Return to the talk Return to talk

Transcript

Select language

Translated by Dimitris Gatsos
Reviewed by Mary Keramida

0:11 Το 17ο αιώνα, μία γυναίκα εν ονόματι Τζιουλιάνα Τοφάνα είχε μία πολύ επιτυχημένη επιχείρηση αρωμάτων. Την διοικούσε για πάνω από 50 χρόνια. Τελείωσε κάπως απότομα όταν την εκτέλεσαν - (Γέλια) - για τη δολοφονία 600 αντρών. Βλέπετε, δεν ήταν πολύ καλό άρωμα. Για την ακρίβεια, ήταν τελείως άοσμο, άγευστο και άχρωμο, αλλά σαν δηλητήριο, ήταν ό,τι καλύτερο κυκλοφορούσε στην αγορά, έτσι οι γυναίκες απευθύνονταν σε αυτή μαζικά για να δολοφονήσουν τους άντρες τους.

0:40 Από ό,τι φαίνεται οι δηλητηριαστές ήταν μία ομάδα που πολλοί εκτιμούσαν και φοβούνταν, επειδή το να δηλητηριάζεις ένα ανθρώπινο ον είναι αρκετά δύσκολο πράγμα. Ο λόγος είναι ότι έχουμε ένα είδους εγγενούς αισθητήρα εναντίον των δηλητηρίων. Μπορείτε να το δείτε αυτό ακόμα και σε νεογέννητα. Αν θέλετε να το κάνετε, μπορείτε να πάρετε μερικές σταγόνες κάποιας πικρής ή κάποιας ξινής ουσίας, και θα δείτε αυτή τη φάτσα, η γλώσσα να εξέχει, η ρυτιδιασμένη μύτη, λες και προσπαθούν να απαλλαχθούν από αυτό που βρίσκεται μέσα στο στόμα τους. Αυτή η αντίδραση φτάνει έως την ενήλικη ζωή και μετατρέπεται σε ολοκληρωτική αντίδραση στην αηδία, όχι μόνο για το εάν πρόκειται να δηλητηριαστούμε ή όχι, αλλά όποτε υπάρχει η απειλή μιας φυσικής μόλυνσης από κάποια πηγή. Αλλά η έκφραση παραμένει καταπληκτικώς όμοια. Έχει επεκταθεί περισσότερο, όμως, από το να μας κρατάει απλά μακριά από φυσικoύς παράγοντες μόλυνσης και υπάρχει ένα αναπτυσσόμενο σύνολο αποδείξεων που το υποδεινύουν, για την ακρίβεια, αυτό το αίσθημα σιχασιάς τώρα επηρεάζει τα ηθικά μας πιστεύω ακόμα και τις βαθύτερες πολιτικές μας διαισθήσεις.

1:40 Γιατί όμως μπορεί να συμβαίνει αυτό; Μπορούμε να καταλάβουμε αυτή τη διαδικασία κατανοώντας λίγο τα αισθήματα γενικότερα. Τα βασικά ανθρώπινα αισθήματα, αυτού του είδους τα αισθήματα που μοιραζόμαστε με όλα τα άλλα ανθρώπινα όντα, υπάρχουν επειδή μας δίνουν κίνητρα να κάνουμε καλά πράγματα και μας κρατούν μακριά από το να κάνουμε κακά. Οπότε σε γενικές γραμμές, είναι καλά για την επιβίωσή μας. Πάρτε το αίσθημα του φόβου, για παράδειγμα. Μας κρατάει μακριά από το να κάνουμε πράγματα που είναι πραγματικά πολύ ριψοκίνδυνα. Αυτή η φωτογραφία τραβήχτηκε ακριβώς πριν από το θάνατό του - (Γέλια) - είναι βασικά - Όχι, ένας λόγος που αυτή η φωτογραφία είναι ενδιαφέρουσα είναι επειδή οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θα το έκαναν αυτό, και αν το έκαναν, δεν θα ζούσαν για να το διηγηθούν, επειδή ο φόβος θα είχε ενεργοποιήσει τις αντιδράσεις του φυσικού θηρευτή. Ακριβώς όπως ο φόβος μας προσφέρει προστατευτικά οφέλη, η αηδία φαίνεται να κάνει το ίδιο πράγμα, εκτός από το ότι αυτό που κάνει η αηδία είναι να μας κρατάει μακριά, όχι από πράγματα που μπορεί να μας φάνε, ή ύψη, αλλά από πράγματα που μπορεί να μας δηλητηριάσουν ή να μας μεταδώσουν μία ασθένεια και να μας αρρωστήσουν. Οπότε μία από τις πτυχές της αηδίας που την κάνουν ένα τόσο ενδιαφέρον αίσθημα είναι ότι είναι πολύ, πολύ εύκολο να εξετασθεί μεμονωμένα, στην πραγματικότητα πολύ περισσότερο από κάθε άλλο βασικό μας αίσθημα, και έτσι θα σας δείξω πως με κάποιες εικόνες μπορώ να σας κάνω να νιώσετε αηδία. Οπότε κοιτάξτε αλλού. Θα σας πω πότε μπορείτε να γυρίσετε πάλι προς τα εδώ. (Γέλιο)

