Η Τζένιφερ Λιν σε έναν μαγευτικό αυτοσχεδιασμό στο πιάνο

(Χειροκρότημα)

Σας ευχαριστώ. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ. Όπως και ο ομιλητής πριν από εμένα, είμαι, υποθέτω, παρθένα στο TED. Είναι επίσης η πρώτη μου φορά εδώ, και δεν ξέρω τι να πω.

(Χειροκρότημα)

Είμαι πολύ χαρούμενη που ο κ. Άντερσον με προσκάλεσε. Είμαι πραγματικά ευγνώμων που έχω την ευκαιρία να παίξω για όλους σας. Και το τραγούδι που μόλις έπαιξα ήταν του Τζόζεφ Χόφμαν. Ονομάζεται «Καλειδοσκόπιο». O Χόφμαν είναι ένας Πολωνός πιανίστας και συνθέτης από τα τέλη του 19ου αιώνα, και ευρέως θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους πιανίστες όλων των εποχών.

Έχω ακόμη ένα κομμάτι που θα ήθελα να σας παίξω. Ονομάζεται «Παραλλαγές Άμπεγκ», του Ρόμπερτ Σούμαν, ενός Γερμανού συνθέτη του 19ου αιώνα. Το όνομα «'Αμπεγκ» --είναι στην πραγματικότητα Λα-Σι-Μι-Σολ-Σολ, και αυτό είναι το κύριο θέμα στη μελωδία. Προέρχεται από το επώνυμο μίας από τις φίλες του Σούμαν.

(Γέλια)

Αλλά το έγραψε για την γυναίκα του.

(Γέλια)

Έτσι λοιπόν, εάν ακούσετε προσεκτικά, υποτίθεται πως υπάρχουν πέντε παραλλαγές σ' αυτό το θέμα Άμπεγκ. γράφτηκε γύρω στο 1834, οπότε, παρόλο που είναι παλιό, ελπίζω να σας αρέσει. (Μουσική)

(Χειροκρότημα)

Τώρα έρχεται το μέρος που μισώ. Λοιπόν, επειδή ο κ. Άντερσον μου είπε ότι αυτή η ενότητα λέγεται «Συγχρονισμός και Ροή», αναρωτιόμουν, «Τι γνωρίζω εγώ που αυτές οι μεγαλοφυΐες δεν ξέρουν;» Γι' αυτό, θα μιλήσω για τη μουσική σύνθεση, παρόλο που δεν ξέρω από που να αρχίσω.

Πώς συνθέτω? Νομίζω πως η Γιαμάχα κάνει πολύ καλή δουλειά στο να μας διδάσκει πως να συνθέτουμε. Αυτό που κάνω αρχικά είναι να φτιάχνω πολλές μικρές μουσικές ιδέες -- μπορείς απλώς να αυτοσχεδιάσεις εδώ στο πιάνο -- και επιλέγω μία από αυτές για να γίνει το κύριο θέμα μου, η βασική μου μελωδία, όπως το Άμπεγκ που μόλις ακούσατε. Και μόλις επιλέξω το βασικό μου θέμα, πρέπει να αποφασίσω, από όλα τα στυλ μουσικής, τι είδους στυλ θέλω; Και φέτος συνέθεσα ένα Ρομαντικό στυλ. Έτσι, για έμπνευση άκουσα Λίστ και Τσαΐκόφσκι και όλους τους μεγάλους Ρομαντικούς συνθέτες.

Στην συνέχεια, φτιάχνω την δομή όλου του κομματιού με τους δασκάλους μου. Με βοηθούν να σχεδιάσω όλο το κομμάτι, και μετά το δύσκολο μέρος είναι να το γεμίσεις με μουσικές ιδέες, γιατί τότε πρέπει να σκεφτείς. (Γέλια) Και έπειτα, όταν το κομμάτι πάρει μία κάπως πιο παγωμένη μορφή -- παγιωμένη, με συγχωρείτε -- παγιωμένη μορφή, υποτίθεται πως πρέπει να λουστράρεις το κομμάτι, να λουστράρεις τις λεπτομέρειες, και μετά, τη γενική εκτέλεση της σύνθεσης.

