Ντέβιντ Χάνσον: Ρομπότ που "δείχνουν συναισθήματα"

Είμαι ο Δρ. Ντέβιντ Χάνσον, και χτίζω ρομπότ με χαρακτήρα. Και με αυτό, εννοώ ότι αναπτύσσω ρομπότ που είναι χαρακτήρες, αλλά επίσης ρομπότ που τελικά συμπάσχουν μαζί σας. Έτσι ξεκινάμε με μία πληθώρα τεχνολογιών που έχουν συγκλίνει σε αυτά τα διαλογικά ρομπότ με χαρακτήρα που μπορούν να δουν πρόσωπα, να έχουν οπτική επαφή με εσάς, να κάνουν μια πλήρη σειρά εκφράσεων του προσώπου, να καταλάβουν ομιλία, και να ξεκινήσουν να μοντελοποιούν το πώς νιώθετε, και ποιοί είστε, και να χτίσουν μια σχέση με εσάς.

Ανέπτυξα μια σειρά από τεχνολογίες που επιτρέπουν στα ρομπότ να κάνουν πιο ρεαλιστικές εκφράσεις του προσώπου από ό,τι είχε επιτευχθέι παλαιότερα, με χαμηλή κατανάλωση, που οδήγησαν στα δίποδα ρομπότ που περπατούν, τα πρώτα ανδροειδή. Είναι μια πλήρης σειρά από εκφράσεις του προσώπου προσομοιώνοντας όλους τους μεγάλους μύες στο ανθρώπινο πρόσωπο, λειτουργούν με πολύ μικρές μπαταρίες, εξαιρετικά ελαφριά κατασκευή.

Τα υλικά που επιτρέπουν τις τροφοδοτούμενες από μπαταρία εκφράσεις είναι ένα υλικό που ονομάζουμε Φράμπερ, και στην πραγματικότητα έχει τρείς μεγάλες καινοτομίες στο υλικό οι οποίες επιτρέπουν τις εκφράσεις. Μια είναι οι ιεραρχικοί πόροι. Και οι άλλες είναι το νανοκλίμακας μακρομοριακό πορώδες του υλικού.

Εδώ ξεκινάει να περπατάει. Εδώ είναι στο Πρότυπο Ινστιτούτο Επιστημών και Τεχνολογίας της Κορέας. Εγώ έχτισα το κεφάλι. Αυτοί έχτισαν το σώμα. Έτσι ο σκοπός εδώ πέρα είναι να καταφέρουμε αισθητικότητα στις μηχανές, και όχι μόνο αισθητικότητα, αλλά ενσυναίσθηση.

Εργαζόμαστε με το Εργαστήριο Μηχανικής Αντίληψης στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, Σαν Ντιέγκο. Έχουν αυτή την αληθινά αξιοσημείωτη τεχνολογία εκφράσεων προσώπου όπου αναγνωρίζει τέτοιες εκφράσεις, ποιές εκφράσεις κάνεις. Επίσης αναγνωρίζει που κοιτάς, τον προσανατολισμό του κεφαλιού. Εξομοιώνουμε όλες τις κύριες εκφράσεις προσώπου, και στην συνέχεια τις ελέγχουμε με το λογισμικό που ονομάζουμε Μηχανή Χαρακτήρα. Και εδώ είναι ένα μικρό κομμάτι της τεχνολογίας που εμπλέκεται σε αυτό.

Στην πραγματικότητα, τώρα ακριβώς -- το συνδέουμε από εδώ, και το βάζουμε εδώ μέσα, και τώρα ας δούμε εάν αναγνωρίζει τις εκφράσεις του προσώπου μου. Οκέι, λοιπόν χαμογελάω. (Γέλιο) Τώρα συνοφρυώνομαι. Εδώ έχει πολύ έντονο φωτισμό. Οκέι, ξεκινάμε. Ω, είναι τόσο θλιβερό. Οκέι, χαμογελάς, συνοφρυώνεσαι. Έτσι η αντίληψή του από τις συναισθηματικές καταστάσεις είναι πολύ σημαντική έτσι ώστε να καταφέρουν οι μηχανές να έχουν επιτυχώς ενσυναίσθηση.

