O Eric Giler επιδεικνύει την ασύρματη μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας

Τα πρώτα οράματα ασύρματης ενέργειας ανήκουν στο Nikola Tesla περίπου πριν 100 χρόνια. Η ιδέα ότι δε θα ήθελες να μεταφέρεις ηλεκτρική ενέργεια με ασύρματο τρόπο, κανείς δεν το είχε σκεφτεί. Όλοι σκέφτονταν, "ποιος θα το χρησιμοποιούσε αν δεν το έκανες;" Κι έτσι ξεκίνησε να κάνει διάφορα πράγματα. Έφτιαξε το πηνίο Tesla. Αυτός ο πύργος χτίστηκε στο Long Island στις αρχές της δεκαετίας του 1900. Και η ιδέα ήταν ότι θα μπορούσε να μεταφέρει ενέργεια οπουδήποτε στη Γη. Δε θα μάθουμε ποτέ αν αυτό δούλεψε. Νομίζω ότι το FBI το έθεσε εκτός λειτουργίας για λόγους ασφάλειας κάποια στιγμή στις αρχές του 1900.

Αλλά αυτό που πραγματικά προέκυψε από τον ηλεκτρισμό είναι ότι μας αρέσουν αυτά τα πράγματα τόσο πολύ. Σκεφτείτε πόσο μας αρέσει αυτό. Αν κάνετε μια βόλτα στο δρόμο, θα δείτε τρισεκατομμύρια δολάρια σε επενδύσεις σε υποδομές ανά τον κόσμο, για την εγκατάσταση καλωδίων για τη μεταφορά ενέργειας από εκεί όπου παράγεται προς εκεί όπου χρησιμοποιείται. Το άλλο θέμα είναι ότι μας αρέσουν οι μπαταρίες. Και για όσους από εμάς έχουν κάποια περιβαλλοντική πτυχή περίπου 40 δισεκατομμύρια μπαταρίες μιας χρήσης κατασκευάζονται κάθε χρόνο. Για ενέργεια που γενικά χρησιμοποιείται εντός μερικών εκατοστών ή μέτρων από εκεί όπου υπάρχει πολύ φτηνή ενέργεια.

Έτσι, πριν φτάσω εδώ που βρίσκομαι, σκέφτηκα "ξέρεις, κατάγομαι από τη Βόρεια Αμερική. Και έχουμε μια κάποια υπόληψη στις Η.Π.Α." Κι έτσι σκέφτηκα να το ψάξω λίγο πρώτα. Έτσι, ο σωστός ορισμος είναι αυτός που χρησιμοποιείται στη Βόρεια Αμερική για τη λέξη "χάλιας". Τα καλώδια είναι χάλια, πραγματικά! Σκεφτείτε το. Είτε είστε εσείς σε αυτήν την εικόνα είναι κάτι κάτω από το γραφείο σας. Το άλλο ζήτημα είναι ότι και οι μπαταρίες είναι χάλια. Είναι πραγματικά χάλια. Έχετε σκεφτεί ποτέ τι συμβαίνει σε αυτά τα πράγματα; 40 δισεκατομμύρια από αυτά φτιάχνονται. Να τι συμβαίνει. Διαλύονται, αποσυντίθενται, και καταλήγουν εδώ.

Έτσι, όταν μιλάτε για ακριβή ενέργεια το κόστος ανά κιλοβατώρα για να παρέχουμε ενέργεια με μπαταρίες είναι της τάξης των 200 με 300 λίρες. Σκεφτείτε το. Το πιο ακριβό δίκτυο ενέργειας στον κόσμο κοστίζει κάποια χιλιοστά από αυτό. Ευτυχώς, ένας από τους άλλους ορισμούς του "χάλια" είναι ότι δημιουργεί ένα κενό. Και η φύση απεχθάνεται τα κενά.

