Ο Burt Rutan βλέπει το μέλλον του διαστήματος

Θέλω να αρχίσω λέγοντας, Χιούστον, έχουμε ένα πρόβλημα. Εισερχόμαστε στην δεύτερη γενιά της μη προόδου όσον αφορά την ανθρώπινη πτήση στο διάστημα. Στην πραγματικότητα, έχουμε οπισθοδρομήσει. Αντιμετωπίζουμε με μεγάλη πιθανότητα να χάσουμε την ικανότητα μας να εμπνεύσουμε την νεολαία μας να βγεί έξω και να συνεχίσει αυτό το πολύ σημαντικό πράγμα αυτό που σαν είδος πάντα κάναμε. και αυτό είναι, ενστικτωδώς βγήκαμε έξω και σκαρφαλώσαμε σε δύσκολες κορυφές, πήγαμε όλο σε πιο εχθρικά μέρη, και ανακαλύψαμε αργότερα, ίσως προς έκπληξη μας, ότι αυτός είναι ο λόγος που επιβιώσαμε. Και νιώθω πολύ έντονα ότι δεν είναι αρκετά καλό για όλους μας να έχουμε γενιές παιδιών τα οποία σκέφτονται ότι είναι ΟΚ να ανυπομονούν σε μία καλύτερη έκδοση κινητού τηλεφώνου με βίντεο σ' αυτήν. Πρέπει να ανυπομονούν για εξερεύνηση, πρέπει να ανυπομονούν για αποίκιση, πρέπει να ανυπομονούν για καινοτομίες. Πρέπει να. Πρέπει να τους εμπνεύσουμε, γιατί χρειάζεται να μας οδηγήσουν και να μας βοηθήσουν να επιβιώσουμε στο μέλλον.

Είμαι ιδιαίτερα ανήσυχος στο ότι τι κάνει η NASA αυτήν την στιγμή με αυτό το νέο δόγμα Μπούς να -- για αυτήν την επόμενη δεκαετία και μισή -- ω διάολε, τα έκανα θάλασσα. Έχουμε πολύ συγκεκριμένες οδηγίες εδώ να μην μιλάμε για πολιτική.

(Γέλιο)

Αυτό στο οποίο ανυπομονούμε είναι --

(Χειροκρότημα)

Αυτό στο οποίο ανυπομονούμε είναι δεν είναι μόνο η έμπνευση των παιδιών μας, αλλά το τρέχων σχέδιο αυτήν την στιγμή είναι να μην επιτρέπετε στα πιο δημιουργικά μυαλά σ' αυτήν την χώρα -- της Μπόινγκ και Λόκχιντ διαστημικούς μηχανικούς να πάνε έξω και να πάρουν ρίσκα και να δοκιμάσουν νέα πράγματα. Θα πάμε πίσω στο φεγγάρι -- 50 χρόνια αργότερα -- και θα το κάνουμε πολύ συγκεκριμένα, να μην μάθουμε τίποτα νέο. Είμαι πολύ ανήσυχος από αυτό. Εμπάση περιπτώσει αυτή είναι -- η ουσία του πράγματος που θέλω να μοιραστώ μαζί σας σήμερα, αν και, είναι ακριβώς εκεί πίσω όπου εμπνέαμε τους ανθρώπους οι οποίοι θα είναι οι μεγάλοι ηγέτες μας αργότερα. Αυτό θα είναι και το θέμα μου εδώ για τα επόμενα 15 λεπτά. Και πιστεύω ότι η έμπνευση αρχίζει όταν είμαστε πολύ νέοι: τριών χρονών, μέχρι 12, δεκατεσσάρων χρονών. Αυτό που εμείς -- τι κοιτάζουν είναι το πιο σημαντικό πράγμα.

