Τζεσα Γκέιμπλ: Ο φυσικός μας κύκλος ύπνου

Ας ξεκινήσουμε από τη μέρα και τη νύχτα. Η ζωή εξελίχθηκε κάτω από συνθήκες φωτός και σκοταδιού, φως και έπειτα σκοτάδι. Οπότε τα φυτά και τα ζώα ανέπτυξαν το δικό τους εσωτερικό ρολόι ώστε να μπορέσουν να είναι έτοιμα γι' αυτές τις αλλαγές στο φως. Αυτά είναι τα χημικά ρολόγια, και έχουν βρεθεί σε κάθε γνωστό ον που έχει δύο ή περισσότερα κύτταρα και σε κάποια που έχουν μόνο ένα κύτταρο.

Θα σας φέρω ένα παράδειγμα. Αν πάρετε ένα πεταλοειδές καβούρι από τη παραλία, και το μεταφέρετε στην άλλη άκρη της ηπείρου, και το αφήσετε μέσα σ' ένα κλουβί με κλίση, θα σκαρφαλώσει το πάτο του κλουβιού κατά τη πλημμυρίδα στη πατρική του παραλία, και θα οπισθοδρομήσει και πάλι καθώς το νερό υποχωρεί χιλιάδες μίλια μακριά. Θα το κάνει για μερικές εβδομάδες, μέχρις ότου να αποπροσανατολιστεί σταδιακά. Και είναι απίστευτο να το παρακολουθεί κανείς, αλλά δεν συμβαίνει τίποτα το υπερφυσικό ή το αλλόκοτo, απλά αυτά τα καβούρια έχουν εσωτερικούς κύκλους που ανταποκρίνεται, συνήθως, με το ό,τι συμβαίνει γύρω του.

Έτσι κι εμείς έχουμε αυτή την ικανότητα, Και στους ανθρώπους το ονομάζουμε ρολόι του σώματος. Μπορεί να το παρατηρήσει κανείς ευκολότερα όταν παίρνουμε το ρολόι από κάποιο άτομο και το κλειδώνουμε σ' ένα υπόγειο καταφύγιο, για κανα-δυο μήνες. Στην πραγματικότητα μερικοί προσφέρονται ως εθελοντές, και συνήθως βγαίνουν έξω και παραληρούν κάπως για τον παραγωγικό τους χρόνο μέσα στο λάκκο. Έτσι, δεν έχει σημασία πόσο άτυπα αυτά τα άτομα θα έπρεπε να είναι, όλα δείχνουν το ίδιο πράγμα. Σηκώνονται λίγο πιο αργά κάθε μέρα -- ας πούμε περίπου 15 λεπτά -- και κατ' αυτόν τον τρόπο περίπου περιφέρονται γύρω από το ρολόι όλη την ώρα κατά τη διάρκεια εβδομάδων. Κι έτσι, με αυτό τον τρόπο, ξέρουμε ότι λειτουργούν με το εσωτερικό τους ρολόι παρά κατά κάποιο τρόπο να αισθάνονται τη μέρα έξω .

Οπότε εντάξει, έχουμε ένα σωματικό ρολόι και όπως φαίνεται είναι απίστευτα σημαντικό στη ζωή μας. Είναι ένας τεράστιος πολιτισμικός παράγοντας και πιστεύω ότι είναι ο πιο υποτιμημένος παράγοντας στη συμπεριφορά μας. Εξελιχθήκαμε σαν είδος κοντά στον ισημερινό, οπότε είμαστε αρκετά καλά εξοπλισμένοι, για μια αντιμετωπίσουμε μια δωδεκάωρη μέρα και μια δωδεκάωρη νύχτα. Φυσικά όμως, έχουμε σκορπιστεί σε όλες τις γωνιές του πλανήτη, και στον Αρκτικό Καναδά, όπου ζω, έχουμε συνεχής μέρα το καλοκαίρι, και 24 ώρες σκοτάδι το χειμώνα. Οπότε ο πολιτισμός, αυτός των ιθαγενών του βορά, είναι κατά παράδοση εξαιρετικά εποχιακός. Kατά το χειμώνα, κυριαρχεί ο ύπνος Απολαμβάνει κανείς την οικογενειακή ζωή μέσα. Και το καλοκαίρι, υπάρχει ένα σχεδόν μανιακό κυνήγι και μια εργασιακή δραστηριότητα για εκτεταμένες ώρες, πολύ δραστηριότητα.

Πως θα είναι άραγε ο φυσικός μας ρυθμός; Πως θα είναι ο τυπικός μας ύπνος σε μια τέλεια κατάσταση; Λοιπόν, φαίνεται πως όταν οι άνθρωποι ζουν χωρίς κανένα είδος τεχνητού φως, κοιμούνται δυο φορές κάθε νύχτα Πάνε για ύπνο κατά τις οκτώ το βράδυ, μέχρι τα μεσάνυχτα και τότε κοιμούνται πάλι από τις περίπου 2 το πρωί μέχρι την ανατολή του ήλιου. Στο ενδιάμεσο, έχουν μερικές ώρες για μία περίοδο συλλογισμού στο κρεβάτι. Κατά τη διάρκεια αυτή, υπάρχει μια αύξηση της προλακτίνης, αυτά που δεν βλέπουμε πότε την σήμερον ημέραν. Οι άνθρωποι σε αυτές τις μελέτες αναφέρουν ότι νιώθουν τόσο ξύπνιοι κατά τη διάρκεια της μέρας, που συνειδητοποιούν ότι είχαν την εμπειρία μιας πραγματικής αφύπνισης για πρώτη φορά στη ζωή τους.

Οπότε, για να επανέλθουμε στις μέρες μας. Ζούμε σε μια κοινωνία ταξιδιώτικης κούρασης από την διαφορά της ώρας, παγκόσμιων ταξιδιών, 24ωρης απασχόλησης, δουλειά με βάρδιες. Και ξέρετε, οι σύγχρονοι τρόποι με τους οποίους κάνουμε πράγματα έχουν τα πλεονεκτήματά τους, αλλά πιστεύω ότι θα πρέπει να κατανοήσουμε και το τίμημα.

Ευχαριστώ.

(Χειροκροτήματα)