O Τσαρλς Άντερσον ανακαλύπτει λιβελούλες που διασχίζουν ωκεανούς

Κατάγομαι από τη Μεγάλη Βρετανία, αλλά ζω στις Μαλδίβες 26 χρόνια. Αυτό είναι το σπίτι μου. Οι Μαλδίβες, όπως είμαι βέβαιος πως γνωρίζετε, είναι μία νησιωτική αλυσίδα έξω από τις νοτιοδυτικές ακτές της Ινδίας. Η πρωτεύουσα είναι το Μαλέ, όπου και ζω. Στην πραγματικότητα, εδώ στη Μυσόρη όπου βρισκόμαστε σήμερα, είμαστε πιο κοντά στο Μαλέ παρά στο Δελχί, για παράδειγμα.

Αν ασχολείστε με υπολογιστές, η Ινδία, προφανώς, είναι το μέρος όπου θέλετε να βρίσκεστε. Αλλά αν είστε θαλάσσιος βιολόγος, οι Μαλδίβες δεν είναι άσχημες. Και είναι το σπίτι μου εδώ και χρόνια. Για όσους από εσάς έχετε πάει εκεί, φανταστικοί κοραλλιογενείς ύφαλοι, φανταστικές καταδύσεις, υποθαλάσσιες εξερευνήσεις. Περνώ όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο εξερευνώντας τη θαλάσσια ζωή. Μελετώ ψάρια, και μεγαλύτερα πράγματα, φάλαινες και δελφίνια.

Αυτή είναι μία μπλε φάλαινα. Έχουμε μπλε φάλαινες στα νερά εδώ γύρω, στα ανοιχτά των Μαλδίβων, στα νερά της Ινδίας. Μπορείτε να τις δείτε στα ανοιχτά της Κεράλας. Στην πραγματικότητα, είμαστε τυχεροί σε αυτήν την περιοχή. Μία από τις καλύτερες τοποθεσίες στον κόσμο για να δεις μπλε φάλαινες είναι εδώ πέρα. Στη Σρι Λάνκα, αν πάτε στη νότια ακτή της Σρι Λάνκα, στη διάρκεια της εποχής των βορειοανατολικών μουσώνων, μπορείτε να δείτε μπλε φάλαινες πολύ, πολύ εύκολα. Είναι πιθανώς η καλύτερη τοποθεσία στον κόσμο για να τις δείτε.

Τώρα, όταν μιλάω για την εποχή των βορειοανατολικών μουσώνων είμαι βέβαιος πως πολλοί από εσάς ξέρετε ακριβώς τι εννοώ, αλλά ίσως κάποιοι να μην είναι και τόσο σίγουροι. Πρέπει να εξηγήσω κάποια πράγματα για τους μουσώνες. Μουσώνας, η ρίζα της λέξης, προέρχεται από τη λέξη "εποχή".

Είναι λοιπόν απλά μία εποχή. Και στο μεγαλύτερο μέρος της νότιας Ασίας υπάρχουν δύο εποχές. Το καλοκαίρι η Ινδία ζεσταίνεται πάρα πολύ. Ο θερμός αέρας ανεβαίνει και αέρας από τη θάλασσα έλκεται για να τον αναπληρώσει. Αυτός ο αέρας έρχεται από τα νοτιοδυτικά. Έρχεται από τον ωκεανό εδώ και έλκεται προς την Ινδία. Έρχεται λοιπόν από τα νοτιοδυτικά. Είναι ένας νοτιοδυτικός μουσώνας. Μαζεύει υγρασία καθώς διασχίζει τον ωκεανό. Αυτό προκαλεί τη βροχή του μουσώνα. Και μετά το χειμώνα τα πράγματα ηρεμούν. Υψηλή πίεση συγκεντρώνεται πάνω από την Ινδία. Και το σύστημα αντιστρέφεται.

