Ντέιβιντ ΜακΚάντλες: Η ομορφιά της οπτικοποίησης δεδομένων

Φαίνεται ότι όλοι υποφέρουμε από υπερφόρτωση πληροφορίας ή κορεσμό δεδομένων. Και τα καλά νέα είναι ότι μπορεί να υπάρχει μια εύκολη λύση γι'αυτό, κι αυτή είναι να χρησιμοποιούμε περισσότερο τα μάτια μας. Να οπτικοποιούμε, λοιπόν, την πληροφορία, ώστε να μπορούμε να δούμε τα μοτίβα και τις συνδέσεις που έχουν σημασία και μετά να σχεδιάζουμε αυτήν την πληροφορία έτσι ώστε να βγάζει περισσότερο νόημα, ή να λέει μια ιστορία, ή να μας επιτρέπει να επικεντρωθούμε μόνο στην πληροφορία που είναι σημαντική. Αν αποτύχουμε σ'αυτό, η οπτικοποιημένη πληροφορία μπορεί απλά να δείχνει ωραία.

Ας δούμε λοιπόν. Αυτό είναι το "Διάγραμμα των Δισεκατομμυρίων Δολαρίων" και αυτή η εικόνα προέκυψε από τον εκνευρισμό που μου προκαλούσαν οι αναφορές στον Τύπο σε ποσά της τάξης των δισεκατομμυρίων δολαρίων. Κι αυτό γιατί δεν έχουν νόημα έξω απ'το πλαίσιο στο οποίο αναφέρονται. 500 δις γι' αυτόν τον αγωγό. 20 δις γι' αυτόν τον πόλεμο. Δε βγαίνει νόημα, οπότε ο μόνος τρόπος να το καταλάβει κανείς είναι οπτικά και συσχετιστικά. Έτσι συγκέντρωσα ένα σωρό από αναφορές σε νούμερα από διάφορους πομπούς ειδήσεων και μετά προσάρμοσα το μέγεθος των πλαισίων ανάλογα με τα ποσά. Και τα χρώματα εδώ αναπαριστούν το κίνητρο πίσω απ' τα χρήματα. Επομένως το μωβ αφορά τις μάχες και το κόκκινο τη δωρεά χρημάτων, και το πράσινο την αισχροκέρδεια. Και αυτό που μπορείτε να δείτε αμέσως είναι ότι αρχίζετε να έχετε διαφορετική σχέση με τους αριθμούς. Μπορείτε κυριολεκτικά να τους δείτε. Αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι αρχίζετε να βλέπετε επαναλαμβανόμενα πρότυπα και συνδέσεις ανάμεσα στους αριθμούς που διαφορετικά θα ήταν διασκορπισμένα σε πολλαπλά δελτία ειδήσεων.

