Η Μπρέντα Λόρελ μιλά για κατασκευή βιντεοπαιχνιδιών που απευθύνονται σε κορίτσια

Το 1992 ξεκίνησα να δουλεύω για μια εταιρεία που ονομαζόταν Interval Research, η οποία είχε μόλις ιδρυθεί από τους Ντέιβιντ Λιντελ και Πολ Άλεν στη Σίλικον Βάλεϊ ως κερδοσκοπική ερευνητική εταιρεία.

Συναντήθηκα με τον Ντέιβιντ για να δούμε τί θα μπορούσα να κάνω στην εταιρεία του. Προερχόμουν από μια αποτυχημένη επιχείρηση εικονικής πραγματικότητας και έβγαζα τα πρός το ζην από ομιλίες και γράφοντας βιβλία ενώ μετά από 20 περίπου χρόνια στη βιομηχανία ηλεκτρονικών παιχνιδιών είχα ιδέες που οι άλλοι δεν πίστευαν ότι μπορεί να πουλήσουν.

Ο Ντέιβιντ και εγώ ανακαλύψαμε ότι είχαμε μια κοινή απορία, της οποίας θέλαμε κι οι δυο πολύ την απάντηση, και η οποία ήταν, Γιατί κανείς δεν είχε φτιάξει ηλεκτρονικά παιχνίδια για μικρά κορίτσια; Γιατί συμβαίνει αυτό; Δεν μπορεί να είναι απλά μια τεράστια σεξιστική συνομωσία. Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι και τόσο έξυπνοι. Υπάρχουν έξι δισεκατομμύρια στο τραπέζι. Θα το δοκίμαζαν αν ήξεραν το πώς.

Οπότε, ποιό είναι το θέμα εδώ; Καθώς λοιπόν σκεφτόμασταν τους στόχους μας - Εδώ θα πρέπει να πω ότι η εταιρεία Interval είναι πραγματικά ένα ανθρωπιστικό ίδρυμα με την κλασική έννοια του όρου όπου ο ανθρωπισμός, στα καλύτερά του, βρίσκει τρόπο να συνδυάζει αντικειμενικά την εμπειρική σκέψη με ένα σύνολο βασικών αξιών όπου κατά βάση αγαπούν και σέβονται τον άνθρωπο. Η βασική ιδέα του ανθρωπισμού είναι η βελτιστοποίηση της ποιότητας ζωής, ότι μπορούμε να κάνουμε καλά πράγματα, ότι υπάρχουν πράγματα τα οποία αξίζει κανείς να κάνει γιατί απλώς υπάρχουν καλά πράγματα να κάνει κανείς και ότι ο αντικειμενικός εμπειρισμός μπορεί να μας βοηθήσει να βρούμε τον τρόπο να τα υλοποιήσουμε.

Έτσι, λοιπόν αντίθετα με την επικρατούσα άποψη, δεν υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων ανάμεσα στον εμπειρισμό και τις αξίες. Και η Interval Research είναι ένα ζωντανό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο μπορεί αυτό να συμβαίνει. Έτσι λοιπόν ο Ντέιβιντ και εγώ αποφασίσαμε να βρούμε, μέσω της καλύτερης έρευνας που θα μπορούσαμε να επιστρατεύσουμε, το τί θα έκανε ένα μικρό κορίτσι ν'ασχοληθεί μ´ έναν υπολογιστή. και να επιτύχει το ίδιο επίπεδο άνεσης και της ευκολίας με την τεχνολογία που έχουν τα μικρά αγόρια ακριβώς επειδή παίζουν βίντεοπαιχνίδια.

Περάσαμε 2½ χρόνια διεξάγοντας έρευνα και άλλο 1½ χρόνο σε προοδευτική ανάπτυξη. Κατόπιν σχηματήσαμε μια εταιρεία τεχνοβλαστό (spin-off). Και στη φάση της έρευνας αυτού του έργου στην Interval, συνεργαστήκαμε με μια εταιρεία που ονομάζεται Cheskin Research, και αυτοί οι άνθρωποι, ο Ντέιβιντ Μάστεν και ο Κρίστοφερ Άιρλαντ, μου άλλαξαν εντελώς τις πεποιθήσεις σε σχέση με το τί ήταν η έρευνα αγοράς, και τί θα μπορούσε να είναι. Με έμαθαν πώς να κοιτάω και να βλέπω, ενώ δεν έκαναν αυτό το ανόητο πράγμα το να ρωτάνε δηλαδή ένα παιδί, "Απ' όλα αυτά τα πράγματα που ήδη έχουμε εμείς φτιάξει για εσένα, ποιο σου αρέσει πιο πολύ;" το οποίο δεν σου δίνει καμιά χρήσιμη απάντηση.

