Τζεφ Χάνκοκ: 3 είδη (ψηφιακής) εξαπάτησης

Ξέρετε, αυτός ήταν ένας φανταστικός μήνας για την εξαπάτηση Και δεν μιλάω καν για τις αμερικανικές προεδρικές εκλογές. (Γέλια) Έχουμε έναν υψηλού επιπέδου δημοσιογράφο που πιάστηκε στα πράσα για λογοκλοπή, έναν νέο διάσημο συγγραφέα του οποίου το βιβλίο περιλαμβάνει τόσα αυτοκατασκευασμένα αποσπάσματα που το απέσυραν από την κυκλοφορία, μια έκθεση των New York Times για τις πλαστές κριτικές βιβλίων. Ήταν φανταστικός μήνας.

Φυσικά, δεν γίνεται η κάθε εξαπάτηση είδηση. Μεγάλο μέρος της εξάπατησης συμβαίνει καθημερινά. Μάλιστα, πολλές έρευνες δείχνουν πως όλοι λέμε ψέματα μια ή δυο φορές τη μέρα, όπως υπαινίχθηκε ο Ντέιβ. Είναι περίπου 6:30 τώρα, συνεπώς οι περισσότεροι από εμάς πρέπει να έχουμε πει ψέμματα. Για να δούμε τι γίνεται στο Γουίνιπεγκ. Πόσοι από εσάς, τις τελευταίες 24 ώρες -- σκεφτείτε -- έχετε πει ένα μικρό ψεματάκι, ή ένα μεγάλο; Πόσοι έχουν πει ένα μικρό ψέμα εδώ πέρα;

Ωραία, μια χαρά. Αυτοί είναι όλοι οι ψεύτες. Φροντίστε να τους προσέχετε. (Γέλια)

Όχι, αυτό ήταν καλό, ήταν περίπου τα δύο τρίτα από εσάς. Το άλλο ένα τρίτο δεν είπε ψέματα, ή ίσως το ξέχασε, ή μου λέτε ψέματα ότι είπατε ψέματα, κάτι που είναι πολύ, πολύ πονηρό. (Γέλια) Αυτό ταιριάζει με ένα μεγάλο μέρος της έρευνας, που δείχνει ότι το ψέμα είναι διαπεραστικό. Η διάχυσή του, συνδυάζεται με την ιδέα της ανθρώπινης ύπαρξης, το γεγονός ότι μπορούμε να πούμε την αλήθεια ή να κατασκευάσουμε κάτι, έχει συναρπάσει τους ανθρώπους στο πέρας της ιστορίας. Εδώ έχουμε τον Διογένη με το φανάρι του. Ξέρει κανένας σας τι αναζητούσε; Έναν ειλικρινή άνθρωπο, και πέθανε χωρίς να βρει κάποιον πίσω στην Ελλάδα. Ο Κομφούκιος στην Ανατολή που ενδιαφερόταν πραγματικά με ειλικρίνεια, όχι μόνο για το δρόμο που ακολουθούσες ή έλεγες αυτά που έπρεπε, άλλα ότι πίστευες σε αυτό που έκανες. Πίστευες στις αρχές σου.

Η πρώτη μου επαγγελματική συνάντηση με την εξαπάτηση έγινε λίγο αργότερα από αυτών των δύο, μερικές χιλιάδες χρόνια αργότερα. Στα μέσα της δεκαετίας του '90 ήμουν τελωνειακός για τον Καναδά. Ναι. Υπερασπιζόμουν τα σύνορα του Καναδά. Μπορεί να νομίζετε ότι αυτό εκεί είναι όπλο. Στην πραγματικότητα, αυτό είναι μια σφραγίδα. Χρησιμοποιούσα μια σφραγίδα για να υπερασπιστώ τα σύνορα του Καναδά. Πολύ καναδικό εκ μέρους μου. Έμαθα πολλά για την εξαπάτηση κάνοντας το καθήκον μου στο τελωνείο, όπως ότι τα περισσότερα από αυτά που νόμιζα πως ήξερα για την εξαπάτηση ήταν λάθος, και θα σας πω μερικά από αυτά απόψε.