Σας επισημαίνω κάποια που μου αρέσουν πολύ. Αυτό είναι το εισόδημα του ΟΠΕΚ (Οργανισμός εξαγωγών πετρελαιοπαραγωγών χωρών), αυτό το πράσινο κουτί εδώ -- 780 δισεκατομμύρια το χρόνο. Κι αυτό το μικρό σαν πίξελ κουτάκι στη γωνία -- τρία δισεκατομμύρια -- αυτό είναι το κονδύλι τους για την κλιματική αλλαγή. Οι Αμερικανοί, απίστευτα γενναιόδωροι άνθρωποι -- πάνω από 300 δισεκατομμύρια το χρόνο, δίνονται για φιλανθρωπικούς σκοπούς κάθε χρόνο, συγκρινόμενα με το ποσό εξωτερικής βοήθειας που προσφέρεται από τις 17 πιο εκβιομηχανισμένες χώρες που είναι 120 δισεκατομμύρια. Και μετά, φυσικά, ο πόλεμος στο Ιράκ, προβλέφθηκε ότι θα κοστίσει 60 δισεκατομμύρια το 2003. Και εκτινάχθηκε ελαφρά. Το Αφγανιστάν εκτινάχθηκε τώρα στα 3.000 δισεκατομμύρια. Οπότε τώρα είναι ωραία γιατί έχουμε αυτή τη μορφή, και μπορούμε να της προσθέσουμε και αριθμούς. Άρα θα μπορούσαμε να πούμε, λοιπόν, προκύπτει ένας νέος αριθμός...ας δούμε το χρέος της Αφρικής. Τί μέρος αυτού του διαγράμματος νομίζετε ότι θα έπιανε το χρέος της Αφρικής προς τη Δύση; Ας ρίξουμε μια ματιά. Νάτο λοιπόν. Η Αφρική χρωστάει 227 δισεκατομμύρια. Και η πρόσφατη οικονομική κρίση -- πόσο απ' αυτό το διάγραμα θα έπιανε αυτός ο αριθμός; Τί στοίχισε αυτό στον κόσμο; Ας ρίξουμε μια ματιά σ'αυτό. "Ντουουους"! Νομίζω ότι αυτό είναι το κατάλληλο ηχητικό εφέ για τόσα πολλά χρήματα. 11.900 δισεκατομμύρια. Άρα, οπτικοποιώντας αυτήν την πληροφορία, τη μετατρέψαμε σε ένα τοπίο που μπορείς να το εξερευνήσεις με τα μάτια, ένα είδος χάρτη στην πραγματικότητα, μια μορφή χάρτη πληροφορίας. Και όταν είσαι χαμένος στην πληροφορία, ένας χάρτης είναι χρήσιμος.

Θέλω να σας δείξω ένα άλλο τοπίο τώρα. Πρέπει να φανταστούμε πώς θα μοιάζει το τοπίο των φόβων του Κόσμου. Ας ρίξουμε μια ματιά. Αυτό είναι το διάγραμμα "Η τρίχα τριχιά" ένα χρονοδιάγραμμα του παγκόσμιου μιντιακού πανικού. (Γέλια) Θα σας το αναλύσω σε ένα δευτερόλεπτο. Αλλά το ύψος αυτό εδώ, θέλω να τονίσω, ότι είναι η ένταση κάποιων φόβων, όπως αναφέρονται από τα μέσα ενημέρωσης. Σας τους επισημαίνω. Αυτή είναι η γρίπη των χοίρων -- ρόζ. Η γρίπη των πτηνών. Ο ιός SARS -- αυτό το καφετί, τον θυμάστε; Ο ιός της χιλιετίας -- τρομερή καταστροφή. Αυτές οι μικρές πράσινες κορυφές/ εξάρσεις είναι συγκρούσεις αστεροειδών. (Γέλια) Και το καλοκαίρι, εδώ, οι σφίγγες δολοφόνοι.

(Γέλια)

Έτσι δείχνουν οι φόβοι μας λοιπόν με την πάροδο του χρόνου στα μέσα ενημέρωσης. Αλλά αυτό που αγαπώ - είμαι δημοσιογράφος - και αυτό που αγαπώ είναι να βρίσκω κρυφά μοτίβα: μ' αρέσει να γίνομαι ντεντέκτιβ δεδομένων. Και υπάρχει ένα πολύ ενδιαφέρον και περίεργο μοτίβο κρυμμένο σ' αυτά τα δεδομένα που μπορείς να το δεις μόνο αν τα οπτικοποιήσεις. Επιτρέψτε μου να σας το τονίσω. Βλέπετε αυτή τη γραμμή; Είναι η απεικόνιση των βίαιων βιντεοπαιχνιδιών. Όπως μπορείτε να δείτε, υπάρχει ένα παράξενο, επαναλαμβανόμενο μοτίβο στα δεδομένα, υπάρχουν αυτές οι διπλές κορυφώσεις κάθε χρόνο. Αν κοιτάξουμε πιο προσεκτικά, θα δούμε ότι αυτές οι κορυφώσεις συμβαίνουν τον ίδιο μήνα κάθε χρόνο. Γιατί; Λοιπόν, το Νοέμβρη, βγαίνουν τα Χριστουγεννιάτικα βιντεοπαιχνίδια, και μπορεί να υπάρχει μια έξαρση της ανησυχίας για το περιεχόμενό τους. Αλλά ο Απρίλης δεν είναι ιδιαίτερα μαζικός μήνας για τα βιντεοπαιχνίδια. Γιατί τον Απρίλη; Λοιπόν, τον Απρίλη του 1999 έγινε η σφαγή στο Κολουμπάιν, και από τότε, αυτός ο φόβος αναζωπυρώνεται από τα μέσα ενημέρωσης και ηχεί στη συλλογική μνήμη σταδιακά κατά τη διάρκεια του έτους. Υπάρχουν αφιερώματα, επέτειοι, δικαστικές υποθέσεις, ακόμα και μιμητικές επιθέσεις, που επαναφέρουν αυτό το φόβο στην επικαιρότητα. Και υπάρχει ακόμα ένα πρότυπο εδώ. Μπορείτε να το εντοπίσετε; Βλέπετε αυτό το κενό εδώ; Υπάρχει ένα κενό που επηρεάζει όλες τις άλλες ιστορίες. Γιατί υπάρχει κενό εκεί; Βλέπετε πότε ξεκινά; Το Σεπτέμβρη του 2001, όταν είχαμε κάτι πολύ πραγματικό να φοβόμαστε.