Ας πάρουμε ένα στιγμιότυπο από την αεροπλοία. Και τότε υπήρχε μια υπέροχη μικρή περίοδος τεσσάρων χρόνων όπου θαυμάσια πράγματα συνέβησαν. Άρχισε το 1908, τότε όπου οι αδερφοί Ράιτ πέταξαν στο Παρίσι, και όλοι είπαν, "Ααα, μπορώ και εγώ να το κάνω αυτό." Μια χούφτα μόνο ανθρώπων πέταξαν στης αρχές του 1908. Σε τέσσερα χρόνια, 39 χώρες είχαν εκατοντάδες αεροπλάνα, χιλιάδες πιλότους. Τα αεροπλάνα εφευρέθηκαν από φυσική επιλογή. Σήμερα μπορείς να πεις με τι ευφυές σχέδιο είναι σχεδιασμένα τα σημερινά αεροπλάνα, αλλά δεν υπήρχε κάποιο ευφυές σχέδιο με το οποίο σχεδιάζονταν αυτά τα πρώτα αεροπλάνα. Υπήρχαν πιθανόν τουλάχιστον 30.000 διαφορετικά πράγματα τα οποία δοκιμάστηκαν, και όταν συντρίβονταν και σκότωναν πιλότους, μην το δοκιμάσεις αυτό ξανά. Αυτά τα οποία πέταγαν και προσγειώνονταν OK γιατί δεν υπήρχαν εκπαιδευμένοι πιλότοι που είχαν καλές ικανότητες στην πτήση εξ'ορισμού. Έτσι εμείς, κάνοντας ένα μεγάλο αριθμό προσπαθειών, χιλιάδες προσπάθειες, σε αυτήν την τετράχρονη περίοδο, εφεύραμε τις ιδέες των αεροσκαφών που πετούν σήμερα. Και για αυτό είναι τόσο ασφαλή, καθώς δώσαμε πολλές ευκαιρίες να βρούμε τι είναι καλό. Αυτό δεν συνέβη καθόλου στην διαστημική πτήση. Μόνο δύο αντιλήψεις δοκιμάστηκαν --δύο από της ΗΠΑ και μία από τους Ρώσους.

Λοιπόν, ποιος εμπνεύστηκε κατα την διάρκεια αυτής της χρονικής περιόδου? Η ιστοσελίδα "Aviation Week" μου ζήτησε να κάνω μία λίστα με αυτούς που νόμιζα ότι ήταν η κινητήριος δύναμη στα πρώτα 100 χρόνια της αεροπλοΐας. Και τους έγραψα κάτω και ανακάλυψα αργότερα ότι καθένας από αυτούς ήταν παιδάκι σε εκείνη την θαυμάσια αναγέννηση της αεροπορίας. Λοιπόν, αυτό που συνέβη όταν ήμουν μικρό παιδί ήταν -- κάποια πολύ σοβαρά πράγματα επίσης. Η εποχή των τζετ άρχισε, η πυραυλική εποχή άρχισε. Ο Βόν Μπράουν ήταν εκεί δείχνοντας πως να πάμε στον Άρη -- και αυτό συνέβη πριν τον Σπούτνικ. Και αυτό ήταν σε μία εποχή όπου ο Άρης ήταν εξαιρετικά πιο ενδιαφέρων από ό, τι είναι τώρα. Πιστεύαμε ότι θα υπήρχαν ζώα εκεί, γνωρίζαμε ότι υπήρχαν φυτά εκεί, τα χρώματα αλλάζουν, έτσι; Αλλά, ξέρετε τώρα, ότι η NASA το χάλασε αυτό γιατί έστειλαν εκείνα τα ρομπότ και τα προσγειώσαν μόνο στις ερήμους.

(Γέλιο)

Εάν κοιτάξετε αυτό που συνέβη -- αυτή η μικρή μαύρη γραμμή είναι η μέγιστη ταχύτητα που πέταξε ποτέ ο άνθρωπος, και η κόκκινη γραμμή είναι τα κορυφαία στρατιωτικά αεροσκάφη και η μπλε γραμμή είναι τα συμβατικά εναέρια επιβατικά. Βλέπετε εδώ ένα μεγάλο άλμα. Όταν ήμουν μικρό παιδί -- και πιστεύω ότι είχε κάτι να κάνει με το να μου δώσει το κουράγιο να πάω έξω και να δοκιμάσω κάτι το οποίο άλλοι δεν είχαν το κουράγιο να δοκιμάσουν Λοιπόν, τι έκανα όταν ήμουν παιδί; Δεν ασχολήθηκα με γρήγορα αυτοκίνητα, με κορίτσια και χορό. Και δεν είχαμε ναρκωτικά εκείνες τις ημέρες. Αλλά συμμετείχα σε διαγωνισμό μοντελισμού αεροπλάνων. Ξόδεψα περίπου εφτά χρόνια περίπου στον πόλεμο του Βιετνάμ κάνοντας δοκιμαστικές πτήσεις αεροσκαφών για την Πολεμική Αεροπορία. Και μετά διασκέδασα πολύ κατασκευάζοντας αεροσκάφη όπου οι άνθρωποι μπορούσαν να φτιάξουν στα γκαράζ τους. Και περίπου 3.000 από αυτά πετάνε. Φυσικά, ένα από αυτά ,το Voyager, έκανε τον γύρω του κόσμου. Ίδρυσα άλλη μια εταιρία το ’82, η οποία είναι η εταιρία μου τώρα. Και έχουμε αναπτύξει περισσότερους από έναν νέους τύπους αεροσκαφών κάθε έτος από το 1982. Και υπάρχουν πολλά από αυτά τα οποία δεν μπορώ να σας δείξω σε αυτόν τον πίνακα.