Τώρα ο αέρας έρχεται από τα βορειοανατολικά από την Ινδία, πέρα από τον Ινδικό Ωκεανό, κατ' αυτόν τον τρόπο προς την Αφρική. Να το θυμάστε αυτό. Τώρα, είμαι ένας θαλάσσιος βιολόγος. Αλλά στην πραγματικότητα είμαι, υποθέτω, ένας κάπως παραδοσιακός φυσιοδίφης. Με ενδιαφέρουν ένα σωρό πράγματα, σχεδόν ό,τι κινείται, συμπεριλαμβανομένων και των λιβελούλων. Και στην ουσία αυτό το απόγευμα, θα μιλήσω για τις λιβελούλες. Αυτό είναι ένα πολύ όμορφο είδος που λέγεται το Άλικο της Ανατολής.

Κι ένα πράγμα που πρέπει να γνωρίζετε για τις λιβελούλες, ένα σημαντικό πράγμα, είναι πως γεννούν τα αυγά τους σε γλυκό νερό. Χρειάζονται γλυκό νερό για την αναπαραγωγή τους. Γεννούν τα αυγά τους σε γλυκό νερό. Οι νύμφες εκκολάπτονται σε γλυκό νερό. Τρέφονται με άλλα μικρά πλάσματα. Νύμφες κουνουπιών. Είναι λοιπόν πολύ σημαντικές. Ελέγχουν τον αριθμό των νυμφών κουνουπιών, ανάμεσα σε άλλα πράγματα. Και μεγαλώνουν σε στάδια. Και βγαίνουν από το νερό, ξεφεύγουν, όπως ο ενήλικας που βλέπουμε. Και τυπικά, υπάρχει μεγάλη ποικιλία, αλλά αν έχετε μία λιβελούλη, ας πούμε, με ζωή ενός χρόνου, που είναι αρκετά τυπικό, οι νύμφες, ζώντας σε γλυκό νερό, ζουν για δέκα με έντεκα μήνες. Και το ενήλικο άτομο, που ακολουθεί αργότερα, ζει για ένα με δύο μήνες. Είναι λοιπόν ουσιαστικά ένα ζώο του γλυκού νερού. Χρειάζεται πραγματικά γλυκό νερό.

Το συγκεκριμένο είδος λιβελούλης για το οποίο θέλω να μιλήσω είναι αυτό εδώ, γιατί οι περισσότερες λιβελούλες, όπως αυτή που μόλις είδαμε, όταν το ενήλικο άτομο βιώνει το σύντομο δίμηνο της ζωής του, δεν απομακρύνεται πολύ. Δεν μπορεί να ταξιδεύσει πολύ μακριά. Ίσως λίγα χιλιόμετρα, που είναι αρκετά τυπικό. Πετούν πολύ καλά, αλλά δεν πάνε μακριά. Αλλά αυτός ο τύπος είναι μία εξαίρεση. Ονομάζεται Παγκόσμιο Εξαφριστήρι, ή Περιπλανώμενο Ανεμόπτερο. Και όπως υποδηλώνει το όνομα, συναντάται σχεδόν παντού στον κόσμο. Ζει στις τροπικές περιοχές, στην Αμερική, στην Αφρική, στην Ασία, στην Αυστραλία, στον Ειρηνικό. Και περιπλανιέται πολύ μακριά. Αυτό τουλάχιστον το ξέρουμε. Αλλά δεν το έχουμε μελετήσει διεξοδικά.

Εμφανισιακά δεν είναι μία πολύ εντυπωσιακή λιβελούλη. Αν επρόκειτο να μελετήσετε λιβελούλες, θα θέλατε να μελετήσετε τις εντυπωσιακά πολύχρωμες και όμορφες, όπως αυτήν την κόκκινη. Ή τις πολύ σπάνιες, που απειλούνται. Αυτή, ξέρετε, μοιάζει κάπως βαρετή. Το χρώμα είναι βαρετό. Και είναι αρκετά κοινή. Βρίσκεται παντού -- γιατί να ασχοληθούμε; Αλλά με αυτήν τη νοοτροπία, χάνετε κάτι πολύ ξεχωριστό. Γιατί αυτή η λιβελούλη έχει να διηγηθεί μία απίστευτη ιστορία. Και νιώθω προνομιούχος που την ανακάλυψα τυχαία ζώντας στις Μαλδίβες.

