Κρις Άντερσον: Πως το διαδίκτυο ενδυναμώνει την παγκόσμια καινοτομία

Αν μη τι άλλο, τουλάχιστον έχω ανακαλύψει σε τι υποβάλουμε τους ομιλιτές μας: ιδρωμένες παλάμες, ξενύχτια, έναν εντελώς αφύσικο φόβο των ρολογιών. Δηλαδή, είναι αρκετά σκληρό.

Είμαι λίγο αγχωμένος σχετικά με αυτό. Εννέα δισεκατομμύρια άνθρωποι έρχονται προς εμάς. Τα πιο αισιόδοξα όνειρα μπορούν να πληγούν από την προοπτική ανθρώπων να λεηλατούν τον πλανήτη. Αλλά πρόσφατα, μου κίνησε την περιέργεια ένας διαφορετικός τρόπος να σκέφτεται κανείς μεγάλα ανθρώπινα πλήθη, επειδή υπάρχουν περιστάσεις στις οποίες μπορούν να κάνουν κάτι πάρα πολύ ωραίο. Είναι ενα φαινόμενο το οποίο νομιίζω οτι ο κάθε οργανισμός ή άτομο μπορεί να εκμεταλευτεί. Οπωσδήποτε είχε αντίκτυπο στο πως σκεφτόμαστε το μέλλον του TED, και ίσως το παγκόσμιο μέλλον συνολικά.

Ας εξερευνήσουμε λοιπόν. Η ιστορία ξεκινάει με έναν και μόνο άνθρωπο, ένα παιδί, που συμπεριφέρεται λίγο παράξενα. Το παιδί είναι γνωστό στο διαδίκτυο ως Λιλ Ντίμον(μικρός δαίμονας) Κάνει κόλπα εδώ, χορευτικά, που πιθανώς κανένα άλλο εξάχρονο στην ιστορία δεν κατάφερε ποτέ. Πώς τα έμαθε; Και τι τον οδήγησε στο να περάσει τις εκατοντάδες ώρες εξάσκησης που πρέπει να απαιτούνταν; Να ένα στοιχείο.

(Βίντεο) Λιλ Ντίμον: ♫ Ανέβασε το επίπεδό σου. Ω. Ω. ♫ ♫ Ανέβασε το επίπεδό σου. Ω. Ω. ♫

Κρις Άντερσον: Αυτό λοιπόν μου το έστειλε αυτός ο άνδρας, ένας σκηνοθέτης, o Τζόνοθαν Τσου, που μου είπε ότι αυτή ήταν η στιγμή που συνειδητοποίησε ότι το Internet έκανε τον χορό να εξελίσσεται. Αυτά είπε στο TED τον Φεβρουάριο Στην ουσία, οι χορευτές προκαλούσαν ο ένας τον άλλον online για να γίνουν καλύτεροι· απίστευτες νέες επιδεξιότητες ανακαλύφθηκαν· ακόμα και τα εξάχρονα άρχιζαν να συμμετέχουν. Το αισθανόσουν σαν επανάσταση. Και επομένως ο Τζον είχε μια υπέροχη ιδέα: Πήγε και στρατολόγησε τους καλύτερους των καλύτερων χορευτών από το YouTube για να δημιουργήσει τη χορευτική ομάδα την Ένωση των Εξαιρετικών Χορευτών, ή ΕΕΧ. Αυτά τα παιδιά διδάχτηκαν απο το Internet, αλλα ήταν τόσο καλοί που έφτασαν να παίζουν στα βραβεία Όσκαρ φέτος. Και εδώ στο TED τον Φεβρουάριο, το πάθος και η υπεροχή τους απλά μας άφησαν άφωνους.

Άρα, αυτή η ιστορία της εξέλιξης του χορού φαίνεται περιέργως οικεία. Ξέρετε, λίγο καιρό αφού ξεκίνησαν τα TEDTalks, παρατηρήσαμε ότι οι ομιλιτές άρχισαν να αφιερώνουν πολύ περισσότερο χρόνο στην προετοιμασία. Κάτι που οδήγησε σε νέες ομιλίες σαν αυτές τις δύο. ... Μήνες προετοιμασίας στριμωγμένες σε 18 λεπτά, ανεβάζοντας τον πήχη ψηλά για την επόμενη γενιά ομιλητών, με τα αποτελέσματα που είδαμε αυτή την εβδομάδα. Ο Τζέι Τζέι και η Τζίλ δεν τελείωσαν τις ομιλίες τους λέγοντας, "Ανέβασε το επίπεδό σου," αλλά θα μπορούσαν κάλλιστα να το είχαν κάνει. Έτσι, και στις δύο αυτές περιπτώσεις υπάρχουν αυτοί οι κύκλοι βελτίωσης, που όπως φαίνεται οδηγούνται από αυτούς που βλέπουν διαδικτυακά βίντεο.