Και ένα άλλο πράγμα που μου αρέσει να κάνω είναι η ζωγραφική-- γιατί μου αρέσει να ζωγραφίζω, ξέρετε, Ιαπωνική τέχνη κινουμένων σχεδίων. Πιστεύω πως αυτή είναι μια τρέλα των εφήβων τώρα. Και μόλις το συνειδητοποίησα, υπάρχει μια συσχέτιση ανάμεσα στη δημιουργία μουσικής και στη δημιουργία τέχνης, γιατί για το κίνητρό σου ή την μικρή αρχική σου ιδέα για τη ζωγραφιά σου, είναι ο χαρακτήρας σου -- θέλεις να αποφασίσεις ποιον θέλεις να ζωγραφίσεις, ή εάν θες να ζωγραφίσεις έναν αυθεντικό χαρακτήρα. Και μετά θέλεις να αποφασίσεις, πως θα ζωγραφίσεις τον χαρακτήρα; Δηλαδή, θα χρησιμοποιήσω μία σελίδα; θα τον ζωγραφίσω στον υπολογιστή; θα χρησιμοποιήσω δύο σελίδες, όπως σε βιβλίο κόμικ για πιο εντυπωσιακό αποτέλεσμα, ίσως; Και μετά πρέπει να κάνεις το αρχικό σκίτσο του χαρακτήρα, που είναι όπως η δομή ενός κομματιού και μετά προσθέτεις στυλό και μολύβι και όσες λεπτομέρειες χρειάζεσαι-- με αυτό τον τρόπο λουστράρεις τη ζωγραφιά,

Και ένα άλλο πράγμα που τα δύο αυτά έχουν κοινό είναι η νοητική κατάσταση, γιατί δεν-- Είμαι μία από αυτούς τους εφήβους που αποσπάται η προσοχή τους πραγματικά εύκολα, έτσι λοιπόν εάν προσπαθώ να κάνω τα μαθήματά μου, (γέλια) εάν προσπαθώ να κάνω τα μαθήματά μου και δεν έχω όρεξη θα προσπαθήσω να ζωγραφίσω, ή να ξοδέψω τον χρόνο μου. Και μετά αυτό που συμβαίνει είναι πως μερικές φορές δεν μπορώ καθόλου να ζωγραφίσω ή να συνθέσω, και είναι σαν να υπάρχουν πολλά στο μυαλό μου. Δεν μπορείς να συγκεντρωθείς σε αυτό που πρέπει να κάνεις. Και μερικές φορές, εάν καταφέρεις να χρησιμοποιήσεις το χρόνο σου έξυπνα και να δουλέψεις πάνω σε αυτόν, θα πάρεις κάτι πίσω, αλλά δεν έρχεται φυσικά. Αυτό που συμβαίνει είναι, εάν κάτι μαγικό συμβεί, εάν κάτι φυσικό σου συμβεί, είσαι ικανός να παράγεις όλα αυτά τα όμορφα πράγματα κατευθείαν, και αυτό είναι που θεωρώ «ροή», γιατί τότε είναι που όλα βγάζουν νόημα και είσαι ικανός να κάνεις τα πάντα. Νιώθεις σαν να είσαι στα καλύτερά σου και μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις.

Δεν θα παίξω τη δική μου σύνθεση σήμερα γιατί, παρόλο που την έχω τελειώσει, είναι πολύ μεγάλη. Αντί γι' αυτό, θα ήθελα να προσπαθήσω κάτι που ονομάζεται «αυτοσχεδιασμός». Έχω εδώ εφτά κάρτες με νότες, καθεμία με μία νότα της μουσικής αλφαβήτου, και θα ήθελα κάποιος να έρθει εδώ πάνω και να διαλέξει πέντε -- κάποιος να έρθει εδώ πάνω και να διαλέξει πέντε -- και μετά θα φτιάξω κάποιου είδους μελωδία και θα αυτοσχεδιάζω με αυτές. Και ναι, ένας εθελοντής!

(Χειροκρότημα)

Χαίρομαι που σας γνωρίζω.

Γκόλντι Χοουν: Σ' ευχαριστώ. Επιλέγω πέντε;

Τζένιφερ Λιν: Ναι, πέντε κάρτες. Οποιεσδήποτε πέντε κάρτες.

Γκ.Χ.: Εντάξει. Μία. Δύο. Τρεις. ω!, η Ρε και η Φα -- πολύ γνώριμες.

(Γέλια)

Τζ.Λ.: Μία ακόμη.

Γκ.Χ.: Εντάξει, τη Μι για την προσπάθεια.

Τζ.Λ.: Θα μπορούσατε να τις διαβάσετε με την σειρά που τις επιλέξατε;

Γκ.Χ.: Εντάξει. Ντο, Σολ, Σι, Λα, και Μι.

Τζ.Λ.: Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.

Γκ.Χ.: Παρακαλώ. Και οι υπόλοιπες;

Τζ.Λ.: Δεν θα τις χρησιμοποιήσω. Ευχαριστώ.

(Χειροκρότημα)

Τώρα, επέλεξε Ντο, Σολ, Σι, Λα, Μι. Θα προσπαθήσω να τις βάλω σε κάποια σειρά. (Παίζει τις νότες) Εντάξει, ωραία. Οπότε, θα χρειαστώ ένα λεπτό για να σκεφτώ, και θα προσπαθήσω να βγάλω κάτι από αυτό. (Μουσική)

(Χειροκρότημα)

Το επόμενο τραγούδι, ή το άνκορ, που θα παίξω λέγεται «Το Μπούγκι των Αγριομελισσών», του Τζακ Φίνα.

(Χειροκρότημα)

(Χειροκρότημα)