Δουλεύω λοιπόν σα δημοσιογράφος δεδομένων εδώ κι ένα χρόνο περίπου, και συνεχώς ακούω μια φράση που είναι: "Τα δεδομένα είναι το νέο πετρέλαιο". Και τα δεδομένα όντως είναι μια πανταχού παρούσα πηγή την οποία μπορούμε να διαμορφώσουμε ώστε να παραχθούν καινοτομίες και νέες ιδέες, και βρίσκονται γύρω μας, άρα μπορούμε να τα εξορύξουμε πολύ εύκολα. Ίσως δεν είναι η καλύτερη μεταφορά αυτή τη στιγμή, ειδικά αν ζεις γύρω απ'τον Κόλπο του Μεξικού, αλλά θα την προσάρμοζα λίγο, και θά'λεγα ότι "τα δεδομένα είναι το νέο έδαφος". Γιατί για μένα μοιάζουν σαν ένα γόνιμο, δημιουργικό μέσο. Ξέρετε, με το πέρασμα των χρόνων, έχουμε εγκαταστήσει στον παγκόσμιο ιστό μια τεράστια ποσότητα πληροφοριών και δεδομένων, και την ποτίζουμε με δίκτυα και συνδεσιμότητα, και έχει δουλευτεί και καλλιεργηθεί από άμισθους εργάτες και κυβερνήσεις. Εντάξει, ίσως το παρατραβάω με τη μεταφορά. Αλλά είναι ένα πραγματικά γόνιμο μέσο, και φαίνεται ότι οι απεικονίσεις, ο γραφισμός πληροφορίας, η οπτικοποίηση δεδομένων, μοιάζουν σαν λουλούδια που ανθίζουν μέσα απ' αυτό το μέσο. Αλλά αν το κοιτάξεις ευθέως, είναι απλώς ένα μάτσο από νούμερα κι ασύνδετα γεγονότα. Αν όμως αρχίσεις να δουλεύεις και να παίζεις μαζί τους με κάποιο τρόπο, μπορούν να προκύψουν ενδιαφέροντα πράγματα και να αποκαλυφθούν διαφορετικά μοτίβα.

Αφήστε με να σας δείξω αυτό. Μπορείτε να μαντέψετε τί λένε αυτά τα δεδομένα; Τί αυξάνεται δυο φορές το χρόνο, Μία το Πάσχα και μετά δυο βδομάδες πριν τα Χριστούγεννα, αλλά παρουσιάζει μια μίνι-κορύφωση κάθε Δευτέρα και ισοπεδώνεται κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Περιμένω τις απαντήσεις σας. (Ακροατήριο: Σοκολάτα.) Ντέιβιντ ΜακΚάντλες: Σοκολάτα. Μπορεί όντως να θέλεις να φας λίγη σοκολάτα. Καμιά άλλη υπόθεση; (Ακροατήριο: Ψώνια.) ΝΜ: Ψώνια. Ναι, η καταναλωτική θεραπεία μπορεί να βοηθούσε. (Ακροατήριο: Αναρρωτική άδεια.) ΝΜ: Αναρρωτική άδεια. Ναι, σίγουρα θα θέλει κανείς να κάνει ένα διάλειμμα. Να δούμε;

