Ντέβντατ Πατανάικ: Ανατολή εναντίον Δύσης -- οι μύθοι που σαστίζουν

Για να καταλάβετε το αντικείμενο της μυθολογίας και ποιός είναι ο ρόλος ενός Επικεφαλής Στέλεχος Πεποίθησης πρέπει να ακούσετε μια ιστορία του Γκανέσα, του θεού με κεφάλι ελέφαντα, -ο οποίος είναι ο γραφέας των ιστοριών- και του αδελφού του, τoυ αθλητικού πολέμαρχου των θεών, Καρτικέγια. Τα δύο αδέλφια αποφάσισαν μια μέρα να πάνε σε έναν αγώνα δρόμου, τρεις φορές τον γύρο του κόσμου. Ο Καρτικέγια πήδηξε στο παγώνι του και πέταξε γύρω από τις ηπείρους, πάνω από τα βουνά και τους ωκεανούς Έκανε το γύρο μία φορά, έκανε το γύρο δύο φορές, έκανε το γύρο τρεις φορές. Αλλά ο αδελφός του, ο Γκανέσα, απλά περπάτησε γύρω από τους γονείς του μια φορά, δύο φορές, τρεις φορές, και είπε "Κέρδισα". "Πως κι έτσι;" ρώτησε ο Καρτικέγια. Και ο Γκανέσα απάντησε, "Εσύ έκανες το γύρο 'του κόσμου', εγώ έκανα το γύρο 'του κόσμου μου'". Τι έχει μεγαλύτερη σημασία;

Αν καταλαβαίνετε την διαφορά μεταξύ 'του κόσμου' και 'του κόσμου μου', τότε κατανοείτε την διαφορά μεταξύ λογικής και μύθου. "Ο κόσμος" είναι αντικειμενικός, λογικός, παγκόσμιος, τεκμηριωμένος, επιστημονικός. "Ο κόσμος μου" είναι υποκειμενικός. Είναι συναισθηματικός. Είναι προσωπικός. Είναι αντιλήψεις, σκέψεις, συναισθήματα, όνειρα. Είναι το σύστημα πεποιθήσεων που κουβαλάμε. Είναι ο μύθος που ζούμε.

"Ο κόσμος" μας λέει πώς λειτουργεί το σύμπαν, πώς ανατέλλει ο ήλιος, πώς γεννιόμαστε. "Ο κόσμος μου" μας λέει γιατί ο ήλιος ανατέλλει, γιατί γεννιόμαστε. Κάθε πολιτισμός προσπαθεί να καταλάβει τον εαυτό του, "Γιατί υπάρχουμε;" Και κάθε πολιτισμός καταφτάνει στις δικές του αντιλήψεις για τη ζωή, στην δική του προσαρμοσμένη μυθολογική εκδοχή.

Ο πολιτισμός είναι μια αντίδραση στη φύση, και αυτή η κατανόηση των προγόνων μας μεταδίδεται από γενιά σε γενιά με τη μορφή ιστοριών, συμβόλων και τελετουργικών, που ποτέ δεν ενδιαφέρονται για ορθολογισμό. Και γι' αυτό, όταν το μελετάς, συνειδητοποιείς ότι διαφορετικοί άνθρωποι στον κόσμο καταλαβαίνουν τον κόσμο διαφορετικά. Διαφορετικοί άνθρωποι βλέπουν τον κόσμο διαφορετικά: διαφορετικές απόψεις.

Υπάρχει ο κόσμος μου και υπάρχει ο κόσμος σου, και ο κόσμος μου είναι πάντα καλύτερος από τον κόσμο σου, επείδη ο κόσμος μου είναι λογικός και ο δικός σου είναι προλήψεις, είναι πεποιθήσεις, είναι παράλογος. Αυτή είναι η ρίζα της σύγκρουσης πολιτισμών. Έλαβε χώρα κάποτε το 326 π.Χ. στις όχθες ενός ποταμού που τον αποκαλούσαν Ινδό, στο τωρινό Πακιστάν. Ο ποταμός προσέφερε το όνομά του στην Ινδία. Ινδία. Ινδός (ποταμός).

