O Ντέιβιντ Λόγκαν για την ηγεσία των φυλών.

Είμαστε εδώ για να μιλήσουμε για το "πώς". Τελικά πώς ακριβώς δημιουργούμε ριζοσπαστική καινοτομία; Θα σας πω μια μικρή ιστορία. Θα πάμε πίσω περίπου ένα έτος. Η ακριβής ημερομηνία - είμαι περίεργος να μάθω ποιος γνωρίζει τι συνέβη σε αυτή τη βαρυσήμαντη ημερομηνία; Ήταν 3 Φεβρουαρίου 2008. Θυμάται κανένας τι συνέβη στις 3 Φεβρουαρίου του 2008; Σούπερ Μπόουλ. Το άκουσα από εδώ. Ήταν η μέρα του Σούπερ Μπόουλ.

Και ο λόγος που η ημερομηνία αυτή ήταν τόσο βαρυσήμαντη είναι κάτι που οι συνάδελφοί μου, Τζον Κινγκ και Χαίλεϋ Φίσερ-Ράιτ, και εγώ παρατηρήσαμε όταν αρχίσαμε να αναλύουμε διάφορες συγκεντρώσεις του Σούπερ Μπόουλ, μας φάνηκε ότι στις Ηνωμένες Πολιτείες, είχαν συγκληθεί φυλετικά συμβούλια. Και είχαν συζητήσει πράγματα μεγάλης εθνικής σημασίας. Όπως, "Μας αρέσει η διαφήμιση της Μπαντγουάιζερ;" Και, "Μας αρέσουν τα νάτσος;" Και, "Ποιος θα κερδίσει;" Αλλά μίλησαν, επίσης, για το ποιον υποψήφιο θα υποστηρίξουν.

Και αν πάτε πίσω στο χρόνο, στις 3 Φεβρουαρίου, Έμοιαζε ότι η Χίλαρι Κλίντον επρόκειτο να πάρει το χρίσμα του Δημοκρατικού Κόμματος. Και υπήρχαν και κάποιες δημοσκοπήσεις που έλεγαν ότι στο τέλος θα κερδίσει. Αλλά όταν μιλήσαμε με ανθρώπους, φάνηκε ότι ένα φαινόμενο είχε συμβεί σε αυτές τις φυλές στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τώρα τι είναι μια φυλή; Φυλή είναι μια ομάδα περίπου 20 - λίγο περισσότερο από μια ομάδα - 20 έως περίπου 150 άτομα. Και μέσα σε αυτές τις φυλές κάνουμε τις δουλειές μας. Αλλά δεν είναι μόνο η δουλειά. Μέσα σε αυτές τις φυλές χτίζονται κοινωνίες, και συμβαίνουν σημαντικά πράγματα.

Όταν εμείς δημοσκοπήσαμε τους εκπροσώπους από διάφορα φυλετικά συμβούλια που συγκεντρώνονταν, επίσης γνωστά και ως κόμματα του Σούπερ Μπόουλ, στείλαμε το ακόλουθο ημέιλ σε 40 εκδότες εφημερίδων την επόμενη ημέρα. 4 Φεβρουαρίου, το αναρτήσαμε στην ιστοσελίδα μας. Αυτό ήταν πριν από την Σούπερ Τρίτη. Είπαμε, "Οι φυλές στις οποίες ανήκουμε, λένε ότι θα κερδίσει ο Ομπάμα". Τώρα ο λόγος που το ξέραμε αυτό ήταν επειδή περάσαμε τα προηγούμενα 10 χρόνια μελετώντας φυλές, μελετώντας αυτές τις φυσικά συγκροτημένες ομάδες.

Όλοι σας είστε μέλη φυλών. Στη διάρκεια του διαλλείματος, πολλοί από σας βρεθήκατε με μέλη της φυλής σας. Και μιλούσατε. Και πολλοί από εσάς κάνατε ό,τι κάνουν μεγάλοι ηγέτες, που είναι να βρείτε κάποιον που είναι μέλος μιας φυλής, και να βρείτε κάποιον άλλο που είναι ένα μέλος μιας διαφορετικής φυλής, και να τους συστήσετε. Αυτό είναι στην πραγματικότητα αυτό που κάνουν οι μεγάλοι ηγέτες.

