Ο Άλεξ Στέφεν βλέπει ένα αειφόρο μέλλον

Όταν ξεκινάω κουβέντες όπως αυτή, συνήθως παίζω ένα παιχνίδι για τη βιωσιμότητα διότι πολλοί άνθρωποι δεν γνωρίζουν για το τι πρόκειται. Αυτό είναι ένα κοινό που ξέρει τι είναι αυτό, άρα θα παίξουμε βάσει της έκδοσης των 60 δευτερολέπτων. Εντάξει; Άρα απλά παίξτε μαζί μου. Θα πάμε πολύ γρήγορα. Συμπληρώστε τα κενά. Λοιπόν, ξέρετε, βιωσιμότητα, μικρός πλανήτης Σωστά; Φανταστείτε μια μικρή Γη, να γυρνάει γύρω από τον ήλιο. Ας πούμε, πριν περίπου ένα εκατομμύριο χρόνια. ένα μάτσο μαϊμούδες πέσανε από τα δέντρα, γίνανε λίγο έξυπνες, δαμάσανε τη φωτιά, εφηύραν τον τύπο, φτιάξανε βαλίτσες με ροδάκια. Και δημιουργήσανε την κοινωνία στην οποία ζούμε εμείς τώρα. Δυστυχώς, παρόλο που αυτή η κοινωνία είναι, αναμφίβολα, η πιο επιτυχημένη και δυναμική που δημιουργήθηκε ποτέ, έχει μερικά μεγάλα,πολύ μεγάλα ελαττώματα.

Ένα απ' αυτά είναι ότι κάθε κοινωνία έχει το δικό της οικολογικό αποτύπωμα. Έχει ένα συγεκριμένο μετρήσιμο αντίκτυπο πάνω στον πλανήτη. Πόσα πράγματα περνάνε μέσα από τη ζωή σας, πόσα απορρίμματα μένουν πίσω. Και εμείς, αυτή τη στιγμή στην κοινωνία μας, έχουμε πραγματικά δραματικά μεγάλο αποτύπωμα. Χρησιμοποιούμε περίπου πέντε πλανήτες. Εάν όλοι στον πλανήτη ζούσαν όπως και εμείς, τότε θα χρειαζόμασταν περίπου πέντε, έξι, επτά μερικοί λένε ακόμη και δέκα πλανήτες απλά για να επιβιώσουμε. Προφανώς δεν έχουμε δέκα πλανήτες. Και πάλι, φανταστείτε, σκεφτείτε, δέκα πλανήτες, ένας πλανήτης δέκα πλανήτες, ένας πλανήτης. Σωστά; Δεν επαρκεί. Οπότε αυτό είναι ένα πρόβλημα.

Το δεύτερο πρόβλημα είναι πως ο πλανήτης που έχουμε χρησιμοποιείται με ευρέως άνισους τρόπους. Σωστά; Οι Βορειοαμερικάνοι, όπως εγώ, είμαστε ένα είδος λαίμαργων γουρουνιών, και τρώμε πράγματα κάθε είδους. Και μετά, πηγαίνεις στην απέναντη όχθη στους ανθρώπους που ζούνε στην Ασία και στον Ειρηνικό η ακόμη χειρότερα, στην Αφρική. Και οι άνθρωποι εκεί απλά δεν έχουν ούτε τα απολύτως αναγκαία για να επιβιώσουν. Αυτό δημιουργεί μια πληθώρα εντάσεων, πληθώρα δυναμικών καταστάσεων που είναι ιδιαίτερα συναισθηματικά ενοχλητικές. Και αναμένουμε όλο και περισσότερους ανθρώπους. Σωστά; Άρα, έτσι θα είναι ο πλανήτης σε 20 χρόνια. Θα είναι ένα αρκετά συνωστισμένο μέρος με τουλάχιστον οκτώ δισεκατομμύρια ανθρώπους.