Ο Αλέξανδρος, ένας νεαρός Μακεδόνας, συνάντησε εκεί κάποιον που αποκαλούσε "γυμνοσοφιστή", που σημαίνει "γυμνός, σοφός άνδρας". Δεν γνωρίζουμε ποιος ήταν. Πιθανον να ήταν κάποιος Τζάιν μοναχός, όπως ο Μπαχούμπαλι, εδώ πέρα, ο Γκοματεσούβαρα Μπαχούμπαλι που η μορφή του δεν απομακρύνεται από τη Μυσόρη. Ή πιθανόν να ήταν απλά κάποιος γιόγκι, που καθόταν σε ένα βράχο κοιτάζοντας τον ουρανό, τον ήλιο και το φεγγάρι.

Ο Αλέξανδρος τον ρώτησε "Τι κάνεις;" και ο γυμνοσοφιστής απάντησε "Βιώνω την ανυπαρξία." Τότε ο γυμνοσοφιστής ρώτησε "Εσύ τι κάνεις;" και ο Αλέξανδρος είπε "Κατακτώ τον κόσμο." Γελάσαν και οι δύο. Και οι δύο νόμισαν ότι ο άλλος είναι ανόητος. Ο γυμνοσοφιστής είπε "Γιατί κατακτά τον κόσμο; Είναι άσκοπο." Και ο Αλέξανδρος σκέφτηκε "Γιατί κάθετε και δεν κάνει τίποτα; Τι χαράμισμα ζωής."

Για να καταλάβουμε αυτή τη διαφορά στις απόψεις πρέπει να κατανοήσουμε την υποκειμενική αλήθεια του Αλέξανδρου: το μύθο του και τη μυθολογία που κατασκεύασε το μύθο του. Η μητέρα του Αλέξανδρου, οι γονείς του, ο δάσκαλος του ο Αριστοτέλης του είπαν την ιστορία της "Ιλιάδας" του Ομήρου. Του μίλησαν για ένα μεγάλο ήρωα με το όνομα Αχιλλέας, ο οποίος κάθε φορά που συμμετείχε σε μάχη, η νίκη ήταν εξασφαλισμένη, και κάθε φορά που αποχωρούσε από τη μάχη η ήττα ήταν αναπόφευκτη. "Ο Αχιλλέας ήταν ένας άνδρας που διαμόρφωνε την ιστορία, ένας μοιραίος άνδρας, και αυτό πρέπει να είσαι και εσύ, Αλέξανδρε." Αυτά άκουγε ο Αλέξανδρος.

"Τι δεν πρέπει να είσαι; Δεν πρέπει να είσαι Σίσυφος που κουβαλάει τον βράχο όλη μέρα προς την κορυφή του βουνού για να διαπιστώσει ότι ο βράχος κύλησε κάτω τη νύχτα. Μην ζήσεις μια μονότονη ζωή, με μετριότητα, χωρίς σκοπό. Να είσαι θεαματικός! Όπως οι Έλληνες ήρωες, όπως ο Ιάσωνας, που διέσχισε την θάλασσα με τους Αργοναύτες και έφεραν πίσω το Χρυσόμαλλο Δέρας. Να είσαι θεαματικός όπως ο Θησέας, που μπήκε στο λαβύρινθο και σκότωσε το Μινώταυρο. Όταν συμμετέχεις σε αγώνα, να κερδίζεις! Διότι όταν κερδίζεις, η ευθυμία της νίκης είναι το πλησιέστερο που θα βρεθείς στην αμβροσία των θεών."

Γιατί όπως βλέπετε, οι Έλληνες πίστευαν ότι είχαν μόνο μια ζωή και ότι όταν πεθάνεις, πρέπει να περάσεις το ποτάμι της Στύγας και εάν είχες ζήσει μια εξαιρετική ζωή, θα ήσουν ευπρόσδεκτος στα Ηλύσια πεδία, ή όπως τα αποκαλούν οι Γάλλοι "Champs-Élysées" -- (Γέλια) -- τον παράδεισο των ηρώων.