Ακόμα και από το 1995, '96, ο τρόπος που επικοινωνούμε έχει μεταμορφωθεί ολοκληρωτικά. Στέλνουμε μέιλ, SMS, χρησιμοποιούμε το skype, το Facebook. Είναι τρέλα. Σχεδόν κάθε έκφανση της ανθρώπινης επικοινωνίας έχει αλλάξει, και φυσικά αυτό είχε αντίκτυπο στην εξαπάτηση. Επιτρέψτε μου να σας μιλήσω λίγο για κάποια νέα είδη εξαπάτησης τα οποία παρακολουθούμε και καταγράφουμε. Είναι ο Μπάτλερ, η Μαριονέτα Κάλτσα και ο Κινεζικός Στρατός Νερού. Ακούγεται λίγο σαν παράξενο βιβλίο, αλλά πρόκειται ουσιαστικά για νέους τύπους ψέματος.

Ας αρχίσουμε με τους Μπάτλερ. Ορίστε ένα παράδειγμα: «Έρχομαι τώρα». Έχει γράψει ποτέ κανείς σας, «Έρχομαι τώρα»; Τότε έχετε πει επίσης ψέματα. (Γέλια) Ποτέ δεν είμαστε καθοδόν. Σκεφτόμαστε να ξεκινήσουμε να πηγαίνουμε. Ορίστε ένα άλλο: «Συγγνώμη που δεν σου απάντησα πριν. Είχε πέσει η μπαταρία μου». Δεν είχε πέσει η μπαταρία σας. Δεν ήσαστε σε νεκρή ζώνη. Απλά δεν θέλατε να απαντήσετε σε εκείνο το άτομο εκείνη τη στιγμή. Ορίστε το τελευταίο: Μιλάτε σε κάποιον, και λέτε, «Συγγνώμη, έχω δουλειά, πρέπει να πηγαίνω». Στην πραγματικότητα όμως, απλά βαριέστε. Θέλετε να μιλήσετε με κάποιον άλλο. Το καθένα από αυτά τα παραδείγματα έχει να κάνει με μια σχέση, και είμαστε ένας συνδεδεμένος κόσμος 24 ώρες, 7 μέρες την εβδομάδα. Μόλις πάρετε τον αριθμό του κινητού μου, μπορείτε κυριολεκτικά να επικοινωνήσετε μαζί μου σε 24ωρη βάση. Έτσι αυτά τα ψέματα χρησιμοποιούνται από τους ανθρώπους για να δημιουργήσουν μια ασπίδα, όπως έκανε παλιότερα ο μπάτλερ, έναντι των ατόμων με τα οποία έχουμε σχέσεις. Αλλά είναι πολύ ιδιαίτερα. Χρησιμοποιούν την ασάφεια που προκύπτει από τη χρήση της τεχνολογίας. Δεν ξέρετε που βρίσκομαι ή τι κάνω ή με ποιον είμαι. Και σκοπέυουν στην προστασία των σχέσεων. Δεν πρόκειται για ανθρώπους που φέρονται άσχημα. Αυτά είναι άτομα που λένε, κοίτα, δεν θέλω να σου μιλήσω τώρα, ή δεν ήθελα να σου μιλήσω τότε, αλλά ενδιαφέρομαι για σένα. Η σχέση μας είναι ακόμα σημαντική.

Από την άλλη πλευρά, η Μαριονέτα Κάλτσα είναι εντελώς διαφορετική περίπτωση. Η μαριονέτα κάλτσα δεν έχει να κάνει με την ασάφεια, αυτή καθ'αυτή. Αφορά την ταυτότητα. Θα σας δώσω ένα πολύ πρόσφατο παράδειγμα, δηλαδή της προηγούμενης βδομάδας. Έχουμε τον R.J. Ellory, συγγραφέα best-seller στη Βρετανία. Ιδού ένα από τα πιο επιτυχημένα του βιβλία. Ορίστε και ένας διαδικτυακός κριτικός, στο Amazon. Το αγαπημένο μου, από τον Nicodemus Jones, είναι, "Ό,τι άλλο και αν κάνει, θα αγγίξει την ψυχή σας". Και φυσικά, μπορεί να το υποπτεύεστε ότι ο Nicodemus Jones είναι ο R.J. Ellory. Έγραψε πολύ, πολύ θετικά σχόλια για τον εαυτό του. Τι έκπληξη.