Και σα να μην ήταν μόνο αυτό, η Γή είναι ένας πολύ νέος πλανήτης. Ένα τρίτο των ανθρώπων σε αυτόν τον πλανήτη είναι παιδιά. Και αυτά τα παιδιά μεγαλώνουν με έναν τελείως διαφορετικό τρόπο απ' ότι οι γονείς τους, ασχέτως του που ζούνε. Και έχουν εκτεθεί σε αυτή την ιδέα της κοινωνίας μας, την ιδέα της ευημερίας. Και μπορεί να μην θέλουν να ζήσουν ακριβώς με τον τρόπο μας. Μπορεί να μην θέλουν να είναι Αμερικανοί ή Βρετανοί, ή Γερμανοί ή Νοτιο-Αφρικανοί. αλλά θέλουν τη δική τους έκδοση μίας ζωής που θα είναι ακόμα πιο ευημερούσα και δυναμική, και περισσότερο, ξέρετε, ευχάριστη. Και όλα αυτά τα πράγματα ενώνονται για να δημιουργήσουν μια τεράστια ροπή στον πλανήτη. Και αν δεν μπορέσουμε να βρούμε έναν τρόπο να αντιμετωπίσουμε αυτή τη ροπή, θα βρεθούμε όλο και πιο γρήγορα αντιμέτωποι με καταστάσεις που είναι απλά αδιανόητες.

Όλοι εδώ μέσα έχουμε ακούσει για τα πιο δυσμενή σενάρια. Δεν χρειάζεται να επεκταθώ. Αλλά θα κάνω μια ερώτηση, ποιά είναι η εναλλακτική προοπτική; Και θα έλεγα, προς το παρόν, η εναλλακτική προοπτική είναι αφάνταστη. Οπότε έχουμε από τη μία το αδιανόητο, και από την άλλη το αφάνταστο. Δεν ξέρουμε ακόμα πως να δημιουργήσουμε μια κοινωνία που να είναι περιβαλλοντικά βιώσιμη, που να μοιράζεται με όλους στον πλανήτη, που να προωθεί σταθερότητα, δημοκρατία και ανθρώπινα δικαιώματα, και που είναι πραγματοποιήσιμη μέσα στο απαιτούμενο χρονικό διάστημα ώστε να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις. Ακόμα δεν ξέρουμε πως να το κάνουμε.

Οπότε τι είναι το Worldchanging (Ο Κόσμος Αλλάζει); Λοιπόν, το Worldchanging, μπορείτε να το σκεφτείτε ως μια υπηρεσία ειδήσεων του αφάνταστου μέλλοντος. Ξέρετε, αυτό που κάνουμε είναι να ψάχνουμε για παραδείγματα εργαλείων, μοντέλων και ιδεών, τα οποία αν εφαρμοστούν ευρέως θα αλλάξουν τη ροή του παιχνιδιού. Σωστά; Συνήθως, όταν μιλάω έτσι, μιλάω για θέματα που σίγουρα όλοι σε αυτό το δωμάτιο θα έχουν ακουστά, αλλά οι περισσότεροι δεν τα έχουν. Σκέφτηκα λοιπον σήμερα να κάνω κάτι λίγο διαφορετικό, και να μιλήσω για αυτό που ψάχνουμε, αντί να πώ, ξέρετε, αντί να σας δώσω δοκιμασμένα και αληθινά παραδείγματα. Να μιλήσω για τα πράγματα που σκοπεύουμε. Να κρυφοκοιτάξετε στο σημειωματάριό μας. Και δεδομένου ότι έχουμε 13 λεπτά να το κάνουμε αυτό, πρέπει να γίνει κάπως γρήγορα. Οπότε, απλά μείνετε μαζί μου. Εντάξει;

Οπότε, πρώτα απ' όλα, τι ψάχνουμε; Λαμπρή Πράσινη πόλη. Ένας από τους μεγαλύτερους μοχλούς που έχουμε στον ανεπτυγμένο κόσμο για να αλλάξουμε τον αντίκτυπο που έχουμε στον πλανήτη έιναι να αλλάξουμε τον τρόπο που ζούμε στις πόλεις. Είμαστε ήδη ένας αστικός πλανήτης, το οποίο ισχύει ιδιαίτερα για τον ανεπτύγμενο κόσμο. Και οι άνθρωποι που ζουν στις πόλεις του ανεπτυγμένου κόσμου τείνουν να είναι σε ιδιαίτερη ευημερία και χρησιμοποιούν πολλά πράγματα. Εάν μπορέσουμε να αλλάξουμε αυτή τη δυναμκή, πρωτίστως δημιουργώντας πόλεις που είναι πυκνότερες και περισσότερο βιώσιμες ... Εδώ, για παράδειγμα, είναι το Βανκούβερ, το οποίο, εάν δεν έχετε πάει, επιβάλλεται να το επισκεφτείτε. Είναι μια φανταστική πόλη. Και εφαρμόζουν πυκνότητα, καινούργια πυκνότητα, πιθανώς την καλύτερη απ' οπουδήποτε αλλού στον πλανήτη αυτή τη στιγμή. Καταφέρνουν να πείσουν τους Βορειοαμερικανούς να μην οδηγούν τα αυτοκίνητά τους, το οποίο είναι πολύ σημαντικό βήμα. Οπότε έχουμε πυκνότητα. Επίσης έχουμε διαχείρηση ανάπτυξης. Αφήνουμε άθικτο ό,τι φυσικό,και παραμένει φυσικό.

