Τζέιμς Σταυρίδης: Σκέψεις ενός Ναυάρχου για την παγκόσμια ασφάλεια.

Θα σας μιλήσω λίγο για την ασφάλεια ανοικτού κώδικα, γιατί πρέπει να βελτιώσουμε την ασφάλεια στον 21ο αιώνα.

Θα ξεκινήσω λέγοντας, ας κοιτάξουμε πίσω στον 20ο αιώνα, ώστε να έχουμε μια αίσθηση του πώς λειτούργησε για εμάς αυτού του είδους η ασφάλεια.

Εδώ είναι το Βερντέν, ένα πεδίο μάχης στη Γαλλία λίγο βορειότερα από το αρχηγείο του ΝΑΤΟ στο Βέλγιο. Στο Βερντέν, το 1916, σε μια περίοδο 300 ημερών, 700.000 άνθρωποι σκοτώθηκαν, περίπου 2.000 κάθε μέρα.

Εάν δούμε αργότερα -- την ασφάλεια του 20ου αιώνα -- στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, βλέπουμε στην μάχη του Στάλινγκραντ, 300 ημέρες, 2 εκατομμύρια νεκροί.

Πάμε στον Ψυχρό Πόλεμο και συνεχίζουμε με το να δοκιμάζουμε και να χτίζουμε τείχη. Πηγαίνουμε από τον πόλεμο των χαρακωμάτων του Α' Παγκοσμίου Πολέμου στη γραμμή Μαζινό του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, και μετά στον Ψυχρό Πόλεμο, στο Σιδηρούν Παραπέτασμα, στο Τείχος του Βερολίνου. Τα τείχη δεν είχαν αποτέλεσμα.

Η άποψή μου για εμάς σήμερα είναι, αντί να χτίζουμε τείχη για να δημιουργήσουμε ασφάλεια, πρέπει να φτιάξουμε γέφυρες. Αυτή είναι μια διάσημη γέφυρα στην Ευρώπη. Είναι στην Βοσνία - Ερζεγοβίνη. Είναι η γέφυρα πάνω από τον ποταμό Δρίνο, το θέμα ενός μυθιστορήματος του Ίβο Άντριτς. Μιλάει για το πώς, σε αυτή την πολύ ταραγμένη περιοχή της Ευρώπης και των Βαλκανίων, με την πάροδο του χρόνου υπήρξε τεράστια ανάπτυξη των τειχών. Πιο πρόσφατα, την τελευταία δεκαετία, αρχίζουμε να βλέπουμε αυτές τις κοινότητες να ξεκινούν, διστακτικά, να ενώνονται.

Θα υποστηρίξω, πάλι, ότι η ανοιχτού κώδικα ασφάλεια είναι η σύνδεση της διεθνικότητας, των διοργανικών επιτροπών, των ιδιωτικών - δημόσιων τομέων, και η ένωση όλων μαζί με στρατηγική επικοινωνία, κυρίως σε κοινωνικά δίκτυα.

Επιτρέψτε μου να σας μιλήσω λίγο γιατί χρειάζεται να το κάνουμε αυτό, επειδή τα παγκόσμια κοινά αγαθά δέχονται επίθεση με ποικίλους τρόπους, και καμία από τις πηγές της απειλής των παγκόσμιων κοινών αγαθών δεν θα καταπολεμηθεί με το χτίσιμο τειχών.

Προφανώς, είμαι του ναυτικού. Αυτό είναι ένα πλοίο, ένα φορτηγό πλοίο, που διασχίζει τον Ινδικό Ωκεανό. Τι δεν πάει καλά σε αυτή την εικόνα; Έχει αγκαθωτό πλέγμα στις πλευρές του. Χρησιμεύει για ν' αποτρέψει τους πειρατές από το να του επιτεθούν. Η πειρατεία είναι μια ενεργή απειλή στη σημερινή εποχή σε όλο τον κόσμο. Αυτό είναι στον Ινδικό Ωκεανό. Η πειρατεία είναι επίσης πολύ ενεργή στα Στενά της Μαλάκκα. Είναι ενεργή στο Κόλπο της Γουινέας. Την συναντάμε στην Καραϊβική. Είναι ένα κενό 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων στο παγκόσμιο σύστημα μεταφορών. Την ίδια εποχή πέρυσι, υπήρχαν 20 πλοία, με ομήρους 500 ναυτικούς. Αυτή είναι μια επίθεση στα παγκόσμια κοινά αγαθά. Πρέπει να σκεφτούμε πώς να το αντιμετωπίσουμε.