Λοιπόν αυτό το θέμα με τη Μαριονέτα Κάλτσα δεν είναι τόσο καινούργιο. Και ο Walt Whitman το έκανε αυτό παλιότερα, πριν την εφεύρεση του διαδικτύου. Η Μαριονέτα Κάλτσα γίνεται ενδιαφέρουσα όταν φτάσουμε σε ευρύτερη κλίμακα, ο οποίος είναι ο τομέας του Κινεζικού Στρατού Νερού. Ο Κινεζικός Στρατός Νερού αναφέρεται σε χιλιάδες άτομα στην Κίνα που πληρώνονται μικρά χρηματικά ποσά για να παράγουν περιεχόμενο. Θα μπορούσε να είναι κριτικές. Θα μπορούσε να είναι προπαγάνδα. Αυτοί οι άνθρωποι προσλαμβάνονται από την κυβέρνηση, από τις επιχειρήσεις, από όλους. Στην Β. Αμερική αυτό το αποκαλούμε Astroturfing, και το Astroturfing είναι πολύ συχνό σήμερα. Υπάρχει αρκετή ανησυχία για αυτό. Το βλέπουμε αυτό ιδιαίτερα με κριτικές προϊόντων, βιβλίων, οτιδήποτε από ξενοδοχεία μέχρι κατά πόσο μια τοστιέρα είναι αξιόπιστη ή όχι.

Κοιτάζοντας λοιπόν αυτές τις τρεις κριτικές, ή αυτούς τους τρεις τρόπους εξαπάτησης, μπορεί να σκεφτείτε, το διαδίκτυο μας έχει κάνει πράγματι ένα ύπουλο είδος, ειδικά αν θυμηθείτε το Astroturfing, όπου μπορούμε να δούμε την εξαπάτηση σε ευρύτερη κλίμακα. Ωστόσο, τα συμπεράσματα μου διαφέρουν κατά πολύ από αυτό. Ας αφήσουμε τώρα στην άκρη τα ανώνυμα διαδικτυακά chatrooms για σεξ, στα οποία είμαι σίγουρος ότι κανένας σας δεν έχει μπει. Σας διαβεβαιώ ότι εκεί υπάρχει εξαπάτηση. Και ας αφήσουμε στην άκρη το Νιγηριανό πρίγκηπα που σας έστειλε μέιλ ότι βγάλατε 43 εκατ. από τη χώρα. (Γέλιο) Ας ξεχάσουμε και εκείνον τον τύπο. Ας εστιάσουμε στις συζητήσεις με τους φίλους μας, την οικογένειά μας, τους συναδέλφους μας και τους αγαπημένους μας. Αυτές είναι οι συζητήσεις που έχουν πραγματικά σημασία. Πως επηρεάζει η τεχνολογία την εξαπάτηση σε αυτή την περίπτωση;

Ορίστε μερικές μελέτες. Ένα είδος μελέτης που κάνουμε ονομάζεται μελέτη ημερολογίου, στην οποία ζητάμε από τα άτομα να καταγράψουν όλες τους τις συζητήσεις και όλα τους τα ψέματα για επτά μέρες, και ύστερα μπορούμε να υπολογίσουμε πόσα ψέματα ειπώθηκαν ανά συνομιλία σε κάθε μέσο, και το εύρημά μας που εκπλήσσει περισσότερο τους ανθρώπους είναι ότι το μέιλ είναι το πιο ειλικρινές από τα τρία μέσα. Και όντως οι άνθρωποι αιφνιδιάζονται επειδή σκεφτόμαστε, δεν υπάρχουν μη λεκτικές ενδείξεις, οπότε γιατί να μην πεις περισσότερα ψέματα; Το τηλέφωνο, αντιθέτως, τα περισσότερα ψέματα. Ξανά και ξανά βλέπουμε ότι το τηλέφωνο είναι η συσκευή με την οποία τα άτομα ψεύδονται περισσότερο, ίσως λόγω της ασάφειας των ψεμάτων του Μπάτλερ που σας έλεγα πριν. Αυτό τείνει να διαφέρει πολύ από αυτό που περιμένει ο κόσμος.