Οι μηχανές γίνονται καταστροφικά ικανές σε πράγματα όπως το να σκοτώνουν. Σωστά; Αυτές οι μηχανές δεν έχουν χώρο για ενσυναίσθηση. Και δισεκατομμύρια δολάρια ξοδεύονται σε αυτό. Τα ρομπότ χαρακτήρα θα μπορούσαν να φυτέψουν τον σπόρο των ρομπότ που μπορούν πραγματικά να έχουν ενσυναίσθηση. Λοιπόν, εάν αποκτήσουν ευφυΐα ανθρώπινου επιπέδου ή, πολύ πιθανόν, μεγαλύτερη από τα ανθρώπινα επίπεδα, αυτά θα μπορούσαν να είναι οι σπόροι ελπίδας για το μέλλον μας.

Έτσι, έχουμε φτιάξει 20 ρομπότ μέσα στα τελευταία οκτώ χρόνια, κατά την διάρκεια του διδακτορικού μου. Και τότε ξεκίνησα την Χάνσον Ρομπότικς, που αναπτύσσει αυτά τα πράγματα για μαζική παραγωγή. Αυτό είναι ένα από τα ρομπότ μας που δείξαμε στο Γουάιρντ ΝέξτΦεστ πριν μερικά χρόνια. Και βλέπει πολλούς ανθρώπους σε μία σκηνή, θυμάται που είναι το κάθε άτομο, και κοιτάει από άτομο σε άτομο, απομνημονεύοντας ανθρώπους.

Έτσι, εμπλέκουμε δύο πράγματα. Ένα, την αντίληψη των ανθρώπων. Και δύο, την φυσική διασύνδεση, την φυσική μορφή της διασύνδεσης, έτσι είναι πιο διαισθητική για εσάς η αλληλεπίδραση με το ρομπότ. Αρχίζετε να πιστεύετε πως είναι ζωντανό και με αντίληψη.

Έτσι ένα από τα αγαπημένα μου έργα ήταν η συνένωση όλων αυτών σε μια καλλιτεχνική απεικόνιση ενός ανδροειδούς πορτραίτου του συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας Φίλλιπ Κ. Ντίκ, που έγραψε εκπληκτικά έργα όπως, "Ονειρεύονται τα ανδροειδή ηλεκτρικά πρόβατα;" το οποίο ήταν η βάση της ταινίας "Μπλέιντράνερ". Σε αυτές τις ιστορίες, τα ρομπότ συχνά σκέφτονται ότι είναι άνθρωποι. Και κατά κάποιο τρόπο έρχονται στην ζωή. Έτσι βάζουμε τα συγγράμματά του, τα γράμματα, τις συνεντεύξεις, ανταποκρίσεις, σε μία μεγάλη βάση δεδομένων με χιλιάδες σελίδες, και στην συνέχεια χρησιμοποιώντας κάποιου είδους επεξεργασία φυσικής γλώσσας σας επιτρέπεται να έχετε στην πραγματικότητα μια συζήτηση μαζί του. Και ήταν κάπως φρικιαστικό. Επειδή έλεγε τέτοια πράγματα που ακούγονταν λες και πραγματικά σε καταλάβαινε.

Και αυτό είναι ένα από τα πιο συναρπαστικά έργα που αναπτύσσουμε, που είναι ένας μικρός χαρακτήρας, ένα ρομπότ που μιλάει για φιλική τεχνητή νοημοσύνη, φιλική μηχανική νοημοσύνη. Και θα τα παράγουμε μαζικά. Το κατασκευάσαμε έτσι ώστε να είναι εφικτό με πάρα πολύ μικρό κόστος υλικών, έτσι ώστε να μπορεί να γίνει σύντροφος για παιδιά. Συνδεδεμένο με το Διαδίκτυο, γίνεται πιο έξυπνο με τα χρόνια. Όσο εξελίσσεται η τεχνητή νοημοσύνη, έτσι εξελίσσεται η δικιά του νοημοσύνη.

Κρίς Άντερσον: Ευχαριστώ πάρα πολύ. Είναι απίστευτο. (Χειροκρότημα)