Εδώ είναι η ουσία. Αν επικεντρωθείτε σε μια ομάδα σαν αυτή - αυτό συμβαίνει να είναι ένα παιχνίδι του USC - και μεγενθύνετε με μια από αυτές τις εκπληκτικές δορυφορικές κάμερες, μεγενθύνετε ώστε να μπορείτε να δείτε μεμονωμένα άτομα, δεν θα βλέπατε ένα μόνο πλήθος, όπως συμβαίνει και εδώ, αλλά θα βλέπατε αυτές τις φυλές που ενώνονται, και από απόσταση φαίνεται να είναι μια ενιαία ομάδα. Και έτσι οι άνθρωποι σχηματίζουν φυλές. Πάντα υπήρχαν και πάντα θα υπάρχουν. Όπως τα ψάρια κολυμπούν και τα πουλιά πετούν, έτσι οι άνθρωποι δημιουργούν φυλές. Αυτό κάνουμε. Αλλά εδώ είναι το ευαίσθητο σημείο. Δεν είναι όλες οι φυλές ίδιες. Και αυτό που κάνει τη διαφορά είναι η νοοτροπία.

Εδώ είναι η ουσία. Είστε όλοι μέλη φυλών. Εάν μπορείτε να βρείτε έναν τρόπο να πάρετε τις φυλές που είστε και να τις ωθήστε προς τα εμπρός, μέσα από τα φυλετικά στάδια προς αυτό που ονομάζουμε Στάδιο Πέντε, που είναι η κορυφή του βουνού. Αλλά θα ξεκινήσουμε με αυτό που αποκαλούμε Στάδιο Ένα. Αυτό είναι το χαμηλότερο από τα στάδια. Δεν το θέλετε αυτό. Εντάξει; Αυτή είναι μια δύσκολη εικόνα να προβληθεί στην οθόνη. Αλλά είναι μία από την οποία πρέπει να μάθουμε.

Το Στάδιο Ένα παράγει ανθρώπους που κάνουν φρικτά πράγματα. Αυτό είναι το παιδί που πυροβόλησε στο Βιρτζίνια Τεκ. Το Στάδιο Ένα είναι μια ομάδα που οι άνθρωποι συστηματικά καταστρέφουν τις σχέσεις των λειτουργικών φυλών, και στη συνέχεια συγκεντρώνονται με ανθρώπους που σκέπτονται όπως αυτοί. Το Στάδιο Ένα είναι κυριολεκτικά η νοοτροπία των συμμοριών και είναι η νοοτροπία των φυλακών. Τώρα, πάλι, δεν ασχολούμαστε συχνά με το Στάδιο Ένα. Και θέλω να τονίσω ότι, ως μέλη της κοινωνίας, πρέπει να ασχοληθούμε. Δεν αρκεί απλά να ξεγράφουμε ανθρώπους.

Αλλά ας προχωρήσουμε στο Στάδιο Δύο. Το Στάδιο Ένα αν παρατηρήσετε λέει, "Η ζωή είναι χάλια." Το βιβλίο που ανέφερε ο Στηβ, που μόλις δημοσιεύτηκε, "Οι τρεις νόμοι της απόδοσης", ο συνάδελφός μου, ο Στηβ Ζάφρον και εγώ, υποστηρίζουμε ότι όπως οι άνθρωποι βλέπουν τον κόσμο, έτσι συμπεριφέρονται. Αν οι άνθρωποι βλέπουν τον κόσμο με το σκεπτικό ότι η ζωή είναι χάλια, τότε η συμπεριφορά τους θα είναι ακόλουθο αυτού. Θα είναι απελπιστική εχθρότητα. Θα κάνουν ό,τι χρειάζεται για να επιβιώσουν, ακόμη και αν αυτό σημαίνει να υπονομεύσουν άλλους ανθρώπους.

