Ελίσαμπεθ Μάρτσισον: Πολεμόντας έναν μεταδοτικό καρκίνο

Όλοι είμαστε εξοικειωμένοι με τον καρκίνο αλλά συνήθως δεν τον αντιλαμβανόμαστε ως μεταδοτική νόσο. Ο Διάβολος της Τασμανίας μας έδειξε, ότι ο καρκίνος μπορεί όχι μόνο να είναι μία μεταδοτική νόσος, αλλά και να απειλεί ένα ολόκληρο είδος με εξαφάνιση.

Καταρχήν λοιπόν, τι είναι ο Διάβολος της Τασμανίας; Πολλοί από εσάς θα γνωρίζετε τον Ταζ από τα κινούμενα σχέδια αυτόν που στριφογυρίζει. Αλλά ελάχιστοι γνωρίζουν ότι όντως υπάρχει ένα πραγματικό ζώο που ονομάζεται Διάβολος της Τασμανίας και ότι είναι το μεγαλύτερο σαρκοφάγο μαρσιποφόρο. Ένα μαρσιποφόρο είναι ένα θηλαστικό με έναν μάρσιπο όπως τα καγκουρό. Ο Διάβολος της Τασμανίας πήρε το όνομά του από τις τρομερές νυχτερινές κραυγές που κάνει.

(Κραυγή)

(Γέλια)

Ο Διάβολος της Τασμανίας είναι επί τω πλείστων πτωματοφάγο ζώο και χρησιμοποιεί τα δυνατά σαγόνια του και τα κοφτερά δόντια του για να μασουλάει τα κόκκαλα των νεκρών ζώων. Ο Διάβολος της Τασμανίας συναντάται μόνο στο νησί της Τασμανίας το οποίο είναι το μικρό νησί που βρίσκεται στο νότιο μέρος της Αυστραλίας. Και παρά την τρομακτική τους εμφάνιση, οι διάβολοι της Τασμανίας είναι στην πραγματικότητα αξιολάτρευτα μικρά ζώα. Έχοντας μάλιστα μεγαλώσει στην Τασμανία ήταν πάντα απίστευτα συναρπαστικό όταν είχαμε την ευκαιρία να δούμε έναν Διάβολο της Τασμανίας στην άγρια φύση.

Όμως ο πληθυσμός των Διαβόλων της Τασμανίας αντιμετωπίζει μία ραγδαία μείωση. Και πράγματι υπάρχει ανησυχία ότι το είδος αυτό θα μπορούσε να εξαφανιστεί στην άγρια φύση εντός 20 - 30 ετών. Και η αιτία είναι η εμφάνιση μίας νέας ασθένειας ενός μεταδοτικού καρκίνου.

Η ιστορία ξεκινάει το 1996 όταν ένας φωτογράφος άγριας φύσης τράβηξε αυτή τη φωτογραφία ενός Διαβόλου της Τασμανίας με έναν μεγάλο όγκο στο πρόσωπό του. Εκείνο το καιρό θεωρήθηκε μοναδική περίπτωση. Τα ζώα, όπως και οι άνθρωποι, αποκτούν καμία φορά περίεργους όγκους. Ωστόσο, σήμερα πιστεύουμε ότι αυτή ήταν η πρώτη εμφάνιση μίας νέας ασθένειας, η οποία τώρα εξαπλώνεται ως επιδημία σε όλη την Τασμανία. Αυτή η ασθένεια εντοπίστηκε για πρώτη φορά στα βορειοανατολικά της Τασμανίας το 1996 και εξαπλώθηκε σε όλο το νησί σαν τεράστιο κύμα. Σήμερα, μόνο ένα μικρό μέρος του πληθυσμού δεν έχει επηρεαστεί.

Αυτή η ασθένεια εμφανίζεται πρώτα ως όγκος συνήθως στο πρόσωπο ή μέσα στο στόμα, στους προσβεβλημένους διαβόλους. Αυτοί οι όγκοι σύντομα γίνονται μεγαλύτεροι, όπως αυτοί εδώ. Η επόμενη εικόνα που θα δείξω είναι αρκετά φρικιαστική. Αλλά αναπόφευκτα, αυτοί οι όγκοι γίνονται τεράστιοι, πυώδεις σαν και αυτόν.