(Γέλια)

(Χειροκρότημα)

Λοιπόν, ο γκουρού της πληροφορίας , οΛι Μπάιρον κι εγώ, ψάξαμε 10.000 ενημερώσεις κατάστασης από το Facebook για τις φράσεις "χωρίζω" και "χώρισα" κι αυτό είναι το μοτίβο που βρήκαμε -- οι άνθρωποι κάνουν εκκαθάριση πριν τις διακοπές της άνοιξης, (Γέλια) βγαίνουν από ένα πολύ κακό σαββατοκύριακο τη Δευτέρα, είναι μόνοι τους το καλοκαίρι. Και η πιο καταθλιπτική μέρα όλου του χρόνου, φυσικά: τα Χριστούγεννα. Ποιός θα το' κανε αυτό; Υπάρχει λοιπόν ένα γιγαντιαίο ποσό δεδομένων εκεί έξω τώρα, πρωτοφανές. Αλλά αν κάνεις την κατάλληλη ερώτηση, ή δουλεύεις με το σωστό τρόπο, μπορούν να αναδυθούν ενδιαφέροντα πράγματα.

Η πληροφορία είναι ωραία λοιπόν. Τα δεδομένα είναι ωραία. Αναρωτιέμαι αν θα μπορούσα να κάνω τη ζωή μου ωραία. Κι εδώ είναι το οπτικό μου βιογραφικό. Δεν είμαι και πολύ σίγουρος ότι πέτυχα. Αρκετά χοντροκομμένο. Τα χρώματα δεν είναι σπουδαία. Αλλά ήθελα να σας μεταφέρω κάτι. Ξεκίνησα σαν προγραμματιστής, και μετά δούλεψα ως συγγραφέας για πολλά χρόνια, περίπου 20 χρόνια, σε έντυπα, διαδικτυακά και μετά στη διαφήμιση, και μόλις πρόσφατα άρχισα να σχεδιάζω. Και ποτέ δεν πήγα σε σχολή σχεδιασμού. Δεν σπούδασα ποτέ τέχνη ή κάτι τέτοιο. Έμαθα κατά κάποιο τρόπο κάνοντας. Και όταν άρχισα να σχεδιάζω, ανακάλυψα ένα παράξενο πράγμα για τον εαυτό μου. Ήξερα ήδη πώς να σχεδιάζω, δεν ήμουν εξαιρετικός, αλλά μάλλον είχα μια ευαισθησία στην ιδέα των κανάβων και του χώρου και της στοίχισης και της τυπογραφίας. Είναι σαν η έκθεσή μου σε όλα αυτά τα μέσα για χρόνια να μου είχε εμφυσήσει μια αδρανή παιδεία σχεδιασμού. Και δεν αισθάνομαι μοναδικός.

Νομίζω ότι κάθε μέρα, όλοι μας τώρα βομβαρδιζόμαστε από το σχεδιασμό πληροφοριών. διεισδύει στα μάτια μας απ'το διαδίκτυο, και είμαστε όλοι "οπτικοποιητές" τώρα. απαιτούμε όλοι μια οπτική πτυχή στις πληροφορίες μας. Και υπάρχει κάτι πραγματικά μαγικό σχετικά με την οπτική πληροφόρηση. γίνεται άκοπα - πραγματικά διεισδύει. Και αν περνάς μέσα από μια πυκνή ζούγκλα πληροφορίας, και συναντήσεις τυχαία ένα όμορφο γραφικό ή μια υπέροχη απεικόνιση πληροφορίας, είναι μια ανακούφιση, είναι σα να συναντάς ένα ξέφωτο στη ζούγκλα. Και ήμουν περίεργος γι'αυτό, οπότε οδηγήθηκα να δουλέψω για έναν Δανό φυσικό που λέγεται Τορ Νόρετράντερς, και αυτός μετέτρεπε το εύρος ζώνης των αισθήσεων σε όρους πληροφορικής.

