Ο Κάρτερ Έμαρτ παρουσιάζει ένα τρισδιάστατο άτλαντα του σύμπαντος.

Είναι μεγάλη τιμή σήμερα να μοιράζομαι μαζί σας το Ψηφιακό Σύμπαν, που δημιουργήθηκε για την ανθρωπότητα ώστε να μπορούμε να δούμε τη θέση μας στο σύμπαν. Και νομίζω ότι μπορούμε να ξεκινήσουμε το βίντεο που έχουμε.

(Ιμαλάια)

(Μουσική)

Ο επίπεδος ορίζοντας στον οποίο έχουμε εξελιχθεί υπήρξε ο μεταφορέας των άπειρων, αδέσμευτων πόρων και απεριόριστης χωρητικότητας για την απόρριψη λυμάτων. Από τη στιγμή που πραγματικά απομακρυνθήκαμε από τη Γη, πήγαμε πιο ψηλά στην ατμόσφαιρα και είδαμε τον ορίζοντα να διπλώνεται στον ίδιο του τον εαυτό μπορέσαμε να κατανοήσουμε τον πλανήτη μας ως μια περιορισμένη κατάσταση. Ο Ψηφιακός Άτλας του Σύμπαντος έχει δημιουργηθεί στο Αμερικάνικο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας τα τελευταία 12 χρόνια. Υποστηρίζουμε ότι, αν τα βάλουμε όλα αυτά μαζί σαν ένα έργο για να χαρτογραφήσουμε πραγματικά το σύμπαν σε όλες τις κλίμακες. Αυτό που βλέπουμε εδώ είναι δορυφόροι γύρω από τη Γη και η Γη σε σωστή τοποθέτηση έναντι του σύμπαντος, όπως βλέπουμε. Η NASA υποστήριξε αυτό το έργο πριν από 12 χρόνια σαν μέρος της αναδόμησης του Πλανηταρίου του Χέιντεν ώστε να μπορέσουμε να το μοιραστούμε με τον κόσμο.

Το Ψηφιακό Σύμπαν είναι η βάση για την παραγωγή των διαστημικών περιηγήσεων που κάνουμε -- των κύριων διαστημικών περιηγήσεων στους (αστρονομικούς) θόλους. Αλλά, αυτό που βλέπετε εδώ είναι το αποτέλεσμα πραγματικών πρακτικών ασκήσεων που διοργανώσαμε με το Πανεπιστήμιο Λίνκοπινγκ της Σουηδίας. Είχα 12 φοιτητές που δούλεψαν πάνω σε αυτό για τη μεταπτυχιακή τους εργασία. Και το αποτέλεσμα ήταν αυτό το λογισμικό με την ονομασία Uniview και η εταιρία SCISS στη Σουηδία. Αυτό το λογισμικό επιτρέπει τη διαδραστική χρήση. Έτσι, αυτό το πραγματικό σχέδιο πτήσης και η ταινία που παρακολουθούμε εδώ έγινε ζωντανά. Το κατέγραψα ζωντανά από το φορητό υπολογιστή μου στην καφετέρια Earth Matters στην ανατολική περιοχή του Μανχάταν, όπου διαμένω. Και αυτό έγινε ως ένα έργο σε συνεργασία με το Μουσείο Ρούμπιν της Ιμαλαïανής Τέχνης για μια έκθεση συγκριτικής κοσμολογίας.

Έτσι, όπως απομακρυνόμαστε, βλέπουμε συνεχώς από τον πλανήτη μας μέχρι έξω στο βασίλειο των γαλαξιών που βλέπουμε εδώ, με την ταχύτητα του φωτός, δίνοντάς σας την αίσθηση του πόσο μακριά είμαστε. Όπως κινούμαστε προς τα έξω, το φως από αυτούς τους μακρινούς γαλαξίες χρειάζεται τόσο πολύ χρόνο, που κάνουμε πραγματικά μια αναδρομή στο παρελθόν. Κάνουμε πίσω τόσο πολύ που βλέπουμε τελικά έναν περιορισμό γύρω μας -- το απόφωτο της Μεγάλης Έκρηξης. Αυτό είναι το WMAP μικροκυματικό υπόβαθρο που βλέπουμε. Θα πετάξουμε έξω από αυτό, μόνο και μόνο για να μπορέσουμε να δούμε αυτόν τον περιορισμό. Εάν είμασταν έξω από αυτό, αυτό θα ήταν σχεδόν άσκοπο, υπό την έννοια ότι είμαστε πριν από τη δημιουργία του χρόνου. Αλλά αυτός είναι ο περιορισμός μας στο ορατό σύμπαν. Γνωρίζουμε ότι το σύμπαν είναι μεγαλύτερο από αυτό που πραγματικά μπορούμε να δούμε.

