Ο Ντέϊβιντ Γκάλλο για τη ζωή στα βάθη των ωκεανών.

(Χειροκρότημα) Ντέϊβιντ Γκάλλο: Αυτός είναι ο Μπιλ Λανγκ. Εγώ είμαι ο Ντέϊβ Γκάλλο. Και θα σας πούμε μερικές ιστορίες από τη θάλασσα σε βίντεο. Έχουμε μερικά από τα πιο απίστευτα βίντεο του Τιτανικού που έχετε δει, και δεν θα σας δείξουμε κανένα από αυτά. (Γέλια)

Η αλήθεια είναι ότι ο Τιτανικός -- αν και σπάει όλα τα είδη κινηματογραφικών ρεκόρ -- δεν είναι η πιο συναρπαστική ιστορία από τη θάλασσα. Και το πρόβλημα, νομίζω, είναι ότι παίρνουμε τον ωκεανό σαν δεδομένο. Όταν το σκεφτείτε, οι ωκεανοί είναι το 75 τοις εκατό του πλανήτη. Το μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη είναι ωκεάνιο νερό. Το μέσο βάθος είναι περίπου 3,2 χιλιόμετρα. Μέρος του προβλήματος, νομίζω, είναι ότι στεκόμαστε στην παραλία ή βλέπουμε εικόνες του ωκεανού σαν και αυτή, και κοιτάτε αυτήν τη μεγάλη μπλε έκταση και τρεμοφέγγει και κινείται και υπάρχουν τα κύματα και οι παφλασμοί και οι παλίρροιες, αλλά δεν έχετε ιδέα για το τί υπάρχει εκεί. Και στους ωκεανούς βρίσκονται οι υψηλότερες οροσειρές στον πλανήτη. Τα περισσότερα από τα ζώα είναι στους ωκεανούς. Οι περισσότεροι από τους σεισμούς και τα ηφαίστεια είναι στη θάλασσα -- στον πυθμένα της θάλασσας. Η βιοποικιλότητα και η βιοπυκνότητα στους ωκεανούς είναι μεγαλύτερη σε κάποια σημεία σε σχέση με τα τροπικά δάση. Είναι κυρίως ανεξερεύνητοι, αλλά υπάρχουν όμορφα σημεία σαν αυτό που μας σαγηνεύουν και μας εξοικειώνουν με αυτούς.

Αλλά όταν στέκεστε στην παραλία, θέλω να σκέφτεστε ότι στέκεστε στην άκρη ενός πολύ άγνωστου κόσμου. Πρέπει να διαθέτουμε πολύ ειδική τεχνολογία για να μπούμε σε αυτόν τον άγνωστο κόσμο. Χρησιμοποιούμε το υποβρύχιο Άλβιν και χρησιμοποιούμε κάμερες, και οι κάμερες είναι κάτι που ο Μπιλ Λανγκ έχει αναπτύξει με τη βοήθεια της Σόνυ. Ο Μαρσέλ Προυστ είπε : "Το πραγματικό ταξίδι της ανακάλυψης δεν είναι τόσο στην αναζήτηση νέων τοπίων, όσο στο να έχεις νέα μάτια". Οι άνθρωποι που έχουν συνεργαστεί με εμάς μας έχουν δώσει καινούρια μάτια, όχι μόνο πάνω στο τι υπάρχει -- τα νέα τοπία στον πυθμένα της θάλασσας -- αλλά επίσης για το πώς σκεφτόμαστε για την ίδια τη ζωή στον πλανήτη.