Όταν πρωτοπήγα στις Μαλδίβες, αποφασισμένος να κάνω καταδύσεις, περνούσα όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο κάτω από το νερό. Δεν πρόσεξα καμία λιβελούλη: ίσως να ήταν εκεί, ίσως όχι. Δεν τις πρόσεξα. Αλλά μετά από λίγο καιρό, μετά από κάποιους μήνες, μία μέρα καθώς περπατούσα άσκοπα, πρόσεξα εκατοντάδες λιβελούλες, εκατοντάδες. Κάτι σαν αυτές, όλες αυτές είναι το είδος Παγκόσμιο Εξαφριστήρι. Δεν ήξερα τότε, αλλά ξέρω τώρα, είναι Παγκόσμια Εξαφριστήρια, εκατοντάδες. Και βρίσκονταν εκεί γι' αρκετό καιρό. Και μετά χάθηκαν.

Και δεν το ξανασκέφτηκα μέχρι την επόμενη χρονιά, όταν ξανασυνέβη, και τον επόμενο χρόνο και τον επόμενο. Ήμουν σχετικά αργός, δεν έδωσα πολύ προσοχή. Αλλά ρώτησα κάποιους φίλους και συνεργάτες από τις Μαλδίβες και ναι, έρχονται κάθε χρόνο. Και ρώτησα ανθρώπους σχετικά και ναι, ήξεραν και δεν ήξεραν τίποτα, από πού προέρχονταν ή κάτι σχετικό. Αλλά και πάλι δεν με πολυαπασχόλησε. Αλλά σταδιακά συνειδητοποίησα, πως κάτι πολύ σημαντικό συνέβαινε.

Γιατί οι λιβελούλες χρειάζονται γλυκό νερό για να αναπαραχθούν. Και οι Μαλδίβες, που είμαι βέβαιος πως κάποιοι από εσάς έχετε πάει εκεί -- Εδώ λοιπόν είναι το σπίτι μου. Οι Μαλδίβες λοιπόν, όμορφο μέρος. (Γέλια) Αποτελούνται από κοραλλιογενείς υφάλους. Και από πάνω τους υπάρχει άμμος. Το μέσο ύψος, περίπου τόσο πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Η παγκόσμια θέρμανση, η άνοδος της στάθμης της θάλασσας, ένα πραγματικά σοβαρό θέμα. Αλλά δεν θα μιλήσω γι' αυτό. Ακόμα ένα σημαντικό στοιχείο αναφορικά με την άμμο είναι πως όταν βρέχει το νερό απορροφάται από το έδαφος. Χάνεται. Μένει κάτω από το έδαφος. Τα δέντρα μπορούν να το βρουν με τις ρίζες τους. Οι άνθρωποι μπορούν να σκάψουν λάκκους και να κάνουν πηγάδια.

Αλλά οι λιβελούλες -- κάπως δύσκολο. Δεν υπάρχει γλυκό νερό στην επιφάνεια. Δεν υπάρχουν νερόλακκοι, ρυάκια, ποτάμια, λίμνες, τίποτα τέτοιο. Γιατί λοιπόν κάθε χρόνο εκατομμύρια λιβελούλες, εκατομμύρια, εκατομμύρια λιβελούλες εμφανίζονται. Μου κίνησε την περιέργεια. Για την ακρίβεια, θα σταματήσω εδώ, γιατί θέλω να ρωτήσω και υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που από την Ινδία ασφαλώς, άνθρωποι που μεγάλωσαν εδώ. Όσοι από εσάς είστε Ινδοί ή μεγαλώσατε εδώ, σηκώστε τα χέρια σας, ποιοι από εσάς -- όχι ακόμα, όχι ακόμα! Είστε πολύ ανυπόμονοι. Πολύ ανυπόμονοι. Όχι. Περιμένετε. Περιμένετε. Περιμένετε για το σήμα. Θα πω "Πάμε".

