Έντι Όμπενγκ: Έξυπνη αποτυχία για έναν γρήγορα μεταβαλλόμενο κόσμο

Τους τελευταίους 6 μήνες, τους πέρασα ταξιδεύοντας. Νομίζω ότι έκανα 60.000 μίλια, χωρίς να φύγω από το γραφείο μου. Μπορώ να το κάνω επειδή στην πραγματικότητα έχω δύο πρόσωπα. Μοιάζω σαν ένας, αλλά είμαι διπλός. Είμαι ο Έντι που βρίσκεται εδώ, και ταυτόχρονα, ο άλλος μου εαυτός είναι ένα μεγάλο πράσινο ομοίωμα που μοιάζει με κουτί και το λένε Σάιμπερ Φράνκ.

Έτσι λοιπόν περνάω τον καιρό μου. Θα ήθελα να ξεκινήσω, αν είναι δυνατόν, με ένα τέστ, διότι ασχολούμαι με επιχειρήσεις, οπότε είναι σημαντικό να επικεντρωνόμαστε στα αποτελέσματα. Μετά ζορίστηκα, γιατί σκεφτόμουν, «Τι να πώ, Τι να κάνω; Είναι ακροατήριο TED. Πρέπει να είναι ζόρικο. Πώς θα κάνω»; Έτσι ελπίζω να έβαλα το σωστό βαθμό δυσκολίας. Ας προχωρήσουμε λοιπόν. Παρακαλώ μπορείτε να το κάνετε μαζί μου; Αν θέλετε μπορείτε να φωνάξετε την απάντηση. Η ερώτηση είναι, ποια από τις οριζόντιες γραμμές είναι μακρύτερη; Ποια είναι η απάντηση; Κοινό: Είναι ίσες. Έντι Όμπενκ: Είναι ίσες Όχι, δεν είναι ίσες. (Γέλια) Δεν είναι ίσες. Η πάνω είναι 10% μακρύτερη από την κάτω. Τότε γιατί μου λέτε ότι είναι ίσες; Θυμάστε όταν ήμασταν παιδιά στο σχολείο, τόσο μεγάλα, που μας έκαναν το ίδιο κόλπο; Ήταν για να μας διδάξουν την παράλλαξη. Θυμάστε; Βρήκατε, όπως είπατε, «Είναι ίσες». Και το βρήκατε λάθος. Θυμάστε; Μάθατε την απάντηση και την κουβαλάτε στο μυαλό σας για 10, 20, 30, 40 χρόνια; Η απάντηση είναι ίσες. Η απάντηση είναι ίσες. Έτσι όταν σας ρωτάνε να συγκρίνετε τα μήκη, λέτε ότι είναι ίσα, αλλά δεν είναι ίσα, επειδή τα έχω αλλάξει.

Αυτό προσπαθώ να εξηγήσω ότι μας έχει συμβεί στον 21ο αιώνα. Κάποιος ή κάτι άλλαξε τους κανόνες και τον τρόπο που λειτουργεί ο κόσμος μας. Όταν αστειεύομαι, λέω ότι συνέβει τα μεσάνυχτα, καταλαβαίνετε, όταν κοιμόμασταν, αλλά ήταν μεσάνυχτα πριν από 15 χρόνια. Εντάξει; Δεν το προσέξατε; Αλλά βασικά, αυτό που κάνουν είναι, αναποδογυρίζουν τους κανόνες, ώστε ο τρόπος για να διοικήσεις με επιτυχία μια επιχείρηση, έναν οργανισμό ή ακόμα μια χώρα, έχει διαγραφεί, αντιστραφεί και είναι τελείως καινούργιος - νομίζετε ότι αστειεύομαι, έτσι δεν είναι - υπάρχει ένα τελείως νέο σέτ από κανόνες σε λειτουργία. (Γέλια) Το έχετε προσέξει; Εννοώ, ότι σας έχει ξεφύγει. Μάλλον ναι - Όχι, δεν σας ξέφυγε. Εντάξει. (Γέλια)