Τώρα, έχω τα γενέθλιά μου σύντομα, και λήγει η άδεια οδήγησής μου. Και αυτό είναι σχετικό, γιατί πολύ σύντομα θα εισέλθω σε αυτό που ονομάζουμε φυλή στο Στάδιο Δύο. Το οποίο μοιάζει με αυτό. (Γέλια) Μήπως λέω ότι σε κάθε Τμήμα Μηχανοκίνητων Οχημάτων σε όλη τη χώρα, θα βρείτε νοοτροπία δεύτερου σταδίου; Όχι. Όμως, σε αυτό που είναι κοντά μου, όπου πρέπει να πάω σε λίγες μέρες, όταν θα στέκομαι στη γραμμή θα πω, "Πώς μπορούν οι άνθρωποι να είναι τόσο χαζοί, και όμως να ζουν;" (Γέλια)

Μήπως λέω ότι εδώ εργάζονται χαζά άτομα; Όχι, δεν εννοώ αυτό. Αλλά εννοώ ότι η νοοτροπία κάνει τους ανθρώπους χαζούς. Έτσι, σε μια νοοτροπία δευτέρου σταδίου, - και αυτά τα βρίσκουμε σε διάφορα μέρη - τα βρίσκουμε και στους καλύτερους οργανισμούς στον κόσμο. Μπορείτε να τα βρείτε σε όλους τους χώρους της κοινωνίας. Τα έχω συναντήσει σε οργανισμούς που όλοι υπερηφανεύονται πως είναι οι καλύτεροι στην κατηγορία τους. Αλλά αυτό είναι το θέμα. Αν πιστεύετε και λέτε στους ανθρώπους της φυλής σας "Η ζωή μου είναι χάλια. Γιατί αν μπορούσα να πάω στο TEDxUSC η ζωή μου δεν θα ήταν χάλια. Αλλά δεν μπορώ, οπότε είναι. " Αν μιλούσατε έτσι, φανταστείτε τι είδους δουλειά θα γινόταν. Τι είδους καινοτομία θα παράγονταν; Πόσα ριζοσπαστικά πράγματα θα συνέβαιναν; Ουσιαστικά μηδέν.

Τώρα, όταν πάμε στο Στάδιο Τρία, αυτό είναι που αντιπροσωπεύει τους περισσότερους από εμάς. Επειδή οι περισσότεροι από εμάς κινούνται στο Στάδιο Τρία. Και παρκάρουμε. Και μένουμε. Το Στάδιο Τρία λέει, "Είμαι μεγάλος. Και εσύ δεν είσαι." (Γέλια) Είμαι μεγάλος και εσείς δεν είστε. Τώρα φανταστείτε ένα ολόκληρο δωμάτιο με κόσμο να λέει "Είμαι μεγάλος και εσείς δεν είστε." Ή, "Θα βρω κάποιον τρόπο να ανταγωνιστώ με εσάς και συνεπώς να βρεθώ στην κορυφή. " Μια ολόκληρη ομάδα ανθρώπων να επικοινωνεί έτσι, να μιλάει έτσι.

Ξέρω ότι ακούγεται σαν ένα ανέκδοτο. Τρεις γιατροί μπαίνουν σε ένα μπαρ. Σε αυτήν την περίπτωση τρεις γιατροί μπαίνουν σε ένα ασανσέρ. Έτυχε να είμαι στο ασανσέρ συλλέγοντας στοιχεία για αυτό το βιβλίο. Και ο ένας γιατρός είπε, "Είδατε το άρθρο μου στο 'New England Journal of Medicine';" Και ο άλλος είπε: "Όχι. Αυτό είναι υπέροχο. Συγχαρητήρια!"

Ο επόμενος χαμογέλασε στραβά και είπε, "Ενώ εσείς κάνατε την έρευνά σας," παρατηρήσε το συγκαταβατικό τόνο - "Ενώ εσείς κάνατε έρευνα, εγώ έκανα περισσότερες εγχειρήσεις από οποιονδήποτε άλλον στο τμήμα χειρουργικής σε αυτό το ίδρυμα. "

Και ο τρίτος πήρε το ίδιο στραβό χαμόγελο και είπε, "Ενώ εσείς κάνατε την έρευνά σας, και κάνατε ασήμαντες επεμβάσεις, τις οποίες στο μέλλον θα κάνουν οι μαϊμούδες, ή κύτταρα ή ρομπότ, ή ίσως δεν θα χρειάζονται να γίνουν καν, εγώ διαχειριζόμουν το μέλλον του προγράμματος ειδίκευσης που είναι πραγματικά το μέλλον της ιατρικής."