Το όποιο εντυπωσιακό αεροσκάφος ποτέ, και πιστεύω, ότι σχεδιάστηκε μια ντουζίνα χρόνια από το πρώτο επιχειρησιακά ενεργό τζετ. Έμεινε επιχειρησιακά ενεργό μέχρι που ήταν πολύ σκουριασμένο να πετάξει, βγήκε εκτός λειτουργείας. Υποχωρήσαμε το ’98 σε κάτι το οποίο αναπτύχθηκε το ’56. Τι; Το πιο εντυπωσιακό διαστημόπλοιο ποτέ, πιστεύω, ήταν το σεληνιακό σκάφος Grumman. Ήταν – ξέρετε, προσγειώθηκε στο φεγγάρι, Απογειώθηκε, δεν χρειάστηκε συντηρητές -- Αυτό είναι κάπως cool. Χάσαμε αυτήν την ικανότητα. Την εγκαταλείψαμε το ’72. Αυτό σχεδιάστηκε τρία χρόνια από την πρώτη πτήση του Γκαγκάριν στο διάστημα το 1961. Τρία χρόνια, και δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό τώρα.

Τρελό. Πολύ σύντομα θα μιλήσουμε για τους κύκλους καινοτομίας, πράγματα που αναπτύσονται, έχουν μεγάλη δραστηριότητα, πεθαίνουν και αντικαθηστούνται από κάτι άλλο. Αυτά συμβαίνουν κάθε 25 χρόνια. 40 χρόνια με επιμήκυνση. Μπορείται να εφαρμόσεται αυτήν την δήλωση σε όλα τα είδη τεχνολογίας. Το ενδιαφέρον παρεμπιπτόντως, η ταχύτητα εδώ, συγνώμη, η μέγιστη ταχύτητα ταξιδίου είναι ο τίτλος αυτών των κύκλων καινοτομίας. Δεν υπάρχει καθόλου εδώ. Αυτά τα δύο νέα αεροσκάφη έχουν την ίδια ταχύτητα με το DC8 to 1958. Εδώ είναι η παγίδα, δεν έχεις κύκλους καινοτομίας εάν η κυβέρνηση το αναπτύσσει και η κυβέρνηση το χρησιμοποιεί. Ξέρετε, ένα καλό παράδειγμα, είναι το δύκτιο DARPA. Οι υπολογιστές χρησιμοποιήθηκαν πρώτα για στρατιωτικούς σκοπούς, μετα η εφορία. Αλλά όταν την πήραμε στα χέρια μας, έχουμε όλων των επιπέδων δραστηριότητα τώρα, όλα τα οφέλη από αυτό. Ο ιδιωτικός τομέας πρέπει να το κάνει. Έχετε αυτό κατά νου. Έβαλα κάτω την καινοτομία Κοίταξα για κύκλους καινοτομίας στο διάστημα, και δεν βρήκα κανέναν.