Αλλά αυτές δεν είναι οι ιστορίες που άκουσε ο γυμνοσοφιστής. Εκείνος άκουσε μια πολύ διαφορετική ιστορία. Άκουσε για έναν άνδρα με το όνομα Μπάρατ, από τον οποίο πήρε η Ινδία το όνομα Μπάρατα. Ο Μπάρατ κατέκτησε επίσης τον κόσμο. Και μετά πήγε στην πιο ψηλή κορυφή του πιο μεγάλου βουνού στο κέντρο του κόσμου που λέγεται Μήρου. Ήθελε να υψώσει τη σημαία του και να πει, "Ήμουν εδώ πρώτος." Αλλά όταν πλησίασε την κορυφή του βουνού, βρήκε την κορυφή καλυμμένη με αμέτρητες σημαίες από άλλους κατακτητές του κόσμου πριν από αυτόν, που όλοι υποστήριζαν: "Ήμουν εδώ πρώτος... αυτό πίστευα πριν έρθω εδώ." Και ξαφνικά, πάνω στον καμβά του απείρου, ο Μπάρατ ένιωσε ασήμαντος. Αυτή ήταν η μυθολογία του γυμνοσοφιστή.

Βλέπετε, είχε ήρωες σαν τον Ραμ -- Ραγκούπατι Ραμ και τον Κρίσνα, Γκόβιντα Χάρι. Αλλά δεν ήταν δύο χαρακτήρες σε δύο διαφορετικές περιπέτειες. Ήταν δύο ζωές του ίδιου ήρωα. Όταν το Ραμαγιάνα τελειώνει, το Μαχαμπαράτα αρχίζει. Όταν ο Ραμ πεθαίνει, ο Κρίσνα γεννιέται. Όταν ο Κρισνα πεθαίνει, θα επανέλθει στο τέλος ως Ραμ.

Βλέπετε, οι Ινδοί είχαν επίσης έναν ποταμό που διαχωρίζει τη γη των ζωντανών από τη γη των νεκρών. Αλλά δεν διασχίζει κάποιος τον ποταμό μόνο μία φορά. Τον διασχίζει μπρος και πίσω απεριόριστες φορές. Το όνομα του ποταμού είναι Βαϊτάρανι. Πηγαίνεις εκεί ξανά και ξανά και ξανά. Διότι, όπως βλέπετε, τίποτα δεν κρατάει στην Ινδία για πάντα, ούτε καν ο θάνατος. Και γι' αυτό, έχουμε αυτές τις μεγάλες τελετουργίες όπου κατασκευάζουμε υπέροχες εικόνες από Θεές μητέρες τις οποίες λατρεύουμε και προσκυνάμε για 10 μέρες... Και τι κάνεις στο τέλος των 10 ημερών; Τα βυθίζεις στο ποτάμι. Γιατί πρέπει να τελειώσει. Και τον επόμενο χρόνο, θα επιστρέψει. Ρόδα είναι και γυρίζει, και ο κανόνας δεν ισχύει μόνο για τον άνθρωπο, αλλά και για τους θεούς. Βλέπετε, οι θεοί πρέπει να επιστρέψουν ξανά, και ξανά, και ξανά ως Ραμ, ως Κρίσνα. Όχι μόνο ζουν απεριόριστες ζωές. αλλά ζουν επίσης την ίδια ζωή απεριόριστες φορές μέχρι να φτάσουν στο σημείο της ολοκλήρωσης. "Groundhog Day." (Γέλια)

Δύο διαφορετικές μυθολογίες. Ποιά είναι σωστή; Δύο διαφορετικές μυθολογίες, δύο διαφορετικοί τρόποι να κοιτάς τον κόσμο. Μία γραμμική, μία κυκλική. Η μια πιστεύει ότι αυτή είναι η μία και μοναδική ζωή. Η άλλη πιστεύει ότι αυτή είναι μία από τις πολλές ζωές. Και γι' αυτό, ο παρονομαστής της ζωής του Αλέξανδρου ήταν ένας. Η αξία της ζωής του ήταν το τελικό άθροισμα των επιτευγμάτων του. Ο παρονομαστής της ζωής του γυμνοσοφιστή ήταν το άπειρο. Ό,τι και να έκανε, ήταν πάντα μηδέν. Και πιστεύω ότι είναι αυτό το μυθολογικό παράδειγμα που ενέπνευσε Ινδούς μαθηματικούς να ανακαλύψουν τον αριθμό μηδεν. Ποιός ξέρει;

Και έτσι ξαναγυρνάμε στη μυθολογία των επιχειρήσεων. Εάν οι πεποιθήσεις του Αλέξανδρου είχαν επίδραση στη συμπεριφορά του, εάν οι πεποιθήσεις του γυμνοσοφιστή είχαν επίδραση στη συμπεριφορά του, τότε οι πεποιθήσεις τους είχαν επίδραση στις επιχειρήσεις τους. Βλέπετε, τι είναι οι επιχειρήσεις αν όχι το αποτέλεσμα του πως συμπεριφέρεται η αγορά και το πως συμπεριφέρονται οι οργανώσεις; Αν κοιτάξετε του πολιτισμούς στον κόσμο το μόνο που χρειάζεται είναι να καταλάβετε τη μυθολογία και θα δείτε πως συμπεριφέρονται και πως κάνουν επιχειρήσεις.