Όσοι από εσάς μεγαλώσατε στην Ινδία, θυμάστε στην παιδική σας ηλικία, λιβελούλες, σμήνη από λιβελούλες; Ίσως στο σχολείο, δένοντάς τες ίσως με κομματάκια από κλωστές; Κόβοντας ίσως κομμάτια; Δεν ρωτάω αυτό. Θέλω μόνο να πείτε, αν θυμάστε μεγάλους αριθμούς από λιβελούλες. Χέρια; Χέρια; Ναι. Ευχαριστώ. Ευχαριστώ. Είναι ένα διαδεδομένο φαινόμενο σε όλη τη νότια Ασία, συμπεριλαμβανομένων και των Μαλδίβων. Και μου κίνησε την περιέργεια.

Στις Μαλδίβες, τώρα στην Ινδία υπάρχει άφθονο νερό, οπότε φυσικά και λιβελούλες. Γιατί όχι; Αλλά στις Μαλδίβες, δεν υπάρχει γλυκό νερό. Τι συμβαίνει λοιπόν; Το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να αρχίσω να καταγράφω πότε εμφανίζονταν στις Μαλδίβες. Και αυτή είναι η απάντηση, την 21η Οκτωβρίου. Όχι κάθε χρόνο, είναι η μέση ημερομηνία. Το καταγράφω εδώ και 15 χρόνια. Θα νόμιζε κανείς πως έρχονται από την Ινδία. Είναι το κοντινότερο μέρος. Αλλά τον Οκτώβριο, θυμάστε, βρισκόμαστε ακόμα στην περίοδο του νοτιοδυτικού μουσώνα, οι Μαλδίβες είναι ακόμα στην περίοδο του νοτιοδυτικού μουσώνα. Ο άνεμος πνέει σταθερά, κάθε φορά, από τα δυτικά. Πνέει προς την Ινδία, δεν έρχεται από εκεί. Πώς λοιπόν έρχονται εδώ αυτά τα πράγματα; Έρχονται από την Ινδία αντίθετα στη φορά του ανέμου; Έμοιαζε κάπως απίθανο.

Το επόμενο πράγμα που έκανα ήταν να αρχίσω τα τηλεφωνήματα. Οι Μαλδίβες είναι ένα στενόμακρο αρχιπέλαγος. Εκτείνεται για περίπου 800 χιλιόμετρα, εδώ φυσικά είναι η Ινδία. Τηλεφώνησα και έστειλα email σε φίλους και συνεργάτες. Πότε βλέπετε τις λιβελούλες για πρώτη φορά; Και σύντομα, άρχισε να σχηματίζεται μία εικόνα. Στη Μπάνγκαλορ, ένας συνεργάτης μου έστειλε πληροφορίες για τρία χρόνια, μέση ημερομηνία, 24 Σεπτεμβρίου, άρα τέλη Σεπτεμβρίου. Στην Τριβαντρούμ, πιο νότια, λίγο αργότερα. Στο βορρά των Μαλδίβων, λίγο αργότερα. Μετά στο Μαλέ, μετά πιο νότια. Και μετά στα πιο νότια τμήματα των Μαλδίβων. Είναι φανερό, έρχονται από την Ινδία. Αλλά διασχίζουν 650 χιλιόμετρα ωκεανού, αντίθετα στον άνεμο. Πώς στην ευχή το καταφέρνουν αυτό; Δεν ήξερα.