Τον πρώτο χρόνο, αρχίζοντας από τότε που ο Γκαγκάριν πήγε στο διάστημα, και μερικές βδομάδες αργότερα ο Άλαν Σέπαρντ, έγιναν πέντε επανδρωμένες διαστημικές πτήσεις στον κόσμο, τον πρώτο κιόλας χρόνο. Το 2003, όλοι όσους έστειλαν η ΗΠΑ στο διάστημα σκοτώθηκαν. Υπήρξαν μόνο τρεις ή τέσσερις πτήσεις το 2003. Το 2004, έγιναν δύο πτήσεις: δύο Ρώσικα Σογιούζ πέταξαν στον διεθνή διαστημικό σταθμό. Και έπρεπε να κάνω τρεις φορές στην έρημο Μοχάβε με μία μικρή ομάδα ντουζίνας ανθρώπων για να φτάσουμε συνολικά στις πέντε, ο οποίος είναι ο ίδιος αριθμός με το 1961. Δεν υπάρχει ανάπτυξη. Δεν υπάρχει Δραστηριότητα. Δεν υπάρχει τίποτα.

Αυτή η φωτογραφία πάρθηκε από το SpaceShipOne. Αυτή η φωτογραφία πάρθηκε από τροχιά. Στόχος μας είναι να μπορείτε να δείτε αυτήν φωτογραφία και να την απολαμβάνετε. Ξέρουμε πώς να κάνουμε υπο-τροχιακές πτήσεις τώρα, να το κάνουμε αρκετά ασφαλές -- τουλάχιστον όσο ασφαλή ήταν τα πρώτα αεροπλάνα -- έτσι αυτό μπορεί να γίνει. Και νομίζω ότι θέλω να μιλήσω λίγο γιατί είχαμε το κουράγιο να πάμε έξω και να το δοκιμάσουμε σαν μια μικρή εταιρία.

Λοιπόν, πρώτα απ' όλα, τι θα συμβεί μετά; Η πρώτη βιομηχανία θα έχει πολύ κινητικότητα, πολλοί παίκτες. Υπάρχει άλλη μία εταιρία η οποία ανακοινώθηκε την προηγούμενη βδομάδα. Και θα είναι υπο-τροχιακή πτήση. Και ο λόγος για τον οποίο πρέπει να είναι υπο-τροχιακή είναι, ότι δεν υπάρχουν επαρκείς λύσεις για την ασφάλεια να πετάξει το κοινό σε τροχιά. Η κυβέρνηση το κάνει αυτό -- τρεις κυβερνήσεις το κάνουν αυτό εδώ και 45 χρόνια, και ακόμα τέσσερα τις εκατό τον ανθρώπων που βγήκαν εκτός ατμόσφαιρας πέθαναν. Αυτό -- Δεν θες να έχεις επιχείρηση με αυτά τα επίπεδα ασφάλειας. Θα υπάρχει πολύ μεγάλη κινητικότητα, πιστεύουμε ότι 100.000 άνθρωποι θα πετάξουν μέχρι το 2020. Δεν μπορώ να σας πω πότε θα αρχίσει, γιατί δεν θέλω ο ανταγωνισμός να γνωρίζει το πρόγραμμά μου. Αλλά πιστεύω ότι όταν αρχίσει, θα βρούμε λύσεις. Και πολύ γρήγορα θα δείτε ξενοδοχεία σε τροχιά. Και ένα εύκολο πράγμα να κάνεις, το οποίο είναι μια βόλτα γύρω από το φεγγάρι για να έχεις αυτήν την υπέροχη θέα. Και αυτό θα είναι πραγματικά υπέροχο. Επειδή το φεγγάρι δεν έχει ατμόσφαιρα -- μπορείς να κάνεις ελλειπτική τροχιά και να μην το πετύχεις για 10 πόδια αν θέλεις. Οο, θα είναι τόσο διασκεδαστικό.

(Γέλιο)

Εντάξει. Οι επικριτές μου λένε, " Εε, o Rutan ξοδεύει πολλά δισεκατομύρια για βόλτες για δισεκατομυριούχους. Τι είναι αυτό; Δεν είναι μεταφορικό σύστημα, είναι μόνο για την πλάκα." Και με ενοχλούσε αυτό, αλλά μετά σκέφτηκα, για κάτσε ένα λεπτό. Αγόρασα τον πρώτο μου Apple υπολογιστή το 1978 και τον αγόρασα γιατί μπορούσα να πω, "Έχω υπολογιστή στο σπίτι μου και εσύ δεν έχεις. 'Σε τι είναι χρήσιμος;' Έλα να δείς. Παίζει τον Βάτραχο (παιχνίδι)." Εντάξει.