Αυτό είναι στο Πόρτλαντ. Αυτή είναι μια πραγματική ανάπτυξη. Η γη εκεί θα παραμείνει βοσκότοπος στο διηνεκές. Περιορίσανε την πόλη εντός συγκεκριμένων ορίων. Φύση, πόλη. Τίποτα δεν αλλάζει. Όταν κάνεις αυτά τα πράγματα, τότε μπορείς να ξεκινήσεις να κάνεις όλων των ειδών τις επενδύσεις. Κανείς μπορεί να ξεκινήσει να εφαρμόζει συστήματα, όπως, ξέρετε, συστήματα μεταφοράς που πραγματικά συνεισφέρουν στο να μεταφέρουν ανθρώπους με αποτελεσματικό και άνετο τρόπο. Σωστά; Κανείς μπορεί επίσης να ξεκινήσει να αλλάζει αυτό που χτίζει. Αυτό είναι το κτίριο Μπέντινκτον Μηδενικής Ενέργειας στο Λονδίνο, το οποίο είναι ένα από τα πιο πράσινα κτίρια στον κόσμο. Είναι φοβερό μέρος. Μπορούμε πλέον να χτίζουμε κτίρια τα οποία παράγουν τη δική τους ηλεκτρική ενέργεια, που ανακυκλώνουν το περισσότερο νερό που χρησιμοποιούν, που είναι πιο άνετα από τα κοινά κτίρια, που χρησιμοποιούν εξ'ολοκλήρου φυσικό φωτισμό κτλ και σε βάθος χρόνου κοστίζουν λιγότερο. Πράσινες οροφές. Ο Μπίλ ΜακΝτόνου το κάλυψε χθές, οπότε δεν θα εμβαθύνω πάρα πολύ.

Αλλά όταν έχουμε ανθρώπους να μένουν τόσο κοντά ο ένας στον άλλον τότε ένα από τα πράγματα που κανείς μπορεί να κάνει είναι καθώς οι υπηρεσίες πληροφορικής αναπτύσσονται -- κανείς μπορεί να ξεκινήσει έχοντας έξυπνα σπίτια. Μπορείτε να ξεκινήσετε να αναγνωρίζετε που είναι τα πράγματα. Όταν ξέρει κανείς που είναι τα πράγματα, τότε γίνεται πιο εύκολο να τα μοιραστεί. Όταν τα μοιράζεται, τότε καταλήγουμε να χρησιμοποιούμε λιγότερα. Ένα εξαίρετο παράδειγμα είναι οι ομάδες μοιράσματος αυτοκινήτων που έχουν ξεκινήσει να εφαρμόζονται ευρέως στις Η.Π.Α., εφαρμόζονται ήδη σε πολλά μέρη στην Ευρώπη, και αποτελούν ένα σπουδαίο παράδειγμα. Εάν είστε κάποιος που οδηγεί, ξέρετε, μια φορά την εβδομάδα τότε πράγματι χρειάζεστε το δικό σας αυτοκίνητο;