2:56 Εννοώ, το βλέπετε κάθε μέρα, σωστά; Εννοώ, ελάτε τώρα. (Γέλιο)

3:01 (Κοινό: Ιουουου)

3:02 Εντάξει, κοιτάξτε πάλι εδώ, αν τόση ώρα δεν κοιτούσατε.

3:05 Αυτά πιθανόν έκανα πολλούς από εσάς στο ακροατήριο να νιώσετε πολύ πολύ αηδιασμένοι, αλλά εάν δεν κοιτάξατε, μπορώ να σας μιλήσω για κάποια από τα υπολοιπα πράγματα που παρουσιάστηκαν σε ανθρώπους παντού στον κόσμο για να τους κάνουν να αηδιάσουν, πράγματα όπως περιττώματα, ούρα, αίμα, σάπια σάρκα. Αυτά είναι από τα πράγματα που μας φαίνεται λογικό να αποφεύγουμε, επειδή μπορούν όντως να μας μολύνουν. Για την ακρίβεια, απλά έχοντας μία αρρωστιάρικη εμφάνιση ή περίεργες σεξουαλικές πράξεις, αυτά τα πράγματα είναι επίσης πράγματα που μας προκαλούν μεγάλη αηδία.

3:33 Ο Δαρβίνος ήταν πιθανόν ένας από τους πρώτους επιστήμονες που συστηματικώς εξερεύνησαν τα ανθρώπινα αισθήματα, και έδωσε βαρύτητα στην παγκόσμια φύση και δύναμη της αντίδρασης της αηδίας. Αυτό είναι ένα ανέκδοτο διήγημα από τα ταξίδια του στην Νότια Αμερική.

3:46 «Στο Τιέρρο ντελ Φουέγκο ένας ιθαγενής ακούμπησε με τα δάκτυλά του ένα κομμάτι κρύο συντηρημένο κρέας την ώρα που το έτρωγα... και απλά έδειξε αηδία για την μαλακότητά του, ενώ εγώ ένοιωσα ολοκληρωτική αηδία που το φαγητό μου το ακουμπούσε ένας γυμνός αγροίκος - (Γέλιο) - αν και τα χέρια του δεν μοιάζαν βρώμικα». Αργότερα έγραψε, «Εντάξει, κάποιοι από τους καλύτερους μου φίλους είναι γυμνοί αγροίκοι». (Γέλιο)

4:04 Λοιπόν αποδεικνύεται ότι δεν είναι μόνο οι Βρετανοί επιστήμονες της παλιάς εποχής που είναι τόσο σιχασιάρηδες. Πρόσφατα είχα την ευκαιρία να μιλήσω στον Ρίτσαρντ Ντόκινς στα πλαίσια ενός ντοκιμαντέρ, και κατάφερα να τον κάνω να αηδιάσει πολλές φορές. Αυτή είναι η αγαπημένη μου.

4:15 Ρίτσαρντ Ντόκινς: «Εξελιχθήκαμε μέσα στην ερωτοτροπία και το σεξ, είμαστε συνδεδεμένοι με βαθιά ριζωμένα αισθήματα και αντιδράσεις τα οποία είναι δύσκολο να εγκαταλείψουμε εν μία νυχτί».

4:25 Ντέιβιντ Πιζάρο: Το αγαπημένο μου σημείο σε αυτό το βίντεο είναι ότι ο καθηγητής Ντόκινς πραγματικά φταρνίστηκε. Τινάζεται προς τα πίσω, και φτερνίζεται, και έπρεπε να το κάνουμε τρεις φορές, και τις τρεις φορές φτερνίστηκε. (Γέλια) Στα αλήθεια φτερνιζόταν. Νόμισα ότι θα ξεράσει πάνω μου.