Αυτή η περίπτωση μου εντυπώθηκε στο μυαλό, διότι ήταν η πρώτη περίπτωση αυτής της ασθένειας την οποία αντίκρισα εγώ η ίδια. Και θυμάμαι τον τρόμο βλέποντας αυτό το καημένο θηλυκό με τον τεράστιο πυώδη όγκο, που μύριζε σαπίλα μέσα στο στόμα της, ο οποίος είχε σπάσει ολόκληρη την κάτω γνάθο. Δεν είχε φάει για μέρες. Τα εντόσθιά της ήταν γεμάτα παρασιτικά σκουλήκια. Το σώμα της ήταν γεμάτο από μεταστάσεις. Και παρ'όλα αυτά τάιζε τρία μώρα στο μάρσιπο της. Φυσικά, πέθαναν μαζί με την μητέρα τους. Ήταν πολύ μικρά για να επιβιώσουν χωρίς την μητέρα τους. Από την περιοχή, από την οποία προερχόταν πάνω από το 90% του πληθυσμού των διαβόλων έχει ήδη πεθάνει λόγω της ασθένειας.

Επιστήμονες απ' όλο τον κόσμο ενδιαφέρθηκαν γι' αυτόν τον καρκίνο, αυτόν τον μεταδοτικό καρκίνο, ο οποίος εξαπλωνόταν στον πληθυσμό των διαβόλων της Τασμανίας. Η σκέψη μας πήγε αμέσως στον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, ο οποίος εξαπλώνεται μέσω ενός ιού, και στην επιδημία του AIDS, η οποία συνδέεται με έναν αριθμό διαφορετικών τύπων καρκίνου. Όλες η ενδείξεις υποδηλώνουν ότι αυτός ο καρκίνος των διαβόλων εξαπλώθηκε μέσω ενός ιού. Ωστόσο, τώρα γνωρίζουμε - και θα σας το λέω τώρα - ότι αυτός ο καρκίνος δεν μεταδίδεται από ιό. Ο μολυσματικός παράγοντας της νόσου αυτού του καρκίνου είναι πολύ πιο δόλιος, και κάτι που δεν το είχαμε φανταστεί ποτέ. Αλλά για να μπορέσω να σας το εξηγήσω, θα χρειαστεί να αφιερώσω μερικά μόνο λεπτά για να μιλήσω γενικά για τον καρκίνο.

Ο καρκίνος είναι μία νόσος που επηρεάζει ετησίως εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Ένας στους τρεις σε αυτό το δωμάτιο θα αναπτύξει καρκίνο σε κάποιο στάδιο της ζωής του. Και εμένα μου αφαίρεσαν έναν όγκο από το παχύ έντερο όταν ήμουν μόλις 14 ετών. Ο καρκίνος εμφανίζεται όταν ένα κύτταρο στο σώμα μας αποκτά μία σειρά από τυχαίες μεταλλάξεις σε σημαντικά γονίδια το οποίο ωθεί το κύτταρο να αρχίσει να παράγει όλο και περισσότερα αντίγραφα του εαυτού του. Παραδόξως, άπαξ και εδραιωθεί, η φυσική επιλογή στην ουσία ευνοεί την συνεχιζόμενη ανάπτυξη του καρκίνου. Η φυσική επιλογή είναι η επιβίωση του καλύτερου. Και όταν έχουμε έναν πληθυσμό με ραγδαία αυξανόμενα καρκινικά κύτταρα, όταν ένα από αυτά υποστεί νέα μετάλλαξη, η οποία του επιτρέπει να αναπτυχθεί ταχύτερα, να αποκτήσει θρεπτικά συστατικά με περισσότερη επιτυχία, να εισβάλει στο σώμα, τότε θα επιλεγεί από την εξέλιξη.

Γι' αυτό το λόγο είναι τόσο δύσκολο να καταπολεμηθεί ο καρκίνος. Εξελίσσεται. Εάν τον αντιμετωπίσεις με ένα φάρμακο, τότε ανθεκτικά κύτταρα θα προκύψουν. Ένα εντυπωσιακό φαινόμενο είναι, πως όταν υπάρχει το σωστό περιβάλλον και τα σωστά θρεπτικά συστατικά, το καρκινικό κύτταρο δύναται να μεγαλώνει εσαεί. Όμως ο καρκίνος περιορίζεται στο να ζει εντός του σώματός μας, και η συνεχής ανάπτυξή του, η εξάπλωσή του σε όλο μας το σώμα και το να κατασπαράζει τους ιστούς μας, οδηγεί στον θάνατο του καρκινοπαθούς, αλλά και στον θάνατο του ίδιου του καρκίνου.

Άρα ο καρκίνος μπορεί να γίνει αντιλυπτός ως μία παράξενη, βραχύβια και αυτοκαταστροφική μορφή ζωής - μία εξελικτική αδιέξοδος. Αλλά σε αυτό το σημείο ο καρκίνος του διαβόλου της Τασμανίας έχει αποκτήσει μία καταπληκτική εξελικτική προσαρμογή. Και η απάντηση προήλθε από την μελέτη του καρκινικού DNA του διαβόλου της Τασμανίας. Αυτή ήταν η δουλειά πολλών ανθρώπων, αλλά εγώ θα σας το εξηγήσω μέσω ενός επιβεβαιωτικού πειράματος το οποίο έκανα πριν από μερικά χρόνια.