Τι γίνεται με τα βιογραφικά; Κάναμε μια μελέτη στην οποία βάλαμε κάποιους να κάνουν αίτηση για μια θέση, και μπορούσαν να την κάνουν είτε με ένα παραδοσιακό βιογραφικό σε χαρτί, είτε στο LinkedIn, το οποίο είναι μια σελίδα κοινωνικής δικτύωσης όπως το Facebook, αλλά για επαγγελματίες -- περιλαμβάνει τις ίδιες πληροφορίες με ένα βιογραφικό. Και αυτό που ανακαλύψαμε, εκπλήσσοντας πολλούς, ήταν ότι τα βιογραφικά στο LinkedIn ήταν πιο ειλικρινή αναφορικά με αυτά που ενδιαφέρουν τους εργοδότες, όπως οι ευθύνες ή οι ικανότητές σας στην προηγούμενή σας εργασία.

Και το ιδιο το Facebook; Ξέρετε, πάντα νομίζουμε ότι, ε, αυτές είναι ιδανικές μορφές, οι άνθρωποι απλά δείχνουν τα καλύτερα πράγματα που συνέβησαν στη ζωή τους. Το έχω σκεφτεί αυτό πολλές φορές. Αποκλείεται οι φίλοι μου να είναι τόσο άνετοι και να έχουν τόσο καλή ζωή. Λοιπόν, μια μελέτη το εξέτασε αυτό παρατηρώντας τις προσωπικότητες των ανθρώπων. Έβαλαν τέσσερις καλούς φίλους ενός ατόμου να κρίνουν την προσωπικότητά τους. Έπειτα έβαλαν ξένους, πολλούς ξένους, να κρίνουν την προσωπικότητα του ατόμου μόνο από το Facebook, και αυτό που είδαν ήταν ότι οι κρίσεις της προσωπικότητας ήταν σχεδόν πανομοιότυπες και συγγένευαν σημαντικά, που σημαίνει ότι τα προφίλ στο Facebook πραγματικά ανακλούν την αληθινή μας προσωπικότητα.

Ωραία, λοιπόν, τι γίνεται με τις διαδικτυακές γνωριμίες; Εννοώ, αυτό είναι αρκετά παραπλανητικό πεδίο. Είμαι βέβαιος ότι όλοι έχετε "φίλους" που έχουν συνάψει διαδικτυακές γνωριμίες. (Γέλιο) Και θα σας έλεγαν για εκείνο τον τύπο που δεν είχε μαλλιά όταν ήρθε, ή τη γυναίκα που δεν έμοιαζε καθόλου με τη φωτογραφία της. Λοιπόν, αυτό το θεωρησαμε πολύ ενδιαφέρον, και έτσι καλέσαμε χρήστες αυτών των υπηρεσιών στο εργαστήριο, και ύστερα τους μετρήσαμε. Πήραμε το ύψος τους πάνω στον τοίχο, τους ανεβάσαμε στη ζυγαριά, πήραμε το βάρος τους -- οι κυρίες το λάτρεψαν αυτό -- και μετά πήραμε την άδεια οδήγησής τους για να δούμε την ηλικία τους. Και αυτό που εντοπίσαμε ήταν πολύ, πολύ ενδιαφέρον. Ιδού ένα παράδειγμα των ανδρών και του ύψους. Στην οριζόντια γραμμή είναι το ύψος που δήλωναν στο προφίλ τους. Στον άξονα y, στον κάθετο άξονα, βρίσκεται το κανονικό τους ύψος. Η διαγώνια γραμμή είναι η γραμμή της αλήθειας. Αν η τελεία βρίσκεται πάνω της, τότε έλεγαν την αλήθεια. Τώρα, όπως βλέπετε, οι περισσότερες από τις τελίτσες είναι κάτω από τη γραμμή. Αυτό σημαίνει ότι όλοι οι άντρες έλεγαν ψέματα για το ύψος τους. Ουσιαστικά, έλεγαν ψέματα για το ύψος τους κατά εννιά δέκατα της ίντσας, αυτό που στο εργαστήριο αποκαλούμε "ισχυρή στρογγυλοποίηση". (Γέλιο) Είσαι στο 5'8" και ένα δέκατο, και ξαφνικα! 5'9". Αλλά πάνω απ' όλα, κοιτάξτε όλες αυτές τις τελείες. Αυτές συγκεντρώνονται αρκετά κοντά στην αλήθεια. Αυτό που ανακαλύψαμε ήταν πως 80% των συμμετεχόντων είπαν όντως ψέματα σε μια από αυτές τις διαστάσεις, αλλά πάντα απέκρυβαν μικρό μέρος της αλήθειας. Μια από τις αιτίες είναι πολύ απλή. Αν βγεις ραντεβού, ραντεβού για καφέ, και είσαι εντελώς διαφορετικός από ό,τι είπες, έχεις χάσει. Σωστά; Οπότε οι άνθρωποι ψεύδονταν συχνά, αλλά μόνο διακριτικά, όχι υπερβολικά. Ήταν περιορισμένοι.