Τι συμβαίνει εδώ; Λοιπόν, νομίζω ότι είναι η πιο πρόσφατη επανάληψη ενός φαινομένου που αποκαλούμε "επιταχυνόμενη από το πλήθος καινοτομία" Και υπάρχουν τρία μόλις πράγματα που χρειάζονται για να ενεργοποιηθεί αυτό Σκεφτείτε τα σαν τρεις διακόπτες σε έναν γιγάντιο τροχό Όταν ανεβάζεις τους διακόπτες, ο τροχός αρχίζει να κινείται Και το πρώτο πράγμα που χρειάζεσαι είναι... ένα πλήθος, μια ομάδα ανθρώπων με κάποιο κοινό ενδιαφέρον Όσο μεγαλύτερο το πλήθος, τόσο περισσότεροι οι πιθανοί μελλοντικοί καινοτόμοι. Αυτό ειναι σημαντικό, αλλά στην πραγματικότητα οι περισσότεροι απο το πλήθος καταλαμβάνουν αυτούς τους άλλους ρόλους. Δημιουργούνε το οικοσύστημα από το οποίο αναδύεται η καινοτομία. Το δεύτερο πράγμα που χρειάζεσαι είναι φως. Χρειάζεσαι καθαρή, ανοιχτή ορατότητα του τι ειναι ικανοί οι καλύτεροι ανάμεσα στο πλήθος να καταφέρουν, γιατί έτσι θα μάθεις πως θα καταστεί δυνατή η συμμετοχή σου Και τρίτον, χρειάζεσαι θέληση. Ξέρετε, η καινοτομία είναι σκληρή δουλειά. Βασίζεται πάνω σε εκατοντάδες ώρες έρευνας, εξάσκησης. Χωρίς την θέληση, δεν πρόκειται να συμβεί.

Τώρα, να ένα παράδειγμα -- προ Internet -- αυτής της μηχανής σε λειτουργία Χορευτές στην άκρη του δρόμου -- ένα πλήθος, μικρό, αλλά όλοι προφανώς βλέπουν τι μπορεί ο καθένας τους να κάνει Και το κομμάτι της επιθυμίας έρχεται, υποθέτω, από το κοινωνικό στάτους, σωστά; Ο καλύτερος χορευτής περπατάει κορδωμένος, παίρνει την πιο ωραία κοπέλα. Πιθανώς θα υπάρξει κάποια καινοτομία εδώ. Αλλά στο διαδίκτυο και οι τρεις διακόπτες είναι "καρφωμένοι" προς τα πάνω. Η χορευτική κοινότητα είναι πλέον παγκόσμια. Υπάρχουν εκατομμύρια συνδεδεμένοι. Και το καταπληκτικό είναι, ότι μπορείς ακόμα να δείς τι είναι ικανοί να κάνουν οι καλύτεροι, γιατί το πλήθος καθεαυτό ρίχνει ένα φως πάνω τους, είτε άμεσα, μέσω σχολίων, βαθμολογήσεων, email, Facebook, Twitter, είτε έμεσα μέσα απο τον αριθμό παρακολουθήσεων, μέσω των συνδέσμων που παραπέμπουν το Google εδώ. Επομένως, είναι εύκολο να βρεις το "καλό πράμα", και όταν το βρεις, μπορείς να το βλέπεις από κοντά επαναλαμβανόμενα και να διαβάσεις τι έχουν γράψει γιαυτό εκατοντάδες άνθρωποι. Αυτό είναι πολύ φως.

