'αυτά τα συστήματα, και πατάμε το κουμπί, και αναλύεται για τα γενετικά του χαρακτηριστικά. Και αυτό μεταδίδεται πίσω στη στεριά αμέσως. Οπότε στον όγκο του ωκεανού, θα ξέρουμε, όχι απλά τη φυσική και τη χημεία. Αλλά η βάση της τροφικής αλυσίδας θα είναι διαφανής σε μας με δεδομένα σε συνεχή βάση. Κατανεμημένα συστήματα υπολογισμού: η δύναμη των κατανεμημένων υπολογιστών θα είναι απλά απίστευτη εδώ. Σύντομα θα χρησιμοποιούμε κατανεμημένους υπολογιστές για να κάνουμε πάνω-κάτω τα πάντα, όπως διαμόρφωση των δεδομένων και οιουδήποτε που πάει μαζί με τα δεδομένα. Η ενέργεια θα παράγεται από τον ίδιο τον ωκεανό. Και οι οπτικές ίνες της επόμενης γενιάς θα είναι απλά μαγικές. Είναι πολύ πιο πέρα από οτιδήποτε έχουμε σήμερα. Οπότε η παρουσία της ενέργειας και του εύρους ζώνης στο περιβάλλον θα επιτρέψει σε όλες αυτές τις νέες τεχνολογίες να συγκλίνουν με τέτοιο τρόπο που είναι απλά πρωτοφανής.

Οπότε μέσα στα επόμενα πέντε με επτά χρόνια, προβλέπω να έχουμε τη δυνατότητα να είμαστε παντελώς παρόντες σε όλο τον ωκεανό και να έχουμε όλα αυτά συνδεδεμένα στο ίντερνετ ώστε να μπορούμε να φτάσουμε σε πολύ, πολύ κόσμο. Η διανομή της ενέργειας και του εύρους ζώνης στον ωκεανό θα επιταχύνει δραματικά την προσαρμογή. Ορίστε ένα παράδειγμα. Όταν συμβαίνουν σεισμοί, τεράστια ποσά από αυτά τα νέα μικρόβια που δεν είχαμε δει ποτέ βγαίνουν από τον πυθμένα της θάλασσας. Έχουμε έναν τρόπο να αντιμετωπίσουμε αυτό, ένα νέο τρόπο να το αντιμετωπίσουμε. Έχουμε συμπεράνει από τη σεισμική δραστηριότητα που βλέπετε εδώ πως η κορυφή αυτού του ηφαιστείου εκρήγνυται, οπότε παρατάσσουμε τις μονάδες. Τι είναι οι μονάδες; Είναι αυτόνομα οχήματα, βεβαίως. Και πετάνε μέσα στο υπό έκρηξη ηφαίστειο. Λαμβάνουν δείγματα των υγρών που βγαίνουν από το πυθμένα κατά τη διάρκεια της έκρηξης, που έχουν τα μικρόβια που δεν έχουν ποτέ βρεθεί στην επιφάνεια του πλανήτη. Τα πετάνε στην επιφάνεια όπου επιπλέουν, και συλλέγονται από ένα αυτόνομο αεροπλάνο, και μεταφέρονται πίσω στο εργαστήριο μέσα σε 24 ώρες από την έκρηξη. Αυτό είναι εφικτό. Όλα τα κομμάτια είναι εκεί.

Ένα εργαστήρι: πολλοί από σας άκουσαν τι συνέβη στις 9 Ιουλίου. Κάποιοι γιατροί στη Νέα Υόρκη αφαίρεσαν τη χοληδόχο κύστη μίας γυναίκας στη Γαλλία. Θα μπορούσαμε να κάνουμε δουλειά στον πυθμένα της θάλασσας που θα μπορούσε να είναι εκπληκτική. Και θα ήταν ζωντανά στην τηλεόραση, αν είχαμε ενδιαφέροντα πράγματα να δείξουμε. Οπότε μπορούμε να φέρουμε μία εντελώς νέα τηλεπαρουσία στο κόσμο, σε όλο τον ωκεανό. Αυτό -- σας έδειξα τον πυθμένα της θάλασσας, αλλά ο στόχος εδώ είναι οι αλληλεπιδράσεις πραγματικού χρόνου με τους ωκεανούς από οπουδήποτε στη Γη. Θα είναι συναρπαστικό.

Και καθώς πάω προς τα κει, θέλω μόνο να σας δείξω τι μπορούμε να φέρουμε στις αίθουσες διδασκαλίας, και όντως, τι μπορούμε να φέρουμε στην τσέπη σας. Πολλοί από σας δεν το σκέφτεστε ακόμα, αλλά ο ωκεανός θα βρίσκεται στην τσέπη σας. Δε θα πάρει πολύ. Δε θα πάρει πολύ.

Επιτρέψτε μου λοιπόν να σας αφήσω με μερικές λέξεις από έναν άλλο ποιητή, αν με συγχωρείτε. Το 1943, ο Τ.Σ Έλιοτ έγραψε τα "Τέσσερα Κουαρτέτα". Κέρδισε το Νόμπελ λογοτεχνίας το 1948. Στο "Λιτλ Γκίντινγκ" λέει -- μιλώντας νομίζω για την ανθρώπινη φυλή, αλλά σίγουρα για το TED και τη Σύλβια -- "Δε θα πάψουμε να εξερευνούμε, και στο τέλος όλων των εξερευνήσεων θα είναι να φτάσουμε εκεί που ξεκινήσαμε και να γνωρίσουμε για πρώτη φορά τον τόπο, μέσα από την άγνωστη πύλη που ξαναθυμόμαστε όταν το τελευταίο που έμεινε στη Γη να ανακαλύψουμε είναι αυτό που ήταν η αρχή. Στη πηγή του πιο απέραντου ποταμού η φωνή του κρυμμένου καταρράκτη που δεν τη ξέραμε, γιατί δεν ψάξαμε γι'αυτή, αλλά την ακούσαμε, τη μισακούσαμε στη σιγαλιά ανάμεσα σε δυο κύματα της θάλασσας."

Σας ευχαριστώ.

(Χειροκρότημα)