Λοιπόν, τι εξηγεί όλες αυτές τις μελέτες; Πως εξηγείται το γεγονός ότι παρά τα προαισθήματά μας, και των δικών μου, σημαντικό τμήμα της διαδικτυακής επικοινωνίας, που διενεργείται με τεχνολογικά μέσα, αποδεικνύεται πιο ειλικρινής απ' ότι η κατά πρόσωπο; Αυτό είναι πραγματικά περίεργο. Πως το εξηγούμε αυτό;

Λοιπόν, μπορούμε αρχικά να εξετάσουμε τη βιβλιογραφία για τον εντοπισμό της εξαπάτησης. Πρόκειται για αρκετά παλαιά γραμματεία, πλησιάζει τα 50 χρόνια ύπαρξης. Έχει αξιολογηθεί πολλές φορές. Έχουν γίνει χιλιάδες δοκιμές, εκατοντάδες μελέτες, και υπάρχουν ορισμένα αληθινά συναρπαστικά ευρήματα.

Πρώτον, είμαστε πραγματικά κακοί στο να εντοπίζουμε την εξαπάτηση, πολύ κακοί. 54% επιτυχία κατά μέσο όρο όταν πρέπει να κρίνετε κατά πόσο κάποιος που μόλις μίλησε λέει ψέματα ή όχι. Αυτό είναι αληθινά κακό. Γιατί είναι τόσο κακό; Λοιπόν έχει να κάνει με τη μύτη του Πινόκιο. Αν σας ρωτούσα, σε τι βασίζεστε όταν κοιτάτε κάποιον και θέλετε να καταλάβετε αν ψεύδονται; Σε ποια ένδειξη εστιάζετε την προσοχή σας; Οι περισσότεροι από εσάς θα έλεγαν ότι μια από τις ενδείξεις που προσέχετε είναι τα μάτια. Τα μάτια είναι ο καθρέφτης της ψυχής. Και δεν είστε οι μόνοι. Σε ολόκληρο τον κόσμο, σε κάθε σχεδόν πολιτισμό, μια από τις κυριότερες ενδείξεις είναι τα μάτια. Ωστόσο η έρευνα τα τελευταία 50 έτη δείχνει πως δεν υπάρχουν ουσιαστικά αξιόπιστες ενδείξεις για την εξαπάτηση, γεγονός το οποίο με αιφνιδίασε, και είναι ένα από τα σκληρά μαθήματα που έμαθα όταν εργαζόμουν στο τελωνείο. Τα μάτια δεν μας λένε αν κάποιος λέει ψέματα ή όχι. Σε σοβαρές καταστάσεις, ναι -- ίσως διαστέλλονται οι κόρες των ματιών τους, ανεβαίνει ο τόνος της φωνής τους, αλλάζουν λίγο οι κινήσεις τους, αλλά όχι πάντα, όχι για όλους, δεν είναι αξιόπιστο. Παράξενο. Το άλλο θέμα είναι ότι απλά επειδή δεν με βλέπεις δεν σημαίνει ότι θα πω ψέματα. Είναι κοινή λογική, αλλά ένα σημαντικότατο αποτέλεσμα είναι ότι λέμε ψέματα για κάποιον λόγο. Λέμε ψέματα για να προστατευτούμε ή για να επωφεληθούμε εμείς ή κάποιος άλλος. Υπάρχουν κάποιοι παθολογικοί ψεύτες, αλλά αυτοί αποτελούν ένα μικροσκοπικό μέρος του πληθυσμού. Λέμε ψέματα για κάποιον λόγο. Απλά επειδή δεν μας βλέπουν δεν σημαίνει ότι οπωσδήποτε θα πούμε ψέματα.