Να μια μέδουσα. Είναι μια από τις αγαπημένες μου, γιατί έχει όλα τα είδη λειτουργικών τμημάτων. Αυτό φαίνεται να είναι το μακρύτερο πλάσμα στους ωκεανούς. Φτάνει περίπου τα 50 μέτρα μήκος. Αλλά βλέπετε όλα αυτά τα κινούμενα πράγματα; Λατρεύω αυτού του είδους τα πράγματα. Έχει αυτά τα δολώματα στο κάτω μέρος. Κινούνται πάνω-κάτω. Έχει πλοκάμια που αιωρούνται και στροβιλίζονται με αυτόν τον τρόπο. Είναι ένα αποικιακό ζώο. Αυτά είναι όλα ξεχωριστά ζώα που συνενώνονται για να φτιάξουν αυτό το ένα και μοναδικό πλάσμα. Και έχουν αυτούς του προωθητήρες τζετ επάνω και μπροστά που θα χρησιμοποιήσουν από στιγμή σε στιγμή, και ένα μικρό φως. Εάν πάρετε όλα τα μεγάλα ψάρια, τα ψάρια που σχηματίζουν κοπάδια και όλα αυτά, και τα βάλετε στη μια πλευρά της ζυγαριάς, και βάλετε όλα τα τύπου μέδουσας ζώα στην άλλη πλευρά, αυτοί οι τύποι κερδίζουν με ευκολία.

Η περισσότερη βιομάζα των ωκεανών αποτελείται από πλάσματα σαν αυτό. Να η μέδουσα-θάνατος με τα φτερά σε σχήμα Χ (Γέλια) Ο βιοφωσφορισμός -- χρησιμοποιούν τα φώτα για να ελκύουν συντρόφους, να ελκύουν θηράματα και να επικοινωνούν. Δεν θα μπορούσαμε να ξεκινήσουμε να σας δείχνουμε το αρχείο μας με τις μέδουσες. Υπάρχουν σε όλα τα διαφορετικά μεγέθη και σχήματα.

ΜΛ: Έχουμε την τάση να ξεχνάμε το γεγονός ότι οι ωκεανοί έχουν βάθος μιλίων κατά μέσο όρο, και ότι είμαστε πραγματικά εξοικειωμένοι με τα ζώα που βρίσκονται στα πρώτα 70 ή 100 μέτρα, αλλά δεν είμαστε με ό,τι υπάρχει σε όλη τη διαδρομή κάτω μέχρι τον πυθμένα. Και αυτοί είναι οι τύποι των ζώων που ζουν σε αυτόν τον τρισδιάστατο χώρο, αυτό το μικροβαρυτικό περιβάλλον που στην πραγματικότητα δεν έχουμε εξερευνήσει. Ακούτε για το γιγάντιο καλαμάρι και πράγματα σαν αυτό, αλλά κάποια από αυτά τα ζώα φτάνουν κατά προσέγγιση τα 50 ή 60 μέτρα μήκος. Τα κατανοούμε πολύ λίγο.

ΝΓ: Αυτό είναι ένα από αυτά, ακόμα ένα από τα αγαπημένα μας, επειδή είναι ένα μικρό χταπόδι. Μπορείς κυριολεκτικά να δεις μέσα από το κεφάλι του. Και εδώ χτυπάει τα αυτιά του και με πολύ χάρη ανεβαίνει προς τα πάνω. Τα βλέπουμε αυτά σε όλα τα βάθη, ακόμα και στα μεγαλύτερα βάθη. Κυμαίνονται από 5 μέχρι περίπου 60 εκατοστά. Έρχονται ακριβώς πάνω στο υποβρύχιο -- και βάζουν τα μάτια τους ακριβώς πάνω στο παράθυρο και κρυφοκοιτάζουν μέσα.

Αυτός είναι πραγματικά ένας κόσμος μέσα σε ένα κόσμο, και θα σας τον δείξουμε. Σε αυτήν την περίπτωση, περνάμε και βλέπουμε πλάσματα σαν και αυτό. Αυτός είναι ένα είδος υποθαλάσσιου τραμπούκου. Αυτός ο τύπος, που φαίνεται απίστευτα επίσημος, κατά κάποιο τρόπο. Και μετά ένα από τα αγαπημένα μου. Τι φάτσα! Αυτά που βλέπετε βασικά είναι επιστημονικά δεδομένα. Είναι υλικό που έχουμε μαζέψει για επιστημονικούς σκοπούς Και αυτό είναι ένα από τα πράγματα που ο Μπιλ κάνει, παρέχει στους επιστήμονες την πρώτη εικόνα από ζώα σαν και αυτό μέσα στον κόσμο τον οποίο ανήκουν. Δεν τα πιάνουν με δίχτυ. Στην πραγματικότητα τα παρατηρούν κάτω σε εκείνον τον κόσμο. Θα πάρουμε ένα χειριστήριο, θα κάτσουμε μπροστά στον υπολογιστή μας στη Γη, και θα κινήσουμε το χειριστήριο μπροστά και θα πετάξουμε στον πλανήτη.