Αυτό που συνέβη πριν λίγα χρόνια ήταν ότι μια ομάδα θεωρητικών φυσικών στο MIT σκέφτηκε αυτήν την ιδέα της μεταφοράς ενέργειας σε απόσταση. Βασικά κατάφεραν να ανάψουν μια λάμπα 60 W σε απόσταση περίπου δύο μέτρων. Η αποδοτικότητα ήταν περίπου 50%. Αλλά αυτό είναι περίπου δυο χιλιάδες φορές πιο αποδοτικό από μια μπαταρία για την ίδια δουλειά. Αλλά κατάφεραν να ανάψουν τη λάμπα, και με μεγάλη επιτυχία. Αυτό ήταν το πείραμα. Έτσι, μπορείτε να δείτε ότι τα πηνία ήταν κάπως μεγαλύτερα. Η λάμπα αποτελούσε ένα σχετικά απλό έργο για αυτούς.

Αυτό ξεκίνησε από έναν καθηγητή που ξύπνησε μέσα στη νύχτα για τρίτη συνεχόμενη φορά από το κινητό της γυναίκας του που χτυπούσε γιατί τελείωνε η μπαταρία του. Και σκεφτόταν, "με όλη αυτήν την ηλεκτρική ενέργεια στους τοίχους, δε θα μπορούσε λίγη από αυτήν να μπει στο τηλέφωνο για να μπορέσω να κοιμηθώ;" Και σκέφτηκε την ιδέα της μεταφοράς ενέργειας με συντονισμό. Μέσα σε κάθε μετασχηματιστή υπάρχουν δύο πηνία. Και αυτά τα πηνία είναι πραγματικά κοντά το ένα στο άλλο, και μεταφέρουν ενέργεια -- μαγνητικά και ασύρματα, αλλά σε μια πολύ μικρή απόσταση.

Αυτό που σκέφτηκε ο Δρ. Soljacic ήταν να απομακρύνει τα πηνία του μετασχηματιστή σε μεταλύτερη απόσταση από το μέγεθος των μετασχηματιστών χρησιμοποιώντας αυτήν την τεχνολογία, που δε διαφέρει πολύ από τον τρόπο με τον οποίο ένας τραγουδιστής της όπερας σπάει με τη φωνή του ένα ποτήρι στην άλλη άκρη του δωματίου. Και αυτό είναι ένα φαινόμενο συντονισμού για το οποίο του απονεμήθηκε το βραβείο MacArthur, και το οποίο έχει το παρατσούκλι "Βραβείο Μεγαλοφυΐας", τον περασμένο Σεπτέμβριο.

Λοιπόν, πώς δουλεύει; Φανταστείτε ένα πηνίο. Για όσους είστε μηχανικοί, υπάρχει κι ένας πυκνωτής πάνω του. Αν μπορείς να κάνεις το πηνίο να συντονιστεί αυτό που θα συμβεί είναι ότι θα ταλαντωθεί, σε εναλλασσόμενες συχνότητες ρεύματος, και σε μια σχετικά υψηλή συχνότητα, παρεπιμπτόντως. Κι αν μπορείς να φέρεις μια άλλη συσκευή αρκετά κοντά στην πηγή, η οποία θα δουλέψει μόνο στη συγκεκριμένη συχνότητα, μπορείς να πετύχεις αυτό που λέγεται "ισχυρή σύζευξη" και να μεταφέρεις μαγνητική ενέργεια από το ένα στο άλλο. Και αυτό που κάνεις μετά είναι, να ξεκινήσεις με ηλεκτρική ενέργεια, να τη μετατρέψεις σε μαγνητικό πεδίο, να πάρεις αυτό το μαγνητικό πεδίο, και να το μετατρέψεις πάλι σε ηλεκτρισμό. Και μετά μπορείς να το χρησιμοποιήσεις.

Η νούμερο ένα ερώτηση που μου γινεται. Οι άνθρωποι ανησυχούν για την ασφάλεια των κινητών τηλεφώνων. Ξέρετε... τι γίνεται με την ασφάλεια; Το πρώτο θέμα είναι ότι αυτή η τεχνολογία δεν είναι ραδιενεργός. Δεν εκπέμπει ραδιενέργεια. Δεν υπάρχουν ηλεκτρικά πεδία εδώ. Πρόκειται για μαγνητικό πεδίο. Μένει μέσα, είτε σε αυτό που ονομάζουμε πηγή είτε στη συσκευή. Και στην πράξη, τα μαγνητικά πεδία που χρησιμοποιούμε είναι σχεδόν τα ίδια με αυτό της Γης. Ζούμε μέσα σε ένα μαγνητικό πεδίο.

