Ο Κρις Άντερσον μοιράζεται το όραμά του για το TED

Αυτό το συνέδριο είναι δικό σας, και πιστεύω ότι έχετε το δικαίωμα να ξέρετε μερικά πράγματα τώρα, σε αυτή τη μεταβατική περίοδο, γι' αυτόν που θα το προσέχει για εσάς, για λιγάκι. Οπότε θα αρπάξω μία καρέκλα.

Δύο χρόνια πριν στο TED, νομίζω - ήρθα σ' αυτό το συμπέρασμα -- νομίζω ότι υπέφερα από μία παράξενη παραίσθηση. Πιστεύω ότι μπορεί να πίστευα υποσυνείδητα τότε ότι ήμουν ένα είδος επιχειρηματικού ήρωα. Είχα αυτήν την εταιρία που ξόδεψα 15 χρόνια για να τη χτίσω. Λεγόταν Φιούτσερ (Μέλλον). Ήταν μία εκδοτική εταιρία περιοδικών. Πρόσφατα είχε μπει στο χρηματιστήριο, και η αγορά έλεγε ότι είχε αξία περίπου δύο δισεκατομμύρια δολάρια, ένα νούμερο που δεν πολυκαταλάβαινα. Ένα περιοδικό που πρόσφατα είχα ξεκινήσει λεγόταν Μπίζνες 2.0 ήταν πιο χοντρό και από τηλεφωνικό κατάλογο, απασχολημένο με το να παρέχει ζεστό αέρα στη φούσκα -- (Γέλια) -- και ήμουν και κατά 40 τις εκατό ιδιοκτήτης μιας ντοτ κομ (εταιρίας του ίντερνετ) που ήταν στα πρόθυρα να μπει στο χρηματιστήριο και χωρίς αμφιβολία ν' αξίζει πιο πολλά δις. Και όλα αυτά είχαν έρθει από το τίποτα. 15 χρόνια νωρίτερα, ήμουν ένας επιστημονικός δημοσιογράφος που οι άνθρωποι γελούσαν όταν είπα «Θέλω να ξεκινήσω το δικό μου περιοδικό για υπολογιστές.» Και 15 χρόνια αργότερα υπάρχουν 100ντάδες απ' αυτά και 2000 άνθρωποι προσωπικό και -- ήταν τόσο μεθυστικές εποχές. Ήταν Φεβρουάριος 2000. Σκέφτηκα ότι η μικρή γραφιστική παράσταση της επιχειρηματικής μου ζωής ένα είδος που έμοιαζε σαν το νόμο του Μουρ -- ακόμα πιο ψηλά στα δεξιά -- Θα συνεχιζόταν για πάντα. Εννοώ, έπρεπε να συνεχιστεί. Σωστά; Ετοιμαζόμουν να δοκιμάσω μεγάλη έκπληξη.

Η ντοτ κομ λεγότανε ειρωνικά Σνόουμπολ (Χιονόμπαλα), ήταν η τελευταία καταναλωτική διαδικτυακή εταιρία που έμπαινε στο χρηματιστήριο το επόμενο μήνα πριν ο δείκτης NASDAQ πέσει, και ξεκίνησαν 18 μήνες επιχειρηματικής κόλασης. Είδα όλα αυτά που είχα χτίσει να καταρρέουν, και φαινόταν ότι όλα αυτά θα πεθάνουν και 15 χρόνια δουλειάς θα γινόντουσαν για ένα τίποτα. Και ήταν σαν να μου γυρνάνε τ' άντερα. Στην αρχή μου πήρε οχτώ χρόνια αίμα, ιδρώτα και δάκρυα για να φτάσω τους 350 υπαλλήλους -- κατι για το οποίο ήμουν πολύ υπερήφανος στη δουλειά Φεβρουάριος 2001. Σε μία μέρα απολύσαμε 350 άτομα, και πριν τελειώσει η αιματοχυσία 1000 άνθρωποι είχαν χάσει τη δουλεία τους από -- τις εταιρίες μου. Αισθάνθηκα άρρωστος. Έβλεπα την περιουσία μου να πέφτει περίπου ένα εκατομμύριο την ημέρα, κάθε μέρα, για 18 μήνες. Και το χειρότερο ήταν, πολύ χειρότερο, η αίσθηση της αυτο-αξίας μου σαν αν εξαεριζόταν. Κυκλoφορούσα με αυτην τη μεγάλη πινακίδα στο κεφάλι μου "ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΟΣ" (Γελια) Και νομίζω οτι αυτο που με αηδιάζει περισσότερο από όλα κοιτώντας πίσω, είναι πως στο διάολο άφησα την προσωπική μου ευτυχία να είναι τοόσο δεμένη σε αυτό το επιχειρηματικό πράγμα;