Θα κοιτάξουμε την κορυφογραμμή της μεσαίας ωκεάνιας ζώνης μια οροσειρά μήκους 65.000 χιλιομέτρων. Το μέσο βάθος στην κορυφή της είναι περίπου 2,5 χιλιόμετρα. Και είμαστε πάνω από τον Ατλαντικό -- εδώ ακριβώς είναι η κορυφογραμμή -- αλλά θα διασχίσουμε την Καραϊβική, την Κεντρική Αμερική, και θα καταλήξουμε απέναντι από τον Ειρηνικό, εννέα μοίρες βόρεια. Φτιάχνουμε χάρτες από αυτές τις οροσειρές με ήχο, με σόναρ, και αυτή είναι μια από αυτές τις οροσειρές. Περνάμε γύρω από ένα γκρεμό εδώ στα δεξιά. Το ύψος των βουνών αυτών και στις δυο πλευρές της κοιλάδας είναι στις περισσότερες περιπτώσεις μεγαλύτερο των Άλπεων. Και υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες βουνά εκεί έξω που δεν έχουν χαρτογραφηθεί ακόμη.

Αυτή είναι μια ηφαιστειακή κορυφογραμμή. Κατεβαίνουμε όλο και περισσότερο σε κλίμακα. Και τελικά καταλήγουμε με κάτι σαν και αυτό.

Αυτό είναι ένα εικονίδιο του ρομπότ μας -- το όνομα του είναι Ιάσων. Και μπορείς να κάθεσαι σε ένα δωμάτιο σαν αυτό με ένα χειριστήριο και ένα ζευγάρι ακουστικά και να οδηγείς το ρομπότ κάπως έτσι γύρω από τον πυθμένα της θάλασσας σε πραγματικό χρόνο. Ένα από τα πράγματα που προσπαθούμε να κάνουμε στο Γουντς Χολ με τους συνεργάτες μας είναι να φέρουμε αυτόν τον εικονικό κόσμο -- αυτόν τον κόσμο, αυτήν την ανεξερεύνητη περιοχή -- πίσω στο εργαστήριο. Επειδή τον βλέπουμε σε τμήματα και κομμάτια αυτήν τη στιγμή. Τον βλέπουμε είτε σαν ήχο, ή τον βλέπουμε σαν βίντεο, ή τον βλέπουμε σαν φωτογραφίες, ή τον βλέπουμε μέσα από έναν χημικό αισθητήρα. -- αλλά πότε δεν τα έχουμε βάλει, ακόμα, όλα μαζί σε μια ενδιαφέρουσα εικόνα.

Εδώ είναι που οι κάμερες του Μπιλ πραγματικά θριαμβεύουν. Αυτό είναι αυτό που ονομάζεται υδροθερμική πηγή. Και αυτό που βλέπετε εδώ είναι ένα σύννεφο από υψηλής πυκνότητας νερό πλούσιο σε σουλφίδιο του υδρογόνου που πηγάζει από έναν ηφαιστειακό άξονα στον θαλάσσιο πυθμένα. Φτάνει μέχρι τους 310, 370 βαθμούς Κελσίου, κάπου εκεί ανάμεσα. Άρα αυτό είναι όλο νερό κάτω από τη θάλασσα -- 2,5 χιλιόμετρα, τρεισήμισι, 4,8 χιλιόμετρα κάτω. Και ξέραμε ότι ήταν ηφαιστειακό πίσω στις δεκαετίες του 60 και 70. Και μετά είχαμε μια υποψία ότι αυτά τα πράγματα υπήρχαν κατά μήκος αυτού του άξονα, επειδή εάν έχεις ηφαιστειακή δραστηριότητα, το νερό θα κατέβει κάτω από τη θάλασσα, μέσα σε ρήγματα του θαλάσσιου πυθμένα θα έρθει σε επαφή με μάγμα, και θα αναβλύσει καυτό. Δεν γνωρίζαμε πραγματικά ότι θα ήταν τόσο πλούσιο σε σουλφίδια του υδρογόνου. Δεν είχαμε καμία ιδέα για αυτά τα πράγματα, τα οποία ονομάζουμε καμινάδες.