Η επόμενη εικόνα είναι αποτρόπαια. Αυτός είναι ο Τζόνας. Είναι ένας διάβολος της Τασμανίας τον οποίο βρήκαμε με έναν μεγάλο όγκο στο πρόσωπο. Ούσα γενετίστρια, ενδιαφέρομαι πάντα να εξετάσω το DNA και τις μεταλλάξεις. Οπότε άρπαξα την ευκαιρία να συλλέξω κάποια δείγματα από τον όγκο του Τζόνας και κάποια δείγματα από άλλα σημεία του σώματος του. Τα πήρα μαζί μου εργαστήριο. Απομόνωσα DNA από αυτά τα δείγματα. Και όταν κοίταξα την ακολουθία του DNA, και σύγκρινα την ακολουθία του όγκου του Τζόνας με εκείνη από το υπόλοιπο σώμα του, ανακάλυψα ότι είχε εντελώς διαφορετικό γενετικό προφίλ. Ο Τζόνας και ο όγκος του ήταν τόσο διαφορετικοί μεταξύ τους όσο και εσείς με το άτομο που κάθεται δίπλα σας. Αυτό που μας είπαν, ήταν ότι ο όγκος του Τζόνας δεν προήλθε από κύτταρα του σώματος του. Η περεταίρω ανάλυση του DNA μας έδειξε, ότι αυτός ο όγκος στον Τζόνας στην πραγματικότητα πρωτοδημιουργήθηκε από κύτταρα ενός θηλυκού διαβόλου της Τασμανίας - αλλά ο Τζόνας ήταν ξεκάθαρα αρσενικό.

Άρα πως ένας όγκος, ο οποίος δημιουργήθηκε από κύτταρα ενός άλλου πλάσματος μεγαλώνει στο πρόσωπο του Τζόνας; Λοιπόν, η επόμενη ανακάλυψη προήλθε από την μελέτη εκατοντάδων καρκίνων των διαβόλων της Τασμανίας από όλη την Τασμανία. Ανακαλύψαμε, πως όλοι αυτοί οι καρκίνοι είχαν το ίδιο DNA. Σκεφτείτε το για ένα λεπτό. Αυτό σημαίνει, πως όλοι αυτοί οι καρκίνοι είναι στην πραγματικότητα ο ίδιος καρκίνος που δημιουργήθηκε κάποτε σε ένα συγκεκριμένο διάβολο, και ο οποίος "δραπέτευσε" από το σώμα αυτού του διαβόλου και απλώθηκε σε ολόκληρο των πληθυσμό των διαβόλων της Τασμανίας.

Αλλά πως μπορεί να εξαπλωθεί ένας καρκίνος εντός ενός πληθυσμού; Λοιπόν, το τελευταίο κομμάτι του πάζλ ήρθε όταν θυμηθήκαμε πως συμπεριφέρονται οι διάβολοι στην άγρια φύση όταν συναντώνται. Τείνουν να δαγκώνουν το ένα το άλλο, συχνά αρκετά βιαία και συνήθως στο πρόσωπο. Πιστεύουμε, πως τα καρκινικά κύτταρα στην ουσία έπεσαν από τον όγκο και πέρασαν στο σάλιο. Όταν ένας διάβολος δαγκώνει έναν άλλο, στην ουσία σωματικά εμφυτεύει ζωντανά καρκινικά κύτταρα στον άλλο διάβολο, επομένως ο καρκίνος συνεχίζει να μεγαλώνει. Έτσι αυτός ο καρκίνος του διαβόλου της Τασμανίας είναι ίσως ο απόλυτος καρκίνος. Δεν περιορίζεται στο να ζει εντός του οργανισμού, που τον ανέδειξε. Εξαπλώνεται σε όλο τον πληθυσμό, μεταλλάσσεται και μπορεί έτσι να εισβάλει στο ανοσοποιητικό σύστημα, και είναι ο μόνος καρκίνος που γνωρίζουμε, που απειλεί ένα ολόκληρο είδος με εξαφάνιση.

Αλλά εάν αυτό μπορεί να συμβεί σε διαβόλους της Τασμανίας, γιατί δεν συνέβη και σε άλλα ζώα ή ακόμα και στον άνθρωπο; Λοιπόν, η απάντηση είναι, πως έχει συμβεί. Αυτός είναι ο Κίμπο. Είναι ένας σκύλος που ανήκει σε μία οικογένεια στην Μομπάσα της Κένυας. Τον περασμένο χρόνο, η ιδιοκτήτριά του ανακάλυψε λίγο αίμα να στάζει από την περιοχή των γεννητικών του οργάνων. Τον πήγε στον κτηνίατρο ο οποίος ανακάλυψε κάτι πολύ αηδιαστικό. Και εάν σιχαίνεστε, παρακαλώ να μην κοιτάξετε τώρα. Ανακάλυψε αυτό, έναν τεράστιο όγκο που αιμορραγούσε στη βάση του πέους του Κίμπο. Διαγνώστηκε ως μεταδοτικός αφροδίσιος όγκος, ένας σεξουαλικά μεταδιδόμενος καρκίνος, που προσβάλλει σκυλιά. Και ακριβώς όπως ο καρκίνος του διαβόλου της Τασμανίας είναι μεταδοτικός μέσω της εξάπλωσης των ζωντανών καρκινικών κυττάρων, έτσι είναι και αυτός ο καρκίνος σε σκύλους.