Βέβαια, στο τέλος είμασταν έτοιμοι να σώσουμε τη Φουτουρ κα Σνοουμπολ αλλά, ήμουν σε εκείνο το σημείο έτοιμος να προχωρήσω, και για να καταλείξουμε, εδώ είναι που έφτασα. Και ο λόγος που λέω αυτήν την ιστορία είναι γιατί πιστεύω, από πολλές συζητήσεις, ότι πολλοί άνθρωποι σε αυτό το δωμάτιο έχουν περάσει τον ίδιο ντουνά -- συναισθηματικό ντουνά -- τα τελευταία δύο χρόνια. Αυτη υπήρξε μία μεγάλη, μεγάλη μεταβατική περίοδος, και πιστεύω ότι αυτή η διάλεξη μπορεί να παίξει μεγάλο ρόλο για όλους στο να μας πάει στο επόμενο επίπεδο, σε ότι ακολουθεί. Η θεματολογία του χρόνου είναι αναγέννηση.

Ήταν στο ίδιο TED δύο χρόνια πριν όταν ο Ριτσαρντ και εγώ συμφωνήσαμε για το μέλλον του TED. Και περίπου την ίδια στιγμή, πίστεύω κατα ένα μέρος λόγο αυτού, ξεκίνησα να κάνω κάτι που είχα ξεχάσει στην επιχείρησή μου. Ξεκίνησα να διαβάζω πάλι. Και ανακάλυψα ότι ενώ ήμουν απασχολημένος παίζοντας επιχειρηματικά παιχνίδια, είχε υπάρξει αυτή η απίστευτη επανάσταση σε τόσους χώρους ενδιαφέροντος -- κοσμολογία,στη ψυχολογία, στην εξελικτική ψυχολογία, στην ανθρωπολογία, σε -- ξέρετε όλα αυτά έχουν αλλάξει. Και ο τρόπος ο οποίος μπορούσες να σκεφτείς για εμάς σαν είδος, και για εμάς σαν πλανήτη είχε απλά αλλάξει τόσο πολύ, και ήταν απίστευτα συναρπαστικό. Και αυτο που ήταν περισσότερο συναρπαστικό, και πιστεύω ότι ο Ριτσαρντ Γουρμαν το ανακάλυψε τουλάχιστον 20 χρόνια πριν από εμένα, ήταν ότι όλα αυτά τα πράγματα ήταν ενωμένα. Είναι ενωμένα. Γαντζώνετε το ένα με το άλλο.

Μιλάμε πολύ για αυτό, και σκέφτηκα να προσπαθήσω να δώσω ένα παράδειγμα για αυτό, μόνο ένα παράδειγμα. Η Κυρία Ντε Γκολ, η γυναίκα του Γάλλου Προέδρου, είχε ερωτηθεί κάποτε, "Τι είναι αυτό που ποθείτε περισσότερο;" Και απάντησε "ένα πέος." Και όταν το σκέφτεσαι, είναι αλήθεια. Αυτό που όλοι ποθούμε περισσότερο είναι ένα πέος. Ή, ξέρετε, "Ευτυχία," όπως το λέμε στα Αγγλικά. (Γέλια) Και κάτι -- Οκ, Καλή τύχη με αυτό στο Γιαπωνέζικο μεταφραστικό δωμάτιο. (Γέλια) (Χειροκρότημα)