Αυτή είναι μια από αυτές τις υδροθερμικές πηγές. 310 βαθμών Κελσίου νερό αναβλύζει από τη Γη. Και στις δυο πλευρές μας υπάρχουν οροσειρές υψηλότερες από τις Άλπεις. άρα το σκηνικό εδώ είναι πολύ δραματικό.

ΜΛ: Το άσπρο υλικό είναι ένας τύπος βακτηρίων που ευδοκιμεί στους 180 βαθμούς.

ΝΓ: Νομίζω ότι αυτή είναι από τις πιο περίφημες ιστορίες προς το παρόν που έχουμε δει από το βυθό της θάλασσας, είναι ότι το πρώτο πράγμα που βλέπουμε να βγαίνει από τον πυθμένα μετά από μια ηφαιστειακή έκρηξη είναι βακτήρια. Και αρχίσαμε να αναρωτιόμαστε για πολύ καιρό, πώς όλα αυτά κατέβηκαν εδώ κάτω; Αυτό που βρήκαμε μέχρι τώρα είναι ότι πιθανόν προέρχονται από το εσωτερικό της Γης. Όχι μόνο αναβλύζει από τη Γη -- άρα, βιογένεση που προέρχεται από ηφαιστειακή δραστηριότητα αλλά αυτά τα βακτήρια τρέφουν αυτές τις αποικίες ζωής. Η πίεση εδώ είναι 400 κιλά ανά τετραγωνικό εκατοστό. Στα 2,5 χιλιόμετρα από την επιφάνεια, στα τρεισήμισι, στα 4,8 χιλιόμετρα κάτω. -- καθόλου ηλιακό φως δεν έχει φτάσει ποτέ εδώ κάτω. Όλη η ενέργεια που συντηρεί αυτές τις μορφές ζωής προέρχεται από το εσωτερικό της Γης -- δηλαδή χημειοσύνθεση. Και μπορείτε να δείτε πόσο πυκνός είναι ο πληθυσμός εδώ. Αυτά ονομάζονται σωληνοσκώληκες.

ΜΓ: Αυτά τα σκουλήκια δεν έχουν πεπτικό σύστημα. Δεν έχουν στόμα. Αλλά έχουν δυο τύπους βράγχια. Ένα για εξάγουν οξυγόνο από το νερό, και έναν άλλο που φιλοξενεί αυτά τα χημειοσυνθετικά βακτήρια τα οποία παίρνουν το υδροθερμικό υγρό -- αυτό το ζεστό νερό που είδατε να βγαίνει από τον πυθμένα -- και το μετατρέπει σε απλά σάκχαρα που ο σωληνοσκώληκας μπορεί να πέψει.

ΝΓ: Μπορείτε να δείτε -- εδώ είναι ένα καβούρι που ζει εκεί. Κατάφερε να αρπάξει την άκρη από αυτά τα σκουλήκια. Τώρα, συνήθως μαζεύονται μόλις ένα καβούρι τα ακουμπήσει. Οου! Καλά τα πας. Άρα, μόλις ένα καβούρι τα ακουμπήσει μαζεύονται πίσω στο κέλυφος τους, ακριβώς σαν τα νύχια σας. Μια ολόκληρη ιστορία διαδραματίζεται εδώ που μόλις τώρα αρχίζουμε να αποκτάμε μια ιδέα για αυτή λόγω της νέας κινηματογραφικής τεχνολογίας.