Ρίξτε μια ματιά. Εάν ζείτε μόνο μία φορά, σε πολιτισμούς που πιστεύουν σε μία και μοναδική ζωή θα διαπιστώσετε μια εμμονή με τη δυαδική λογική, την απόλυτη αλήθεια, την τυποποίηση, την απολυτότητα, τη γραμμική σχεδίαση. Αλλά αν κοιτάξετε πολιτισμούς με κυκλική παράδοση βασισμένους σε άπειρες ζωές, θα διαπιστώσετε άνεση με την ασαφή λογική, με τη γνώμη, με τα συμφραζόμενα, με οτιδήποτε είναι σχετικό, περίπου... (Γέλια) κυρίως. (Γέλια)

Κοιτάξτε στην τέχνη. Δείτε τη μπαλαρίνα. Πόσο γραμμική είναι η παράστασή της. Και έπειτα δείτε μια παραδοσιακή Ινδή χορεύτρια, μια χορεύτρια Κουτσίπουντι, μια χορεύτρια Μπαρατανατιάμ, είναι καμπυλωτή. (Γέλια)

Δείτε τις επιχειρήσεις. Το πρότυπο μοντέλο επιχείρησης: όραμα, σκοπός, αξίες, διαδικασίες. Ακούγεται σαν το ταξίδι από την ερημιά στη γη της επαγγελίας, με τις εντολές να κατέχονται από τον ηγέτη. Αν υπακούσετε, θα πάτε στον παράδεισο.

Αλλά στην Ινδια δεν υπάρχει μία γη της επαγγελίας. Υπάρχουν πολλές, που εξαρτώνται από τη θέση σας στην κοινωνία, από τη φάση της ζωής σας. Βλέπετε, οι επιχειρήσεις δεν λειτουργούν όπως τα ιδρύματα, από τις ιδιοσυγκρασίες των ατόμων. Είναι πάντα θέμα γούστου. Είναι πάντα για το γούστο μου.

Βλέπετε, η Ινδική μουσική, για παράδειγμα δεν ακολουθεί το 'πνεύμα' της αρμονίας. Δεν υπάρχει μαέστρος στην ορχήστρα. Υπάρχει ένας ερμηνευτής που στέκεται και όλοι οι υπόλοιποι ακολουθούν. Και δεν μπορείς ποτέ να αναπαράγεις μια ερμηνεία ξανά. Δεν είναι για την τεκμηρίωση ούτε για το συμβόλαιο. Είναι για τη διατήρηση και την πίστη. Δεν είναι για τη συμμόρφωση. Είναι για τη μουσική επένδυση, τελειώνοντας μια δουλειά, μέσω κάμψης ή παραβίασης των κανόνων -- απλά κοιτάξτε τους Ινδούς γύρω σας, θα τους δείτε να γελάνε, ξέρουν για τι μιλάω. (Γέλια) Και κοιτάξτε αυτούς που έχουν κάνει επιχειρήσεις στην Ινδία, θα δείτε την οργή στα πρόσωπα τους. (Γέλια) (Χειροκρότημα)

Βλέπετε, αυτό είναι η Ινδία σήμερα. Η πραγματικότητα βασίζετε σε μια κυκλική άποψη του κόσμου. Έτσι, είναι γρήγορα εναλλασσόμενη, εξαιρετικά ποικιλόμορφη, χαοτική, αμφιλεγόμενη, απρόβλεπτη. Και οι άνθρωποι είναι εντάξει με αυτό. Έπειτα η παγκοσμιοποίηση λαμβάνει χώρα. Οι απαιτήσεις της σκέψης των σύγχρονων ιδρυμάτων εισβάλλουν. Σκέψεις ριζομένες σε πολιτισμούς μίας και μοναδικής ζωής. Και η σύγκρουση ετοιμάζεται να λάβει χώρα, όπως στους όχθες του Ινδού ποταμού. Είναι βέβαιο ότι θα συμβεί.