Αλλά κάτι βασικό σαν την ευτυχία, που 20 χρόνια πριν θα ήταν απλά κατι για να συζητήσουμε στην εκκλησία ή το τζαμί ή την συναγωγή, σήμερα απ'οτι φαίνετε υπάρχουν πολλές TEDιανικές ερωτήσεις που θα μπορούσατε να ρωτήσετε που είναι πολύ ενδιαφέρον. Μπορείτε να ρωτήσετε τι την προκαλεί βιοχημικά, νευροεπιστήμη, σεροτονίνι, όλα αυτά. Μπορείτε να ρωτήσετε ποιά είναι τα ψυχολογικά αίτια αυτής; Φύση, γαλουχία, τωρινές συνθήκες; Απ'ότι φαίνετε η έρευνα που έχει γίνει είναι εγκεφαλικά φοβερή. Μπορείτε να τη δείτε σαν υπολογιστικό πρόβλημα, σαν πρόβλημα τεχνητής νοημοσύνης. Γιατί -- χρειάζετε να ενσωματώσετε κάποιο είδος αναλογικής ευτυχίας μέσα στον υπολογιστή για να δουλέψει σωστά; Μπορείτε να το δείτε σαν ένα είδος γεωπολιτικού ορισμού και να πείτε, γιατί ένα δισ άνθρωποι στο πλανήτη είναι τοσο απελπιστικά σε ανάγκη που δεν έχουν καμία πιθανότητα ευτυχίας, και όπου όλοι οι υπόλυποι, άσχετα με το πόσα χρήματα έχουν, είτε είναι δύο δολλάρια την ημέρα ή οτιδήποτε, είναι σχεδόν το ίδιο ευτυχισμένοι κατα μέσο όρο; Ή μπορείς να το δείς σαν ένα είδος εξελικτικής ψυχολογίας κάπως. Γιατι οι -- Το εφηύραν τα γονίδια μας σαν ένα είδος κόλπου να μας κάνουν να συμπεριφερόμαστε με συγκεκριμένους τρόπους; για να μας κάνουν να συμπεριφερθούμε με ορισμένους τρόπους έτσι ώστε τα γονίδιά μας θα διέδιδαν; Είμαστε θύματα μαζικής παράισθησης; Και ούτο καθ'εξης, και ούτο καθ'εξής

Για να καταλάβουμε κάτι τόσο σημαντικό σε μας όπως η ευτυχία, πρέπει να διακλαδιστείτε σε όλες αυτές τις διαφορετικές κατευθύνσεις, και δεν υπάρχει πουθενά που να έχω ανακαλύψει, εκτός του TED που μπορείς να ρωτήσεις τόσες πολλές ερωτήσεις, σε τόσες πολλές κατευθύνσεις. Και έτσι, είναι το βαθύ πράγμα για το οποίο Ρισταρντ μιλά: Για να καταλάβεις οτιδήποτε, πρέπει να καταλάβεις τα μικρά πράγματα. Λίγο από τα πάντα που το περικλύουν. Και έτσι,βαθμιαία κατά τη διάρκεια αυτών των τριών ημερών ξεκινάτε κάπως να καταλαβαίνετε, γιατί ακούω όλα αυτά τα άσχετα πράγματα; Και στο τέλος των τριών ημερών, ο εγκέφαλός σας βουίζει και αισθάνεστε ενεργοποιημένοι, ζωντανοί και συγκινημένοι, και είναι επειδή όλα αυτά τα διαφορετικά κομμάτια έχουν κολλήσει μαζί Είναι η η συνολική εμπειρία εγκεφάλου, που θα -- είναι η νοητικά ισάξιο με το σωματικό μασάζ. (Γέλια) Κάθε νοητικό όργανο διευθήνετε. Πραγματικά έτσι είναι.

Αρκετά με τη θεωρία Κρις. Πες μας τι πραγματικά θα κάνεις, εντάξει; Και έτσι θα κάνω. Εδώ είναι το όραμα για το TED.

Νούμερο ένα: Μην κάνεις τίποτα. Αυτο το πράγμα δεν έχει φαληρίσει, οπότε δεν πρόκειται να το φτιάξω. Ο Τζεφ Μπέζος ευγενικά μου επισήμανε, "Κρις, το TED είναι πραγματικά μία εκπληκτική διάσκεψη. ΄Πρέπει πραγματικά να τα σκατώσεις πολύ άσχημα για να τη χαλάσεις." (Γέλια) Οπότε έδωσα στον εαυτό μου το τίτλο έφορος του TED για ένα λόγο, και σας υπόσχομαι εδώ και τώρα οι βασικές αρχές που κάνουν το TED ξεχωριστό δεν πρόκειτε να πειραχτούν. Αλήθεια, περιέργεια, διαφορετικότητα, οχι πωλήσεις, ούτε εταιρικές μαλακίες, ούτε προσυλητισμούς, οχι πλατφόρμες. Απλά η αναζήτηση ενδιαφέροντος, οπουδήποτε και αν βρίσκεται, μέσα από όλες τις εξειδικεύσεις που αντιπροσωπεύονται εδώ. Αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει καθόλου.