4:42 Μία από τις ιδιότητες, όμως, της αηδίας, δεν είναι η οικουμενικότητά της και η δύναμή της αλλά ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί μέσω διασυνδέσεων. Έτσι όταν ένα αηδιαστικό πράγμα αγγίξει ένα καθαρό πράγμα, αυτό το καθαρό πράγμα γίνεται αηδιαστικό, όχι το αντίθετο. Αυτό την κάνει πολύ χρήσιμη σαν στρατηγική εάν θέλετε να πείσετε κάποιον ότι ένα αντικείμενο ή ένα πρόσωπο ή μία ολόκληρη κοινωνική ομάδα είναι αηδιαστική και πρέπει να αποφεύγεται. Η φιλόσοφος Μάρθα Νάσμπαμ το τονίζει αυτό σε αυτό εδώ το απόφθεγμα: «Έτσι σε όλη την πορεία της ιστορίας, κάποιες ιδιότητες της αηδίας -- η γλοίτσα, η κακή μοιρωδιά, η κολότητα, το σάπισμα, η βρομιά -- έχουν επαναλαμβανόμενα και μονότονα συνδεθεί με ... τους Εβραίους, τους ομοφυλόφιλους, τους ανέγγιχτους, τους ανθρώπους κατώτερων τάξεων -- όλους εκείνους που φανταζόμαστε ως στιγματισμένους». Αφήστε με να σας δώσω μόνο μερικά παραδείγματα, μερικά δυνατά παραδείγματα του πώς χρησιμοποιήθηκε αυτό ιστορικά. Αυτό προέρχεται από ένα παιδικό βιβλίο των Ναζί που εκδόθηκε το 1938: «Απλά κοίτα αυτούς τους τύπους! Τα μολυσμένα με ψείρες γένια, τα βρόμικα, προεξέχοντα αυτιά, αυτά τα λεκιασμένα, λιγδιασμένα ρούχα... Οι Εβραίοι συχνά έχουν μία δυσάρεστη γλυκούτσικη μυρωδιά. Εάν έχεις καλή μύτη, μπορείς να μυρίσεις τους Εβραίους». Ένα πιο σύγχρονο παράδειγμα προέρχεται από ανθρώπους που προσπαθούν να μας πείσουν ότι η ομοφυλοφιλία είναι ανήθικη. Αυτό είναι από μία αντι-γκέι ιστοσελίδα, όπου λένε ότι οι γκέι είναι «αντάξιοι θανάτου για της βλάσφημες...σεξουαλικες πράξεις τους». Είναι σαν «σκυλιά που τρώνε τον ίδιο τους τον εμετό και χοίρους που κολυμπούν στα ίδια τους τα περιτώματα». Αυτές είναι αηδιαστικές ιδιότητες που προσπαθούν να συνδεθούν άμεσα με την κοινωνική ομάδα που δεν θα έπρεπε να συμπαθείτε.

6:07 Όταν πρωτο-εξερευνούσαμε τον ρόλο της αηδίας στην ηθική κρίση, ένα από τα πράγματα στα οποία ενδιαφερθήκαμε ήταν εάν τέτοιου είδους επικλήσεις ήταν πιο πιθανό να λειτουργήσουν ή όχι σε ανθρώπους οι οποίοι είναι πιο επιρρεπείς στην αηδία. Έτσι ενώ η αηδία, μαζί με άλλα βασικά αισθήματα, είναι ένα οικουμενικό φαινόμενο, απλά είναι αλήθεια ότι κάποιοι άνθρωποι αηδιάζουν ευκολότερα από άλλους. Πιθανόν θα μπορούσατε να το δείτε στα μέλη του κοινού όταν σας έδειξα εκείνες τις αηδιαστικές εικόνες. Ο τρόπος με τον οποίο το μετρήσαμε αυτό είναι με μία κλίμακα η οποία κατασκευάστηκε από κάποιους άλλους ψυχολόγους οι οποίοι απλά ρώτησαν ανθρώπους πόσο πιθανόν είναι να αηδιάσουν σε μία μεγάλη ποικιλία καταστάσεων. Εδώ είναι κάποια παραδείγματα. «Ακόμα και εάν πεινούσα, δεν θα έτρωγα ένα πιάτο της αγαπημένης μου σούπας εάν είχε ανακτευτεί από μία χρησιμοποιημένη αλλά πολύ προσεκτικά πλυμμένη μυγοσκοτώστρα». «Συμφωνείτε ή διαφωνείτε»; (Γέλιο) «Καθώς περπατάτε σε ένα τούνελ κάτω από ένα σιδηρόδρομο, μυρίζετε ούρα. Θα αηδιάζατε πάρα πολύ ή καθόλου»; Εάν ρωτήσετε αρκετές από αυτές, μπορείτε να σχηματίσετε ένα γενικό σκορ ευαισθησίας στην αηδία. Αποδεικνύεται ότι αυτό το σκορ είναι στην πραγματικότητα σημαντικό. Όταν φέρνετε ανθρώπους στο εργαστήριο και τους ρωτάτε αν προτίθενται να εμπλακούν σε ασφαλείς αλλά αηδιαστικές συμπεριφορές όπως το να φάνε σοκολάτα η οποία έχει φτιαχτεί έτσι ώστε να μοιάζει σαν σκατά σκύλου ή σε αυτή την περίπτωση να φάνε μερικά σκουλήκια τα οποία είναι απολύτως υγιεινά αλλά αρκετά αηδιαστικά, το σκορ σου σε αυτή την κλίμακα στην πραγματικότητα προβλέπει εάν θα είσαι πρόθυμος να εμπλακείς σε τέτοιες συμπεριφορές ή όχι.