Αλλά το στοιχείο της θέλησης. είναι "ρυθμισμένο" πολύ πάνω. Θέλω να πω, μπορεί να είσαι απλά ενα παιδί με μια webcam, αλλά αν μπορείς να κάνεις κάτι που να μεταδοθεί σαν "ιός", θα καταφέρεις να σε δουν το αντίστοιχο αθλητικών σταδίων, γεμάτα ασφυκτικά με ανθρώπους. Εκατοντάδες άγνωστοι θα γράφουν ενθουσιασμένοι για σένα. Και ακόμα και αν δεν είναι πολύ εύγλωττα -- και δεν είναι -- εξακολουθεί να μπορεί να σου φτιάξει τη μέρα. Άρα αυτό το ενδεχόμενο ενός νέου τύπου παγκόσμιας αναγνώρισης, παρακινεί, κατά τη γνώμη μου, για τεράστιες προσπάθειες. Και είναι σημαντικό να σημειωθεί οτι δεν έχουν κέρδος μόνο οι "αστέρες": αφού μπορείς να δεις τους καλύτερους, όλοι μπορούν να μάθουν.

Ακόμα, το σύστημα είναι αυτοτροφοδοτούμενο. Το πλήθος είναι αυτό που ρίχνει το φως και τροφοδοτεί την επιθυμία, αλλά το φως και η επιθυμία είναι ένας θανάσιμος συνδυασμός ένα-δύο που προσελκύει καινούριους ανθρώπους στο πλήθος. Άρα, αυτό είναι ένα μοντέλο που σχεδόν οποιοσδήποτε οργανισμός μπορεί να χρησιμοποιήσει για να προσπαθήσει να "θρέψει" τον δικό του κύκλο της επιταχυνόμενης από το πλήθος καινοτομίας. Προσκάλεσε το πλήθος, άσε το φως να μπει, ανέβασε τον διακόπτη της επιθυμίας. Και το δυσκολότερο κομμάτι σχετικά, είναι μάλλον το φως, γιατί σημαίνει οτι πρέπει να ανοιχτείς, πρέπει να δείξεις τα πράγματά σου στον κόσμο. Με το να αποκαλύπτεις αυτό που θεωρείς ως το πιο κρυφό σου μυστικό ίσως εκατομμύρια ανθρώπων χειραφετηθούν στο να συμβάλλουν στη βελτίωσή του.

Και, με μεγάλη χαρά, υπάρχει μια κλάση ανθρώπων που πραγματικά δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν αυτό το εργαλείο. Η σκοτεινή πλευρά του διαδικτύου είναι αλλεργική στο φως. Δεν νομίζω ότι πρόκειται να δούμε τρομοκράτες, για παράδειγμα, να δημοσιοποιούν τα σχέδια τους στο Internet λέγοντας στον κόσμο, "Σας παρακαλούμε, μπορείτε να μας βοηθήσετε, ώστε να τα κάνουμε να δουλέψουν αυτή τη φορά?"

Αλλά μπορείς να δημοσιοποιήσεις τα πράγματά σου στο Internet. Και άν καταφέρεις αυτόν τον τροχό να γυρίσει, τότε..πρόσεχε!

Στο TED λοιπόν, έχουμε αποκτήσει μια μικρή εμμονή με την ιδέα της ανοικτότητας. Και μάλιστα, ο συνάδελφος μου, Τζουν Κόεν, το αποκαλεί πλέον "ριζοσπαστική ανοικτότητα," γιατί κάθε φορά για μας, αυτό δουλεύει. Ανοίξαμε τις ομιλίες μας στον κόσμο, και ξαφνικά υπάρχουν εκατομμύρια ανθρώπων εκεί έξω που συμβάλουν στην εξάπλωση των ιδεών των ομιλητών, και επομένως κάνουν πιο εύκολο για μας να στρατολογήσουμε και να παρακινήσουμε την επόμενη γενιά ομιλητών. Με το άνοιγμα του προγράμματος μετάφρασης, χιλιάδες ηρωικοί μεταφραστές -- κάποιοι από αυτούς παρακολουθούν online αυτή τη στιγμή, και ευχαριστούμε! -- εχουν μεταφράσει τις ομιλιες μας σε περισσότερες απο 70 γλώσσες, τριπλασιάζοντας έτσι τη θεαματικότητα σε χώρες που δεν μιλούν Αγγλικά. Δίνοντας την μάρκα TEDx, ξαφνικά έχουμε χίλια-και ζωντανά πειράματα στην τέχνη της διάδοσης ιδεών. Και αυτοί οι οργανωτές βλέπουν ο ένας τον άλλο, μαθαίνουν ο ένας από τον άλλο. Μαθαίνουμε από αυτούς. Παίρνουμε σπουδαίες ομιλίες από αυτούς. Ο τροχός γυρίζει.