Χαμογελάσανε και του χτυπήσανε συγκαταβατικά την πλάτη. Η πόρτα του ασανσέρ άνοιξε. Και βγήκαν έξω. Αυτή ήταν μια συνάντηση φυλής στο Στάδιο Τρία. Τα βρίσκουμε αυτά σε χώρους όπου εμφανίζονται έξυπνοι και επιτυχημένοι άνθρωποι. Όπως, ίσως, στο TEDxUSC. (Γέλια)

Εδώ είναι η μεγαλύτερη πρόκληση όσον αφορά την καινοτομία. Είναι η μετάβαση από το Στάδιο Τρία στο Στάδιο Τέσσερα. Ας ρίξουμε μια ματιά σε ένα μικρό βίντεο. Είναι από μια εταιρεία που ονομάζεται Zappos κοντά στο Λας Βέγκας. Και η ερώτησή μου θα είναι απλά, "Σε τι πιστεύετε ότι δίνουν αξία;" Δεν ήταν Χριστούγεννα. Υπήρχε ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο. Αυτός είναι ο χώρος υποδοχής τους. Οι εργαζόμενοι εθελοντικά εξυπηρετούν στο συμβουλευτικό σταθμό, Παρατηρήστε ότι θυμίζει κάτι από τα καρτούν "Peanuts".

Περπατάμε στο διάδρομο στην Zappos. Αυτό είναι ένα τηλεφωνικό κέντρο. Παρατηρήστε την διακόσμηση. Παρατηρήστε ότι οι άνθρωποι χειροκροτούν εμάς. Δεν ξέρουν ποιοι είμαστε και δεν τους ενδιαφέρει. Και αν ήξεραν, πολύ πιθανόν να μην χειροκροτούσαν. Αλλά θα προσέξατε το επίπεδο ενθουσιασμού. Παρατηρήστε πάλι πώς διακοσμήσαν το γραφείο τους. Αυτά που είναι σημαντικά για τους ανθρώπους στην Zappos, μπορεί να μην είναι σημαντικά για εσάς. Δίνουν αξία στην καλή διάθεση και στην δημιουργικότητα. Μία από τις επίσημες αξίες τους είναι, "Να είσαι λιγάκι παράξενος." Και θα παρατηρήσατε ότι είναι λίγο παράξενοι.

Έτσι, όταν μεμονωμένα άτομα έρχονται μαζί και βρίσκουν κάτι που τους ενώνει που είναι μεγαλύτερο από την ατομική ανταγωνιστικότητά τους, τότε κάτι πολύ σημαντικό συμβαίνει. Η ομάδα γίνετε εύπλαστη και αλλάζει. Από μία ομάδα με ανθρώπους γεμάτους κίνητρα αλλά εγωκεντρικούς, σε κάτι μεγαλύτερο, σε μια φυλή που λαμβάνει γνώση της ύπαρξής της. Οι φυλές του τέταρτου σταδίου μπορούν να κάνουν αξιοπρόσεκτα πράγματα. Αλλά θα παρατηρήσατε ότι δεν είμαστε στην κορυφή του βουνού ακόμα. Υπάρχει, στην πραγματικότητα, ένα ακόμη στάδιο.

Μερικοί μπορεί να μην αναγνωρίζετε αυτήν τη σκηνή. Και αν δείτε τον τίτλο του Στάδιου Πέντε, "Η ζωή είναι μεγαλειώδης," μπορεί να σας φανεί λίγο αταίριαστος. Αυτή είναι μια σκηνή ή ένα απόσπασμα από την διαδικασία Αλήθειας και Συμφιλίωσης στη Νότιο Αφρική για την οποία ο Ντέσμον Τούτου κέρδισε το βραβείο Νόμπελ. Τώρα σκεφτείτε το αυτό. Νότια Αφρική, αποτρόπαια γεγονότα είχαν συμβεί στην κοινωνία. Και οι άνθρωποι ενωθήκανε εστιάζοντας μόνο στις δύο αυτές αξίες: την αλήθεια και τη συμφιλίωση. Δεν υπήρχε σχέδιο. Κανείς δεν είχε κάνει ποτέ κάτι παρόμοιο.