Εδώ είμαστε λοιπόν. Αυτές είναι οι αισθήσεις σας, τροφοδοτώντας τις αισθήσεις σας κάθε δευτερόλεπτο. Η όρασή σας είναι η πιο γρήγορη. Έχει το ίδιο εύρος ζώνης με ένα δίκτυο υπολογιστών. Μετά έρχεται η αφή, που έχει περίπου την ταχύτητα ενός στικ USB. Και μετά έχουμε την ακοή και τη μυρωδιά, που έχει τις δυνατότητες ενός σκληρού δίσκου. Και τέλος έχεις την κακόμοιρη τη γεύση, που με το ζόρι φτάνει τις δυνατότητες ενός υπολογιστή τσέπης. Κι αυτό το μικρό τετράγωνο στη γωνία, 0.7 τοις εκατό, είναι το ποσοστό όλων αυτών που ουσιαστικά αντιλαμβανόμαστε. Άρα πολύ από την όρασή σας -- ο κύριος όγκος είναι οπτικός, και διεισδύει. Είναι ασυνείδητος. Και το μάτι είναι εξαιρετικά ευαίσθητο με τα μοτίβα στις παραλλαγές σε χρώμα, σχήμα και πρότυπο. Τα αγαπάει, και τα αποκαλεί όμορφα. Είναι η γλώσσα του ματιού. Και αν συνδυάσετε αυτή τη γλώσσα με τη γλώσσα του μυαλού, που έχει να κάνει με λέξεις και αριθμούς και έννοιες, αρχίζετε να μιλάτε δύο γλώσσες ταυτόχρονα, που η μια ενισχύει την άλλη. Οπότε έχεις το μάτι, και πετάς μέσα τις έννοιες. Και το όλο πράγμα, είναι δύο γλώσσες που δουλεύουν κι οι δυο συγχρόνως.

Μπορούμε λοιπόν να χρησιμοποιήσουμε αυτή τη νέα γλώσσα, αν θέλετε, για να διαφοροποιήσουμε την οπτική μας ή να αλλάξουμε απόψεις. Αφήστε με να σας κάνω μια απλή ερώτηση με πραγματικά απλή απάντηση. Ποιος έχει το μεγαλύτερο στρατιωτικό προϋπολογισμό; Πρέπει να είναι η Αμερική, έτσι δεν είναι; Τεράστιος. 609 δις το 2008 -- η μάλλον 607. Τόσο τεράστιος μάλιστα, που μπορεί να συμπεριλάβει όλους τους άλλους στρατιωτικούς προϋπολογισμούς στον κόσμο. Νιαμ νιαμ νιαμ νιαμ νιαμ! Τώρα βλέπετε το συνολικό χρέος της Αφρικής εδώ και το έλλειμμα της Βρετανίας για αναφορά. Οπότε αυτό θα μπορούσε μια χαρά να συνδυαστεί με την άποψή σας ότι η Αμερική είναι ένα είδος πολεμοκάπηλης, στρατιωτικής μηχανής με στόχο να κατακτήσει τον κόσμο με το τεράστιο βιομηχανικό-στρατιωτικό σύμπλεγμά της. Αλλά είναι αλήθεια ότι η Αμερική έχει το μεγαλύτερο στρατιωτικό προϋπολογισμό; Γιατί είναι μια απίστευτα πλούσια χώρα. Μάλιστα, είναι τόσο πλούσια που μπορεί να περιλαμβάνει τις οικονομίες των τεσσάρων άλλων πιο εκβιομηχανισμένων εθνών μέσα της, τόσο πλούσια είναι. Οπότε ο στρατιωτικός της προϋπολογισμός είναι βέβαιο ότι θα είναι τεράστιος. Άρα για να είμαστε δίκαιοι και για να αλλάξουμε την οπτική μας, πρέπει να φέρουμε άλλο ένα σετ πληροφοριών, κι αυτό το σετ είναι το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν, ή τα έσοδα μιας χώρας. Ποιος έχει το μεγαλύτερο προϋπολογισμό σε αναλογία με το ΑΕΠ; Ας ρίξουμε μια ματιά. Αυτό αλλάζει σημαντικά την εικόνα. Μπαίνουν στο παιχνίδι άλλες χώρες που ίσως να μην είχατε υπόψιν. και η Αμερική πέφτει στην όγδοη θέση.