Η απλή θεώρησή μου είναι ότι αυτό που συνέβει είναι ότι ο αληθινός 21ος αιώνας γύρω μας δεν είναι τόσο εμφανής σε μας, έτσι αντίθετα περνάμε το χρόνο μας ανταποκρινόμενοι με λογική σε ένα κόσμο που καταλαβαίνουμε και αναγνωρίζουμε, ο οποίος όμως έχει πάψει να υπάρχει. Δεν με πιστεύετε, έτσι δεν είναι; Εντάξει. (Χειροκροτήματα)

Αφήστε με να σας ξεναγήσω στα πράγματα που δεν αντιλαμβάνομαι. Αν αναζητήσετε στο Άμαζον τη λέξη «δημιουργικότητα», θα ανακαλύψετε γύρω στα 90.000 βιβλία. Αν πάτε στο Γκούγκλ και δείτε για «πρωτοτυπία + δημιουργικότητα», θα πάρετε 30 εκατομμύρια λύσεις. Αν προσθέσετε τη λέξη «σύμβουλοι», διπλασιάζεται στα 60 εκατομμύρια. (Γέλια) Με παρακολουθείτε; Και ακόμα, στατιστικά, αυτό που ανακαλύπτετε είναι ότι περίπου μιά στις 100.000 ιδέες βρίσκεται βγάζοντας χρήματα ή αποκομίζοντας ωφέλη δυό χρόνια μετά την συλληψή της. Δεν έχει νόημα. Οι εταιρείες κάνουν τους ακριβοπληρωμένους διευθυντές τους να ξοδεύουν αιώνες προετοιμάζοντας προβλέψεις ή προυπολογισμούς που είναι παρωχημένοι ή θέλουν αλλαγές πριν ακόμα εφαρμοστούν.

Μα πώς είναι δυνατόν; Αν δείτε τα οράματα που έχουμε, το όραμα του πώς θα αλλάξουμε τον κόσμο, το κλειδί είναι η υλοποίηση. Έχουμε το όραμα. Πρέπει να το κάνουμε πραγματικότητα. Έχουμε ξοδέψει δεκαετίες κάνοντας επαγγελματική την υλοποίηση. Οι άνθρωποι υποτίθεται ότι πρέπει να είναι καλοί στο να υλοποιούν πράγματα. Πάντως, αν χρησιμοποιήσω για παράδειγμα μια πενταμελή οικογένεια που πάει διακοπές, εάν μπορείτε να το φανταστείτε, από το Λονδίνο μέχρι το Χονγκ-Κόνγκ, αυτό που θέλω να σκεφτείτε είναι ότι ο προϋπολογισμός τους είναι για έξοδα 3.000 λιρών. Αυτό που στην πραγματικότητα συμβαίνει, αν το συγκρίνουμε με το μέσο πραγματικό πρόγραμμα, το μέσο πραγματικό επιτυχημένο πρόγραμμα, η οικογένεια στην πραγματικότητα καταλήγει στο Μακάσσαρ, Νότιο Σουλαβέσι, με κόστος 4.000 λίρες, ενώ δύο από τα παιδιά έμειναν πίσω. (γέλια) Αυτό που προσπαθώ να σας εξηγήσω είναι, ότι υπάρχουν πράγματα που δεν έχουν νόημα για μας.