Το έχω βιώσει προσωπικά. Έχω εκπαιδευτεί ως ιατρός. Δεν ήθελα να σπουδάζω χειρουργική. Μη με ρωτήσετε γιατι. Αγαπάω τη μυθολογία παρα πολύ. Ήθελα να μάθω μυθολογία. Αλλά δεν υπήρχε μέρος να σπουδάσεις μυθολογία. Γι'αυτό έπρεπε να διδάξω τον εαυτό μου. Και η μυθολογία δεν πληρώνει, τουλάχιστον μέχρι τώρα. (Γέλια) Έτσι έπρεπε να πιάσω κάποια δουλειά. Και δούλεψα στην φαρμακοβιομηχανία. Δούλεψα και στη βιομηχανία υγειονομικής περίθαλψης. Δούλεψα επίσης στην εμπορική προώθηση και στις πωλήσεις, και δούλεψα ως ειδικός γνώστης, ως αναλυτής και ως εκπαιδευτής. Υπήρξα ακόμα σύμβουλος επιχειρήσεων, υπεύθυνος για στρατηγικές και τακτικές. Και έβλεπα την απόγνωση ανάμεσα στους Αμερικανούς και Ευρωπαίους συναδέλφους μου, όταν συναναστρέφονταν με την Ινδία.

Για παράδειγμα: Παρακαλώ πείτε μας την διαδικασία τιμολόγησης των νοσοκομείων. Βήμα Α. Βήμα Β. Βήμα Γ. Κυρίως. (Γέλια) Πώς μπορείς να μετρήσεις το "κυρίως"; Πως να το εισάγεις σε κάποιο ωραίο ηλεκτρονικό πρόγραμμα; Δεν μπορείς.

Έλεγα τις απόψεις μου στον κόσμο. Αλλά κανένας δεν ενδιαφερόταν να τις ακούσει, μέχρι που γνώρισα τον Κισόρ Μπιγιάνι της Future group. Βλέπετε, έχει ιδρύσει την μεγαλύτερη αλυσίδα λιανικού εμπορίου, με το όνομα Big Bazaar. Και υπάρχουν περισσότερα από 200 στησίματα, σε 50 πόλεις και κωμοπόλεις της Ινδίας. Και συναναστρέφονταν με διαφορετικές και δυναμικές αγορές. Ήξερε πολύ καλά από διαίσθηση, ότι οι καλύτερες πρακτικές, που αναπτύχθηκαν στην Ιαπωνία, Κίνα, Ευρώπη και Αμερική δεν θα δούλευαν στην Ινδία. Ήξερε ότι ο τρόπος σκέψης των ιδρυμάτων δεν δουλεύει στην Ινδία. Η ατομική σκέψη δουλεύει. Είχε μια διαισθητική κατανόηση των μυθικών δομών της Ινδίας.

Και έτσι μου ζήτησε να είμαι Επικεφαλής Στέλεχος Πεποίθησης, και είπε "Το μόνο που θέλω να κάνεις είναι να ευθυγραμμίζεις πεποιθήσεις." Ακούγεται τόσο απλό. Αλλά η πεποίθηση δεν είναι μετρήσιμο είδος. Δεν μπορείς να τη μετρήσεις. Δεν μπορείς να τη διαχειριστείς. Πως κατασκευάζεις πεποιθήσεις; Πως να ενισχύσεις την ευαισθησία των ανθρώπων στον Ινδικό τρόπο σκέψης; Ακόμα και αν είσαι Ινδός, δεν είναι πολύ ξεκάθαρο, δεν είναι τόσο φανερό.