Και σε αυτήν την ατμόσφαιρα, όπου η μόνη καθοδήγηση ήταν οι αξίες των ανθρώπων, και ο ευγενής σκοπός τους, αυτό που πέτυχε αυτή η ομάδα ήταν ιστορικό. Και οι άνθρωποι, εκείνη τη χρονική στιγμή, φοβόντουσαν ότι η Νότιος Αφρική θα καταλήξει όπως κατέληξε η Ρουάντα. Οδηγούμενη σε μία αψιμαχία μετά από την άλλη σε έναν εμφύλιο πόλεμο που φαίνεται να μην έχει τέλος. Στην πραγματικότητα, η Νότια Αφρική δεν έχει πάει προς αυτή την κατεύθυνση. Κυρίως επειδή άνθρωποι σαν τον Ντέσμον Τούτου είχαν συγκροτήσει μια διαδικασία πέμπτου σταδίου για να εμπλέξουν τις χιλιάδες και ίσως εκατομμύρια φυλές της χώρας, να τους φέρουν όλους μαζί. Έτσι, άνθρωποι τα ακούνε αυτά και καταλήγουν στα ακόλουθα, όπως κάναμε εμείς, στην διάρκεια της μελέτης.

Εντάξει, το κατάλαβα. Δεν θέλω να μιλάω στο Πρώτο Στάδιο. Είναι σαν να λες "Η ζωή είναι χάλια." Ποιος θέλει να μιλάει έτσι; Δεν θέλω να μιλάω, όπως αυτοί στο Τμήμα Αυτοκίνητων Οχημάτων κοντά στο σπίτι του Ντέιβ. Δεν θέλω απλά να λέω "Είμαι μεγάλος». Επειδή αυτό ακούγεται ναρκισσιστικό και τότε δεν θα έχω φίλους. Να λέω "Είμαστε μεγάλοι", ακούγεται καλό. Θα ήθελα όμως να μιλάω στο Στάδιο Πέντε, "Η ζωή είναι μεγαλειώδης".

Στην πραγματικότητα υπάρχουν τρία κάπως μη-διαισθητικά ευρήματα σαν συμπέρασμα. Το πρώτο, αν δει κανείς τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας, και πράγματι την διαβάσει, η φράση που ξεχωρίζει για τους περισσότερους είναι περί των αναφαίρετων δικαιωμάτων. Αυτό είναι το Στάδιο Πέντε, σωστά; Η ζωή είναι μεγαλειώδης, προσανατολισμένη μόνο από τις αξίες μας, χωρίς άλλη επιρροή. Στην πραγματικότητα, τα μεγαλύτερο μέρος του εγγράφου είναι γραμμένο σε Στάδιο Δύο. "Η ζωή μου είναι χάλια γιατί ζω κάτω από έναν τύραννο, εν ονόματι Βασιλιά Γεώργιο. Είμαστε μεγάλοι! Ποιος δεν είναι μεγάλος; Η Αγγλία! " Λυπάμαι. (Γέλια)

Τι συμβαίνει με άλλους μεγάλους ηγέτες; Τον Γκάντι; Τι συμβαίνει με τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ; Ήταν απλώς άνθρωποι που κήρυτταν, "Η ζωή είναι μεγαλειώδης" σωστά; Ένα μικρό κομμάτι ευτυχίας και χαράς το ένα μετά το άλλο. Στην πραγματικότητα, τα πιο διάσημα λόγια του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ ήταν στο Στάδιο Τρία. Δεν έλεγε "Έχουμε ένα όνειρο". Έλεγε, "Έχω ένα όνειρο". Γιατί το έκανε αυτό; Επειδή οι περισσότεροι άνθρωποι δεν είναι στο Στάδιο Πέντε.

Δύο τοις εκατό είναι στο Στάδιο Ένα. Περίπου 25 τοις εκατό είναι στο Στάδιο Δύο, λέγοντας "Η ζωή μου είναι χάλια." 48 τοις εκατό των φυλών που εργάζονται, αυτές είναι εργαζόμενες φυλές, λένε, "Είμαι μεγάλος και εσείς δεν είστε." Και πρέπει να ανταγονιζόματε καθημερινά. Γι 'αυτό καταφεύγουμε στην πολιτική. Μόνο το 22 τοις εκατό των φυλών βρίσκονται στο Στάδιο Τέσσερα, προσανατολισμένοι από τις αξίες μας, λέγοντας "Είμαστε μεγάλοι. Και οι αξίες μας αρχίζουν να μας ενώνουν. " Μόνο δύο τοις εκατό, μόνο δύο τοις εκατό των φυλών φτάνουν στο Στάδιο Πέντε. Και εκείνοι είναι αυτοί που αλλάζουν τον κόσμο.