Ας μετακινηθούμε σε μια διαφορετικού είδους θάλασσα, την θάλασσα του κυβερνοχώρου. Αυτές είναι φωτογραφίες δύο νέων ανδρών. Αυτή τη στιγμή, είναι φυλακισμένοι. Διεξήγαγαν μια απάτη πιστωτικών καρτών που τους καταλόγισε ζημιές άνω των 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Αυτό είναι μέρος του κυβερνοεγκλήματος που αποτελεί ένα κενό 2 τρισεκατομμυρίων δολαρίων το χρόνο στην παγκόσμια οικονομία. Δύο τρισεκατομμύρια το χρόνο. Αυτό είναι λίγο πιο κάτω από το ΑΕΠ της Μεγάλης Βρετανίας. Έτσι, η κυβερνοθάλασσα, που γνωρίζουμε ότι είναι συνεχώς το βασικό κομμάτι της ριζικής διαφάνειας, είναι επίσης σε μεγάλο βαθμό υπό απειλή.

Ένα άλλο πράγμα που με ανησυχεί με τα παγκόσμια κοινά αγαθά είναι η απειλή από την εμπορία ανθρώπων, από την διακίνηση ναρκωτικών, όπιου, που προέρχονται από το Αφγανιστάν μέσω της Ευρώπης στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ανησυχούμε για την κοκαΐνη που προέρχεται από τις βόρειες κορυφογραμμές των Άνδεων. Ανησυχούμε για την διακίνηση παράνομων όπλων και λαθρεμπορίου. Κυρίως, ίσως, ανησυχούμε για την παράνομη διακίνηση ανθρώπων και το φοβερό της κόστος. Η διακίνηση γίνεται κυρίως μέσω θαλάσσης αλλά σε άλλα τμήματα των παγκόσμιων κοινών αγαθών.

Αυτή είναι μια φωτογραφία και μακάρι να μπορούσα να σας πω πως αυτό είναι εξοπλισμός πολύ υψηλής τεχνολογίας του Ναυτικού των ΗΠΑ που χρησιμοποιούμε για να σταματήσουμε τη διακίνηση. Τα άσχημα νέα είναι πως πρόκειται για ένα ημιβυθιζόμενο σκάφος που χρησιμοποιείται από τα καρτέλ ναρκωτικών. Ναυπηγήθηκε στις ζούγκλες της Νοτίου Αμερικής. Το συλλάβαμε με αυτή την χαμηλής τεχνολογίας λέμβο -- (Γέλια) -- και μετέφερε έξι τόνους κοκαΐνης. Έχει τέσσερα άτομα πλήρωμα κι εξελιγμένη σάρωση επικοινωνιών. Αυτού του είδους η διακίνηση, ναρκωτικών, ανθρώπων, όπλων και, Θεός φυλάξοι, όπλων μαζικής καταστροφής, είναι μέρος της απειλής των παγκόσμιων κοινών αγαθών.

Συνοψίζοντας στο σημερινό Αφγανιστάν. Αυτό είναι ένα λιβάδι με παπαρούνες στο Αφγανιστάν. Ογδόντα έως 90% της παγκόσμιας παπαρούνας, όπιου και ηρωίνης, προέρχεται από το Αφγανιστάν. Εκεί επίσης βρίσκουμε, φυσικά, τρομοκρατία. Από εκεί οργανώθηκε η Αλ Γκάιντα. Βλέπουμε επίσης εκεί μια πολύ ισχυρή εξέγερση. Έτσι, αυτή η ανησυχία για την τρομοκρατία είναι επίσης μέρος των παγκόσμιων κοινών αγαθών, και πρέπει να την αντιμετωπίσουμε.

Εδώ είμαστε λοιπόν, στον 21ο αιώνα. Γνωρίζουμε ότι τα εργαλεία μας, του 20ου αιώνα, δεν πρόκειται να κάνουν δουλειά. Τι πρέπει να κάνουμε;

Θα έλεγα ότι δεν θα παρέχουμε ασφάλεια μόνο από την χρήση όπλων. Δεν θα παρέχουμε ασφάλεια μόνο με τη χρήση όπλων. Θα χρειαστούμε την χρήση στρατιωτικών δυνάμεων. Όταν το κάνουμε, πρέπει να το κάνουμε σωστά και αξιόλογα.

Αλλά, η άποψή μου είναι πως η ασφάλεια ανοικτού κώδικα αφορά τη σύνδεση της διεθνικότητας, των διοργανικών επιτροπών, των ιδιωτικών - δημόσιων τομέων, σε συνδυασμό με αυτή την ιδέα της στρατηγικής επικοινωνίας στο Διαδίκτυο.