Μετά άρχισα να μετράω λιβελούλες. Ήθελα να μάθω για την εποχικότητά τους, ποια εποχή του χρόνου, πρωτοεμφανίζονται τότε, αλλά πόσο καιρό παραμένουν; Προσφέρει αυτό κάποια στοιχεία; Ξεκίνησα λοιπόν μία εντατική επιστημονική διαδικασία. Έκανα μία εντατική επιστημονική διατομή. Με το ποδήλατό μου ταξίδεψα το νησί του Μαλέ. Η περιφέρειά του είναι περίπου 5 χιλιόμετρα, και μετρούσα τις λιβελούλες καθώς προχωρούσα, προσπαθώντας να αποφύγω τους ανθρώπους ενώ κοιτούσα τα δέντρα.

Και βρίσκονται εδώ για μία πολύ σύντομη περίοδο, Οκτώβριο, Νοέμβριο, Δεκέμβριο. Αυτό είναι. Και μετά ελαττώνονται, υπάρχουν μερικές, αλλά αυτό είναι. Οκτώβριος, Νοέμβριος, Δεκέμβριος. Αυτή δεν είναι η περίοδος του βορειοανατολικού μουσώνα. Δεν είναι η περίοδος του νοτιοδυτικού μουσώνα. Είναι η περίοδος ανάμεσα στους μουσώνες, όταν οι μουσώνες αλλάζουν.

Τώρα, αυτό που είπα ήταν, έχετε το νοτιοδυτικό μουσώνα να φυσά από τη μια μεριά, και μετά αλλάζει και έχετε το βορειοανατολικό μουσώνα από την άλλη. Και αυτό δίνει την εντύπωση πως έχετε μία αέρια μάζα που ανεβοκατεβαίνει συνέχεια. Αλλά δεν είναι έτσι. Αυτό που συμβαίνει στην πραγματικότητα, είναι πως υπάρχουν δύο αέριες μάζες. Και υπάρχει ένα μέτωπο ανάμεσά τους, το οποίο κινείται. Έχετε λοιπόν την Ινδία εδώ, όταν το μέτωπο είναι πάνω από την Ινδία πνέει ο νοτιοδυτικός μουσώνας. Μετά το μέτωπο κινείται στο βορειοανατολικό μουσώνα. Και το μέτωπο στη μέση δεν είναι κάθετο, αλλά υπό γωνία.

Καθώς πλησιάζει στο Μαλέ στέκομαι κάτω από το μέτωπο στο Μαλέ. Μπορεί να βρίσκομαι στο νοτιοδυτικό μουσώνα. Αλλά ο άνεμος από πάνω μπορεί να προέρχεται από το βορειανατολικό μουσώνα. Οι λιβελούλες λοιπόν έρχονται από την Ινδία στο βορειοανατολικό μουσώνα. Αλλά σε υψόμετρο 1000 με 2000 μέτρων. Απίστευτο. Αυτά τα μικρά έντομα, είναι τα ίδια με αυτά που βλέπουμε εδώ έξω, με μήκος πέντε εκατοστά, πετούν ανά εκατομμύρια, 650 χιλιόμετρα πάνω από τον ωκεανό, σε ύψος 2000 μέτρων. Αρκετά απίστευτο.

Ήμουνα λοιπόν πολύ ευχαριστημένος με τον εαυτό μου. Σκεφτόμουνα πως είχα βρει τη λύση. Ξέρω πώς έρχονται εδώ. Τότε έξυσα το κεφάλι μου λιγάκι, και εντάξει, ξέρω πώς έρχονται εδώ αλλά γιατί; Για ποιο λόγο, εκατομμύρια λιβελούλες διασχίζουν τον ωκεανό κάθε χρόνο προς την καταστροφή τους; Δεν έχει νόημα. Δεν υπάρχει τίποτα γι' αυτές στις Μαλδίβες. Τι στην ευχή κάνουν; Για να μη τα πολυλογώ, διασχίζουν τον ωκεανό. Ταξιδεύουν όλη την απόσταση μέχρι την ανατολική Αφρική.