Αλλά αυτός ο καρκίνος σε σκύλους είναι αρκετά εντυπωσιακός, επειδή εξαπλώθηκε σε όλο το κόσμο. Και αυτά τα ίδια κύτταρα τα οποία επηρεάζουν τον Κίμπο βρέθηκαν να επηρεάζουν και σκύλους στην πόλη της Νέας Υόρκης, σε χωριά στα βουνά των Ιμαλαϊων και στην ύπαιθρο της Αυστραλίας. Επίσης πιστεύουμε ότι αυτός ο καρκίνος μπορεί να είναι πολύ παλιός. Στην πραγματικότητα, η γενετική ανάλυση δείχνει, ότι μπορεί να είναι δεκάδων χιλιάδων ετών παλιός, που σημαίνει, ότι αυτός ο καρκίνος μπορεί να προέρχεται αρχικά από κύτταρα ενός λύκου που ζούσε παράλληλα με τους Νεάντερνταλ. Αυτός ο καρκίνος είναι εντυπωσιακός. Είναι η αρχαιότερη μορφή ζωής που προέρχεται από θηλαστικά, που γνωρίζουμε. Πρόκειται για ένα ζωντανό λείψανο από το μακρινό παρελθόν.

Άρα είδαμε, ότι μπορεί να συμβεί σε ζώα. Θα μπορούσε ο καρκίνος να είναι μεταδοτικός και ανάμεσα σε ανθρώπους; Λοιπόν, αυτό είναι μία ερώτηση η οποία είχε συναρπάσει τον Τσέστερ Σάουθαμ, έναν γιατρό καρκίνου της δεκαετίας του 1950. Και αποφάσισε να κάνει το πείραμα εμβολιάζοντας όντως εσκεμμένα ανθρώπους με καρκίνο από κάποιον άλλον. Και αυτή είναι μία φωτογραφία του Δρ. Σάουθαμ το 1957 όπου κάνει ένεση καρκίνου σε έναν εθελοντή, ο οποίος σε αυτήν την περίπτωση ήταν τρόφιμος της φυλακής της πολιτείας του Οχάιο. Οι περισσότεροι από τους ανθρώπους, στους οποίους έκανε ένεση ο Δρ. Σάουθαμ δεν ανέπτυξαν καρκίνο από τα κύτταρα, που τους δόθηκαν σε ενέσιμη μορφή. Αλλά ένας μικρός αριθμός ανέπτυξε, και ήταν κυρίως άτομα, που είχαν και άλλες ασθένειες -- των οποίων το ανοσοποιητικό σύστημα ήταν πιθανότατα ευάλωτο.

Αλλά αυτό μας διδάσκει, πέρα από την ηθική διάσταση, ότι... (γέλια) είναι πιθανότατα εξαιρετικά σπάνιο για καρκίνους να μεταδίδονται από άνθρωπο σε άνθρωπο. Όμως υπό ορισμένες συνθήκες μπορεί να συμβεί. Και πιστεύω, ότι είναι κάτι που οι ογκολόγοι και επιδημιολόγοι θα πρέπει να γνωρίζουν στο μέλλον.

Λοιπόν, τελικά ο καρκίνος είναι ένα αναπόφευκτο αποτέλεσμα την δυνατότητας των κυττάρων να διαιρούνται και να προσαρμόζονται στο περιβάλλον τους. Αλλά αυτό δεν σημαίνει, πως πρέπει να εγκαταλείψουμε την ελπίδα στην καταπολέμηση του καρκίνου. Στην πραγματικότητα πιστεύω, ότι με περισσότερη γνώση σχετικά με την περίπλοκη εξελεγκτική διαδικασία της ανάπτυξης του καρκίνου, μπορούμε να νικήσουμε τον καρκίνο. Ο προσωπικός μου στόχος είναι να νικήσω τον καρκίνο του διαβόλου της Τασμανίας. Ας αποτρέψουμε το γεγονός, ότι ο διάβολος της Τασμανίας θα είναι το πρώτο ζώο, που θα εξαφανιστεί από καρκίνο.

Σας ευχαριστώ.

(Χειροκρότημα)