Επιτρέψτε μου να σας δώσω μερικά παραδείγματα για το πως αυτό λειτουργεί με θετικό τρόπο. Αυτό είναι το Αφγανιστάν. Αυτοί είναι Αφγανοί στρατιώτες. Όλοι τους κρατάνε βιβλία. Θα πείτε, «Αυτό είναι παράξενο. Νομίζω πως διάβασα ότι σε αυτό το δημογραφικό, οι νέοι άνδρες και γυναίκες των 20 και των 30, είναι σε μεγάλο βαθμό αναλφάβητοι στο Αφγανιστάν».

Έχετε δίκιο.

Το 85% όσων κατατάσσονται στις δυνάμεις ασφαλείας του Αφγανιστάν δεν μπορούν να διαβάσουν. Γιατί; Επειδή οι Ταλιμπάν κατάργησαν την εκπαίδευση την περίοδο που αυτοί οι άνδρες και οι γυναίκες έπρεπε να μάθουν να διαβάζουν.

Το ερώτημα είναι, λοιπόν, γιατί όλοι τους στέκονται εκεί κρατώντας βιβλία; Η απάντηση είναι πως τους διδάσκουμε να διαβάζουν σε προγράμματα μαθημάτων αλφαβητισμού του ΝΑΤΟ σε συνεργασία με φορείς του ιδιωτικού τομέα, και με φορείς ανάπτυξης. Εκπαιδεύσαμε πάνω από 200.000 στις Δυνάμεις Ασφαλείας του Αφγανιστάν να διαβάζουν και να γράφουν σε βασικό επίπεδο.

Όταν μπορείς να διαβάζεις και να γράφεις στο Αφγανιστάν, βάζεις συνήθως ένα στυλό στην τσέπη σου. Στις τελετές, όταν αυτοί οι νέοι άνδρες και γυναίκες αποφοιτήσουν, παίρνουν το στυλό με μεγάλη υπερηφάνεια και τον έχουν στην τσέπη τους. Αυτό φέρνει κοντά την διεθνικότητα -- υπάρχουν 50 χώρες που συμμετέχουν σε αυτή την αποστολή -- τις διοργανικές επιτροπές -- αυτούς τους οργανισμούς ανάπτυξης -- και των ιδιωτικών - δημόσιων τομέων, ν' αναλάβουν αυτού του είδους την ασφάλεια.

Τους μαθαίνουμε και μαχητικές δεξιότητες, φυσικά, αλλά θα υποστηρίξω ότι η ασφάλεια ανοικτού κώδικα σημαίνει σύνδεση με τρόπους που δημιουργούν αποτελέσματα ασφαλείας μεγάλης διάρκειας.

Ας δούμε ένα ακόμα παράδειγμα. Αυτό είναι ένα αμερικανικό πολεμικό πλοίο. Ονομάζεται Κόμφορτ (Άνεση). Το αδερφό του πλοίο ονομάζεται Μέρσι (Έλεος). Είναι νοσοκομειακά πλοία. Αυτό εδώ, το Κόμφορτ, επιχειρεί σε ολόκληρη την Καραϊβική και στις ακτές της Νότιας Αμερικής εφαρμόζοντας θεραπείες σε ασθενείς. Σε ένα τυπικό ταξίδι, θα κάνουν 400.000 θεραπείες ασθενών. Είναι στελεχωμένο όχι αποκλειστικά από στρατιωτικούς αλλά από έναν συνδυασμό ανθρωπιστικών οργανώσεων: Επιχείρηση Ελπίδα, Πρόγραμμα Γέλιο. Άλλοι οργανισμοί στέλνουν εθελοντές. Δημιουργούνται διοργανικοί ιατροί. Όλοι είναι μέρος αυτού.

Για να σας δώσω ένα παράδειγμα από την επίδραση του, αυτό το μικρό αγόρι, 8 χρονών, περπάτησε δύο ημέρες με την μητέρα του για να έρθει στην οφθαλμολογική κλινική που υπάρχει στο Κόμφορτ. Όταν του έφτιαξαν γυαλιά, στα πολύ μυωπικά του μάτια, ξαφνικά κοίταξε πάνω και είπε: «Mama, veo el mundo.» «Μαμά, βλέπω τον κόσμο». Πολλαπλασιάστε αυτό επί 400.000 θεραπείες ασθενών, αυτή τη συνεργασία ιδιωτικών - δημόσιων τομέων με τις δυνάμεις ασφαλείας, και αρχίζετε να βλέπετε τη δύναμη της δημιουργίας ασφάλειας με έναν πολύ διαφορετικό τρόπο.