Γυρνώντας πίσω γρήγορα, βλέπουμε εδώ τη ραδιόσφαιρα από την οποία ξεπηδήσαμε πριν. Αλλά αυτές είναι θέσεις, οι τελευταίες θέσεις εξωπλανητών που έχουμε χαρτογραφήσει. Και ο Ήλιος μας είναι προφανώς εδώ με το ηλιακό μας σύστημα. Αυτό που πρόκειται να δείτε -- θα πρέπει να μεταβείτε εδώ πολύ γρήγορα μεταξύ αρκετών βαθμίδων αστέρων για να φτάσετε εκεί που βλέπουμε το ηλιακό σύστημα. Αυτές είναι οι τροχιές των Βόγιατζερ 1, Βόγιατζερ 2, Πάιονιρ 11 και Πάιονιρ 10. των πρώτων τεσσάρων διαστημικών σκαφών που έφυγαν εκτός ηλιακού συστήματος. Πλησιάζοντας κι άλλο, επιλέγουμε τη Γη. Αυτή είναι η τροχιά της Σελήνης και βλέπουμε και τη Γη. Αυτός ο χάρτης μπορεί να ενημερωθεί. Και μπορούμε να προσθέσουμε νέα δεδομένα.

Γνωρίζω τη Δρ. Κάρολιν Πόρκο, διευθύνων ερευνητή εικόνας της αποστολής Κασίνι. Εδώ, βλέπουμε τις σύνθετες τροχιές της αποστολής Κασίνι κωδικοποιημένες χρωματικά για τις διαφορετικές φάσεις, τόσο μεγαλοφυής σχεδιασμένη ώστε σε 45 συναντήσεις με το μεγαλύτερο φεγγάρι, τον Τιτάνα, που είναι μεγαλύτερος από τον πλανήτη Ερμή, εκτρέπεται η τροχιά στις διαφορετικές φάσης της αποστολής.

Αυτό το λογισμικό μας επιτρέπει να προσεγγίσουμε και να παρατηρήσουμε μέρος αυτών. Αυτό το λογισμικό μπορεί επίσης να δικτυωθεί με θόλους προβολής. Διαθέτουμε μια αυξανόμενη βάση χρηστών γι' αυτό. Και δικτυώνουμε θόλους. Και μπορούμε να έχουμε δίκτυο μεταξύ θόλων και αιθουσών διδασκαλίας. Στην ουσία, μοιραζόμαστε περιοδίες του σύμπαντος με το πρώτο της Υποσαχάριας Αφρικής πλανητάριο της Γκάνας όπως επίσης και νέες βιβλιοθήκες που έχουν χτισθεί στις συνοικίες της Κολούμπια και ένα γυμνάσιο στην Καμπότζη. Και οι Καμποτζιανοί έχουν στην πραγματικότητα ελέγξει το πλανητάριο του Χέιντεν από το γυμνάσιό τους.

Αυτή είναι μια εικόνα που πάρθηκε την Κυριακή από τον δορυφόρο Άκουα, αλλά μέσω του λογισμικού Uniview. Έτσι, βλέπεται την "άκρη" της Γης. Αυτό είναι το Νεπάλ. Αυτό είναι, στην πραγματικότητα, ακριβώς εδώ είναι η κοιλάδα της Λάσα, ακριβώς εδώ, στο Θιβέτ. Αλλά μπορούμε να δούμε τη θολούρα από τις φωτιές και άλλους λόγους στην πεδιάδα του Γάγγη κάτω στην Ινδία. Αυτό είναι το Νεπάλ και το Θιβέτ.

Και σχεδόν πριν τελειώσω, θα ήθελα απλά να πω ότι είναι όμορφος ο κόσμος στο οποίο ζούμε. Εδώ βλέπουμε λίγο χιόνι που μερικοί από εσάς μπορεί να είχατε το κουράγιο να βγείτε έξω. Αυτό που θα ήθελα απλά να πω είναι ότι αυτό που χρειάζεται τώρα ο κόσμος είναι η αίσθηση του να μπορούμε να δούμε τους εαυτούς μας σε αυτή τη μεγαλύτερη κατάσταση τώρα και τη μεγαλύτερη αίσθηση του τι είναι το σπίτι. Διότι, το σπίτι μας είναι το σύμπαν και, ουσιαστικά, εμείς είμαστε το σύμπαν. Το κουβαλάμε μέσα μας. Και το να μπορούμε να δούμε το ευρύτερο πλαίσιο σε αυτή τη μεγαλύτερη αίσθηση σε όλες τις κλίμακες μας βοηθάει όλους, πιστεύω, στην κατανόηση του που είμαστε και ποιοί είμαστε στο σύμπαν.

Σας ευχαριστώ.

(Χειροκρότημα)