ΜΛ: Αυτά τα σκουλήκια ζούνε σε ένα πραγματικό θερμοκρασιακό ακραίο. Το πόδι τους βρίσκεται περίπου στους 200 βαθμούς και το κεφάλι τους είναι έξω στους 3 βαθμούς, άρα είναι σαν να έχεις το χέρι σου σε βραστό νερό και το πόδι σου σε παγωμένο νερό. Έτσι τους αρέσει να ζουν. (Γέλια)

ΝΓ: Αυτό είναι ένα θηλυκό από αυτό το είδος σκουληκιού. Και εδώ ένα αρσενικό. Κοιτάξτε, δεν θα πάρει πολύ ώρα πριν οι δυο τύποι εδώ -- αυτός και αυτός που θα εμφανιστεί κάπου εδώ -- αρχίσουν να μαλώνουν. Όλα όσα θα δείτε διαδραματίζονται στο πυκνό σκοτάδι της βαθιάς θάλασσας. Δεν υπάρχουν ποτέ καθόλου φώτα εκεί εκτός από τα φώτα που φέρνουμε εμείς. Νάτοι, ξεκίνησαν. Σε μια από την τελευταία σειρά καταδύσεων μετρήσαμε 200 είδη σε αυτές τις περιοχές. 198 ήταν καινούρια -- καινούρια είδη.

ΜΛ: Ένα από τα μεγάλα προβλήματα είναι ότι για τους βιολόγους που δουλεύουν σε αυτά τα πεδία, είναι αρκετά δύσκολο να συλλέξουν αυτά τα ζώα. Και αποσυντίθενται στην πορεία προς τα πάνω, άρα οι εικόνες είναι ζωτικές για την επιστήμη.

ΝΓ: Δυο χταπόδια σε βάθος περίπου 3,2 χιλιόμετρα. Το γεγονός της πίεσης πραγματικά με συναρπάζει, που αυτά τα ζώα μπορούν να υπάρχουν εκεί, σε ένα βάθος όπου η πίεση είναι αρκετή για να συνθλίψει τον Τιτανικό σαν άδειο κουτάκι Πέπση. Ότι είδαμε μέχρι τώρα ήταν από τον Ειρηνικό. Αυτό είναι από τον Ατλαντικό. Ακόμα μεγαλύτερο βάθος. Μπορείτε να δείτε αυτή τη γαρίδα να ταλαιπωρεί αυτόν το φτωχό, μικρό τύπο και θα την τινάξει μακρυά με τη δαγκάνα του. (Γέλια)

Και το ίδιο συμβαίνει και εδώ. Αυτό που παίρνουν εδώ πάνω από την πλάτη αυτού του καβουριού -- το φαγητό εδώ είναι αυτά τα πολύ παράξενα βακτήρια που ζούνε στην πλάτη όλων αυτών των ζώων. Και αυτό που αυτές οι γαρίδες προσπαθούν να κάνουν στην πραγματικότητα, είναι να μαζέψουν όλα τα βακτήρια από τις πλάτες αυτών των ζώων. Και στα καβούρια δεν αρέσει καθόλου. Αυτά τα μακρυά νημάτια που βλέπετε στην πλάτη του καβουριού στην πραγματικότητα δημιουργούνται από τα προϊόντα αυτών των βακτηρίων. Δηλαδή, τα βακτήρια βγάζουν μαλλιά πάνω στο καβούρι. Στην πλάτη, το βλέπεται ξανά. Η κόκκινη τελεία είναι το λέιζερ του υποβρυχίου Άλβιν. για να μας δώσει μια ιδέα για το πόσο μακρυά είμαστε από τις πηγές. Αυτά είναι όλα γαρίδες. Βλέπετε το καυτό νερό εδώ, εδώ, και εδώ, να βγαίνει έξω. Είναι γαντζωμένα σε ένα βράχο και βασικά ξύνουν βακτήρια από αυτόν το βράχο. Εδώ είναι μια μικρή πηγή που αναβλύζει πλευρικά αυτής της στήλης. Αυτές οι στήλες μπορούν να γίνουν αρκετά ψηλές. Δηλαδή, εδώ έχετε αυτήν την κοιλάδα με αυτό το απίθανο εξωγήινο τοπίο με τις στήλες και τις πηγές και τις ηφαιστειακές εκρήξεις και τους σεισμούς, που κατοικείται από αυτά τα πολύ παράξενα ζώα που ζούνε βασισμένα μόνο στη χημική ενέργεια που βγαίνει από το έδαφος. Δεν χρειάζονται τον ήλιο καθόλου.