(Γέλιο)

Όχι ο υπολογιστής των τραπεζών ή της Λόκχιντ, αλλά ο οικιακός υπολογιστής ήταν για παιχνίδια. Για μια ολόκληρη δεκαετία ήταν για παιχνίδια -- δεν γνωρίζαμε την χρησιμότητα του. Αλλά τι συνέβη, το γεγονός ότι είχαμε αυτή την μεγάλη βιομηχανία, μεγάλη ανάπτυξη, μεγάλη βελτίωση και ικανότητα και πάει λέγοντας, και μπήκαν μέσα σε αρκετά σπίτια, ήμασταν ώριμοι για μια νέα εφεύρεση. Και ο εφευρέτης είναι μέσα σε αυτό το κοινό. Ο Άλ Γκόρ εφεύρε το ίντερνετ και εξαιτίας αυτού, τι -- κάτι το οποίο χρησιμοποιήτο ολόκληρο το χρόνο -- συγνώμη, μια ολόκληρη δεκαετία για διασκέδαση, έγινε το παν -- το εμπόριο μας, η ερευνά μας, η επικοινωνία και αν αφήσουμε τα παιδιά από το Google να σκεφτούν για μερικά σαββατοκύριακα ακόμα, θα μπορέσουμε να προσθέσουμε καμιά δεκαριά πράγματα ακόμα στην λίστα. Και δεν είναι πολύ μακριά όπου δεν θα μπορούμε να πείσουμε τα παιδιά μας ότι δεν είχαμε ανέκαθεν υπολογιστές στα σπίτια μας. Έτσι η διασκέδαση είναι σίγουρη.

Εντάξει, θέλω να σας δείξω ένα φορτωμένο διάγραμμα, αλλά μέσα σ'αυτό είναι η πρόβλεψη μου για το τι θα συμβεί. Και μέσω αυτού αναδύεται άλλο ένα σημείο, ακριβώς εδώ. Υπάρχει μια ομάδα ανθρώπων οι οποίοι προβήκανε -- και δεν τους ξέρετε όλους -- αλλά αυτοί οι οποίοι παρουσιάστηκαν εμπνεύστηκαν όταν ήταν παιδιά, σ'αυτήν την μικρή ηλικία των τριών μέχρι 15 χρονών, από εμάς να πάνε σε τροχιά και στο φεγγάρι ακριβώς σ'αυτήν την χρονική περίοδο. Ο Paul Allen, ο Elan Musk, ο Richard Branson, ο Jeff Bezos, η οικογένεια Ansari η οποία τώρα χρηματοδοτεί το Ρώσικο υπο-τροχιακό πρόγραμμα, ο Bob Bigelow, έναν ιδιωτικό διαστημικό σταθμό, και ο Carmack. Αυτοί οι άνθρωποι πέρνουν χρήματα και τα τοποθετούν σε ένα πολύ ενδιαφέρον πεδίο, και είναι πολύ καλύτερο από ότι να τα τοποθετήσουν σ'ένα πεδίο όπως η βελτίωση κινητών τηλεφώνων ή κάτι αντίστοιχο -- τα τοποθετούν σε πολύ εμπνευσμένα πεδία και αυτό θα μας οδηγήσει σε αυτό το είδος της ικανότητας, και αυτό θα μας οδηγήσει στο επόμενο μεγάλο γεγονός και θα μας επιτρέψει να εξερευνήσουμε. Και πιστεύω τελικά ότι θα μας επιτρέψει να αποικίσουμε και θα μας αποτρέψει από την εξαφάνιση.

Εμπνεύστηκαν από την μεγάλη πρόοδο. Αλλά κοιτάξτε την πρόοδο η οποία συνεχίζεται μετά. Υπήρξαν κάποια παραδείγματα εδώ. Τα στρατιωτικά αεροσκάφη είχαν -- την υψηλότερη επίδοση στρατιωτικού αεροσκάφους την είχε το SR71. Ολοκλήρωσε τον κύκλο ζωής του, σκούριασε πολύ για να πετάξει, και τέθηκε εκτός λειτουργίας. Το Concorde διπλασίασε την ταχύτητα αεροπορικών ταξιδίων. Ολοκλήρωσε τον κύκλο ζωής του χωρίς ανταγωνισμό, τέθηκε εκτός λειτουργίας. Και έχουμε κολλήσει με τις ίδιες δυνατότητες για στρατιωτικά αεροσκάφη και εμπορικά αεροπορικά ταξίδια με αυτή που είχαμε στο τέλος της δεκαετίας του '50.