Αλλά θεωρώ ότι εδώ συμβαίνει κάτι πολύ πιο ενδιαφέρον και θεμελιώδες. Το επόμενο μεγάλο πράγμα για μένα, την επόμενη μεγάλη ιδέα, μπορούμε να τη βρούμε πηγαίνοντας πίσω στην ιστορία και στις ρίζες της γλώσσας. Οι περισσότεροι γλωσσολόγοι συμφωνούν ότι αρχίσαμε να μιλάμε περίπου πριν 50,000 έως 100,000 χρόνια. Δηλαδή πολύ καιρό πριν. Πλήθος ανθρώπων έχει ζήσει από τότε. Μιλούσαμε, υποθέτω, για φωτιές και σπηλιές και τίγρεις με μυτερά δόντια. Δεν ξέρω τι συζητούσαν, αλλά μιλούσαν πολύ, και όπως είπα, υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που εξελίσσουν την ομιλία, στην πράξη περίπου 100 δισ. άτομα. Αυτό που είναι βασικό όμως είναι ότι η γραφή προέκυψε πριν σχεδόν 5,000 χρόνια. Αυτό σημαίνει λοιπόν ότι όλοι οι άνθρωποι πριν την εφεύρεση της γραφής, κάθε λέξη που είπαν ποτέ, κάθε έκφραση χάθηκε. Κανένα ίχνος. Εξαφανίστηκε. Πέρασε. Οπότε έχουμε εξελιχθεί να μιλάμε έτσι ώστε να μην υπάρχει καταγραφή. Μάλιστα, ακόμα και η επόμενη μεγάλη αλλαγή στη γραφή έγινε μόλις 500 χρόνια πριν, με την τυπογραφία, που βρίσκεται στο πολύ πρόσφατο παρελθόν μας, και τα ποσοστά αλφαβητισμού παρέμειναν απίστευτα χαμηλά μέχρι και το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ώστε ακόμα και οι άνθρωποι των τελευταίων δύο χιλιετιών, περισσότερες από τις λέξεις που άρθρωσαν --ουφ! -- χάθηκαν.

Ας περάσουμε τώρα στο σήμερα, στην εποχή της δικτύωσης. Πόσοι από εσάς έχετε καταγράψει κάτι σήμερα; Έγραψε κανείς σας σήμερα οτιδήποτε; Έστω μια λέξη; Φαίνεται πως σχεδόν όλοι έχουν καταγράψει κάτι. Σε αυτό το δωμάτιο, αυτή τη στιγμή, έχουμε πιθανώς καταγράψει περισσότερα απ' ότι σχεδόν ολόκληρη η ανθρώπινη προϊστορία. Αυτό είναι τρελό. Μπαίνουμε σε αυτή την εκπληκτική περίοδο της συνεχούς ανθρώπινης εξέλιξης όπου έχουμε μάθει να μιλάμε έτσι ώστε τα λόγια μας να χάνονται, αλλά βρισκόμαστε σε ένα περιβάλλον στο οποίο καταγράφουμε τα πάντα. Μάλιστα, πιστεύω πως στο πολύ κοντινό μέλλον, δεν θα καταγράφονται μόνο όσα γράφουμε, άλλα όλα όσα κάνουμε. Τι σημαίνει αυτό; Από αυτό το σημείο ποιά είναι η επόμενη μεγάλη ιδέα; Λοιπόν, ως κοινωνικός επιστήμονας, αυτό αποτελεί το πιο απίθανο πράγμα που έχω ποτέ ονειρευτεί. Τώρα, μπορώ να δω όλα εκείνα τα λόγια που, για χιλιετίες, εξαφανίζονταν. Μπορώ να δω τα ψέματα που πριν λέγονταν και έπειτα χάνονταν. Θυμάστε αυτές τις κριτικές από το Astroturfing που συζητούσαμε πριν; Λοιπόν, όταν αυτοί γράφουν μια ψεύτικη κριτική, πρέπει να τη δημοσιεύσουν κάπου, και έτσι εμείς μπορούμε να την εξετάσουμε.