Γίνεται ακόμα χειρότερο. Αφήστε με να σας το εξηγήσω. Είναι από ένα πραγματικό κείμενο και θα πάρω μερικές λέξεις από αυτό. Λέει --- Θα βάλω και τη φωνή --- «Συμπερασματικά, μεγαλειοτάτη, η αποτυχία στην πρόβλεψη του χρόνου, της έκτασης και του βάθους της κρίσης οφειλόταν στην έλλειψη δημιουργικότητας και τον αριθμό των έξυπνων εγκεφάλων» ή κάτι σαν αυτό. Αυτό ήταν μια ομάδα διαπρεπών οικονομολόγων που απολογήθηκαν στην Βασίλισσα της Αγγλίας όταν έκανε την ερώτηση, «Γιατί δεν μας είπε κανείς ότι ερχόταν η κρίση»; Δεν θα γίνω ποτέ ιππότης. Δεν θα γίνω ποτέ ιππότης. (Γέλια) Δεν είναι αυτό το σημαντικό σημείο. Αυτό που πρέπει να θυμάστε είναι, ότι αυτοί είναι διαπρεπείς οικονομολόγοι, μερικοί από τους εξυπνότερους ανθρώπους στον πλανήτη. Βλέπετε την πρόκληση; (Γέλια)

Είναι τρομακτικό. Ο φίλος και μέντοράς μου, ο Τιμ Μπράουν της IDEO, εξηγεί ότι το σχέδιο πρέπει να μεγαλώσει και έχει δίκιο. Μας το εξηγει σοφά. Λέει ότι το σχέδιο σκέψης πρέπει να αντιμετωπίζει μεγάλα συστήματα για τις προκλήσεις που έχουμε. Έχει απόλυτο δίκιο. Μετά αναρωτιέμαι, «Γιατί ήταν ποτέ μικρό»; Δεν είναι παράδοξο; Ξέρετε, εάν η συνεργασία είναι τόσο υπέροχη, εάν η διαλειτουργικότητα είναι τόσο καταπληκτική, γιατί δημιουργούμε αυτές τις τεράστιες ιεραρχικές δομές; Τι συμβαίνει εδω πέρα; Βλέπετε, νομίζω ότι αυτό που έχει συμβεί, είναι ότι πιθανόν δεν έχουμε παρατηρήσει την αλλαγή που περιέγραψα πριν.

Γνωρίζουμε ότι ο κόσμος έχει επιταχυνθεί. Ο κυβερνοχώρος μετακινεί τα πάντα στην ταχύτητα του φωτός. Η τεχνολογία επιταχύνει τα πράγματα εκθετικά. Έτσι, εάν αυτό είναι το παρόν και εκείνο το παρελθόν, και αρχίζουμε να σκεφτόμαστε για αλλαγή, ξέρετε, όλες οι κυβερνήσεις ψάχνουν την αλλαγή, εσεις ζητάτε την αλλαγή, όλοι κυνηγάμε την αλλαγή, είναι πράγματι εντυπωσιακό (γέλια) Αυτό που συμβαίνει λοιπόν είναι ότι έχουμε αυτή την θαυμάσια ταχύτατη επιτάχυνση και αλλαγή. Η ταχύτητα είναι επιταχυνόμενη. Δεν είναι μόνο αυτό. Την ίδια στιγμή, ενώ έχουμε κάνει αυτό, έχουμε κάνει και κάτι πραγματικά παράξενο. Διπλασιάσαμε τον πληθυσμό σε 40 χρόνια, βάλαμε τους μισούς σε πόλεις και μετά τους συνδέσαμε ώστε να μπορούν να αλληλεπιδρούν. Η πυκνότητα της αλληλεπίδρασης μεταξύ των ανθρώπων είναι καταπληκτική. Υπάρχουν διαγράμματα που δείχνουν όλες αυτές τις κινήσεις της πληροφορίας. Η πυκνότητα των διαγραμμάτων είναι εντυπωσιακή. Μετά κάναμε και ένα τρίτο πράγμα. Ξέρετε, για όσους από από σας έχετε για γραφείο ένα μικρό τραπέζι κάτω από τις σκάλες, και λέτε, λοιπόν αυτό είναι το μικρό τραπέζι μου κάτω από τις σκάλες, όχι!. Είστε καθισμένοι στο διοικητήριο μιας παγκόσμιας επιχείρησης εάν είστε συνδεδεμένοι στο ίντερνετ. Αυτό που συνέβει είναι ότι αλλάξαμε την κλίμακα. Το μέγεθος και η κλίμακα δεν είναι πλέον τα ίδια. Πάνω σε αυτό προσθέστε ότι κάθε φορά που στέλνετε τουίτ, πάνω από το ένα τρίτο αυτών που σας ακολουθούν, είναι από μια άλλη χώρα.