Εντάξει, ας σταθούμε ένα λεπτό. Θέλω να πω, δεν σας λέω κάτι καινούριο λέγοντας ότι η καινοτομία αναδύεται μέσα από ομάδες. Ξέρετε, ακούσαμε αυτή την εβδομάδα οτι αυτή η ρομαντική αντίληψη της μοναχικής ιδιοφυΐας με τη στιγμή του "Εύρηκα" που αλλάζει τον κόσμο είναι παραπλανητική. Ακόμα και αυτός το παραδέχτηκε, και μάλλον κάτι θα ξέρει. Είμαστε κοινωνικό είδος. Εμπνεόμαστε ο ένας από τον άλλον. Επίσης δεν είναι νέο να πεις οτι το Internet έχει επιταχύνει την καινοτομία. Τα τελευταία 15 χρόνια, πανίσχυρες κοινότητες συνδέονται online, και εμπνέονται η μια από την άλλη. Αν δούμε τους προγραμματιστές, ξέρετε, το κίνημα (λογισμικού) ανοικτού κώδικα είναι ένα φανταστικό παράδειγμα επιταχυνόμενης απο το πλήθος καινοτομίας. Αλλά αυτό που είναι κλειδί εδώ είναι, ο λόγος για τον οποίο αυτές οι ομάδες μπορούν να συνδέονται είναι γιατί το αποτέλεσμα της δουλειάς τους είναι τύπος που μπορεί εύκολα να μοιραστεί ψηφιακά --- μια εικόνα, ένα μουσικό αρχείο, λογισμικό. Και αυτός είναι ο λόγος που αυτό για το οποίο είμαι ενθουσιασμένος, και αυτό που νομίζω οτι αναφέρεται λιγότερο, είναι η αξιοσημείωτη αύξηση του online βίντεο.

Αυτή είναι η τεχνολογία που θα επιτρέψει τα ταλέντα του υπόλοιπου κόσμου να μοιράζονται ψηφιακά, εκκινώντας έτσι έναν ολοκαίνουριο κύκλο επιταχυνόμενης από το πλήθος καινοτομίας. Τα λίγα πρώτα χρόνια του διαδικτύου ήταν σχεδόν "ελεύθερα από βίντεο", για τον εξής λόγο: τα αρχεία βίντεο ήταν τεράστια· το διαδίκτυο δεν μπορούσε να τα χειριστεί. Αλλά στα τελευταία 10 χρόνια το εύρος ζώνης εξερράγη στο εκατονταπλάσιο. Ξαφνικά, βρισκόμαστε εδώ. Η ανθρωπότητα παρακολουθεί 80 εκατομμύρια ώρες YouTube καθημερινά. Η Σίσκο μάλιστα εκτιμά ότι, στα επόμενα 4 χρόνια, κάτι περισσότερο από το 90% των διαδικτυακών δεδομένων θα είναι βίντεο. Αν είναι όλα, κουταβάκια, πορνό, και πειρατεία, είμαστε καταδικασμένοι. Δεν πιστεύω οτι θα είναι. Το βίντεο απαιτεί υψηλό εύρος ζώνης για κάποιο λόγο. Στοιβάζει ένα μεγάλο ποσό δεδομένων, και ο εγκέφαλος μας είναι μοναδικά καλωδιωμένος ώστε να το αποκωδικοποιεί.

Εδώ, επιτρέψτε μου να σας συστήσω τον Σαμ Χέιμπερ Είναι μονοκυκλιστής. Πριν το YouTube, δεν υπήρχε τρόπος να ανακαλύψει την αληθινή δυναμικότητα του αθλήματος του, γιατί δεν μπορείς να μεταφέρεις αυτά τα πράγματα σε λέξεις, σωστά; Αλλά βλέποντας βίντεο που έχουν "ανεβάσει" ξένοι, ένας κόσμος δυνατοτήτων ανοίγεται για αυτόν. Ξαφνικά, αρχίζει να μιμείται και έπειτα να καινοτομεί. Και μια παγκόσμια κοινότητα μονοκυκλιστών ανακαλύπτουν ο ένας τον άλλον, εμπνέουν ο ένας τον άλλον προς την τελειότητα. Και υπάρχουν χιλάδες άλλων παραδειγμάτων από αυτό να συμβαίνει -- από δεξιότητες που εξελίσσονται λόγω των βίντεο που κυμαίνονται από σωματικές έως καλλιτεχνικές. Και πρέπει να σας πω, ως πρώην εκδότης περιοδικών με θέμα τα χόμπι, οτι το βρίσκω αυτό παράξενα όμορφο. Δηλαδή, υπάρχει πολύ πάθος εδώ σ' αυτή την οθόνη.