7:26 Την πρώτη φορά που ξεκινήσαμε να συλλέξουμε δεδομένα για αυτό και να τα συνδυάσουμε με πολιτικές ή ηθικές πεποιθήσεις, βρήκαμε ένα γενικό μοτίβο-- αυτό έγινε με τους ψυχολόγους Γιόελ Ίνμπαρ και Πολ Μπλουμ -- το οποίο στην ουσία, μέσα από τρεις έρευνες βρίσκαμε συνεχώς ότι οι άνθρωποι που ανέφεραν πως αηδίαζαν πολύ εύκολα επίσης ανέφεραν ότι ήταν περισσότερο συντηρητικοί πολιτικά. Ένας άλλος τρόπος να το δούμε αυτό, βέβαια, είναι ότι οι άνθρωποι που είναι πολύ φιλελεύθεροι είναι πολύ δύσκολο να αηδιάσουν. (Γέλιο)

7:54 Σε μία πιο πρόσφατη έρευνα που ακολούθησε, μπορέσαμε να ερευνήσουμε σε ένα πολύ μεγαλύτερο δείγμα, πολύ μεγαλύτερο δείγμα. Σε αυτή την περίπτωση, ήταν σχεδόν 30.000 πολίτες των Η.Π.Α., και βρήκαμε το ίδιο μοτίβο. Όπως μπορείτε να δείτε, οι άνθρωποι που βρίσκονται στην πολύ συντηρητική πλευρά του πολιτικού φάσματος είναι επίσης πολύ πιο πιθανό να αναφέρουν ότι αηδιάζουν εύκολα. Αυτό το σύνολο δεδομένων μας επέτρεψε επίσης να ελέγξουμε στατιστικώς αρκέτα πράγματα που ξέραμε ότι συνδέονταν και με τις πολιτικές κατευθύνσεις και με την ευαισθησία στην αηδία. Έτσι μπορέσαμε να ελέγξουμε το φύλο, την ηλικία, το εισόδημα, την εκπαίδευση, ακόμα και βασικές προσωπικές μεταβλητές, και το αποτέλεσμα παρέμεινε το ίδιο.