Άλλο ένα πράγμα που οι υπηρεσίες τεχνολογιών πληροφορικής μας επιτρέπουν να κάνουμε είναι να καταλαβαίνουμε πως να χρησιμοποιούμε λιγότερα πράγματα γνωρίζοντας, και καταγράφοντας τον πραγματικό αριθμό που χρησιμοποιούμε. Ορίστε, εδώ είναι ένα ηλεκτρικό καλώδιο που φωτίζει περισσότερο όσο περισσότερη ενέργεια χρησιμοποιείτε που νομίζω ότι είναι πολύ ενδιαφέρουσα ιδέα, αν και πιστεύω πως θα έπρεπε να δουλεύει ανάποδα, να φωτίζει περισσότερο όσο δεν το χρησιμοποιείτε. Αλλά, ξέρετε, μπορεί να υπάρχει και απλούστερη προσέγγιση. Θα μπορούσαμε να επανονομάσουμε τα αντικείμενα. Το φως αυτό αναγράφει από τη μία, πλημμύρες, και από την άλλη, κλειστό. Επίσης και ο τρόπος που χτίζουμε μπορεί να αλλάξει. Αυτό είναι ένα βιομορφικό κτίριο. Εμπνέεται από τη ζωή. Πολλά από αυτά τα κτίρια είναι ιδιαίτερα όμορφα, αλλά και πολύ πιο αποδοτικά. Αυτό είναι ένα παράδειγμα βιομιμισμού, κάτι για το οποίο ενδιαφερόμαστε όλο και περισσότερο. Σε αυτή την περίπτωση έχουμε ένα σχέδιο από κοχύλι στο οποίο βασίστηκε ένα νέο είδος εξαερισμού, το οποίο είναι πολύ πιο αποδοτικό. Συμβαίνουν πολλά παρόμοια πράγματα, είναι ειλικρινά αξιοθαύμαστο. Σας παροτρύνω να δείτε το Worldchanging εάν θέλετε. Καλύπτουμε όλο και περισσότερο τέτοια ζητήματα. Υπάρχει επίσης και το νεο-βιολογικό σχέδιο, όπου όλο και περισσότερο χρησιμοποιούμε την ίδια τη ζωή και τις διεργασίες της, για να αποτελέσουν μέρος της βιομηχανίας. Αυτά, για παράδειγμα, είναι φύκη που παράγουν υδρογόνο. Οπότε έχουμε ένα πιθανό μοντέλο, ένα αναδυόμενο μοντέλο στο οποίο προσδοκούμε για το πώς να πλάσουμε τις πόλεις στις οποίες οι περισσότεροι από εμάς ζούνε και να τις μετατρέψουμε σε Λαμπρές Πράσινες πόλεις.

Αλλά δυστυχώς, οι περισσότεροι άνθρωποι στον πλανήτη δεν ζούνε στις πόλεις που ζούμε εμείς. Ζούνε σε αναδυόμενες μεγαλουπόλεις του αναπτυσσόμενου κόσμου. Και υπάρχει μία στατιστική που χρησιμοποιώ συχνά, που δείχνει ότι προσθέτουμε μία πόλη σαν το Σιάτλ κάθε τέσσερις μέρες, μία πόλη στο μέγεθος του Σιάτλ, πάνω στον πλανήτη μας κάθε τέσσερις μέρες. Έδινα μία ομιλία περίπου δύο μήνες πριν, και ένας από το ακροατήριο, που δούλευε στον Ο.Η.Ε., ήρθε σε μένα ιδιαίτερα ανήσυχος και μου είπε, κοίτα, το έχεις πάρει τελείως λάθος, εντελώς λάθος. Είναι κάθε επτά μέρες. Οπότε, προσθέτουμε μια πόλη σαν το Σιάτλ κάθε επτά μέρες, και οι περισσότερες από τις πόλεις μοιάζουν περισσότερο σαν αυτή παρά σαν την πόλη που ζούμε εμείς. Οι περισσότερες από αυτές τις πόλεις μεγαλώνουν ιδιαίτερα γρήγορα. Δεν έχουν προϋπάρχουσες υποδομές, έχουν τεράστιους αριθμούς ανθρώπων που παλεύουν με τη φτώχεια, και τεράστιους αριθμούς ανθρώπων που προσπαθούν να ανακαλύψουν πώς να κάνουν πράγματα με νέους τρόπους, Σωστά;