Αλλά άν οι μηχανές τύπου Rube Goldberg και τα ποιητικά βίντεο δεν ανήκουν ακριβώς στα ενδιαφέροντα σας, σκεφτείτε αυτό. Το Jove είναι ένα website το οποίο ιδρύθηκε για να ενθαρρύνει επιστήμονες να δημοσιοποιούν την αξιολογημένη έρευνά τους σε βίντεο. Υπάρχει ένα πρόβλημα με μια παραδοσιακή επιστημονική δημοσίευση. Μπορεί να πάρει μήνες για έναν επιστήμονα σε άλλο εργαστήριο μέχρι να καταλάβει πως να αντιγράψει τα πειράματα που περιγράφονται στα γραπτά. Εδώ είναι ένας εκνευρισμένος επιστήμονας, ο Μος Πρίτσκερ, ιδρυτής του Jove. Μου είπε οτι ο κόσμος σπαταλάει δισεκατομμύρια δολάρια σε αυτό. Αλλά δείτε αυτό το βίντεο. Δηλαδή, δείτε: αν μπορείς να δείξεις αντί απλά να περιγράφεις, το πρόβλημα λύνεται Επομένως δεν είναι τραβηγμένο να πει κανείς οτι κάποια στιγμή, το διαδικτυακό βίντεο θα επιταχύνει δραματικά την επιστημονική πρόοδο.

Ορίστε ένα άλλο παράδειγμα που αγαπάμε πολύ εδώ στο TED, οπού το βίντεο είναι ορισμένες φορές καλύτερο από τα γραπτά -- το να μοιράζεσαι μια ιδέα με άλλους. Γιατί αρέσει στους ανθρώπους να βλέπουν τα TEDTalks; Όλες αυτές οι ιδέες είναι ήδη εκεί έξω σε γραπτά. Και είναι γρηγορότερο να διαβάζεις από το να βλέπεις. Γιατί να μπει κάποιος στον κόπο; Λοιπόν υπάρχει κάποιος που δείχνει και μιλάει. Αλλά αφήνοντας την οθόνη απ' έξω, ακόμα μεταφέρονται πολλά περισσότερα από απλά λέξεις. Και σ'αυτό το μη-λεκτικό κομμάτι, υπάρχει μια μαγεία. Κάπου κρυμμένη στις σωματικές χειρονομίες, το ρυθμό της φωνής, τις εκφράσεις του προσώπου, την επαφή με τα μάτια, το πάθος, την κάπως αμήχανη, βρετανική γλώσσα του σώματος, την αίσθηση του πώς αντιδράει το πλήθος, υπάρχουν εκατοντάδες υποσυνείδητα στοιχεία που δείχνουν πόσο καλά θα καταλάβεις, και εάν έχεις έμπνευση -- φως, αν θέλετε, και επιθυμία. Εκπληκτικά, όλα αυτά μπορούν να μεταφερθούν μόλις σε μερικές τετραγωνικές ίντσες μιας οθόνης.