Τώρα μπορούμε να κάνουμε το ίδιο με τους στρατιώτες. Ποιος έχει τους περισσότερους στρατιώτες; Πρέπει να είναι η Κίνα. Φυσικά, 2.1 εκατομμύρια. Και πάλι, συμβαδίζει με την άποψή σας ότι η Κίνα είναι ένα στρατιωτικό καθεστώς έτοιμο να, ξέρετε, κινητοποιήσει τις τεράστιες δυνάμεις της. Αλλά φυσικά η Κίνα έχει τεράστιο πληθυσμό. Οπότε αν κάνουμε το ίδιο, βλέπουμε μια τελείως διαφορετική εικόνα. Η Κίνα έρχεται 124η. Ουσιαστικά έχει ένα μικρούτσικο στρατό αν λάβει κανείς υπόψιν άλλα δεδομένα. Οι απόλυτοι αριθμοί, λοιπόν, όπως ο στρατιωτικός προϋπολογισμός, σε έναν συνδεδεμένο κόσμο, δε σου δίνουν ακριβώς όλη την εικόνα. Δεν είναι όσο αληθινοί θα μπορούσαν.

Χρειαζόμαστε σχετικά νούμερα που συνδέονται με άλλα δεδομένα για να δούμε μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα, κι αυτό μπορεί να μας κάνει να αλλάξουμε οπτική. Όπως είπε και ο Χανς Ρόσλινγκ, ο δάσκαλος, ο δικός μου δάσκαλος, "Άσε το σύνολο των δεδομένων να αλλάξει τη νοοτροπία σου." Κι αν μπορεί να το κάνει αυτό, ίσως μπορεί να αλλάξει και τη συμπεριφορά σου.

Ρίξτε μια ματιά σ' αυτό. Είμαι λίγο μανιακός με τον υγιεινό τρόπο ζωής. Μ' αρέσει να παίρνω συμπληρώματα και να είμαι σε φόρμα, αλλά δεν μπορώ ποτέ να καταλάβω τι συμβαίνει σε σχέση με τα στοιχεία. Υπάρχουν πάντα συγκρουόμενα στοιχεία. Θα' πρεπε να παίρνω βιταμίνη C; Θα' πρεπε να παίρνω βρώμη; Αυτή είναι μια απεικόνιση όλων αυτών των στοιχείων για τα συμπληρώματα διατροφής. Αυτό το είδος διαγράμματος λέγεται "κούρσα μπαλονιών". Άρα όσο πιο ψηλά βρίσκεται στην εικόνα, τόσο πιο πολλά στοιχεία έχει κάθε συμπλήρωμα. Και οι φούσκες αντιστοιχούν στη δημοφιλία όσον αφορά επισκέψεις στο Google. Μπορείτε, λοιπόν, σχεδόν αμέσως να καταλάβετε, τη σχέση ανάμεσα στην αποτελεσματικότητα και τη δημοφιλία, αλλά μπορείτε ακόμα, αν διαβαθμίσετε τα στοιχεία, να κάνετε κάτι σαν μια γραμμή "αξίζει τον κόπο". Έτσι τα συμπληρώματα πιο πάνω, πάνω απ' αυτή τη γραμμή αξίζουν να τα ερευνήσει κανείς, αλλά μόνο για τις συνθήκες που παρατίθενται πιο κάτω. Και τα συμπληρώματα κάτω απ' τη γραμμή, δεν αξίζει, πιθανόν, να τα ερευνήσει.