Αλλά κάτι είναι εκεί έξω για να εμπνεύσει τα παιδιά μας τώρα. Και μιλάω αν έχετε μωρό τώρα, ή αν έχετε ένα 10-χρονο τώρα. Το τι είναι εκεί έξω είναι ότι υπάρχει κάτι πολύ ενδιαφέρον που πρόκειται να συμβεί εδώ. Σχετικά σύντομα, θα μπορείτε να αγοράζετε ένα εισητήριο και να πετάξετε ψηλότερα και γρηγορότερα από τα υψηλότερα σε απόδοση στρατιωτικά αεροσκάφη. Δεν έχει ξανασυμβεί ξανά. Το γεγονός ότι έχουν κολλήσει με αυτές του είδους τις επιδόσεις ήταν, λοιπόν, ξέρετε, κερδίζεις έναν πόλεμο σε 12 λεπτά, γιατί να χρειαστείς κάτι καλύτερο; Αλλά πιστεύω όταν εσείς θα αρχίζετε να αγοράζετε εισιτήρια και πετάτε υπό-τροχιακές πτήσεις στο διάστημα, πολύ σύντομα -- για ένα λεπτό, τι συμβαίνει εδώ, θα έχουμε στρατιωτικά αεροσκάφη με υπό-τροχιακές δυνατότητες, και πιστεύω πολύ σύντομα. Αλλά το ενδιαφέρον είναι ότι το εμπόριο θα το κάνει πρώτο. Εντάξει, ανυπομονώ σε μια νέα καπιταλιστική διαστημική κούρσα, ας το πούμε.

Θυμάστε η διαστημική κούρσα το '60 ήταν για εθνικό γόητρο, γιατί χάσαμε τα πρωτεία. Δεν τα χάσαμε τεχνολογικά. Το γεγονός ότι είχαμε το υλικό να θέσουμε κάτι σε τροχιά όταν αφήσαμε τον Βόν Μπράουν να το κάνει, μπορείς να υποστηρίξεις ότι δεν ήταν τεχνολογική ήττα. Ο Σπούτνικ δεν ήταν τεχνολογική ήττα, ήταν ήττα γοήτρου. Η Αμερική -- ο κόσμος είδε ότι η Αμερική δεν ήταν πρωτοπόρος στην τεχνολογία, και αυτό ήταν κάτι πολύ δυνατό. Και μετά πέταξε ο Alan Shephers βδομάδες μετά τον Gagarin, όχι μήνες ή δεκαετίες. Οπότε είχαμε την ικανότητα. Αλλά η Αμερική έχασε. Χάσαμε. Και για αυτό τον λόγο, κάναμε ένα μεγάλο άλμα για να ανακτήσουμε την διαφορά.

Λοιπόν, ξανά, αυτό το οποίο είναι ενδιαφέρον είναι ότι χάσαμε από τους Ρώσους στα πρώτα βήματα ήδη. Δεν μπορείς να αγοράσεις εισιτήριο για να πετάξεις στο διάστημα στην Αμερική -- δεν μπορείς. Μπορείς να το αγοράσεις στην Ρωσία. Μπορείς να πετάξεις με Ρώσικο εξοπλισμό. Το οποίο είναι διαθέσιμο γιατί το Ρώσικο διαστημικό πρόγραμμα λιμοκτονεί, και είναι ωραίο για αυτούς να πάρουν 20 εκατομμύρια από εδώ και από εκεί για να έχεις μία θέση. Είναι εμπορικό. Μπορεί να χαρακτηριστεί ως τουρισμό. Επίσης προσφέρουν ταξίδι να πας μια βόλτα γύρω από το φεγγάρι, όπως ο Apollo Οχτώ έκανε. 100 εκατομμύρια δολάρια -- ειι, μπορώ να πάω στο φεγγάρι. Αλλά, ξέρετε, Θα είχατε σκεφτεί πίσω στο '60, όταν η διαστημική κούρσα έτρεχε, ότι το πρώτο καπιταλιστικό πράγμα να κάνεις είναι να αγοράσεις εισιτήριο να πας στο φεγγάρι με Ρώσικο εξοπλισμό; Και θα είχατε σκεφτεί , οι Ρώσοι θα είχαν σκεφτεί, ότι όταν θα πρώτο πήγαιναν στο φεγγάρι με τον αναπτυγμένο εξοπλισμό τους, οι άνθρωποι δεν θα είναι Ρώσοι; Ίσως να είναι Ιάπωνες ή ένας Αμερικάνος δισεκατομμυριούχος; Λοιπόν, αυτό είναι παράξενο, ξέρετε, πραγματικά είναι. Αλλά ούτε σι άλλως, πιστεύω ότι πρέπει να τους νικήσουμε ξανά.