Παγκοσμιοποίηση είναι η νέα κλίμακα. Το γνωρίζουμε. Οι άνθρωποι λένε πράγματα όπως, «Ο κόσμος τώρα είναι ένα ταραγμένο μέρος». Τους έχετε ακούσει να το λένε αυτό; Το λένε μεταφορικά. Το έχετε συναντήσει αυτό;

Νομίζουν ότι είναι μεταφορά, αλλά δεν είναι. Είναι πραγματικότητα. Σαν νεαρός φοιτητής μηχανικής, θυμάμαι να πηγαίνω σε μια παρουσίαση όπου κατά βάση, ο παρουσιαστής έκανε κάτι αρκετά ενδιαφέρον. Αυτό που έκανε ήταν, να πάρει ένα διάφανο σωλήνα - έχετε δεί ποτέ αυτή την παρουσίαση; - τον συνέδεσε σε μια παροχή. Έτσι στην πραγματικότητα αυτό που είχατε ήταν, είχατε μια κατάσταση όπου, - Θα προσπαθήσω να ζωγραφίσω την παροχή και το σωλήνα, θα παραλείψω την παροχή. Οι παροχές είναι δύσκολες. Εντάξει; Έτσι θα γράψω τη λέξη «παροχή». Εντάξει; Είναι μια παροχή. (γέλια) Συνδέει λοιπόν έναν διάφανο σωλήνα και ανοίγει το νερό. Και λέει, παρατηρείτε κάτι; Το νερό τρέχει στο σωλήνα. Εννοώ ότι δεν είναι και κάτι εντυπωσιακό. Με παρακολουθείτε; Το νερό ανεβαίνει πάνω. Το ξαναγυρίζει προς τα κάτω. Ωραία. Λέει, «Καμιά παρατήρηση»; Όχι. Μετά βάζει μια βελόνα στο σωλήνα, το συνδέει σε ένα δοχείο, και γεμίζει το δοχείο με πράσινη μελάνη. Με παρακολουθείτε; Μαντεύετε τι συμβαίνει; Μια λεπτή πράσινη γραμμή βγαίνει και ρέει στο σωλήνα. Δεν είναι και τόσο ενδιαφέρον. Μετά ανοίγει την παροχή του νερού λίγο και ρέει νερό στο σωλήνα πάλι. Τίποτα δεν αλλάζει. Έχει αλλάξει λοιπόν την παροχή του νερού, αλλά είναι μια βαρετή πράσινη γραμμή. Προσθέτει νερό. Ξαναπροσθέτει νερό. Και τότε συμβαίνει κάτι παράξενο. Υπάρχει αυτό το τρεμόσβησμα και μετά καθώς αυξάνει και άλλο την παροχή, ολόκληρη η πράσινη γραμμή εξαφανίζεται και στη θέση της υπάρχουν αυτά τα μικρά σταγονίδια μελάνης κοντά στη βελόνα Τα λένε δίνες. Όχι εγώ. Και διαχέουν τη μελάνη με ορμή ώστε στην πραγματικότητα διαλύεται και το χρώμα εξαφανίζεται.

Αυτό που συνέβει στον κόσμο του σωλήνα είναι ότι κάποιος τον έχει αναποδογυρίσει. Έχουν αλλάξει τους κανόνες από στρωτή σε τυρβώδη. Οι κανόνες εξαφανίστηκαν. Ξαφνικά σε αυτό το περιβάλλον, όλες οι δυνατότητες που φέρνει η τυρβώδης ροή είναι διαθέσιμες και δεν είναι το ίδιο με τη στρωτή ροή. Αν δεν υπήρχε αυτή η πράσινη μελάνη, δεν θα το παρατηρούσαμε ποτέ.