Και το άλλο που είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον σε αυτήν την τεχνολογία είναι ότι μεταφέρει ενέργεια μόνο σε πράγματα που δουλεύουν σε ακριβώς την ίδια συχνότητα. Και είναι σχεδόν αδύνατο να το καταφέρουμε αυτό στη φύση. Και τελικά έχουμε κυβερνητικούς φορείς παντού που θα ρυθμίσουν οτιδήποτε κάνουμε. Και έχουν επιβάλει όρια έκθεσης από τα οποία, όλα τα πράγματα που θα δείξω σήμερα είναι πιο χαμηλά.

Φορητές ηλεκτρονικές συσκευές. Οικιακές ηλεκτρονικές συσκευές. Τα καλώδια που βρίσκονται κάτω από το γραφείο σου, βάζω στοίχημα ότι όλοι έχουμε κάτι σαν αυτό ή τέτοιες μπαταρίες. Υπάρχουν βιομηχανικές εφαρμογές. Και στο τέλος, ηλεκτρικά αυτοκίνητα. Αυτά τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα είναι πολύ όμορφα. Αλλά ποιος θα τα βάλει στην πρίζα; Φανταστείτε να οδηγείτε προς το γκαράζ σας -- έχουμε φτιάξει ένα σύστημα να το κάνει αυτό -- οδηγείτε στο γκαράζ και το αυτοκίνητο αυτο-φορτίζεται. Γιατί το χαλί στο πάτωμα είναι συνδεδεμένο στην πρίζα του τοίχου. Και κάνει το αυτοκίνητό σας να φορτίζεται με ασφάλεια και αποδοτικά. Υπάρχει μια σειρά άλλων εφαρμογών. Εμφυτευμένες ιατρικές συσκευές. Όπου οι άνθρωποι δε θα χρειάζεται να πεθαίνουν από μολύνσεις πια αν μπορείς να το σφραγίσεις αυτό. Πιστωτικές κάρτες, ρομποτικές ηλεκτρικές σκούπες.

Αυτό που θέλω είναι να διαθέσω δυο λεπτά και να σας δείξω πώς πραγματικά δουλεύει. Κι αυτό που θα κάνω είναι να σας δείξω αυτό που είναι εδώ. Έχετε ένα πηνίο. Αυτό το πηνίο είναι συνδεδεμένο σε έναν ενισχυτή συχνοτήτων RF που δημιουργεί ένα παλλόμενο μαγνητικό πεδίο υψηλής συχνότητας. Βάζουμε ένα στο πίσω μέρος της τηλεόρασης. Παρεμπιπτόντως, το κάνω να φαίνεται πιο εύκολο από όσο είναι. Υπάρχουν πολλά ηλεκτρονικά κυκλώματα και μυστική σάλτσα και κάθε είδους πνευματική ιδιοκτησία μέσα σε αυτό. Αλλά αυτό που θα γίνει είναι ότι θα δημιουργήσει ένα πεδίο, θα προκαλέσει τη δημιουργία ενός πεδίου στην άλλη πλευρά.

Κι αν οι θεοί της επίδειξης συναινέσουν, σε περίπου 10 δευτερόλεπτα θα πρέπει να το δούμε. Τα 10 δευτερόλεπτα χρειάζονται γιατί -- δεν ξέρω αν κάποιος από εσάς σκέφτηκε τι γίνεται όταν βάζει την τηλεόραση στην πρίζα όταν χρησιμοποιείτε ένα καλώδιο. Γενικά πρέπει να πας στη συσκευή και να πατήσεις το κουμπί. Έτσι σκέφτηκα να βάλουμε έναν μικρό υπολογιστή μέσα του που πρέπει να ξυπνήσει πρέπει να ξυπνήσει για να του πει να το κάνει. Έτσι, θα το βάλω στην πρίζα. Δημιουργεί ένα μαγνητικό πεδίο εδώ. Προκαλεί τη δημιουργία ενός άλλου εδώ. Και, όπως είπα, σε περίπου 10 δευτερόλεπτα θα πρέπει να ξεκινήσει...