Η ανάγνωση και η γραφή είναι στην πραγματικότητα σχετικά πρόσφατες εφευρέσεις. Η πρόσωπο με πρόσωπο επικοινωνία όμως έχει τελειοποιηθεί από εκατομμύρια χρόνων εξέλιξης. Αυτό το έκανε αυτό το μυστήριο, πανίσχυρο πράγμα που είναι. Κάποιος μιλάει, και υπάρχει απήχηση σε όλα τα μυαλά που λαμβάνουν, ολόκληρη η ομάδα ενεργεί μαζί. Δηλαδή αυτός είναι ο συνεκτικός ιστός του ανθρώπινου "υπεροργανισμού" σε δράση. Καθοδηγεί πιθανότατα τον πολιτισμό μας για χιλιετίες. 500 χρόνια πριν, έπεσε πάνω σε έναν ανταγωνιστή με φονικό πλεονέκτημα. Και βρίσκεται ακριβώς εδώ. Εκτύπωση σε κλίμακα. Οι φιλόδοξοι καινοτόμοι και ηγέτες του κόσμου μπορούσαν τώρα να διαδώσουν τις ιδέες τους ευρέως και πολύ μακριά, και έτσι η τέχνη του ομιλούμενου λόγου λίγο πολύ "μαράθηκε στο αμπέλι." Αλλά τώρα, εν ριπή οφθαλμού, το παιχνίδι άλλαξε και πάλι. Δεν είναι υπερβολή να πει κανείς οτι ότι έκανε ο Γουτεμβέργιος για τη γραφή, το διαδικτυακό βίντεο μπορεί να το κάνει για την επικοινωνία πρόσωπο με πρόσωπο. Άρα, αυτό το αρχέγονο μέσο, για το οποίο το μυαλό σας είναι εξαίσια καλωδιομένο ... μόλις έγινε παγκόσμιο.

Αυτό είναι σημαντικό. Ίσως χρειαστεί να ξαναεφεύρουμε μια αρχαία μορφή τέχνης. Θέλω να πω, σήμερα, έναν άνθρωπο που μιλάει μπορούν να τον δουν εκατομμύρια, ρίχνοντας άπλετο φως σε ισχυρές ιδέες, δημιουργώντας έντονη επιθυμία για μάθηση και για να απαντήσουν -- και σε αυτή την περίπτωση, έντονη επιθυμία για γέλιο. Για πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία, ταλαντούχοι μαθητές-φοιτητές μπορούν να αποφύγουν οι δυνατότητες και τα όνειρα τους να ξεγραφτούν από κακούς καθηγητές. Μπορούν να κάτσουν μερικά εκατοστά μπροστά από τους καλύτερους του κόσμου.

Τώρα, το TED έιναι ένα μικρό μόλις κομμάτι αυτού. Θέλω να πω τα πανεπιστήμια του κόσμου αρχίζουν να ανοίγουν τα προγράμματα σπουδών τους. Χιλιάδες άτομα και οργανισμοί μοιράζονται γνώσεις και δεδομένα online. Χιλιάδες ανθρώπων βρίσκουν νέους τρόπους να μαθαίνουν και, φυσικά να απαντούν, ολοκληρώνοντας τον κύκλο. Και επομένως, όπως το εμείς το 'χουμε σκεφτεί, μας έγινε ξεκάθαρο ποιό πρέπει να είναι το επόμενο στάδιο της εξέλιξης του TED. Τα TEDTalks δεν μπορούν να είναι μια μονόδρομη διαδικασία, ένας προς πολλούς. Το μέλλον μας είναι πολλοί προς πολλούς. Κι έτσι, ονειρευόμαστε τρόπους να κάνουμε ευκολότερο για σας, την παγκόσμια κοινότητα TED, το να απαντάτε σε ομιλητές, να συμβάλετε με τις δικές σας ιδέες, ίσως ακόμα και τα δικά σας TEDTalks, και να βοηθήσετε να ρίξετε φως στους καλύτερους απ' οτι βρίσκεται εκεί έξω. Γιατί, αν μπορούμε να αναδύσουμε τους καλύτερους από μια πολύ μεγαλύτερη δεξαμενή, ο τροχός γυρίζει.

Τώρα, είναι δυνατό να φανταστείτε μια παρόμοια με αυτή διαδικασία, να συμβαίνει συνολικά στην παγκόσμια εκπαίδευση; Εννοώ, πρέπει οπωσδήποτε να είναι αυτή η επίπονη, από πάνω προς τα κάτω διαδικασία; Γιατί όχι ένας αυτοτροφοδοτούμενος κύκλος στον οποίο όλοι μπορούμε να συμμετάσχουμε; Είναι η εποχή της συμμετοχής, σωστά; Τα σχολεία δεν μπορούν να είναι σιλό(δεξαμενές). Δεν μπορούμε να σταματάμε να μαθαίνουμε στα 21. Τι θα γίνει αν, στο ερχόμενο πλήθος των 9 δισεκατομμυρίων ... αν αυτό το πλήθος μπορούσε να μάθει αρκετά ώστε να συμβάλει στο δίκτυο, αντί να το λεηλατεί; Αυτό αλλάζει τα πάντα, έτσι δεν είναι; Θέλω να πω, αυτό θα δημιουργούσε περισσότερους καθηγητές απ' όσους είχαμε ποτέ. Αλλά τα καλά νέα είναι ότι βρίσκονται εκεί έξω. Βρίσκονται μες το πλήθος, και το πλήθος αναβοσβήνει φώτα, και μπορούμε να τους δούμε για πρώτη φορά, όχι σαν μια αδιαφοροποίητη μάζα αγνώστων, άλλα ως άτομα από τα οποία μπορούμε να μάθουμε. Ποιός είναι ο καθηγητής; Εσείς είστε ο καθηγητές. Είστε μέρος του πλήθους που ίσως είναι έτοιμο να λανσάρει τον μεγαλύτερο κύκλο μάθησης στην ανθρώπινη ιστορία, έναν κύκλο ικανό να μας φτάσει όλους σε ένα εξυπνότερο, σοφότερο, πιο όμορφο μέρος.