Το γνωρίζω γιατί έχω φίλους που δουλεύουν σε ερευνητικά αλιευτικά σκάφη που μου έχουν στείλει αναφορές από βάρκες στη μέση του ωκεανού. Το ξέρω γιατί έχουμε αναφορές από τις Σεϋχέλλες, που συμφωνούν, εδώ κάτω. Και το ξέρω γιατί όταν μελετά κανείς τη βροχόπτωση, αυτά τα συγκεκριμένα έντομα, αυτά τα Παγκόσμια Εξαφριστήρια αναπαράγονται σε προσωρινούς λάκκους βρόχινου νερού. Αποθέτουν τα αυγά τους εκεί που πέφτουν οι εποχικές βροχές, οι βροχές των μουσώνων. Οι νύμφες πρέπει να αναπτυχθούν πολύ γρήγορα. Χρειάζονται μόλις έξι εβδομάδες. Αντί για 11 μήνες, χρειάζονται έξι εβδομάδες, βγαίνουν και πετάνε.

Εδώ έχουμε, αν δεν μπορείτε να το διαβάσετε, στο πάνω μέρος είναι η βροχόπτωση για την Ινδία. Και ξεκινούμε τον Ιούνιο. Αυτή είναι η βροχή του μουσώνα. Το Σεπτέμβριο, τον Οκτώβριο, ξεραίνεται. Τίποτα γι' αυτές τις λιβελούλες. Δεν υπάρχει πλέον εποχική βροχή. Πρέπει να ψάξουν για εποχική βροχή. Και πετάνε νότια. Καθώς ο μουσώνας αποτραβιέται στο νότο κατεβαίνουν από την Καρνατάκα, στην Κεράλα. Και τότε η ξηρά τελειώνει. Αλλά είναι απίστευτα ικανοί ταξιδιώτες. Αυτό το συγκεκριμένο είδος μπορεί να πετά για χιλιάδες χιλιόμετρα. Και συνεχίζει. Και ο άνεμος, ο βορειοανατολικός άνεμος το παρασέρνει και το μεταφέρει στην Αφρική πέρα από τον ωκεανό, εκεί που βρέχει. Και αναπαράγονται στις βροχές της Αφρικής. Αυτή είναι η νοτιοανατολική Αφρική. Μοιάζει σαν να υπάρχουν κατά κάποιο τρόπο δύο αναπαραγωγικές περίοδοι. Είναι ελαφρά πιο περίπλοκο από αυτό.

Αυτό που συμβαίνει είναι πως αναπαράγονται στις βροχές των μουσώνων εδώ. Και οι λιβελούλες που μπορείτε να δείτε σήμερα εδώ έξω, στην πανεπιστημιούπολη, είναι τα νεαρά άτομα αυτής της γενιάς. Εκκολάφτηκαν στην Ινδία. Αναζητούν μέρος αναπαραγωγής. Αν βρέχει εδώ θα αναπαραχθούν. Αλλά τα περισσότερα άτομα θα συνεχίσουν. Και η επόμενη στάση σε απόσταση ίσως τεσσάρων ή πέντε ημερών θα είναι η ανατολική Αφρική. Ο άνεμος θα τα παρασύρει εκεί πέρα. Αν περάσουν τις Μαλδίβες μπορεί να ρίξουν μια ματιά, τίποτα εδώ, θα συνεχίσουν.

Εδώ, εδώ, Κένυα, ανατολική Αφρική μόλις βγήκαν από μία μακρά ξηρασία. Οι βροχές άρχισαν μόλις την περασμένη εβδομάδα. Ξεκίνησαν και βρέχει εκεί τώρα. Και οι λιβελούλες είναι εδώ. Έχω αναφορές από διάφορες επαφές μου. Οι λιβελούλες είναι εδώ τώρα. Αναπαράγονται εδώ. Αυτοί οι τύποι, θα γεννήσουν τα αυγά τους τώρα. Θα εκκολαφθούν σε έξι εβδομάδες. Μέχρι τότε οι εποχικές βροχές θα έχουν μετακινηθεί. Δεν είναι εκεί, είναι εκεί κάτω. Θα πετάξουν εκεί. Και η εξυπνάδα είναι πως ο άνεμος πάντα πηγαίνει προς την κατεύθυνση της βροχής. Η βροχή πέφτει, είναι καλοκαιρινές βροχές. Είναι ο καλοκαιρινός μουσώνας. Ο ήλιος είναι από πάνω. Καλοκαιρινές βροχές στη νότια Αφρική. Ο ήλιος είναι από πάνω, μέγιστη θερμοκρασία, μέγιστη εξάτμιση, μέγιστη συννεφοκάλυψη, μέγιστη βροχόπτωση, μέγιστες ευκαιρίες για αναπαραγωγή.