Οπότε τι χρειαζόμαστε ώστε να μετατρέψουμε τις μεγαλουπόλεις των αναπτυσσόμενων χωρών σε Λαμπρές Πράσινες μεγαλουπόλεις; Το πρώτο πράγμα που χρειαζόμαστε είναι τεχνολογικά άλματα. Και αυτό είναι κάτι που αναζητούμε παντού. Η ιδέα πίσω από το τεχνολογικό άλμα αφορά στο ότι εάν είσαι ένας άνθρωπος ή χώρα που έχει βαλτώσει σε μια κατάσταση όπου δεν υπάρχουν τα εργαλεία και οι τεχνολογίες που χρειάζεσαι, τότε δεν υπάρχει λόγος να επενδύεις σε τεχνολογίες προηγούμενης γενιάς. Σωστά; Αλλά θα ήσαστε καλύτερα, σχεδόν παγκόσμια, αναζητώντας χαμηλού κόστους, τοπικά εφαρμόσιμες καινούργιες τεχνολογίες. Ένας τομέας που όλοι γνωρίζουμε ότι έχει εφαρμοστεί αυτό είναι τα κινητά τηλέφωνα. Σωστά; Κατά μήκος του αναπτυσσόμενου κόσμου, οι άνθρωποι πηγαίνουν απευθείας στα κινητά παραλείποντας εντελώς τις σταθερές τηλεφωνικές γραμμές. Εάν υπάρχουν σταθερές τηλεφωνικές γραμμές σε αναπτυσσόμενες παγκόσμιες πόλεις, τότε συνήθως πρόκειται για χαμηλής ποιότητας συστήματα που χαλάνε εύκολα, και κοστίζουν τεράστια ποσά. Σωστά; Μου αρέσει ιδιαίτερα αυτή εδώ η εικόνα. Μου αρέσει ιδιαίτερα ο Γκανές στο φόντο, που μιλάει στο κινητό τηλέφωνο. Κινητά τηλέφωνα λοιπόν διαχέονται στην κοινωνία με αυξανόμενους ρυθμούς. Έχουμε ακούσει τα πάντα γύρω από αυτό αυτή την εβδομάδα, γι' αυτό δεν θα πω πολλά πέρα από αυτό, ό,τι ισχύει για τα κινητά τηλέφωνα ισχύει για όλων των ειδών τις τεχνολογίες.

Το δεύτερο πράγμα είναι εργαλεία για συνεργασία, είτε είναι συστήματα συνεργασίας, ή συστήματα πνευματικής ιδιοκτησίας που ενθαρρύνουν συνεργασία. Σωστά; Όταν οι άνθρωποι έχουν την ελεύθερη δυνατότητα να δουλεύουν μαζί και να πρωτοπορούν, παίρνεις διαφόρων ειδών λύσεις, Και αυτές οι λύσεις είναι προσβάσιμες με ένα διαφορετικό τρόπο στους ανθρώπους που δεν έχουν κεφάλαιο. Σωστά; Άρα, ξέρετε, έχουμε λογισμικό ανοιχτού κώδικα, έχουμε την Creative Commons και άλλους τύπους λύσεων για τα πνευματικά δικαιώματα. Σωστά; Και αυτά τα πράγματα οδηγούν σε πράγματα σαν κι αυτό. Αυτό είναι το Telecentro στο Σάο Πάολο. Είναι ένα αρκετά αξιοθαύμαστο πρόγραμμα χρησιμοποιώντας δωρεάν και ανοιχτού κώδικα λογισμικό, φθηνά, σαν "πειραγμένα" μηχανήματα ενωμένα μαζί, και ουσιαστικά κάτι σαν παρατημένα κτίρια -- έχουν βάλει μαζί ένα μάτσο από κοινωνικά κέντρα στα οποία άνθρωποι μπορούν να έρθουν, να αποκτήσουν υψηλής ταχύτητας πρόσβαση στο διαδίκτυο, να μάθουν γλώσσες προγραμματισμού υπολογιστών δωρεάν. Και τώρα,250 χιλιάδες άνθρωποι κάθε χρόνο τα χρησιμοποιούν στο Σάο Πάολο. Και αυτοί οι 250 χιλιάδες άνθρωποι είναι από τους φτωχότερους ανθρώπους στο Σάο Πάολο. Μου αρέσει ιδιαίτερα ο μικρός πιγκουΐνος των Linux πίσω πίσω.