8:30 Όταν πραγματικά κοιτάξαμε όχι μόνο τις πολιτικές πεποιθήσεις που ο καθένας μόνος του είχε δηλώσει, αλλά και τη συμπεριφορά ψήφου, μπορούσαμε να κοιτάξουμε γεωγραφικά σε όλο το έθνος. Αυτό που βρήκαμε ήταν πως σε περιοχές όπου οι άνθρωποι είχαν μεγάλαν επίπεδα ευαισθησίας στην αηδία, ο ΜακΚέιν πήρε περισσότερες ψήφους. Οπότε δεν προέβλεψε μόνο την πολιτική κατεύθυνση που ο καθένας δήλωνε, αλλά και την πραγματική συμπεριφορά των ψηφοφόρων. Και επίσης μπορέσαμε, με αυτό το δείγμα, να δούμε όλο τον κόσμο, κάναμε τις ίδιες ερωτήσεις σε 121 διαφορετικές χώρες, και όπως μπορείτε να δείτε, είναι 121 χώρες διαιρεμένες σε 10 διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές. Όπου και να κοιτάξετε, αυτό που φαίνεται είναι το μέγεθος της σχέσης μεταξύ ευαισθησίας στην αηδία και πολιτικης κατεύθυνσης, και όπου και να κοιτάξαμεε, είδαμε ένα πολύ παρόμοιο φαινόμενο. Άλλα εργαστήρια βασικά το έχουν ερευνήσει αυτό επίσης χρησιμοποιώντας διαφορετικά μέτρα της ευαισθησίας στην αηδία, έτσι αντί να ρωτούν τους ανθρώπους πόσο εύκολα αηδιάζουν, συσχέτισαν τους ανθρώπους με φυσικά μέτρα, σε αυτή την περίπτωση την αγωγιμότητα του δέρματος. Αυτό που έδειξαν είναι ότι οι άνθρωποι που ανέφεραν ότι ήταν περισσότερο συντηρητικοί πολιτικώς εγείρονται επίσης περισσότερο όταν τους δείχνεις αηδιαστικές εικόνες σαν αυτές που σας έδειξα. Είναι ενδιαφέρον, αυτό που επίσης έδειξαν σε κάποια αποτελέσματα που και εμείς συνεχώς βρίσκαμε στις προηγούμενες έρευνές μας επίσης ήταν ότι μία από τις ισχυρότερες επιρροές εδώ είναι ότι τα άτομα που είναι πολύ ευαίσθητα στην αηδία δεν είναι μόνο πιο πιθανό να δηλώσουν πως είναι συντηρητικοί πολιτικά, αλλά είναι επίσης και πολύ εναντίον των γάμων των γκέι και της ομοφυλοφιλίας λίγο πολύ σε πολλά από τα κοινο-ηθικά θέματα στον σεξουαλικό τομέα. Έτσι η φυσική διέγερση προέβλεψε, σε αυτή την έρευνα, συμπεριφορές προς τους γάμους των γκέι.

10:03 Αλλά ακόμη και με όλα αυτά τα δεδομένα να συνδέουν την ευαισθησία με την αηδία και την πολιτική κατεύθυνση, μία από της ερωτήσεις που παραμένουν είναι ποια είναι η αιτιακή σύνδεση εδώ; Όντως η αηδία διαμορφώνει πολιτικές και ηθικές πεποιθήσεις; Πρέπει να καταφύγουμε σε πειραματικές μεθόδους για να το αποδείξουμε αυτό, οπότε αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να φέρουμε στην πραγματικότητα άνθρωπους στο εργαστήριο να τους αηδιάσουμε και να τους συγκρίνουμε με μία ομάδα ελέγχου η οποία δεν έχει αηδιάσει. Όπως φαίνεται τα τελευταία πέντε χρόνια το έχουν κάνει αυτό κάμποσοι ερευνητές, και στη πλειονότητά τους τα αποτελέσματα ήταν όλα τα ίδια, ότι όταν οι άνθρωποι νοιώθουν αηδιασμένοι, οι συμπεριφορές τους στρίβουν προς τα δεξιά του πολιτικού φάσματος, προς περισσότερο ηθικό συντηρητισμό επίσης. Οπότε αυτό ισχύει είτε χρησιμοποιείς ένα πολύ δυνατό άρωμα, μία κακή γεύση, από αποσπάσματα ταινιών, από μετά-υπνωτικές προτάσεις αηδίας, εικόνες σαν αυτές που σας εδειξα, ακόμα και αν απλά θυμίζουν στους ανθρώπους ότι η ασθένεια είναι παρούσα και θα έπρεπε να ανησυχούν και να πλένονται σωστά, να μένουν καθαροί, όλα αυτά έχουν παρόμοιες επιτπτώσεις στην κρίση.