Όχι μόνο αυτό, επειδή έχετε αυτή τη διάδοση θερμότητας, ο αέρας ανεβαίνει όπου κάνει ζέστη, ο αέρας ελκύεται. Είναι μία σύγκλιση. Έτσι, όπου βρέχει ο αέρας ελκύεται προς τα εκεί για να αναπληρώσει τον αέρα που ανυψώνεται. Τα μικρά που θα εκκολαφθούν εδώ, σηκώνονται στον αέρα και αυτόματα μεταφέρονται εκεί που βρέχει. Εναποθέτουν τα αυγά τους, επόμενη γενιά, βγαίνουν, αυτομάτως μεταφέρονται εκεί που βρέχει. Είναι πάλι εδώ πίσω. Βγαίνουν, ώρα να γυρίσουν. Σε τέσσερις γενιές, μία, δύο, τρεις, τέσσερις και πίσω.

Ένας πλήρης κύκλος του Ινδικού Ωκεανού. Μία περιφέρεια 16.000 χιλιομέτρων. 16.000 χιλιόμετρα, τέσσερις γενιές, να θυμάστε, για ένα έντομο πέντε εκατοστών. Είναι πραγματικά απίστευτο. Εσείς από τη Βόρεια Αμερική γνωρίζετε την πεταλούδα Μονάρχη. Που μέχρι τώρα είχε το ρεκόρ για τη μεγαλύτερη μετανάστευση εντόμου. Είναι μόλις το μισό μήκος αυτουνού εδώ. Και αυτό το πέρασμα, του ωκεανού, είναι το μοναδικό συστηματικό υπερωκεάνιο πέρασμα οποιουδήποτε εντόμου. Ένα πραγματικά απίστευτο κατόρθωμα. Και το συνάντησα τυχαία γιατί ζούσα στο Μαλέ, στις Μαλδίβες για αρκετό διάστημα ώστε να αντιληφθεί ο εγκέφαλός μου πως κάτι ιδιαίτερο συνέβαινε.

Αλλά οι λιβελούλες δεν είναι τα μόνα πλάσματα που περνούν τον ωκεανό. Υπάρχει και άλλο ψαχνό στην ιστορία. Ενδιαφέρομαι και για τα πουλιά. Και γνωρίζω αυτό τον τύπο. Είναι ένα αρκετά ιδιαίτερο πουλί. Είναι ένα γεράκι. Ονομάζεται μαυροκιρκίνεζο, φυσικά. Αλλά λέγεται και γεράκι του Αμούρ. Και ονομάζεται έτσι γιατί αναπαράγεται στην Περιφέρεια Αμούρ. Μία περιοχή κατά μήκος του ποταμού Αμούρ, εδώ πάνω. Είναι ένα σύνορο, το μεγαλύτερο τμήμα του είναι το σύνορο ανάμεσα στην Κίνα και τη Ρωσία, εδώ στην Άπω Ανατολή.