Αυτή είναι μια εμπορικά -- (Χειροκρότημα) εμπορικά διαθέσιμη έγχρωμη τηλεόραση. Φανταστείτε να πάρετε ένα από αυτά και να το κρεμάσετε στον τοίχο. Πόσοι άνθρωποι θέλουν να το κρεμάσουν στον τοίχο; Σκεφτείτε το. Δε θέλετε αυτά τα άσχημα καλώδια να κατεβαίνουν κάτω. Φανταστείτε ότι μπορείτε να τα ξεφορτωθείτε.

Το άλλο θέμα για το οποίο ήθελα να μιλήσω είναι η ασφάλεια. Δε συμβαίνει τίποτα, είμαι μια χαρά. Και θα το κάνω ξανά, για χάρη της ασφάλειας. Σχεδόν αμέσως οι άνθρωποι ρωτούν, "Πόσο μικρό μπορείς να το κάνεις αυτός Μπορείς να το κάνεις αρκετά μικρό;" Γιατί, θυμηθείτε την αρχική ιδέα του Δρ. Soljacic από τον ήχο του κινητού της γυναίκας του.

Γι' αυτό, θέλω να σας δείξω κάτι. Είμαστε σχεδιαστές ίσων ευκαιριών γι' αυτό το πράγμα. Αυτό είναι ένα Google G1. Ξέρετε, το τελευταίο πράγμα που κυκλοφόρησε. Τρέχει το λειτουργικό σύστημα Android. Νομίζω ότι άκουσα κάποιον να μιλάει γι΄αυτό νωρίτερα. Περίεργο. Έχει μια μπαταρία. Κι έχει ηλεκτρονικά κυκλώματα με πηνία που το WiTricity του έχει βάλει στο πίσω μέρος. Κι αν μπορώ να έχω την κάμερα ΟΚ, μια χαρά, θα δείτε καθώς πλησιάζω... αυτό που βλέπετε είναι ένα κινητό τηλέφωνο που φορτίζεται ασύρματα. (Χειροκρότημα)

Και ξέρω ότι κάποιοι από εσάς είστε φανατικοί της Apple. Και ξέρετε ότι η Αpple δε διευκολύνει την πρόσβαση στο εσωτερικό των κινητών της. Γι΄αυτό βάλαμε ένα μικρό κάλυμμα στο πίσω μέρος. Αλλά θα πρέπει να μπορεί να ξυπνήσουμε και αυτόν τον τύπο. Όσοι έχετε iPhone αναγνωρίζετε το πράσινο σχήμα. (Χειροκρότημα)

Και για τη Nokia το ίδιο. Θα δείτε ότι εδώ βάλαμε κάτι στο πίσω μέρος να το κάνει αυτό και μάλλον κάνει μπιπ καθώς ανάβει. Αλλά συνήθως το χρησιμοποιούν για να φωτίσουν την οθόνη. Φανταστείτε λοιπόν ότι αυτά τα πράγματα μπορούν να πάνε στο ταβάνι σας. Μπορούν να πάνε στο πάτωμα. Μπορούν να πάνε κάτω από την επιφάνεια εργασίας σας. Κι έτσι όταν μπαίνετε στο δωμάτιο ή έρχεστε από το σπίτι, αν κρατάτε ένα τσαντάκι, δουλεύει και μέσα στο τσαντάκι. Δε χρειάζεται να φροντίσετε να τα βάλετε στον τοίχο ποτέ. Και σκεφτείτε τι θα μπορούσε να κάνει αυτό για σας.

Γι' αυτό σκέφτομαι κλείνοντας, στο στυλ των αθάνατων οραμάτων του The New Yorker Magazine, σκέφτηκα να βάλω άλλη μια διαφάνεια. Και για όσους δε μπορείτε να τη διαβάσετε, λέει "φαίνεται να είναι κάποιου είδους ασύρματη τεχνολογία." Ευχαριστώ πολύ. (Χειροκρότημα)