Νούμερο 2: Θα μαζέψω μία απίστευτη σειρά από ομιλητές για του χρόνου. Η χρονική κλίμακα που λειτουργεί το TED είναι απλά φανταστική ερχόμενος από τη δουλειά περιοδικού με μηνιαίες προθεσμίες. Υπάρχει ένας χρόνος για να το κάνουμε αυτό και ήδη, όπως ελπίζω να σας δείξω λίγο μετά, υπάρχουν 25 περίπου εκπληκτικοί ομιλητές για του χρόνου. Και παίρνω φανταστική βοήθεια από την κοινότητα -- αυτή είναι τόσο μεγάλη κοινότητα και συνδυασμένη, οι επαφές μας φτάνουν περίπου όλους όσους ενδιαφέρονται σε αυτη τη χώρα, αν όχι στον πλανήτη. Είναι αλήθεια.

Νούμερο τρία: Θέλω, εαν μπορώ, να βρώ ένα τρόπο επέκτασης της TED εμπειρίας λίγο περισσότερο μέσα στο χρόνο. Και ένας τρόπος κλειδί που θα το κάνουμε αυτό είναι να εισαγάγουμε αυτό το κλαμπ βιβλίου. Τα βιβλία με σώσαν τα τελευταία δύο χρόνια, και αυτό είναι ένα δώρο που θα ήθελα να περάσω οπότε όταν γραφτείτε για το TED2003, κάθε έξι εβδομάδες θα πάρετε ένα πακέτο με ένα ή δύο βιβλία και ένα λόγο που είναι συνδεδεμένα με το TED. Μπορεί να είναι από ένα TED ομιλητή και έτσι μπορούμε να κάνουμε τη συζήτηση να τρέχει μέσα στο χρόνο και ερχόμενοι τον επόμενο χρόνο, έχοντας περάσει το ίδιο διανοητικό και συναισθηματικό ταξίδι. Νομίζω ότι θα είναι φοβερά.

Και , τεταρτον, θέλω να αναφέρω το ίδρυμα Σαπλινγκ , το οποίο είναι ο καινούργιος ιδιοκτήτης του TED. Το τι σημαίνει η ιδιοκτησία του Σαπλινγκ, είναι ότι όλες οι εισπράξεις του TED θα πάνε για τους σκοπούς του Σαπλινγκ. Και το πιο σημαντικό είναι οτι οι ιδέες που εκτείθονται και συνειδητοποιούνται εδώ, είναι ιδέες που το ίδρυμα μπορεί να χρησιμοποιήσει γιατί υπάρχει φανταστική συνέργια. Ήδη, μόνο τις τελευταίες μέρες, είχαμε τόσους πολλούς ανθρώπους που μιλάγαν για πράγματα που νοιάζονται, που είναι παθιασμένοι, που μπορουν να κάνουν διαφορά στο κόσμο, και η ιδέα ότι μαζεύεις αυτήν την ομάδα μαζί -- κάποιοι απ'τους σκοπούς που πιστεύουμε, τα χρήματα που μπορει να εισπραχθούν από αυτή την διάσκεψη και οι ιδέες -- Πραγματικά πιστεύω ότι ο συνδυασμός, θα, κάνει τη διαφορά μέσα στο χρόνο. Είμαι απίστευτα ενθουσιασμένος για αυτό. Το γεγονός είναι ότι δε νομίζω ότι ήμουν τόσο εωθουσιασμένος για οτιδήποτε άλλο ποτέ στη ζωή μου. Είμαι μέσα σε αυτό για το μέλλον και θα ένιωθα τιμημένος και ενθουσιασμένος εάν έρθετε σε αυτό το ταξίδι μαζί μου.