Αυτό οδηγεί, ανάμεσα σε όλα, σε μία Νότια πολιτιστική "έκρηξη". Και ένα από τα πράγματα που πραγματικά μας ενδιαφέρουν στην Wordlchanging είναι οι τρόποι με τους οποίους ο νότος επαναπροσδιορίζει τον εαυτό του, και τον ανακατηγοριοποιεί με τρόπους που έχουν όλο και λιγότερο να κάνουν με τους περισσότερους από εμάς σε αυτό το δωμάτιο. Το Μπόλυγουντ δεν απαντά απλώς στο Χόλυγουντ. Σωστά; Ξέρετε, η Βραζιλιάνικη μουσική σκηνή δεν απαντάει απλά στις μεγάλες δισκογραφικές. Κάνει κάτι καινούργιο. Γίνονται καινούργια πράγματα. Υπάρχει αλληλοεπίδραση μεταξύ τους. Και, ξέρετε, παίρνεις απίστευτα πράγματα. Σαν, δεν ξέρω αν κάποιοι από εσάς έχετε δει την ταινία "City of God"; Ναι, είναι μια φανταστική ταινία αν δεν την έχετε δει ήδη. Είναι σχετική με αυτή την ερώτηση, με ένα πολύ καλλιτεχνικό και έμμεσο τρόπο.

Έχουμε και άλλα μεγάλα παραδείγματα στα οποία η δυνατότητα να χρησιμοποιήσεις εργάλεια της κουλτούρας εξαπλώνεται. Αυτοί είναι άνθρωποι που μόλις δέχθηκαν επίσκεψη από το Internet Bookmobile στην Ουγκάντα. Και κουνούν τα πρώτα τους βιβλία στον αέρα, που, απλά πιστεύω είναι μια πολύ όμορφη φωτογραφία. Έχεις λοιπόν και τη δυνατότητα, άνθρωποι να μπορούν να αρχίσουν να έρχονται κοντά και να συμπεριφέρονται από τη δική τους πλευρά σε πολιτικούς και πολιτισμένους τρόπους. Με τρόπους που δεν έχουν ξαναγίνει ποτέ. Και όπως ακούσαμε χθές, και όπως ακούσαμε νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, είναι σίγουρα, θεμελιακά ζωτικοί για τη δυνατότητα να φτιάχνουμε νέες λύσεις, πρέπει να φτιάξουμε νέες πολιτικές πραγματικότητες.

Και εγώ προσωπικά θα έλεγα ότι έχουμε να φτιάξουμε νέες πολιτικές πραγματικότητες όχι μόνο σε μέρη όπως η Ινδία, το Αφγανιστάν, η Κένυα, το Πακιστάν, ή όπου αλλού, αλλά και εδώ στο σπίτι. Ένας άλλος κόσμος είναι δυνατός. Περίπου το μεγάλο σύνθημα του κινήματος κατά της παγκοσμοιοποίησης. Σωστά; Δουλεύουμε πολύ με αυτό. Και μιλάμε για το πώς ένας άλλος κόσμος δεν είναι απλά δυνατός, ένας άλλος κόσμος είναι εδώ. Δεν είναι απλά ότι έχουμε περίπου να φανταστούμε την ύπαρξη ενός διαφορετικού κόσμου, μια αόριστη πιθανότητα εκεί έξω, αλλά πρέπει να αρχίσουμε να να προσπαθούμε να την κάνουμε πραγματικότητα. Πρέπει να αρχίσουμε να κάνουμε πράγματα σαν το Λούλα, πρόεδρο της Βραζιλίας. Πόσοι άνθρωποι ήξεραν για το Λούλα πριν από σήμερα; Ένταξει, άρα πολύ καλύτερα από το μέσο όρο κοινού, μπορώ να σας πώ. Και ο Λούλα, είναι γεμάτος προβλήματα, γεμάτος με αντιπαραθέσεις, αλλά ένα από τα πράγματα που κάνει είναι, να βάζει μπροστά μια ιδέα για το πώς πρέπει να είναι οι διεθνείς σχέσεις που απόλυτα αλλάζει την ισορροπία από το συνηθισμένο διάλογο βορρά-νότου σε ένα ολοκαίνουργιο τρόπο παγκόσμιας συνεργασίας. Θα έδινα προσοχή στις κινήσεις αυτού του τύπου.