Οπότε αυτό που κάναμε, και θα σας δώσω ένα παράδειγμα ως προς τη γλώσσα, ήταν να πληρώσουμε άτομα για να γράψουν μερικές ψεύτικες κριτικές. Μία από αυτές τις κριτικές είναι ψεύτικη. Ο συγγραφέας δεν πήγε ποτέ στο ξενοδοχείο James. Η άλλη κριτική είναι αληθινή. Ο συγγραφέας της έμεινε όντως εκεί. Τώρα, η αποστολή σας είναι να αποφασίσετε ποια κριτική είναι κάλπικη. Σας δίνω λίγο χρόνο να τις διαβάσετε. Αλλά θέλω όλοι να σηκώσουν το χέρι τους κάποια στιγμή. Θυμηθείτε, μελετώ την εξαπάτηση. Μπορώ να το καταλάβω αν δεν σηκώσετε το χέρι σας. Ωραία, πόσοι από εσάς θεωρείτε ότι η A είναι η πλαστή; Ωραία. Πολύ καλά. Περίπου οι μισοί. Και πόσοι πιστεύετε ότι είναι η Β; Ωραία. Λίγο περισσότεροι ψηφίζουν τη B. Τέλεια. Ορίστε η απάντηση. Η B είναι η ψεύτικη. Συγχαρητήρια στο δεύτερο γκρουπ. Επικρατήσατε του πρώτου γκρουπ. (Γέλιο) Είστε λίγο ασυνήθιστοι. Κάθε φορά που κάνουμε αυτή την επίδειξη, οι θεατές χωρίζονται περίπου στη μέση, πράγμα που ταιριάζει με την έρευνα, 54%. Ίσως οι άνθρωποι εδώ στο Winnipeg είναι πιο καχύποπτοι και καλύτεροι στο να εντοπίζουν την εξαπάτηση. Λατρεύω αυτούς τους κρύους, δριμείς χειμώνες.

Ωραία, γιατί λοιπόν με ενδιαφέρει αυτό; Διότι αυτό που μπορούμε να κάνουμε τώρα με τους συναδέλφους μου της επιστήμης υπολογιστών είναι να δημιουργήσουμε ηλεκτρονικούς αλγορίθμους που μπορούν να αναλύσουν τα γλωσσικά ίχνη της εξαπάτησης. Επιτρέψτε μου να τονίσω μερικά σημεία στην πλαστή κριτική. Το πρώτο είναι ότι οι ψεύτες τείνουν να σκέφτονται την αφήγηση. Κατασκευάζουν μια ιστορία: Ποιος; Τι συνέβη; Και αυτό ακριβώς έχουμε εδώ. Ο ψεύτικος κριτικός μας ανέφερε με ποιον ήταν και τι έκαναν. Χρησιμοποίησε επίσης το πρώτο ενικό πρόσωπο, Εγώ ( I ), πολύ περισσότερο από αυτόν που πράγματι έμεινε εκεί. Εισήγαγε τον εαυτό του στην κριτική του ξενοδοχείου, προσπαθώντας υπό μια έννοια να σας πείσει ότι ήταν εκεί. Αντιθέτως, τα άτομα που έγραψαν την κριτική και πήγαν όντως εκεί, τα σώματά τους όντως μπήκαν στο φυσικό χώρο του ξενοδοχείου, μίλησαν πολύ περισσότερο για το χώρο. Είπαν πόσο μεγάλο ήταν το μπάνιο, ή ανέφεραν, ξέρετε, πόσο μακρυά είναι τα μαγαζιά από το ξενοδοχείο.