Εδώ βλέπετε παίκτες του μπέιζμπολ. Μπορείτε να διακρίνεται τους δύο Αμερικανούς στρατιώτες σε αυτή την φωτογραφία; Είναι οι δύο νεαροί άνδρες εκατέρωθεν των νεαρών αγοριών. Αυτό αποτελεί μέρος μιας σειράς από κλινικές μπέιζμπολ, όπου έχουμε διευρύνει τη συνεργασία μεταξύ του Κύριου Πρωταθλήματος Μπέιζμπολ, του Υπουργείου Εξωτερικών, που συγκροτεί αυτό το διπλωματικό κομμάτι, στρατιωτικούς παίκτες μπέιζμπολ, που είναι αληθινοί στρατιώτες με πραγματικές δεξιότητες, αλλά συμμετέχουν σε αυτή την αποστολή, και στήνουν κλινικές σε όλη τη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική, στην Ονδούρα, στη Νικαράγουα, σε όλα τα κράτη της Κεντρικής Αμερικής και της Καραϊβικής όπου το μπέιζμπολ είναι τόσο δημοφιλές και δημιουργεί το αίσθημα της ασφάλειας. Παρουσιάζει πρότυπα για τους νέους άνδρες και γυναίκες για την υγεία και για τη ζωή που θα συμφωνήσω πως βοηθά στην ασφάλειά μας.

Μια άλλη πτυχή αυτής της σύμπραξης είναι η αρωγή σε περιπτώσεις καταστροφών. Αυτό είναι ένα ελικόπτερο της Αμερικάνικης Αεροπορίας που συμμετέχει αφότου το τσουνάμι σκότωσε 250.000 ανθρώπους το 2004. Σε καθεμιά από αυτές τις μεγάλες καταστροφές -- στο τσουνάμι το 2004 250.000 νεκροί, στο σεισμό του Κασμίρ στο Πακιστάν το 2005, 85.000 νεκροί, στο σεισμό της Αϊτής, περίπου 300.000 νεκροί, πιο πρόσφατα ο φοβερός συνδυασμός σεισμού - τσουνάμι που χτύπησε την Ιαπωνία και την πυρηνική της βιομηχανία σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, βλέπουμε συμπράξεις μεταξύ διεθνών φορέων, διοργανικών επιτροπών, ιδιωτικών - δημόσιων τομέων να συνεργάζονται με τις δυνάμεις ασφαλείας για να ανταποκριθούν σε αυτού του είδους τις φυσικές καταστροφές. Αυτά, λοιπόν, είναι παραδείγματα της ιδέας ασφαλείας του ανοιχτού κώδικα.

Τους δένουμε μαζί, όλο και περισσότερο, κάνοντας πράγματα όπως αυτό. Τώρα, βλέπετε αυτά και λέτε «Α, Ναύαρχε, αυτές πρέπει να είναι θαλάσσιες οδοί επικοινωνίας ή μπορεί να είναι καλώδια οπτικής ίνας». Όχι. Αυτό είναι μια γραφική απεικόνιση του κόσμου σύμφωνα με το Twitter. Το μωβ είναι οπαδοί. Το πράσινο είναι η γεωτοποθεσία. Το λευκό είναι η σύνθεση. Είναι ένας τέλειος υπαινιγμός αυτής της μεγάλης έρευνας πληθυσμού, των έξι μεγαλύτερων Εθνών στον κόσμο, κατά φθίνουσα σειρά: Κίνα, Ινδία, Facebook, ΗΠΑ, Twitter και Ινδονησία. (Γέλια)

Γιατί θέλουμε να μπαίνουμε σε αυτά τα δίκτυα; Γιατί θέλουμε να συμμετάσχουμε; Μιλήσαμε πριν για την Αραβική Άνοιξη και την δύναμή της. Θα σας δώσω ένα άλλο παράδειγμα, και είναι για το πώς κινείται το μήνυμα.

Έδωσα μια ομιλία σαν αυτή στο Λονδίνο λίγο πριν γι' αυτό. Είπα, όπως λέω σε όλους σας, είμαι στο facebook. Κάντε με φίλο. Γέλασαν μερικοί από το κοινό. Υπήρξε ένα άρθρο από το Associated Press στο Διαδίκτυο. Το αναμετάδοσαν σε δύο μέρη στον κόσμο: τη Φινλανδία και την Ινδονησία. Ο τίτλος ήταν: Ναύαρχος του ΝΑΤΟ χρειάζεται φίλους. (Γέλια) Σας ευχαριστώ. (Χειροκρότημα) Αλήθεια. (Γέλια)