Οπότε, αυτά που κάναμε τα πρώτα 2½ χρόνια ήταν τέσσερα πράγματα: Πραγματοποιήσαμε μια εκτενή ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σε θέματα σχετικα με τη γνωστική ψυχολογία, Χωρο-χρονικά μοντέλα, σπουδές φύλλων, θεωρία παιχνιδιού, κοινωνιολογία, πρωτευολογία - σε ευχαριστώ Φρανκ Ντουβάλ, όπου κι αν είσαι, σε αγαπώ και θα έδινα τα πάντα για να σε συναντήσω.

Αφού κάναμε αυτά με μια αρκετά μεγάλη ομάδα συνεργατών και ανακαλύψαμε αυτά που θεωρούσαμε ότι ήταν τα σημαντικότερα ζητήματα σε σχέση με τα κορίτσια, τα αγόρια και το παιχνίδι - γιατί, εντέλει, αυτό είναι το θέμα - προχωρήσαμε στη δεύτερη φάση της δουλειάς μας, όπου και πήραμε συνεντεύξεις από ενήλικες ειδικούς στον ακαδημαϊκό χώρο, μερικοί εκ των οποίων είχαν γράψει τη βιβλιογραφία που εμείς θεωρούσαμε σχετική. και επίσης δώσαμε έμφαση σε ομάδες ανθρώπων που είχαν επιτόπου επαφή με παιδιά κάθε μέρα όπως επόπτες παιδικής χαράς, μιλήσαμε μαζί τους, επιβεβαιώσαμε κάποιες υποθέσεις, ταυτοποιήσαμε σοβαρά ερωτήματα σε σχέση με τις διαφορές φύλλου και παιχνιδιού.

Έπειτα κάναμε αυτό που για εμένα είναι η καρδιά όλης της δουλειάς - πήραμε συνέντευξη από 1.100 παιδιά, αγόρια και κορίτσια, ηλικίας 7 έως 12 χρονών, από όλα τα μέρη των ΗΠΑ, εκτός από τη Σίλικον Βάλεϊ, τη Βοστώνη και το Όστιν γιατί γνωρίζαμε ότι οι εκεί μικρές οικογένειες θα είχαν σίγουρα πολλούς υπολογιστές στο σπίτι και δεν θα αποτελούσαν αντιπροσωπευτικό δείγμα.

Στο τέλος λοιπόν αυτών των καταπληκτικών συζητήσεων με τα παιδιά αλλά και τους καλύτερούς τους φίλους σε όλη την επικράτεια των ΗΠΑ, μετά από δυο χρόνια, συγκεντρώσαμε δεδομένα ερευνών από άλλα 10.000 παιδιά καταγράψαμε αυτά που πιστεύαμε ως τα βασικά συμπεράσματα της έρευνάς μας και ξοδέψαμε άλλον ένα χρόνο να τα μετατρέψουμε σε σχεδιαστικά ευρετικά, για να σχεδιάσουμε προϊόντα για υπολογιστές και στην πραγματικότητα, οποιαδήποτε προϊόντα για μικρά κορίτσια, από οκτώ έως και 12 ετών. Και περάσαμε αυτό το διάστημα σχεδιάζοντας διαδραστικά πρωτότυπα για λογισμικό υπολογιστών και δοκιμάζοντας τα με μικρά κορίτσια. Το Νοέμβριο του 1996, ιδρύσαμε την εταιρεία Purple Moon η οποία ήταν εταιρεία τεχνοβλαστός (spin-off) της Interval Research, και οι κύριοι χρηματοδότες μας ήταν οι Interval Research, Vulcan Northwest, Institutional Venture Partners and Allen and Company.