Η Σιβηρία, η Μαντζουρία. Και εκεί αναπαράγεται. Και αν είσαι γεράκι είναι ένα πολύ όμορφο μέρος για να βρίσκεσαι το καλοκαίρι. Αλλά είναι αρκετά ελεεινό το χειμώνα. Μπορείτε να φανταστείτε. Όπως θα έκανε λοιπόν κάθε λογικό πουλί, μετακινείται νότια. Μετακινούνται νότια. Όλος ο πληθυσμός. Αλλά εκεί σταματά και η λογική. Δεν σταματούν εδώ ή έστω εδώ κάτω. Περνούν εδώ. Κάνουν μία σύντομη στάση για ανεφοδιασμό στη βορειοανατολική Ινδία. Κατεβαίνουν στο γεωγραφικό πλάτος της Βομβάης ή της Γκόας. Και μετά διασχίζουν τον ωκεανό, προς την Κένυα. Και εδώ κάτω, και ξεχειμωνιάζουν εδώ [στη νότια Αφρική]. Απίστευτο. Είναι η πιο εκπληκτική μετανάστευση οποιουδήποτε αρπακτικού πουλιού. Μία απίστευτη μετανάστευση.

Και δεν διασχίζουν τον ωκεανό μόνα τους. Έχουν το πιο απίστευτο ταξίδι, αλλά αρκετά είδη επιτελούν το πέρασμα από την Ινδία στην Αφρική. Όπως αυτό, το δενδρογέρακο. Αυτός ο τύπος είναι ένα πολύ ωραίο πουλί, είναι ένας κούκος. Όσοι από εσάς είστε από τη βόρεια Ινδία θα το γνωρίζετε αυτό. Έρχεται με τους μουσώνες. Αυτήν την εποχή επιστρέφουν στην Αφρική. Και αυτός ο τύπος, η χαλκοκουρούνα, ένα μάλλον όμορφο πουλί. Είναι γνωστό ως η Ευρασιατική χαλκοκουρούνα. Στην Ινδία ζει στα βορειοδυτικά, και είναι γνωστό ως χαλκοκουρούνα του Κασμίρ. Και αυτά τα πουλιά, έχω συγκεντρώσει αυτά τα στοιχεία, όλα τα διαθέσιμα στοιχεία γι' αυτά τα πουλιά, τα έχω συγκεντρώσει και διαπίστωσα ότι μεταναστεύουν την ίδια εποχή με τις λιβελούλες. Χρησιμοποιούν ακριβώς τους ίδιους ανέμους. Ταξιδεύουν ακριβώς την ίδια εποχή με τους ίδιους ανέμους για να καταφέρουν να περάσουν. Ξέρω πως ταξιδεύουν στο ίδιο υψόμετρο.

Είναι γνωστό για το γεράκι του Αμούρ. Αυτός ο τύπος δυστυχώς, ένας από αυτούς είχε ένα άσχημο τέλος. Πετούσε στα ανοιχτά της Γκόας, πριν από 21 χρόνια, το 1988, τον Οκτώβριο του 1988. Ένα αεριωθούμενο του Ινδικού ναυτικού πετούσε έξω από τη Γκόα, μπαμ, μες στη νύχτα, ευτυχώς είχε δύο μηχανές, επέστρεψε στη βάση και έβγαλαν τα υπολείμματα μιας από αυτές. Πετούσε τη νύχτα πάνω από τον Ινδικό Ωκεανό σε ύψος 2424 μέτρα. Το ίδιο ύψος με τις λιβελούλες. Χρησιμοποιούν λοιπόν τους ίδιους ανέμους. Και το άλλο στοιχείο, ο άλλος σημαντικός παράγοντας γι' αυτά τα πουλιά, όλα μ' ένα μέσο μέγεθος, και αυτό περιλαμβάνει και την επόμενη διαφάνεια, ένας μελισσοφάγος. Οι μελισσοφάγοι τρώνε μέλισσες. Αυτός έχει ένα όμορφο μπλε μάγουλο. Ένας πράσινος μελισσοφάγος. Και κάθε ένα από αυτά τα πουλιά που κάνουν το ταξίδι από την Ινδία στην ανατολική Αφρική τρώει έντομα, μεγάλα έντομα, σε μέγεθος λιβελούλης. Σας ευχαριστώ πολύ. (Χειροκρότημα)