ΜΛ: Βλέπετε αυτό το σχήματος V σημάδι στην πλάτη αυτής της γαρίδας; Είναι βασικά ένα φωτοευαίσθητο όργανο. Είναι ο τρόπος με τον οποίο βρίσκουν αυτές τις υδροθερμικές πηγές. Αυτές οι πηγές εκπέμπουν ένα μαύρο φάσμα ακτινοβολίας -- μια υπέρυθρη υπογραφή -- και έτσι μπορούν να βρουν αυτές τις πηγές από σημαντική απόσταση.

ΝΓ: Όλα αυτά συμβαίνουν κατά μήκος μιας οροσειράς 65.000 χιλιομέτρων που την ονομάζουμε λωρίδα της ζωής, ακόμα και τώρα που μιλάμε, υπάρχει ζωή που αναγεννάτε από αυτήν την ηφαιστειακή δραστηριότητα. Αυτή είναι η πρώτη φορά που το δοκιμάζουμε αυτό οπουδήποτε. Θα προσπαθήσουμε να σας δείξουμε υψηλή ανάλυση από τον Ειρηνικό. Ανεβαίνουμε μια από αυτές τις στήλες. Αυτή είναι αρκετά ψηλή. Μέσα της, θα δείτε ότι είναι ένα ενδιαίτημα για πολλά διαφορετικά ζώα. Υπάρχει ένα αστείο είδος ματιού εδώ με το νερό της πηγής να βγαίνει έξω από αυτό. Όλα αυτά είναι ξεχωριστά σπίτια για σκουλήκια.

Τώρα εδώ είναι μια πιο κοντινή άποψη αυτής της κοινότητας. Εδώ βλέπετε καβούρια, και εδώ, και σκουλήκια εδώ. Υπάρχουν μικρότερα ζώα που έρπουν τριγύρω. Εδώ βλέπουμε μερικές παγώδεις δομές. Νομίζω ότι αυτό είναι το πιο κομψό πράγμα. Απλά δεν μπορώ να το ξεπεράσω αυτό -- ότι έχετε αυτές τις μικρές καμινάδες που υπάρχουν εδώ και καπνίζουν. Το υλικό αυτό είναι τοξικό σαν την κόλαση. Δεν θα μπορούσες ποτέ να πάρεις άδεια για να το πετάξεις στον ωκεανό, και τελικά προέρχεται όλο από αυτόν. (Γέλια) Είναι απίστευτο. Είναι βασικά θειικό οξύ, και πετάγεται έξω με απίστευτους ρυθμούς. Ζώα ευδοκιμούν -- και εμείς μάλλον προερχόμαστε από εδώ. Αυτό είναι, κατά πάσα πιθανότητα, από το οποίο εξελιχθήκαμε.

ΜΛ: Αυτά τα βακτήρια για τα οποία μιλάμε φαίνεται να είναι η πιο απλή μορφή ζωής που βρίσκουμε. Υπάρχει ένας αριθμός ομάδων που υποστηρίζουν ότι η ζωή εξελίχθηκε σε αυτές τις πηγές. Αν και οι πηγές έχουν μικρό χρόνο ζωής -- μια ανεξάρτητη περιοχή κρατάει μόνο για περίπου 10 χρόνια -- σαν οικοσύστημα υπήρξαν σταθερές για εκατομμύρια -- δηλαδή, δισεκατομμύρια -- χρόνια.