Ξεκινήσαμε μια ιστοσελίδα στις 2 Σεπτεβμρίου, η οποία έχει ως τώρα εξυπηρετήσει 25 εκατομμύρια σελίδες και έχει εγγεγραμένα ως χρήστες 42.000 μικρά κορίτσια τα οποία κατά μέσο όρο - επισκέπτονται τη σελίδα κατά μέσο όρο μιάμιση φορά την ημέρα, και περνάνε κατά μέσο όρο 35 λεπτά σε κάθε επίσκεψη, ενώ επισκέπτονται 50 σελίδες σε κάθε επίσκεψη. Κατά συνέπεια νιώθουμε ότι σχηματίσαμε μια επιτυχημένη διαδυκτιακή κοινότητα κοριτσιών.

Προωθήσαμε δυο παιχνίδια τον Οκτώβριο - το "Rockett's New School", το οποίο είναι το πρώτο μια σειράς προϊόντων με ένα χαρακτήρα τη Rockett η οποία ξεκινά την πρώτη της μέρα στο σχολείο στην όγδοη τάξη σε ένα νέο μέρος, με λευκό βιογραφικό, και το οποίο επιτρέπει στα κορίτσια να παίξουν με ερωτήματα του τύπου "Πώς θα είμαι όταν θα μεγαλώσω;" "Πώς θα είναι όταν θα είμαι στο γυμνάσιο ή το λύκειο;" "Ποιοί είναι οι φίλοι μου;" για να εξασκούν την αγάπη της κοινωνικής πολυπλοκότητας και την αφηγηματική νοημοσύνη που οδηγεί το μεγαλύτερο μέρος της συμπεριφοράς του παιχνιδιού τους, και η οποία μέσα της εμπεριέχει αξίες που έχουν να κάνουν με την παρατήρηση ότι έχουμε πολλές επιλογές στις ζωές μας αλλά και στον τρόπο που διευθύνουμε τους εαυτούς μας.

Το άλλο παιχνίδι που προωθήσαμε λεγόταν "Secret Paths in the Forest," και εξετάζει τις περισσότερο φαντασιακές, εσωτερικές ζωές των κοριτσιών Αυτά τα δυο παιχνίδια ανέβηκαν στο τοπ 50 των παιχνιδιών του PC Data - παιχνιδιών διασκέδασης στο PC Data, το Δεκέμβριο, στο ίδιο επίπεδο με το "John Madden Football," γεγονός που με συγκινεί πάρα πολύ. Οπότε, είμαστε αληθινοί, και καταφέραμε να αγγίξουμε μερικές εκατοντάδες χιλιάδες μικρών κοριτσιών. Ακόμα, πετύχαμε μισό δισεκατομμύριο εντυπώσεις μέσω του μάρκετινγκ και των δημοσίων σχέσεων για την Purple Moon. εκ των οποίων σχεδόν το 96% ήταν θετικές, ενώ το υπόλοιπο 4% ήταν διάφορες άλλες απόψεις. Θα ήθελα να μιλήσω γι' αυτές τις άλλες απόψεις, γιατί η πολιτική αυτής της εταιρείας, είναι κατά κάποιο τρόπο, το πιο συναρπαστικό πράγμα για μένα.

Στην πραγμάτικότητα λάβαμε δυο ειδών αρνητικές κριτικές. Ένα είδος κριτικών είναι από αρσενικούς gamer που πιστεύει ότι γνωρίζει πώς θα 'πρεπε να είναι τα παιχνίδια, και δεν θα έδειχνε τα παιχνίδια μας σε μικρά κορίτσια. Και οι άλλες αρνητικές κριτικές είναι από συγκεκριμένο είδος φεμινιστριών που πιστεύουν ότι γνωρίζουν το πώς θα έπρεπε να είναι τα μικρά κορίτσια. Και είναι αστείο για μένα ότι αυτοί οι δυο ενδιαφέροντες, αλλά και περίεργοι σύντροφοι έχουν κάτι κοινό. Δεν ακούνε τα μικρά κορίτσια. Δεν σκύβουν πάνω στα παιδιά και σίγουρα δεν δείχνουν καθόλου αγάπη προς αυτά. Θα ήθελα να ακούσετε τα λόγια κάποιων κοριτσιών από το διάστημα των δυόμιση χρόνων έρευνας που κάναμε - στην πραγματικότητα κάποια από αυτά είναι πιο πρόσφατα. Και οι φωνές τους θα συνοδεύονται από φωτογραφίες από τις ζωές των κοριτσιών, που αυτές τράβηξαν για εμάς, από πράγματα που έχουν αξία γι' αυτές και που τις ενδιαφέρουν. Αυτές τις φωτογραφίες τα κορίτσια δεν τις έχουν δει ποτέ, αλλά τις έστειλαν σε μας. Αυτά είναι τα πράγματα που οι κριτικοί δε γνωρίζουν και δεν ακούνε και αυτό είναι το είδος της έρευνας που σας προτείνω, έρευνα με ανθρώπινο προσανατολισμό.