Έτσι, το πρώτο εύρημα είναι ότι οι ηγέτες πρέπει να είναι σε θέση να μιλήσουν σε όλα τα επίπεδα έτσι ώστε να μπορούν να αγγίξουν κάθε άτομο στην κοινωνία. Αλλά δεν τους αφήνουν όπου τους βρήκανε. Έτσι; Οι φυλές μπορούν να ακούν μόνο ένα επίπεδο πάνω και ένα κάτω. Πρέπει λοιπόν να έχουμε τη δυνατότητα να μιλάμε σε όλα τα επίπεδα, για να είμαστε κοντά τους. Και στη συνέχεια, οι ηγέτες παρακινούν τους ανθρώπους μέσα στις φυλές τους να πάνε στο επόμενο επίπεδο. Θα ήθελα να σας δείξω μερικά παραδείγματα.

Ένας από τους ανθρώπους που ερωτήθηκαν ήταν ο Φρανκ Τζόρνταν, πρώην Δήμαρχος του Σαν Φρανσίσκο. Πριν από αυτό διετέλεσε Αρχηγός της Αστυνομίας στο Σαν Φρανσίσκο. Και μεγάλωσε κυρίως στο Στάδιο Ένα. Και ξέρετε τι άλλαξε τη ζωή του; Ήταν που μπήκε σε ένα τέτοιο κλαμπ στήριξης για αγόρια και κορίτσια. Συνέβη λοιπόν το εξής στον άνθρωπο που τελικά έγινε Δήμαρχος του Σαν Φρανσίσκο. Πήγε από το να είναι ζωντανός και παθιασμένος στο Στάδιο Ένα -- θυμηθείτε, «Η ζωή είναι χάλια, απελπισμένη εχθρότητα, θα κάνω ό,τι χρειάζεται για να επιβιώσω" -- στο να μπει σε ένα κλαμπ στήριξης για αγόρια και κορίτσια, σταυρώνονταν τα χέρια του, καθιστός σε μια καρέκλα, και λέγοντας, "Πωπω. Η ζωή μου πραγματικά είναι χάλια. Δεν ξέρω κανέναν. Αν έκανα πυγμαχία, όπως αυτοί, τότε η ζωή μου δεν θα ήταν χάλια. Αλλά δεν κάνω. Οπότε είναι χάλια. Θα κάτσω στην καρέκλα μου και δεν θα κάνω τίποτα. "

Στην πραγματικότητα, αυτό είναι πρόοδος. Μετακινούμε τους ανθρώπους από το Στάδιο Ένα στο Στάδιο Δύο βάζοντας τους σε μια νέα φυλή. Και στη συνέχεια, με την πάροδο του χρόνου, τους συνδέουμε. Τι γίνεται, λοιπόν, με την μετακίνηση από το Στάδιο Τρία στο Στάδιο Τέσσερα; Πιστεύω ότι αυτό ακριβώς κάνουμε εδώ. To T-E-D αντιπροσωπεύει ένα σύνολο αξιών. Και όπως ενωνόμαστε γύρω από τις αξίες αυτές, αναδύεται κάτι πραγματικά ενδιαφέρον.

Εάν θέλετε αυτήν την εμπειρία να συνεχίσει ως κάτι ιστορικό, τότε κατά τη δεξίωση απόψε θα ήθελα να σας ενθαρρύνω να κάνετε κάτι πέρα από αυτό που κάνουμε συνήθως και ονομάζουμε δικτύωση. Η οποία δεν είναι απλά να γνωρίσετε νέους ανθρώπους και να επεκτείνετε τον κύκλο σας, να επεκτείνετε την επιρροή σας. Αντί αυτού βρείτε κάποιον που δεν γνωρίζετε, και βρείτε κάποιον άλλο που δεν γνωρίζετε, και συστήστε τους. Αυτό λέγεται τριαδική σχέση.