Νομίζω ότι αυτή είναι η πρόκληση για μας, διότι κάποιος έχει στην πργματικότητα αυξήσει - και πιθανόν να είστε εσείς με την τεχνολογία και τα παρελκόμενά της - την ταχύτητα, την κλίμακα και την πυκνότητα της αλληλεπίδρασης.

Πώς λοιπόν θα ανταπεξέλθουμε και θα το αντιμετωπίσουμε αυτό; Λοιπόν, θα μπορούσαμε απλά να το πούμε αναταραχή ή να προσπαθήσουμε να μάθουμε από αυτό. Ναι, να μάθουμε, αλλά γνωρίζω ότι εσείς μεγαλώσατε τις μέρες που υπήρχαν τα πράγματα που λέγονται σωστές απαντήσεις, κρίνοντας από την απάντηση που μου δώσατε στο γρίφο της οριζόντιας γραμμής, και νομίζετε ότι θα μείνουν σωστές για πάντα. Έτσι θα βάλω μια λεπτή γραμμή εδώ πάνω που αντιπροσωπεύει τη μάθηση, και έτσι ξέραμε να το κάνουμε. Μπορούσαμε να δούμε πράγματα, να τα κατανοήσουμε, να πάρουμε το χρόνο να τα δοκιμάσουμε στην πράξη. Εκεί έξω είναι ο κόσμος. Τώρα τι έχει συμβεί στο ρυθμό της μάθησής μας καθώς ο κόσμος έχει επιταχυνθεί; Λοιπόν, αν εργάζεστε για μια επιχείρηση, θα ανακαλύψετε ότι είναι κάπως δύσκολο να εργαστείτε σε αντικείμενα που το αφεντικό σας δεν εγκρίνει, δεν συμπίπτουν με τη στρατηγική, και τελοσπάντων, πρέπει να περάσετε τις μηνιαίες συναντήσεις σας. Εάν εργάζεστε σε ένα ινστιτούτο, μια μέρα θα τους καταφέρετε να πάρουν την απόφαση. Αν δουλεύετε στην αγορά όπου οι άνθρωποι πιστεύουν σε κύκλους, είναι ακόμα πιο αστείο, επειδή πρέπει να περιμένετε μέχρι ο κύκλος να αποτύχει πριν πείτε, «Κάτι δεν πάει καλά». Με παρακολουθείτε; Έτσι είναι πιθανον ότι η γραμμή, με όρους μάθησης, είναι αρκετά επίπεδη. Με παρακολουθείτε; Σε αυτό το σημείο, το σημείο όπου οι γραμμές διασταυρώνονται, ο ρυθμός της αλλαγής ξεπερνά το ρυθμό της μάθησης και για μένα, αυτό είναι που σας περιέγραφα όταν σας έλεγα για τα μεσάνυχτα.

Πώς λοιπόν αυτό μας επηρεάζει; Λοιπόν, αλλάζει τελείως αυτό που πρέπει να κάνουμε, κάνουμε πολλά λάθη. Λύνουμε τα προβλήματα του χθες χωρίς να σκεφτόμαστε για το μέλλον. Αν προσπαθήσετε να το σκεφτείτε, τα προβλήματα που λύνουμε τώρα, τι προβλήματα θα φέρουν στο μέλλον; Εάν δεν έχετε αντιληφθεί τον κόσμο στον οποίο ζείτε, είναι σχεδόν αδύνατο να είστε απόλυτα σίγουροι ότι προκειται να παράγετε λύσεις.