1ο κορίτσι: Ναι, ο χαρακτήρας μου είναι συνήθως προς το αγοροκόριτσο Ενώ αυτή την ενδιαφέρουν τα αγόρια.

2ο κορίτσι: Οο, ναι.

1ο κορίτσι: Έχουμε - πάντα στην αρχή του παιχνιδιού κάνουμε αυτό Παίρνουμε κι οι δυο ένα κομμάτι χαρτί, γράφουμε τ' όνομά μας, και την ηλικία μας, είμαστε πλούσιες, πολύ πλούσιες, όχι πλούσιες, φτωχές, μεσαίες, εύπορες, αγόρια, σκύλους, κατοικίδια - τί άλλο - αδερφές, αδερφούς, και όλα αυτά.

2ο κορίτσι: Διαζύγιο - χωρισμένους γονείς, ίσως.

3ο κορίτσι: Είναι αυτό που προσποιούμαι.

4ο κορίτσι: Φτιάχνουμε μια σχολική εφημερίδα στον υπολογιστή.

5ο κορίτσι: Συνήθως σ΄ ένα κοριτσίστικο παιχνίδι βάζουν ένα πραγματικά όμορφο σκηνικό με σύννεφα και λουλούδια. Έτσι, αν είσαι κορίτσι και είσαι περιπετειώδης και πραγματικό αγοροκόριτσο νομίζεις ότι τα κοριτσίστικα παιχνίδια είναι μωρουδίστικα.

6ο κορίτσι: Έκανα αγώνες δρόμου, έπαιζα ποδόσφαιρο, παίζω μπάσκετ, και μ' αρέσει να κάνω πολλά πράγματα. Και μερικές φορές νιώθω ότι δεν μπορώ να διασκεδάσω αν δεν είναι κάπως σαν διακοπές, όπως όταν παίρνω κάποιες Δευτέρες ή άλλες μέρες ρεπό.

7ο κορίτσι: Λοιπόν μερικές φορές έχω πολλά πράγματα γιατί έχω μαθήματα μουσικής και είμαι και στήν ομάδα κολύμβησης και όλα τα διαφορετικά πράγματα που έχω να κάνω, κι έτσι μερικές φορές είναι εξοντωτικά. Η φίλη μου η Justine κάπως μου πήρε τη φίλη μου την Kelly, και τώρα είναι κι οι δυο κακές μαζί μου.

8ο κορίτσι: Λοιπόν, μερικές φορές είναι ενοχλητικό όταν τ' αδέρφια σου, αδερφός ή αδερφή, σε αντιγράφουν, όταν έχεις πρώτη μια ιδέα και παίρνουν την ιδέα σου και την κάνουν πρώτοι αυτοί.

9ο κορίτσι: Γιατί η μεγαλύτερη μου αδερφή, παίρνει τα πάντα και όταν ζητάω από τη μαμά μου κάτι, μου λέει πάντα "όχι". Αλλά δίνει στην αδερφή μου τα πάντα.