Ένα άλλο παράδειγμα αυτής της δεύτερης υπερδύναμης είναι η αύξηση των παιχνιδιών που ονομάζουμε σοβαρό παιχνίδι. Ασχολούμαστε πολύ με αυτό. Επεκτείνεται παντού. Αυτό είναι από το "A Force More Powerful" (Μια δύναμη πιο δυνατή). Είναι μια μικρή φωτογραφία μέσα από το παιχνίδι. Αυτό είναι ένα παιχνίδι που, καθώς παίζεις, σου μαθαίνει πως να συμμετέχεις σε μια μη βίαιη επανάσταση και πολιτική αλλαγή. Να ακόμα μία. Αυτή είναι από ένα παιχνίδι ονομαζόμενο "Food Force" (Δύναμη Φαγητού), ένα παιχνίδι που μαθαίνει στα παιδιά πώς να λειτουργούν μια κατασκήνωση προσφύγων. Όλα αυτά τα πράγματα συμβάλουν με ένα πολύ δυναμικό τρόπο σε μια τεράστια αύξηση σε, ειδικά στον "αναπτυσσόμενο" κόσμο, στο ενδιαφέρον και το πάθος των ανθρώπων για τη δημοκρατία. Λαμβάνουμε τόσα λίγα νέα που αφορούν τον αναπτυσσόμενο κόσμο, που συχνά ξεχνάμε ότι υπάρχουν κυριολεκτικά εκατομμύρια ανθρώπων εκεί έξω που παλεύουν να αλλάξουν πράγματα, να είναι πιο δίκαιοι, πιο ελεύθεροι, πιο δημοκρατικοί, λιγότερο διεφθαρμένοι. Και, ξέρετε, δεν ακούμε αυτές τις ιστορίες αρκετά. Αλλά συμβαίνει παντού, και αυτά τα εργαλεία είναι μέρος από αυτό που το καθιστά δυνατό.

Τώρα, όταν προσθέσεις όλα αυτά μαζί, όταν προσθέσεις τις εναλλακτικές εύκολες λύσεις και τα νέα είδη εργαλείων, ξέρετε, δεύτερη υπερδύναμη κτλ., τι παίρνεις; Λοιπόν, πολύ γρήγορα, παίρνεις ένα Λαμπρό Πράσινο μέλλον για τον αναπτυσσόμενο κόσμο. Παίρνεις, για παράδειγμα, πράσινη δύναμη σπαρμένη σε όλο τον κόσμο. Παίρνεις -- αυτό είναι ένα κτίριο στη Χάϊντεραμπάντ, Ινδία. Είναι το πιο πράσινο κτίριο στον κόσμο. Παίρνεις λύσεις από τη βάση, πράγματα που δουλεύουν για ανθρώπους χωρίς κεφάλαιο ή με περιορισμένη πρόσβαση. Παίρνεις ξυπόλυτους μηχανικούς ηλιακής ενέργειας να κουβαλούν ηλιακά πάνελ σε μακρινά βουνά. Παίρνεις πρόσβαση σε τηλε-ιατρική. Αυτές ειναι Ινδές νοσοκόμες που μαθαίνουν να χρησιμοποιούν PDA's για να αποκτήσουν πρόσβαση σε βάσεις δεδομένων που έχουν πληροφορίες στις οποίες δεν έχουν πρόσβαση από το σπίτι τους, από μακριά. Παίρνεις νέα εργαλεία για ανθρώπους στον αναπτυσσόμενο κόσμο. Αυτά είναι φώτα LED,που βοηθούν περίπου ένα δισεκατομμύριο ανθρώπους εκεί έξω, για τους οποίους η νύχτα σημαίνει σκοτάδι, να έχουν νέα μέσα λειτουργίας. Αυτά ειναι ψυγεία που δεν απαιτούν ηλεκτρισμό, γλάστρες μέσα σε γλάστρες.