Πιστεύω ότι θα δούμε μια πολύ πετυχημένη, πολύ πετυχημένη, ιδιωτική διαστημική βιομηχανία. Είτε είμαστε οι πρώτοι είτε όχι δεν έχει σημασία. Οι Ρώσοι πέταξαν ένα υπερηχητικό μεταγωγικό πριν το Concorde. Και μετέφεραν μερικά φορτία, και μετά το έβγαλαν εκτός λειτουργίας. Νομίζω ότι βλέπετε τον ίδιο παραλληλισμό όταν το εμπορικό κομμάτι προσφέρεται.

Εντάξει, θα μιλήσουμε λίγο για την εμπορική ανάπτυξη στην ανθρώπινη διαστημική πτήση. Η προβολή εδώ λέει ότι πέντε φορές από ότι η NASA κάνει μέχρι το 2020. Θέλω να σας πω, ήδη ότι υπάρχει περίπου ένα δισεκατομμύριο και μισό κόμα εφτά εκατομμύρια σε επενδύσεις στην ιδιωτική διαστημική πτήση τα οποία δεν είναι από την κυβέρνηση, ήδη, παγκοσμίως. Αν διαβάσετε -- αν κάνετε αναζήτηση στο Google, θα βρείτε μισά από αυτά τα λεφτά, αλλά είναι διπλάσια από αυτά τα οποία δεσμεύονται εκεί έξω -- δεν ξοδεύονται ακόμα, αλλά δεσμεύονται για τα επόμενα χρόνια. Ει, αυτό είναι αρκετά σημαντικό. Προβλέπω, όμως, ως κερδοφόρα βιομηχανία όπως αυτή θα είναι -- και δεδομένο ότι θα είναι κερδοφόρα όταν πετάς κόσμο με 20.000 δολάρια όταν έχει λειτουργικό κόστος το ένα δέκατο από αυτό, ή λιγότερο -- αυτό θα είναι πολύ επικερδές. Προβλέπω, επίσης, ότι οι επενδύσεις που θα τρέξουν θα είναι περίπου οι μισές από ότι ο Αμερικάνος φορολογούμενος πληρώνει για της NASA ανθρώπινο διαστημικό δυναμικό. Και κάθε δολάριο που εισρέει θα ξοδεύεται πιο αποδοτικά 10 με 15 φορές. Και αυτό σημαίνει ότι πριν το καταλάβεις, η πρόοδος στην ανθρώπινη διαστημική πτήση, χωρίς χρήματα φορολογουμένων, θα είναι ενός επιπέδου πέντε φορές με το τρέχοντα προυπολογισμό της NASA για ανθρώπινη διαστημική πτήση. Και αυτό επειδή είμαστε εμείς. Είναι η ιδιωτική βιομηχανία. Δεν πρέπει να εξαρτιέσαι από την κυβέρνηση να κάνει τέτοιου είδους πράγματα -- και το κάνουμε εδώ και πολύ καιρό. Η NACA, πριν από την NASA, ποτέ δεν ανέπτυξε αεροσκάφος και ποτέ δεν διαχειρήστηκε ένα. Αλλά η NASA αναπτύσσει διαστημικό αεροσκάφος, πάντα έκανε, και διαχειρίζεται την μόνη διαστημική γραμμή. Εντάξει. Και έχουμε απομακρυνθεί από αυτο γιατί το φοβόμαστε. Αλλά αρχίζοντας πίσω στον Ιούνιο του 2004, όταν απέδειξα ότι μια μικρή ομάδα μπορεί να το κάνει, μπορεί ν' αρχίσει, όλα άλλαξαν από αυτήν την στιγμή.

Εντάξει, σας ευχαριστώ πάρα πολύ.

(Χειροκρότημα)