Να μια ομάδα παιδιών σε ένα χωριό στο Πακιστάν εκεί κοντά όπου μεγάλωσα. Μέσα σε 5 χρόνια, καθένα από αυτά τα παιδιά πρόκειται να έχει πρόσβαση σε ένα κινητό με πλήρεις δυνατότητες βίντεο και δυνατότητα να ανεβάζει το βίντεο αυτό στον ιστό. Θέλω να πω, είναι τρελό να σκεφτεί κανείς ότι αυτό το κορίτσι, εκεί πίσω δεξιά, σε 15 χρόνια, ίσως να μοιράζεται μια ιδέα που να διατηρεί τον κόσμο όμορφο για τα εγγόνια σας; Δεν είναι τρελό· στην πραγματικότητα συμβαίνει αυτή τη στιγμή.

Θέλω να σας συστήσω έναν καλό φίλο του TED που τυχαίνει να ζει στην μεγαλύτερη παραγκούπολη της Αφρικής.

(Βίντεο) Κρίστοφερ Μακάου: Γεία σας. Ονομάζομαι Κρίστοφερ Μακάου. Είμαι ένας από τους οργανωτές του TEDxKibera. Υπάρχουν πολλά ωραία πράγματα που συμβαίνουν εδώ στην Kibera. Υπάρχει μια ομάδα "αυτοβοήθειας". Μετέτρεψαν έναν σκουπιδότοπο σε κήπο. Το ίδιο σημείο, ήταν ένα "σημείο εγκληματικότητας" όπου λήστευαν συχνά ανθρώπους. Χρησιμοποίησαν τα ίδια τα σκουπίδια για να σχηματίσουν "πράσινη" κοπριά. Ο ίδιος αυτός σκουπιδότοπος παρέχει τροφή σε περισσότερες από 30 οικογένειες. Έχουμε τη δική μας σχολή κινηματογράφου. Χρησιμοποιούν κάμερες Flip για να καταγράψουν, να επεξεργαστούν, και να κάνουν ρεπορτάζ για το δικό τους το κανάλι, το Kibera TV. Λόγω της έλλειψης γης, χρησιμοποιούμε τα σακιά για να καλλιεργήσουμε λαχανικά, και μπορούμε επίσης να μειώσουμε το κόστος διαβίωσης. Η αλλαγή συμβαίνει όταν βλέπουμε τα πράγματα διαφορετικά. Σήμερα βλέπω την Kibera με διαφορετικό τρόπο. Το μήνυμα μου στο TEDGlobal και σε ολόκληρο τον κόσμο είναι: Η Kibera είναι ένα φυτόριο καινοτομίας και ιδεών.

(χειροκρότημα)

Κρις Άντερσον: Ξέρετε κάτι; Βάζω στοίχημα ότι ο Κρίστοφερ ήταν από πάντα ένας τύπος από τον οποίο εμπνέεσαι. Αυτό που είναι καινούριο --- και τεράστιο --- είναι οτι, για πρώτη φορά, μπορούμε να τον δούμε, και αυτός να δει εμάς Αυτή τη στιγμή, ο Κρίστοφερ και ο Κέβιν και ο Ντένις και ο Ντίκινσον και οι φίλοι τους μας παρακολουθούν, από το Ναϊρόμπι αυτή τη στιγμή. Παιδιά, σήμερα μάθαμε από εσάς. Σας ευχαριστούμε.

Και ευχαριστώ και εσάς.

(Χειροκρότημα)