ΝΓ: Δουλεύει τόσο καλά. Βλέπετε επίσης ότι υπάρχουν και ψάρια εδώ μέσα. Ένα ψάρι κάθεται εδώ. Εδώ είναι ένα καβούρι με τη δεξιά δαγκάνα του να βρίσκεται στην άκρη αυτού του σωληνοσκώληκα, περιμένοντας αυτό το σκουλήκι να βγάλει το κεφάλι του έξω. (Γέλια)

BL: Οι βιολόγοι προς το παρόν δεν μπορούν να εξηγήσουν γιατί αυτά τα ζώα είναι τόσο δραστήρια. Τα σκουλήκια αυξάνονται λίγα εκατοστά ανά εβδομάδα.

ΝΓ: Έχω ήδη πει ότι αυτό το μέρος, από την ανθρώπινη οπτική, είναι τοξικό σαν κόλαση. Όχι μόνο αυτό, αλλά επιπλέον -- η κινητήριος δύναμη-- αυτό το υδραυλικό σύστημα -- σταματάει περίπου κάθε χρόνο. Το υδραυλικό τους σύστημα σταματάει και άρα αυτές οι περιοχές πρέπει να αλλάξουν μέρος. Και μετά είναι οι σεισμοί, και οι ηφαιστειακές εκρήξεις της τάξης του μια κάθε 5 χρόνια που αφανίζουν ολοκληρωτικά την περιοχή. Παρόλα αυτά, τα ζώα αυτά αυξάνονται ξανά σε διάστημα περίπου ενός χρόνου. Μιλάμε για βιοπυκνότητα και βιοποικιλότητα υψηλότερη από των τροπικών δασών. Είναι ευαίσθητη; Ναι. Είναι εύθραυστη; Όχι, στην πραγματικότητα δεν είναι πολύ εύθραυστη.

Θα τελειώσω λέγοντας ένα πράγμα. Είναι μια ιστορία στη θάλασσα, στα νερά της θάλασσας, στα ιζήματα και στους βράχους του βυθού. Είναι μια απίθανη ιστορία. Αυτό που βλέπουμε όταν κοιτάμε πίσω στο χρόνο σε αυτά τα ιζήματα και τα πετρώματα, είναι ένα αρχείο της ιστορίας της Γης. Τα πάντα σε αυτόν τον πλανήτη -- τα πάντα -- λειτουργούν κυκλικά και ρυθμικά. Οι ήπειροι απομακρύνονται. Και επιστρέφουν κοντά. Οι ωκεανοί έρχονται και φεύγουν. Τα βουνά έρχονται και φεύγουν. Οι παγετώνες έρχονται και φεύγουν. Το El Nino έρχεται και φεύγει. Δεν είναι καταστροφή, είναι ρυθμικό. Αυτά που μαθαίνουμε τώρα, είναι σχεδόν σαν μια συμφωνία. Είναι σαν μουσική -- πραγματικά, είναι σαν μουσική. Και αυτό που μαθαίνουμε τώρα είναι ότι δεν μπορείς να ακούσεις μια συμφωνία πέντε εκατομμυρίων ετών, να επανέλθεις στο σήμερα και να πεις, "Στοπ! Θέλουμε η αυριανή νότα να είναι η ίδια όπως ήταν και σήμερα". Είναι εξωφρενικό. Είναι απλά εξωφρενικό. Άρα, αυτό που πρέπει να μάθουμε τώρα είναι να βρούμε που πηγαίνει αυτός ο πλανήτης σε όλες τις διαφορετικές κλίμακες και να δουλέψουμε με αυτό. Να μάθουμε να το διαχειριζόμαστε. Η ιδέα της συντήρησης είναι μάταια. Η διαχείριση είναι πιο δύσκολη, αλλά μάλλον μπορούμε να φτάσουμε εκεί. Ευχαριστώ πολύ. Ευχαριστώ. (Χειροκρότημα)