Τώρα, αυτή η εικόνα αντιπροσωπεύει τεράστιο κόπο. Ψάξαμε γύρω στις 1000 μελέτες από το PubMed, την πηγή δεδομένων για την βιοϊατρική, και τα συλλέξαμε και τα αξιολογήσαμε όλα. Και ήταν απίστευτα εκνευριστικό για μένα γιατί είχα να κάνω 250 οπτικοποιήσεις για το βιβλίο μου, και έφαγα ένα μήνα να κάνω αυτό, και γέμισε μόνο δύο σελίδες. Αλλά αυτό που τονίζει είναι ότι η απεικόνιση πληροφοριών σαν αυτές είνια μια μορφή συμπίεσης γνώσης. Είναι ένας τρόπος να μαζέψεις ένα τεράστιο ποσό πληροφορίας και κατανόησης σ' ένα μικρό χώρο. Και αφού έχεις επιμεληθεί και ξεκαθαρίσει τα δεδομένα, και τα έχεις εκεί, μπορείς να κάνεις όμορφα πράγματα σαν αυτό.

Οπότε το μετέτρεψα σε μια διαδραστική εφαρμογή, και μπορώ τώρα να δημιουργήσω την εφαρμογή αυτή στο διαδίκτυο -- αυτή είναι η απεικόνιση στο διαδίκτυο -- και μπορώ να πω, "Ναι, φανταστικό." Αυτή λοιπόν αναγεννάται. Και μετά μπορώ να πω, "Τώρα δείξε μου μόνο τα πράγματα που επηρεάζουν την υγεία της καρδιάς." Ας φιλτράρουμε αυτά. Η καρδιά φιλτραρίστηκε, αν είμαι περίεργος γι' αυτό. Σκέφτομαι, "Όχι. Δε θέλω καθόλου συνθετικά προϊόντα." Θέλω να δω μόνο τα φυτά και -- μου δείχνει μόνο βότανα και φυτά. Έχω όλα τα φυσικά συστατικά." Αυτή η εφαρμογή αναγεννάται απ'τα δεδομένα. Τα δεδομένα είναι όλα αποθηκευμένα σε ένα αρχείο Google, και αυτή στην κυριολεξία αναγεννάται απ'αυτά τα δεδομένα. Άρα τα δεδομένα είναι τώρα ζωντανά: αυτή είναι μια ζωντανή εικόνα, και μπορώ να την ανανεώσω ανά πάσα στιγμή. Εμφανίζονται νέα δεδομένα-μπορώ απλά να αλλάξω μια σειρά στον πίνακα. Ωωωωπ! Πάλι, η εικόνα ξαναδημιουργείται. Έχει πλάκα. Είναι κάπως ζωντανό.

Αλλά μπορεί να πάει και πέρα από τα δεδομένα, και πέρα από τους αριθμούς. Κι εμένα μ'αρέσει να εφαρμόζω την οπτικοποίηση πληροφοριών σε ιδέες και έννοιες. Αυτή είναι μια απεικόνιση του πολιτικού φάσματος, σε μια προσπάθειά μου να καταλάβω πώς λειτουργεί και πώς κατασταλάζουν οι ιδέες από την κυβέρνηση στην κοινωνία και την κουλτούρα, στις οικογένειες, τα άτομα, στα πιστεύω τους και πάλι πίσω, σε μια κυκλική πορεία. Αυτό που μ' αρέσει σ'αυτή την εικόνα είναι ότι είναι φτιαγμένη από έννοιες, εξερευνά τις κοσμοθεωρίες μας και μας βοηθά - βοηθά εμένα τουλάχιστον - να δω τί σκέφτονται οι άλλοι, να δω το υπόβαθρό τους. Και φαίνεται απίστευτα ωραίο να το κάνεις αυτό.

