Return to the talk Return to talk

Transcript

Select language

Translated by Christel Foncke
Reviewed by Desiree Kramer

0:11 Ik ben een kunstenaar. Ik woon in New York en werk in de reclame sinds ik van school kwam, zo'n zeven, acht jaar nu. Het was uitputtend. Ik werkte vaak tot laat in de avond en in het weekend. Ik had nooit tijd voor alle projecten waar ik zelf aan wilde werken.

0:29 Op een dag was ik aan het werk en zag een presentatie van Stefan Sagmeister op TED: "De kracht van vrije tijd". Hij vertelde dat hij elke zeven jaar een jaar vrijaf nam voor zijn eigen creatieve projecten. Ik was gelijk geïnspireerd en besloot ook een jaar vrijaf te nemen. Ik wilde tijd nemen voor mijn familie, om te reizen en met mijn eigen creatieve ideeën beginnen.

0:54 Het eerste project werd uiteindelijk iets wat ik "Elke Dag Eén Seconde" noem. Elke dag neem ik één seconde van mijn leven op voor de rest van mijn leven. Ik verzamel in chronologische volgorde deze minuscule stukjes van mijn leven in één enkele, onafgebroken video totdat ik ze niet meer kan opnemen.

1:19 Mijn belangrijkste doel van dit project: ik haat het te vergeten wat ik in het verleden deed. Zoveel dingen die ik deed, kan ik me niet meer herinneren, tenzij iemand het oprakelt. Soms denk ik dan: "Oh ja, dat is iets wat ik deed." Ik realiseerde me al snel dat als ik iets onbelangrijks deed, ik waarschijnlijk zou vergeten het op te nemen. De eerste keer dat ik het vergat, deed het me echt pijn. Ik wilde het zo heel erg graag. Vanaf mijn 30e wilde ik voor altijd doorgaan met dit project. Door die ene seconde te missen, verankerde het zich in mijn hoofd, waardoor ik het nooit meer vergat.

2:06 Mocht ik 80 jaar oud worden, dan heb ik een vijf uur durende video die 50 jaar van mijn leven omvat. Wanneer ik 40 word, heb ik een video van één uur die alleen mijn 30-er jaren bevat. Dit heeft me echt aangezet om elke dag iets interessants te proberen doen.

2:37 Ik heb het er moeilijk mee als de dagen, weken en maanden voorbijgaan. Het lijkt alsof de tijd begint te vervagen en in elkaar overvloeit en dat haatte ik. Visualisatie is de manier om je geheugen te stimuleren. Je moet weten dat dit project voor mij een manier is om dat gat te dichten en niets meer te vergeten. Door die ene seconde herinner ik me al het andere wat ik die dag gedaan heb. Soms is het moeilijk om één seconde te kiezen. Op een goede dag heb ik misschien drie of vier seconden die ik wil behouden, maar dan breng ik het terug tot één. Daardoor herinner ik mij ook de andere drie. Daardoor herinner ik mij ook de andere drie.

3:31 Het is ook een beetje een persoonlijk protest tegen de gewoonte van mensen om op concerten met hun mobiele telefoons het hele concert op te nemen. Ze storen je. Ze genieten niet eens van het optreden. Ze bekijken het concert via hun mobiele telefoon. Ik haat dat, maar vroeger deed ik dat ook. Ik besloot dat de beste manier om een visuele herinnering van mijn leven vast te leggen en anders te zijn, één seconde opnemen was. Daardoor kan ik herinneringen terughalen van een geweldig en fantastisch concert. Het kost slecht één vluchtige seconde.

4:12 Ik reisde deze zomer drie maanden rond. Hier droomde ik al mijn hele leven van: zomaar rondrijden in de V.S. en Canada en lukraak bedenken waar ik de volgende dag zou gaan. Het was nogal buitengewoon. Uiteindelijk was ik door mijn geld heen. Ik gaf teveel uit van mijn spaarpot die ik had om mijn jaar vrijaf te nemen. Ik ging dus naar Seattle en werkte een tijdje samen met vrienden aan een leuk project. Ik wilde ook tijd doorbrengen met mijn familie. Er gebeurde iets zeer tragisch: de darm van mijn schoonzus, zat plotseling in de knoop. de darm van mijn schoonzus, zat plotseling in de knoop. We brachten haar naar de spoedeisende hulp. Ze was er erg aan toe. We raakten haar een paar keer bijna kwijt. Ik was daar iedere dag met mijn broer. Het hielp me te realiseren dat het opnemen van één seconde op een zeer slechte dag erg moeilijk is. We hebben de neiging onze camera's te pakken op bijzondere momenten. Zoals een foto nemen op een feestje. We doen het zelden op een slechte dag als er iets verschrikkelijks gebeurt. Ik leerde dat het juist heel, heel belangrijk is om die ene seconde van een erg slecht moment op te nemen. Het helpt je om de goede tijden te waarderen. Het is niet altijd een goede dag, het is even belangrijk om de slechte te onthouden, het is even belangrijk om de slechte te onthouden,

6:08 Ik gebruik geen filters, ik probeer het moment op te nemen zoveel mogelijk zoals ik het met mijn eigen ogen zag. Ik begon met een ik-perspectief. In het begin heb ik volgens mij een paar filmpjes waar je mij in ziet, maar ik begreep dat dat niet de juiste manier was. Om echt te herinneren wat ik zag, nam ik het op zoals ik het ook echt zag.

6:43 Ik vroeg mij af of het interessant zou zijn als duizenden anderen dit ook deden? Ik ben vorige week 31 geworden, wat je daar ziet. Ik denk dat het interessant zou zijn om te zien wat anderen doen met zo'n project. Iedereen zou het op zijn manier doen. Iedereen zou gebaat zijn om elke dag die éne seconde vast te leggen. Ik heb genoeg van vergeten, en dit is erg simpel om te doen. We hebben nu allemaal HD camera's in onze zakken -- de meeste mensen in deze zaal, durf ik te wedden. Ik wil nooit meer een dag uit mijn leven vergeten. Ik wil nooit meer een dag uit mijn leven vergeten. Zo doe ik het. Het zou ook erg interessant zijn om te zien, als je gewoon op een website kon typen, "18 juni 2018" en je dan video's van mensen hun leven zou zien op die specifieke dag, van over de hele wereld.

7:38 Ik denk dat dit project veel mogelijkheden heeft. Ik moedig jullie allemaal aan om elke dag een kleine flits van je leven op te nemen, zodat je die dag nooit meer vergeet, zo lang als je leeft.

7:47 Dankjewel.

7:49 (Applaus)