Παίρνεις λύσεις νερού. Το νερό είναι ένα από τα πιο πιεστικά προβλήματα. Αυτό είναι ένα σχέδιο για την συγκομιδή βροχόνερου που είναι εξαιρετικά φθηνό και διαθέσιμο στους ανθρώπους στον αναπτυσσόμενο κόσμο. Εδώ είναι ένα σχέδιο για την διύληση νερού χρησιμοποιώντας ηλιακές ακτίνες. Αυτός είναι ένας παγιδευτής ομίχλης, ο οποίος, άμα ζεις σε μια υγρή, σαν ζούγκλα περιοχή, θα απομονώσει νερό από τον αέρα, το οποίο θα είναι καθαρό και πόσιμο. Εδώ είναι ένας τρόπος μεταφοράς νερού. Το λατρεύω αυτό, ξέρετε -- θέλω να πω, το να κουβαλάς νερό είναι τόσος κόπος, και κάποιος σκέφτηκε την ιδέα ε..γιατί απλά να μη το κυλήσεις; Σωστά; Θέλω να πω, αυτό είναι ένα εξαίρετο σχέδιο. Αυτή είναι μια καταπληκτική εφεύρεση, το LifeStraw. Βασικά μπορείς να ρουφήξεις οποιοδήποτε νερό μέσα από αυτό και θα γίνει πόσιμο πριν καν φτάσει στα χείλη σου. Άρα, ξέρετε, άνθρωποι που είναι σε απελπιστικές καταστάσεις μπορούν να πάρουν αυτό. Και αυτό είναι ένα από τα αγαπημένα μου πράγματα του Worldchanging. Αυτό είναι ένα καρουζέλ φτιαγμένο από την εταιρία Roundabout, που τραβάει νερό όσο τα παιδιά παίζουν. Σοβαρά -- δώστε του ένα χειροκρότημα, είναι καταπληκτικό. Και το ίδιο πράγμα ισχύει για τους ανθρώπους που βρίσκονται σε απόλυτη κρίση.

Περιμένουμε να έχουμε πάνω από 200 εκατομμύρια πρόσφυγες μέχρι το 2020 λόγω της κλιματικής αλλαγής και της πολιτικής αστάθειας. Πως βοηθάμε ανθρώπους σαν αυτούς; Υπάρχουν παντώς είδους φανταστικών νέων ανθρωπιστικών μοντέλων τα οποία αναπτύσσονται με συνεργασία σε όλο τον πλανήτη. Μερικά από αυτά τα μοντέλα περιλαμβάνουν σχέδια για δράση, όπως νέα σχέδια για κατασκευή χωριών στο μέσο προσφυγικών καταυλισμών. Νέα σχέδια παιδαγωγίας για τους εκτοπισμένους. Και έχουμε νέα εργαλεία. Αυτό είναι ένα από τα σίγουρα αγαπημένα μου πράγματα παντού. Ξέρει κανείς τι είναι αυτό;

Κοινό: Ανιχνεύει νάρκες.

Ακριβώς, αυτό είναι ενα λουλούδι ανίχνευσης ναρκών. Άμα μένεις σε ένα από αυτά τα μέρη στα οποία περίπου μισό δισεκατομμύριο μη-μετρημένες νάρκες είναι διεσπαρμένες, μπορείς να πετάξεις αυτούς τους σπόρους στο πεδίο. Και καθώς μεγαλώνουν, θα μεγαλώνουν γύρω από τις νάρκες, οι ρίζες τους θα ανιχνεύσουν τα χημικά τους, και όπου τα λουλούδια γίνονται κόκκινα, δεν πατάς. Ναι, σπόροι που μπορούν να σου σώσουν τη ζωή. Ξέρετε;

(Χειροκρότημα)

Το λατρεύω επίσης επειδή μου φαίνεται ότι το παράδειγμα, τα εργαλεία που χρησιμοποιούμε για να αλλάξουμε τον κόσμο, πρέπει να είναι από μόνα τους όμορφα. Ξέρετε, δεν αρκεί να επιβιώσεις. Πρέπει να φτιάξουμε κάτι καλύτερο από αυτό που έχουμε. Και πιστεύω πως θα το κάνουμε. Συνοψίζοντας με τα αθάνατα λόγια του Χ. Τζ. Ουέλς, πιστεύω ότι έρχονται καλύτερα πράγματα. Πιστεύω πως "όλο το παρελθόν δεν είναι παρά η αρχή της αρχής. Όλα όσα το ανθρώπινο μυαλό έχει καταφέρει είναι το όνειρο πριν την αφύπνηση." Ελπίζω να πραγματοποιηθεί. Οι άνθρωποι σε αυτό το δωμάτιο μου δώσανε περισσότερη αυτοπεποίθηση από ποτέ ότι όντως θα γίνει.

Ευχαριστώ πάρα πολύ

(Χειροκρότημα)