Κι αυτό που ήταν πιο συναρπαστικό για μένα καθώς το σχεδίαζα, ήταν πως, καθώς σχεδίαζα αυτήν την εικόνα, ήθελα απελπισμένα αυτή η μεριά, η αριστερή, να βγει πιο όμορφη απ' τη δεξιά -- μιας και είμαι κατά κάποιο τρόπο δημοσιογράφος, κάποιος που τείνει προς τα αριστερά -- αλλά δεν μπορούσα, γιατί θα είχα δημιουργήσει ένα μονόπλευρο, προκατειλημμένο διάγραμμα. Οπότε, προκειμένου να δημιουργήσω μια πραγματικά ολοκληρωμένη εικόνα, έπρεπε να τιμήσω τις οπτικές της δεξιάς πλευράς και ταυτόχρονα να αναγνωρίσω κάπως μουδιασμένα πόσες απ' αυτές τις ιδιότητες υπήρχαν μέσα μου, κάτι που ήταν πολύ ενοχλητικό και στενάχωρο. (Γέλια) Αλλά όχι υπερβολικά στενάχωρο, γιατί υπάρχει κάτι το μη απειλητικό όταν βλέπει κανείς μια πολιτική άποψη, σε αντίθεση με το να σου λένε ή να σου επιβάλλουν να την ακούσεις. Είναι στην πραγματικότητα -- μπορείς να ανεχτείς αντιθετικές απόψεις ευχάριστα, όταν μπορείς να τις βλέπεις. Είναι έως διασκεδαστικό να ασχολείσαι μαζί τους γιατί είναι οπτικό. Αυτό λοιπόν είναι συναρπαστικό για μένα, να βλέπω πώς τα δεδομένα μπορούν να αλλάξουν την οπτική μου και να αλλάξουν τη νοοτροπία μου -- όμορφα, υπέροχα δεδομένα.

Για να κλείσω λοιπόν, ήθελα να πω ότι έχω την αίσθηση ότι το σχέδιο υπάρχει για να λύνει προβλήματα και να παρέχει κομψές λύσεις. Και ο σχεδιασμός πληροφορίας υπάρχει για να λύνει προβλήματα πληροφορίας. Και φαίνεται ότι έχουμε πολλά προβλήματα πληροφορίας στην κοινωνία μας αυτή τη στιγμή, απ'την υπερφόρτωση και τον κορεσμό ως την απώλεια της εμπιστοσύνης και της αξιοπιστίας και τον καλπάζοντα σκεπτικισμό και την έλλειψη διαφάνειας, ή ακόμα και απλά του ενδιαφέροντος. Εννοώ ότι θεωρώ την πληροφορία υπερβολικά ενδιαφέρουσα. Με τραβάει σα μαγνήτης.

Έτσι, το να οπτικοποιούμε τις πληροφορίες μπορεί να μας δώσει μια πολύ γρήγορη λύση σ' αυτού του είδους τα προβλήματα. Κι ακόμα και όταν η πληροφορία είναι τρομερή, το οπτικό της αποτέλεσμα μπορεί να είναι ωραίο. Και συχνά μπορούμε να έχουμε σαφήνεια ή την απάντηση σε μια απλή ερώτηση πολύ γρήγορα, σαν αυτή εδώ, το πρόσφατο Ισλανδικό ηφαίστειο. Ποιο εξέπεμπε περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα; Τα αεροπλάνα ή το ηφαίστειο, τα αεροπλάνα στο έδαφος ή το ηφαίστειο; Ας ρίξουμε μια ματιά. Κοιτάζουμε τα δεδομένα και βλέπουμε, ναι, το ηφαίστειο εξέπεμπψε 150.000 τόνους: τα αεροπλάνα που έμειναν ακίνητα θα είχαν εκπέμπψει 345.000 τόνους αν βρίσκονταν στον αέρα. Οπότε, ουσιαστικά, είχαμε το πρώτο μας ηφαίστειο με ουδέτερο ισοζύγιο άνθρακα.

(Γέλια)

(Χειροκρότημα)

Κι αυτό είναι όμορφο. Σας ευχαριστώ.

(Χειροκρότημα)