10:58 Αφήστε με να σας δώσω ένα παράδειγμα από μία πρόσφατη έρευνα που διεξήχθει. Ρωτήσαμε τους συμμετέχοντες απλά να μας πουν τη γνώμη τους για διάφορες κοινωνικές ομάδες, και είτε κάναμε το δωμάτιο να μυρίζει αηδιαστικά είτε όχι. Όταν το δωμάτιο μύριζε αηδιαστικά, αυτό που είδαμε ήταν ότι οι άνθρωποι εμφάνιζαν περισσότερο αρνητικές συμπεριφορές προς τους γκέι. Η αηδία δεν επηρέασε τις συμπεριφορές τους προς καμία από τις άλλες κοινωνικές ομάδες για τις οποίες ρωτήσαμε, συμπεριλαμβανομένων των Αφροαμερικανών, τους πρεσβύτερους. Περιορίστηκε μόνο στις συμπεριφορές τους προς τους γκέι. Σε μία άλλη έρευνα θυμίσαμε στους ανθρώπους -- αυτό έγινε την εποχή που κυκλοφορούσε η γρίπη των χοίρων -- θυμίσαμε στους ανθρώπους πως για να αποτρέψουν την εξάπλωση της γρίπης όφειλαν να πλένουν τα χέρια τους. Σε κάποιους συμμετέχοντες, δώσαμε ερωτηματολόγια που τα απάντησαν δίπλα από μία πινακίδα που τους έλεγε να πλύνουν τα χέρια τους. Αυτό που βρήκαμε ήταν πως απλά απαντώντας στο ερωτηματολόγιο δίπλα σε αυτή την πινακίδα για την υγειηνή των χεριών έκανε τα άτομα να αναφέρουν πως ήταν περισσότερο πολιτικά συντηρητικά. Όταν τους ρωτήσαμε μία ποικιλία ερωτήσεων για την ορθότητα ή όχι συγκεκριμένων πράξεων, αυτό που επίσης βρήκαμε ήταν ότι απλά με το να τους υπενθυμίζουμε ότι όφειλαν να πλένουν τα χέρια τους τους έκανε περισσότερο ηθικά συντηρητικούς. Συγκεκριμένα. όταν τους κάναμε ερωτήσεις σχετικά με κάποιες ταμπού αλλά σχετικά αβλαβείς σεξουαλικές πρακτικές, απλά το ότι τους υπενθυμίζαμε ότι όφειλαν να πλύνουν τα χέρια τους τους έκανε να πιστεύουν ότι αυτές ήταν περισσότερο ηθικά λάθος. Για να σας δώσω ένα παράδειγμα του τι εννοώ αβλαβείς αλλά ταμπού σεξουαλικές πρακτικές. Τους δώσαμε σενάρια. Ένα από αυτά έλεγε πως ένας άντρας πρόσεχε το σπίτι της γιαγιά του. Όταν η γιαγιά του έλειπε, έκανε σεξ με την κοπέλα του στο κρεβάτι της γιαγιάς του. Σε ένα άλλο είπαμε πως μία γυναίκα απόλαμβανε τον αυνανισμό αγκαλιά με το αγαπημένο της αρκουδάκι. (Γέλια) Οι άνθρωποι τα έβρισκαν αυτά περισσότερο ηθικά απεχθή εάν τους θυμίζαμε να πλύνουν τα χέρια τους. (Γέλιο) (Γέλιο)

12:50 Εντάξει. Το γεγονός ότι τα συναισθήματα επηρέαζουν την κρίση μας δεν θα έπρεπε να μας εκπλήσει. Εννοώ, αυτό είναι μέρος του πώς λειτουργούν τα συναισθήματα. Όχι μόνο σας κινητοποιούν να συμπεριφερθείτε με ένα συγκεκριμένο τρόπο, αλλά αλλάζουν και τον τρόπο που σκέφτεστε. Στην περίπτωση της αηδίας, αυτό που είναι λίγο πιο εκπληκτικό είναι η έκταση αυτής της επιρροής. Είναι απόλυτα λογικό, και είναι πολύ καλό συναίσθημα για μας, που η αηδία θα με κάνει να αλλάξω τον τρόπο που αντιλαμβάνομαι τον φυσικό κόσμο όποτε η μόλυνση είναι πιθανή. Δεν βγάζει και πολύ νόημα ότι ένα αίσθημα το οποίο κατακευάστηκε για να με αποτρέψει από το να καταπιώ δηλητήριο θα προέβλεπε ποιον θα ψηφίσω στις επερχόμενες προεδρικές εκλογές.

13:24 Η ερώτηση για το εάν η αηδία οφείλει να επηρεάζει τις ηθικές και πολιτικές μας πεποιθήσεις σίγουρα πρέπει να είναι πολύπλοκη, και μπορεί να εξαρτάται ακριβώς για τι κρίσεις μιλάμε, και ως επιστήμονας, πρέπει να καταλήξουμε κάποιες φορές ότι η επιστημονική μέθοδος δεν είναι καλά εξοπλισμένη να απαντήσει αυτές τις ερωτήσεις. Αλλά για ένα πράγμα για το οποίο είμαι αρκετά σίγουρος είναι, τουλάχιστον, αυτό που μπορούμε να κάνουμε με αυτή την έρευνα είναι το σημείο όπου αρχικά οφείλουμε να ρωτήσουμε Σας ευχαριστώ. (Χειροκρότημα)