Θα σας δώσω ένα σύντομο παράδειγμα. Δημιουργικότητα και ιδέες, τα ανέφερα προηγουμένως. Όλοι οι διευθύνοντες σύμβουλοι γύρω μου, οι πελάτες μου, θέλουν εφευρετικότητα, και ψάχνουν εφευρετικότητα. Λένε στους ανθρώπους, «Πάρτε ρίσκα και γίνετε δημιουργικοί»! Αλλά δυστυχώς οι λέξεις αλλάζουν καθώς ταξιδεύουν στον αέρα. Μπαίνοντας στα αυτιά τους, αυτό που ακούν είναι, «Κάνε τρέλες και θα σε απολύσω» Γιατί; (γέλια) Διότι Γιατί; Επειδή στον παλιό κόσμο, εντάξει, στον παλιό κόσμο, εδώ, η λήψη πράγματα λάθος ήταν απαράδεκτη. Εάν έκανες κάτι λάθος, είχες αποτύχει. Πώς έπρεπε να σου φερθούν; Λοιπόν, σκληρά, επειδή θα μπορούσατε να είχατε ρωτήσει κάποιον έμπειρο. Έτσι μάθαμε την απάντηση και την κουβαλάμε στο κεφάλι μας για 20, 30 χρόνια, με παρακολουθείτε; Η απάντηση είναι, μην κάνετε πράγματα που είναι διαφορετικά. Ξαφνικά τους λέμε να τα κάνουν και δεν λειτουργεί. Βλέπετε, στην πραγματικότητα, υπάρχουν δύο τρόποι αποτυχίας στον καινούργιο κόσμο. Ένας, κάνετε κάτι για το οποίο θα έπρεπε να ακολουθήσετε μια διαδικασία, και είναι ένα δύσκολο πράγμα, είστε τσαπατσούληδες, τα κάνετε στραβά. Πώς πρέπει να σας φερθούν; Πιθανότατα πρέπει να απολυθείτε. Από την άλλη μεριά, κάνετε κάτι καινούργιο, που δεν έκανε κανείς στο παρελθόν, και το κάνετε τελείως λάθος. Πώς πρέπει να σας συμπεριφερθούν; Λοιπόν, δωρεάν φαγητό! Πρέπει να σας αντιμετωπίσουν καλύτερα από αυτούς που επιτυγχάνουν. Λέγεται έξυπνη αποτυχία. Γιατί; Επειδή δεν μπορείτε να το βάλετε στο βιογραφικό σας.

Αυτό που θέλω να σας μείνει λοιπόν, είναι η εξήγηση του λόγου για τον οποίο ταξίδεψα 60.000 μίλια από το γραφείο μου. Όταν αντιλήφθηκα τη δύναμη αυτού του νέου κόσμου, εγκατέλειψα τη σταθερή διδασκαλική εργασία μου και έστησα ένα εικονικό σχολείο επιχειρήσεων, το πρώτο παγκοσμίως, ώστε να διδάξω στους ανθρώπους τον τρόπο να το επιτύχουν, και χρησιμοποίησα μερικές γνώσεις για κάποιους κανόνες που θα εξασκούσα στον εαυτό μου. Αν σας ενδιαφέρει, worldaftermidnight.com, θα βρείτε περισσότερα, αλλά τα έχω εφαρμόσει προσωπικά για πάνω από μια δεκαετία, και είμαι ακόμα εδώ, έχω ακόμα το σπίτι μου, και το πιο σημαντικό πράγμα είναι, ελπίζω να έκανα αρκετά για να εμπλουτίσω τις ζωές σας με λίγη πράσινη μελάνι, ώστε όταν απομακρυνθείτε και κάνετε την επόμενη απολύτως λογική και αιτιολογημένη απόφαση, θα βρείτε το χρόνο να σκεφτείτε «Χμμμ, αναρωτιέμαι κατά πόσον αυτή έχει επίσης νόημα στο νέο κόσμο μας μετά τα μεσάνυχτα». Σας ευχαριστώ πολύ. (Χειροκροτήματα) Σας ευχαριστώ, σας ευχαριστώ. (Χειροκροτήματα)