Βλέπετε, οι άνθρωποι, που χτίζουν φυλές που αλλάζουν τον κόσμο, αυτό κάνουν. Επεκτείνουν την δυναμική των φυλών τους δικτυώνοντάς την, όχι μόνο για τον εαυτό τους ώστε αυτοί που τους ακολουθούν να είναι περισσότεροι. Αλλά συνδέουν ανθρώπους που δεν γνωρίζονται σε κάτι μεγαλύτερο από τον εαυτό τους. Και σε τελική ανάλυση αυτό προσθέτει στις αξίες τους.

Αλλά δεν έχουμε τελειώσει. Πώς θα πάμε από το Στάδιο Τέσσερα -- το οποίο είναι καλό -- στο Στάδιο Πέντε; Θα ήθελα να καταλήξω με την εξής ιστορία. Έρχεται από ένα μέρος που λέγεται Οργανισμός Γκάλοπ. Ξέρετε ότι κάνουν δημοσκοπήσεις, σωστά; Οπότε είμαστε στο Στάδιο Τέσσερα. Είμαστε μεγάλοι. Ποιος δεν είναι; Λίγο πολύ οι υπόλοιποι που κάνουν δημοσκοπήσεις. Αν η Γκάλοπ εκδώσει μια δημοσκόπηση την ίδια μέρα με το NBC οι άνθρωποι θα δώσουν βάση στην δημοσκόπηση της Γκάλοπ, κατανοητό. Έτσι, βαρεθήκανε. Ήθελαν να αλλάξουν τον κόσμο. Οπότε κάποιος έθεσε το εξής ερώτημα.

"Πώς θα μπορούσαμε, αντί να δημοσκοπούμε τι σκέφτεται η Ασία ή τι σκέφτονται οι Ηνωμένες Πολιτείες, ή το ποιος σκέφτεται τί για τον Ομπάμα εναντίον του Μακέιν, ή κάτι τέτοιο, ας ρωτήσουμε τι σκέφτεται ολόκληρος ο κόσμος; " Και βρήκαν έναν τρόπο να κάνουν την πρώτη παγκόσμια δημοσκόπηση. Κινητοποίησαν Νομπελίστες στα οικονομικά, που ανέφεραν ότι βαριούνται. Και ξαφνικά έβγαλαν τα χαρτιά τους και προσπαθούσαν να καταλάβουν, "Πώς ερευνούμε τον πληθυσμό της υποσαχάριας Αφρικής; Πώς μπορούμε να ερευνήσουμε πληθυσμούς που δεν έχουν πρόσβαση στην τεχνολογία, και μιλούν γλώσσες που δεν μιλάμε, και δεν ξέρουμε κανέναν που να μιλά αυτές τις γλώσσες. Διότι, προκειμένου να επιτύχουμε σε αυτή τη μεγάλη αποστολή, θα πρέπει να μπορούμε να τα κάνουμε αυτά. Παρεμπιπτόντως, τα κατάφεραν. Και κυκλοφόρησαν για πρώτη φορά, μια παγκόσμια δημοσκόπηση.

Έτσι, θα ήθελα να σας αφήσω με τις εξής σκέψεις. Πρώτα απ' όλα: όλοι δημιουργούμε φυλές, όλοι μας. Είστε σε φυλές εδώ. Ας ελπίσουμε ότι θα επεκτείνετε τις δυνατότητες των φυλών που έχετε. Αλλά το παρόν ζήτημα είναι το εξής. Τι είδους επιπτώσεις έχουν οι φυλές στις οποίες ανήκετε; Ακούτε μια παρουσίαση μετά την άλλη, που συχνά παρουσιάζουν μια ομάδα ανθρώπων, μια φυλή, σχετικά με το πως έχουν αλλάξει τον κόσμο. Αν κάνετε ό,τι έχουμε πει, θα ψάξετε το πως οι άνθρωποι επικοινωνούν στις φυλές που ανήκετε. Και δεν θα τους αφήσετε εκεί που βρίσκονται. Θα τους ωθείσετε προς τα εμπρός. Θυμηθείτε να μιλάτε και στα πέντε στάδια της νοοτροπίας. Επειδή έχουμε ανθρώπους και στα πέντε γύρω μας. Και θα ήθελα να σας αφήσω με το εξής ερώτημα: Οι δικές σας φυλές θα αλλάξουν τον κόσμο; Σας ευχαριστώ πολύ. (Χειροκροτήματα)