Οπότε, προσπάθησα να δουλέψω σε ένα πρότυπο πολιτιστικό μοντέλο, το οποίο αξιοποιεί τις ιστορίες, τα σύμβολα και τις τελετουργίες. Και θα μοιραστώ μία από τις τελετουργίες με σας. Βλέπετε είναι βασισμένη στην Ινδουική τελετή του Ντάρσαν. Οι Ινδουιστές δεν έχουν αντίληψη των δέκα εντολών. Έτσι, δεν υπάρχει τίποτα σωστό ή λάθος που μπορείς να κάνεις στη ζωή σου. Οπότε δεν μπορείς να είσαι σίγουρος για το πως στέκεσαι μπροστά στο Θεό. Έτσι, όταν πηγαίνεις στο ναό, το μόνο που ψάχνεις είναι ακρόαση με το Θεό. Θέλεις να δεις το Θεό. Και θέλεις να σε δει ο Θεός, και γι' αυτό οι θεοί έχουν πολύ μεγάλα μάτια, τεράστια μάτια που δεν τρεμοπαίζουν, μερικές φορές φτιαγμένα από ασήμι, ώστε να σε κοιτάνε. Επειδη δεν γνωρίζεις αν είσαι σωστός ή λάθος, και έτσι το μόνο που ψάχνεις είναι θεϊκή εμπάθεια. "Απλά γνώριζε από που προέρχομαι, γιατί έκανα το Τζουγκάαντ." (Γέλια) "Γιατί έκανα τη ρύθμιση, γιατί δεν νοιάζομαι για τις διαδικασίες, σε παρακαλώ, απλά κατάλαβέ με."

Και με βάση αυτό φτιάξαμε το τελετουργικό για τους ηγέτες. Μόλις ένας ηγέτης ολοκληρώσει την εκπαίδευσή του και είναι έτοιμος να αναλάβει τo κατάστημα, του δένουμε τα μάτια, τον περικυκλώνουμε με τους ενδιαφερόμενους, τους πελάτες, την οικογένειά του, την ομάδα και το αφεντικό του. Του διαβάζουμε το KRA του, το ΚΡΙ του, του δίνουμε τα κλειδιά του, και του αφαιρούμε την ταινία από τα μάτια. Και χωρίς εξαίρεση, βλέπεις ένα δάκρυ, επειδή η πεντάρα έχει κυλήσει. Αντιλαμβάνεται ότι για να πετύχει δεν χρειάζεται να είναι "επαγγελματίας," δεν χρειάζεται να αποκοπεί από τα συναισθήματά του, πρέπει να συμπεριλάβει όλους αυτούς τους ανθρώπους στον κόσμο του για να επιτύχει, να τους κάνει χαρούμενους, να ευχαριστήσει το αφεντικό του, να ευχαριστήσει όλους. Ο πελάτης είναι ευχαριστημένος, επειδή ο πελάτης είναι Θεός.

Αυτή η ευαισθησία είναι που χρειαζόμαστε. Μόλις αυτή η πεποίθηση εισάγεται η συμπεριφορά θα εμφανιστεί, οι επιχειρήσεις θα συμβούν. Και έχει συμβεί. Έτσι, ξαναγυρνάμε στον Αλέξανδρο και το γυμνοσοφιστή. Και όλοι με ρωτούν, "Ποιός είναι ο καλύτερος τρόπος, αυτός ή εκείνος;" Και αυτή είναι μια πολύ επικίνδυνη ερώτηση. Διότι σε οδηγεί στο μονοπάτι του δογματισμού κα της βίας. Γι' αυτό δεν θα απαντήσω την ερώτηση. Θα σας δώσω όμως μια Ινδική απάντηση, το Ινδικό κούνημα του κεφαλιού. (Γέλια) (Χειροκρότημα)

Ανάλογα με το περιεχόμενο, ανάλογα με το αποτέλεσμα, επιλέγεις το παράδειγμά σου. Επειδή και τα δύο παραδείγματα είναι ανθρώπινες κατασκευές. Είναι πολιτιστικές δημιουργίες, όχι φυσικά φαινόμενα. Και γι' αυτό την επόμενη φορά που θα συνταντήσετε κάποιον, ένα ξένο, μία παράκληση: Καταλάβετε ότι ζείτε σε μια υποκειμενική αλήθεια, το ίδιο και εκείνος. Καταλάβετε αυτό. Και όταν το καταλάβετε θα ανακαλύψετε κάτι θεαματικό. Θα ανακαλύψετε ότι ανάμεσα στους αμέτρητους μύθους, βρίσκεται η αιώνια αλήθεια. Ποιός τα βλέπει όλα; Ο Βαρούνα έχει μόνο χίλια μάτια. Ο Ίντρα εκατό μάτια. Εσείς και εγώ έχουμε μόλις δύο. Σας ευχαριστώ. (Χειροκρότημα)