Αυτή η ιστορία ήταν καταλυτική, και το επόμενο πρωινό είχα εκατοντάδες αιτήματα φιλίας στο Facebook από Ινδονήσιους και Φινλανδούς, όπου οι περισσότεροι έλεγαν: «Ναύαρχε, έμαθα ότι χρειάζεστε έναν φίλο, και, επί της ευκαιρίας, τι είναι το ΝΑΤΟ;» (Γέλια)

Έτσι... (Γέλια)

Ναι, γελάμε, αλλά αυτός είναι ο τρόπος που μεταδίδουμε το μήνυμα, και η μετακίνηση του μηνύματος είναι το πώς συνδέεται η διεθνικότητα, οι διοργανικές επιτροπές, ιδιωτικών - δημόσιων τομέων, και αυτά τα κοινωνικά δίκτυα για να δημιουργήσουν ασφάλεια.

Τώρα, επιτρέψτε μου να χτυπήσω μια μελαγχολική νότα. Αυτή είναι η φωτογραφία ένός γενναίου Βρετανού στρατιώτη. Είναι στην Σκωτσέζικη Φρουρά. Στέκεται στη σκοπιά του στην Χελμάντ, στο νότιο Αφγανιστάν. Τον παρουσιάζω εδώ για να μας θυμίσει, δεν θα ήθελα να φύγει κανένας από το χώρο αυτό σκεπτόμενος ότι δεν χρειαζόμαστε ικανές, επαρκείς στρατιωτικές δυνάμεις που να μπορούν να δημιουργήσουν πραγματική στρατιωτική δράση. Αυτό είναι βασικά του ποιοι είμαστε και τι κάνουμε, και το κάνουμε για να προστατεύσουμε την ελευθερία, την ελευθερία λόγου, όλα τα πράγματα που φυλάμε στις κοινωνίες μας.

Αλλά, ξέρετε, η ζωή δεν είναι ένας διακόπτης. Δεν χρειάζεται να έχετε στρατιωτικούς που είναι είτε στο πεδίο της μάχης είτε στο στρατόπεδο.

Υποστηρίζω ότι η ζωή είναι ένας ροοστάτης. Πρέπει να την ρυθμίσετε, και καθώς σκέφτομαι πώς δημιουργούμε ασφάλεια στον 21ο αιώνα, θα υπάρξουν στιγμές που θα εφαρμόσουμε σκληρή δύναμη σε πραγματικό πόλεμο και κρίση, αλλά θα υπάρξουν πολλές στιγμές, όπως είπαμε σήμερα, όπου οι ένοπλες δυνάμεις μπορούν να είναι μέρος της δημιουργίας της ασφάλειας του 21ου αιώνα, της διεθνικότητας, των διοργανικών επιτροπών, ιδιωτικών - δημόσιων τομέων που συνδέονται με επαρκή επικοινωνία.

Κλείνω, λέγοντας ότι ακούσαμε νωρίτερα σήμερα για την Wikipedia. Χρησιμοποιώ την Wikipedia συνέχεια για να ψάξω γεγονότα, και όπως όλοι σας εκτιμώ, η Wikipedia δεν δημιουργήθηκε από 12 λαμπρούς ανθρώπους κλεισμένους σε ένα δωμάτιο γράφοντας άρθρα. Στη Wikipedia, κάθε μέρα, είναι δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι που εισάγουν πληροφορίες και κάθε μέρα εκατομμύρια άνθρωποι αποσύρουν τις εν λόγω πληροφορίες. Είναι ένα τέλειο παράδειγμα του βασικού σημείου ότι κανείς από εμάς δεν είναι τόσο έξυπνος όσο όταν σκεφτόμαστε όλοι μαζί. Κανένας άνθρωπος, καμία συμμαχία, κανένα κράτος, κανένας μας δεν είναι τόσο έξυπνος όσο να σκεφτόμαστε όλοι μαζί.

Η δήλωση για το όραμα της Wikipedia είναι πολύ απλή: ένας κόσμος όπου κάθε ανθρώπινη ύπαρξη μπορεί ελεύθερα να μοιράζεται το σύνολο της γνώσης. Η άποψή μου για εσάς είναι ότι με τον συνδυασμό διεθνικότητας, διοργανικών επιτροπών, ιδιωτικού - δημόσιου τομέα, τη στρατηγική επικοινωνία, μαζί, σε αυτόν τον 21ο αιώνα, μπορούμε να δημιουργήσουμε το άθροισμα όλης της ασφάλειας.

Σας ευχαριστώ. (Χειροκρότημα)

Σας ευχαριστώ πολύ. Ευχαριστώ. Ευχαριστώ. (Χειροκρότημα)