Λοιπόν, εσείς τα πήγατε αρκετά καλά. Οι περισσότεροι επιλέγουν τυχαία σε αυτή την εργασία. Ο ηλεκτρονικός μας αλγόριθμος είναι πολύ ακριβής, πολύ πιο ακριβής από ότι μπορούν να είναι οι άνθρωποι, και δεν θα είναι σωστός συνέχεια. Αυτή δεν είναι μηχανή ανίχνευσης ψεύδους για να εξακριβώσετε αν η κοπέλα σάς λέει ψέματα μέσω SMS. Πιστεύουμε ότι κάθε ψέμα, κάθε είδος ψέματος -- φτιαχτές κριτικές ξενοδοχείων, παπουτσιών, το να σας απατάει η κοπέλα σας μέσω SMS -- αυτά είναι όλα διαφορετικά ψέματα. Θα έχουν διαφορετικά γλωσσικά μοτίβα. Αλλά επειδή τα πάντα σήμερα καταγράφονται, μπορούμε να παρατηρήσουμε όλα αυτά τα είδη ψέματος.

Τώρα, όπως είπα, ως κοινωνικός επιστήμονας, αυτό είναι υπέροχο. Είναι μεταμορφωτικό. Θα μπορέσουμε να μάθουμε τόσα πολλά περισσότερα για την ανθρώπινη σκέψη και έκφραση, για οτιδήποτε από την αγάπη ως τις στάσεις ζωής, επειδή τα πάντα καταγράφονται τώρα, όμως τι σημαίνει αυτό για το μέσο πολίτη; Τι σημαίνει αυτό για τις ζωές μας; Λοιπόν, ας ξεχάσουμε για λίγο την εξαπάτηση. Μια από τις μεγάλες ιδέες, πιστεύω, είναι ότι αφήνουμε πίσω μας τεράστια ίχνη. Ο φάκελος των απεσταλμένων μου μέιλ είναι γιγαντιαίος, και δεν τον κοιτάζω ποτέ. Γράφω συνέχεια, αλλά δεν βλέπω ποτέ το αρχείο μου, το ίχνος μου. Και πιστεύω ότι θα δούμε πολύ ακόμα από αυτό, όπου μπορούμε να αναλογιστούμε ποιοι είμαστε κοιτάζοντας αυτά που γράψαμε, αυτά που είπαμε, αυτά που κάναμε.

Τώρα, αν ξαναγυρισουμε στην εξαπάτηση, μπορούμε να κρατήσουμε ορισμένα πράγματα. Πρώτον, το ψέμα στο διαδίκτυο μπορεί να καταστεί πολύ επικίνδυνο, σωστά; Όχι μόνο αφήνετε ένα αποτύπωμα του εαυτού σας στη συσκευή σας, αλλά αφήνετε ένα ίχνος στο άτομο στο οποίο λέγατε ψέματα, και τα αφήνετε επίσης εκεί για να τα αναλύσω με μερικούς ηλεκτρονικούς αλγορίθμους. Οπότε φυσικά, συνεχίστε έτσι, μια χαρά. Αλλά όταν πρόκειται για το ψέμα και το πως θέλουμε να ζήσουμε τη ζωή μας, μπορούμε νομίζω να επιστρέψουμε στο Διογένη και στο Κομφούκιο. Αυτοί ενδιαφέρονταν λιγότερο για το αν πρέπει να λέμε ψέματα ή όχι, και περισσότερο για το να είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου, και θεωρώ πως αυτό είναι πραγματικά σημαντικό. Τώρα, όταν πρόκειται να πείτε ή να κάνετε κάτι, μπορούμε να σκεφτούμε, θέλω αυτό να είναι μέρος της κληρονομιάς μου, μέρος του προσωπικού μου ίχνους; Διότι στην ψηφιακή εποχή που βιώνουμε σήμερα, στην εποχή της δικτύωσης, όλοι αφήνουμε ένα αποτύπωμα. Σας ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σας, και καλή επιτυχία με το αποτύπωμά σας. (Χειροκρότημα)