Brenda Laurel: Θέλω να σας δείξω, πολύ γρήγορα, μέσα σ' ένα μόλις λεπτό το "Rockett's Tricky Decision," που έγινε χρυσό μόλις δυο μέρες πριν. Ας ελπίσουμε ότι όλα θα δουλέψουν. Είναι η δεύτερη μέρα στη ζωή της Rockett, και ο λόγος που θα σας δείξω αυτό είναι γιατί ελπίζω ότι η σκηνή που θα σας δείξω θα σας φανεί οικεία τώρα που έχετε ακούσει κάποιες από τις φωνές των κοριτσιών. Θα δείτε εδώ πώς προσπαθήσαμε να εντάξουμε ζητήματα που είναι σημαντικά γι' αυτές στο παιχνίδι που φτιάξαμε.

Miko: Γειά Rockett! Έλα εδώ!

Rockett: Γειά Miko. Τί γίνεται;

Miko: Άκουσες για το πάρτυ της Nakilia αυτό το Σαββατοκύριακο; Μου είπε να φροντίσω να σου το πω. Η Nakilia κάλεσε και τον Reuben, αλλά

Rockett: Αλλά τί; Δεν θα έρθει;

Miko: Δε νομίζω. Άκουσα ότι το γκρούπ τους παίζει σε άλλο πάρτυ το ίδιο βράδυ.

Rockett: Αλήθεια; Ποιό πάρτυ;

Κορίτσι: Το πάρτυ του Max θα είναι πολύ πρώτο, Whitney. Έχει καλέσει τα πιο κουλ άτομα.

BL: Θα προχωρήσω στο σημείο της απόφασης γιατί γνωρίζω ότι δεν έχω πολύ χρόνο. Μετά το τέλος αυτού του άσχημου γεγονότος, η Rockett καλείται να αποφασίσει πώς νιώθει γι' αυτό.

Rockett: Ποιός θέλει να πάει σ' αυτό το πάρτυ έτσι κι αλλιώς; Θα μπορούσα να ήμουν καλεσμένη αν ήθελα. Μμ. αφιβάλω αν θα είμαι στη λίστα των κουλ καλεσμένων του Max.

BL: Εντάξει, έτσι μεταβαίνουμε σε συναισθηματική πλοήγηση, αν παίζουμε το παιχνίδι και αυτό είναι που κάνουμε. Εάν, σε οποιαδήποτε στιγμή, κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού θέλουμε να μάθουμε περισσότερα για κάποιον χαρακτήρα μπορούμε να πάμε στον κρυφό του διάδρομο, και πάλι γρήγορα θα σας δείξω το interface. Μπορούμε, για παράδειγμα, να βρούμε το ντουλάπι της Miko και να μάθουμε περισσότερες πληροφορίες γι' αυτήν. Ουπσ, μάλλον χρησιμοποίησα το λάθος τρόπο. Αλλά νομίζω ότι πήρατε μια γενική εικόνα του παιχνιδιού.

Ήθελα να σας δείξω τους τρόπους, όσο κι αν φαίνονται απλοί, με τους οποίους ενσωματώνουμε αυτά που μάθαμε για τα κορίτσια - τη διάθεσή τους να βιώσουν περισσότερη συναισθηματική ευελιξία, και να παίξουν με την κοινωνική πολυπλοκότητα της ζωής τους. Θέλω να τονίσω ότι αυτό που νομίζω ότι δίνουμε στα κορίτσια, μέσω αυτής της προσπάθειας, είναι ένα είδος επικύρωσης, μια αίσθηση ότι τις ακούμε. Καθώς και μια αίσθηση ότι έχουν επιλογές στην ζωή τους. Τις αγαπάμε. Τις βλέπουμε. Δεν προσπαθούμε να τους πούμε ποιές θα έπρεπε να είναι. Αλλά είμαστε πραγματικά πολύ, πολύ χαρούμενοι γι΄αυτό ακριβώς που είναι. Αποδεικνύεται ότι είναι πολύ σπουδαίες.

Θέλω να κλείσω δείχνοντας σας ένα βίντεο είναι μια έκδοση ενός μελλοντικού παιχνιδιού στη σειρά της Rockett που οι γραφίστες και οι σχεδιαστές μας έφτιαξαν, και που πιστεύουμε ότι θα ευχαριστήσει και το προαναφερθέν 4% των κριτικών μας. "Rockett 28"

Rockett: Είναι σαν να ξυπνάω μόλις τώρα, καταλαβαίνετε....

BL: Ευχαριστώ.